คุณแดงถึงกับครางอี๋เมื่อถูกปลุกความกำหนัดอยากมากๆเข้า
จึงแอ่นเอวยกโยนีขึ้นรับการถูไถของลึงค์
พอยอดชายรู้สึกว่ามีน้ำเปียกปากช่อง์ทั่วกันดีแล้ว
ก็ก้มลงจูบประกบปากเธอไว้ก่อน
แล้วเกร็งเอวขยับแทงลำลึงค์เสยเข้าไปทันที
ลึงค์พรวดเข้าไปจุกแน่นเต็มช่องโยนีของคุณแดง
เธอดิ้นรนอึกอักแต่ไร้เสียงลอดจากการจูบปากไม่ยอมปล่อยออกมาได้
จึงได้แต่ส่ายร่อนตะโพกเหมือนปลาสลิดหนีชะโดร้ายแต่ก็หนีไม่พ้น
เขากดประทับอัดโหนกกับโคกแน่น
หนำซ้ำยังขยับส่ายลำลึงค์ขยุกขยิกจนคุณแดงทนไม่ไหว
กลับจากส่ายตะโพกหนีเป็กระดกก้นขึ้นรับลึงค์แทน
ยอดชายถอนริมฝีปากออกจากปากเธอแล้วเปลี่ยนลงไปดูดนม
วันนี้เธอใส่น้ำหอมมาเสียหอมไปหมด
เขาพรมจูบทุกแห่งที่จมูกพอจะไปถึง แต่ที่หัวนมโดนมากหน่อย
มืออีกข้างหนึ่งลูบคลำไปทั่ว
บางขณะยังใช้นิ้วจิ้มขยี้ตรงเม็ดละมุดของเธออีก
เล่นคุณแดงจนต้องครางขึ้นมา
"พี่ยอดขา หนูทนไม่ไหวแล้วค่ะ ทำหนูแรงๆหน่อยซีคะ"
ยอดชายก็ขยับชักลำลึงค์ออกมาปริ่มๆแล้วกดกระทุ้งเข้าไปอย่างหนัก
จนเบาะรถอ่อนยวบลงทุกครั้ง
พอปลายหัวลึงค์กระทบปากมดลูกเธอทีไร คุณแดงต้องร้อง
"อุ้ย!! เสียวดีจัง เร็วๆหน่อยพี่ขา" เธอถึงกับลืมตัวปล่อยชายกระโปรง
เอื้อมมือไปบีบแขนเขาไว้แน่น เขาเองก็กระท้งแรงและเร็วขึ้นทุกที
เพราะเขาเองก็เกือบกลั้นรู้สึกไว้ไม่ไหวแล้ว
สักครู่ต่อมาเสียงคุณแดงก็ร้องวี้ด กอดเขาไว้แน่น
"พี่ยอดขา หยุดเถอะ หนูใจจะขาดแล้ว โอ้ย!!หนูจะตายแล้ว พี่ขา"
ยอดชายขยับแทงอีก ๒-๓ที น้ำสวาทของเขาก็พุ่งออกมา
รู้สึกราวิญญาจะหลุดลอยจากร่าง
ด้วยขณะที่คุณแดงรู้สึกถึง์นั้น
ช่องโยนีของเธอก็บีบรัดม้วนกระชับลึงค์เขาแน่นดังหนึ่งลูกคลื่น
รัดรีดลำลึงค์เขาจนสุดที่จะทนความรู้สึกไหว
ต้องพุ่งพ่นน้ำรักออกมาจนท่วมท้น รินๆแทบหมดความรู้สึก
เขาต้องกอดเธอไว้แน่นเกือบจะหายใจไม่ออกกันทั้งคู่
พวกเขาจมอยู่ในลักษณาการนั้นเกือบชั่วโมงจึงมีกำลังวังชาคืนมา
พอคุณแดงรู้สึกตัวก็เร่งเตือนเขาให้รีบกลับบ้าน
พอเขาชักลึงค์ออกจากโยนี น้ำเมือกก็ทะลักออกมาเลอะนองเปตตอโค๊ต
เขาต้องรีบเอาผ้าเช็ดหน้าเช็ด แล้วรีบแต่งตัวขับรถกลับบ้าน
พอถึงบ้านคุณแดงก็รีบขึ้นตึกไป
เพราะกระโปรงเธอเลอะไปด้วยน้ำสวาทของเขา
ส่วนเขาพอถึงเรือนพัก
ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จและล้างชำระทำความสะอาด
แล้วก็ลงนอนแผ่หลา หลับไปด้วยความเพลียปนสุข
แล้วฝันไปว่าได้ขึ้น์ชั้นเจ็ด....
ก็ทำไมจะไม่ฝันล่ะ... ในเมื่อขณะที่เขาหลับอย่างสนิทอยู่นั้น
แม่สมใจได้แอบย่องเข้ามาลักหลับอย่างใจเฉิบ
ความจริงแกอยากมาหลายวันแล้วแต่ไม่มีโอกาสเลย
จนกระทั่งทนไม่ไหว
อุตส่าห์ตื่นขึ้นมากลางดึกย่องเข้าหายอดชายซึ่งกำลังหลับอุตุอยู่
แต่เมื่อคลำไปถูกของสำคัญเข้า รู้สึกว่าลึงค์มันแข็งสู้มือ
ซึ่งที่จริงต้องนับว่าแกสามารถพอตัว
ไม่ต้องพึ่งการกระทำของเขาเลยก็ได้
คิดแล้วแกก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกล่อนจ้อน
ปลดชายพกแล้วค่อยๆดึงกางเกงแพรของยอดชายออก
แล้วก็จัดการขึ้นคร่อมขยับโยนีของดีของแกให้รูตรง
กับหัวลึงค์ดีแล้วก็ขยับถูๆไถๆไปมา
ด้วยเข้าได้ค่อนข้างลำบากสักหน่อย
เพราะน้ำเปียกของแกยังน้อยอยู่
แกจึงค่อยขยับให้หัวลึงค์ถูไถทิ่มตรงเม็ดละมุด
พร้อมเอื้อมมือใช้นิ้วช่วยแหวกแคมให้รูโยนีถ่างกว้างไปอีก
พอหัวลึงค์ผ่านเข้าไปได้
แม่สมใจก็ค่อยๆกดก้นให้ลึงค์แทรกผ่านเข้าไป
ในรูโยนีทีละน้อยจนหมดลำ แล้วจึงยกก้นข้นใหม่และกดลงหนักๆ
บี้บดโคกให้แนบกับหนอกของเขา
เพื่อให้เม็ดละมุดตัวเองบดบี้กับโลมาของเขาบ้าง
พอแกฟิตมากขึ้นก็เลยช่วยปลุกความใคร่อยากของตัวเอง
เร่งจะได้เสร็จเร็วขึ้น
โดนใช้นิ้วขยี้ปลายเม็ดละมุดและใช้มืออีกข้างบีบนมตัวเอง
บางทีก็บี้ขยี้หัวนม
แกขยับอยู่เช่นนั้นจนเสร็จสม
แล้วก็เอนตัวลงแอบหลับอยู่ข้างยอดชายนั่นเอง
พอหลับไปไม่ได้เท่าไรก็ต้องสะดุ้งใตื่น
เพราะรู้สึกว่าลึงค์ที่ช่วยแก้กำหนัดใคร่อยากให้เมื่อตะกี้
กลับมาอัดแน่นในโยนีของแกอีกแล้ว
แกร้องอุ๊ยได้คำเดียวยอดชายก็ประกบปากไว้แน่น
เล่นเอาสมใจต้องกอดเขาไว้แน่นด้วยแรงฤทธิ์พิศวาส
ในรสลึงค์กระแทกที่หนักหน่วงของเขา
ที่จริงเมื่อตะกี้ยังไม่ถึงอกถึงใจแกสักเท่าไร
คราวนี้ถึงรู้สึกว่าคับปากคับคอถึงขั้วหัวใจเลยทีเดียว
แม่สมใจแอ่นนมเป็เชิงชวนให้เขาปรุงสวาทเพิ่มขึ้น
ยอดชายก็รู้เชิงก้มลงไปดูดหัวนมอย่างอร่อย
อีกเต้าหนึ่งก็ใช้นิ้วบี้บีบหัวนมจนชี้ชัน
สมใจถึงครางครวญออกมา
"แหม..สบายจังค่ะคุณชายขา แทงแรงๆหน่อยซิคะ"
"สมใจก็เด้งก้นช่วยด้วยซิ" ยอดชายตอบแนะ
"เอาซิคะ" ว่าแล้วเธอก็กระดกก้นรับเขากระแทกอย่างสุดฤทธิ์
เท่านั้นยังไม่ถึงใจ ยังอุตส่าห์ถ่างขาออกจนสุดหล้า
เพื่อจะไม่กีดขวางการกระหน่ำแทงลึงค์ของเขา
หนำซ้ำยังเอื้อมมือไปแบะปากรูโยนีให้กว้างออกอีก
ยอดชายเลยกระแทกอย่างไม่เกรงใจ
"เป็อย่างไร สบายไหมสมใจ?"
"สบายค่ะ แหม...ถึงใจดีจัง"
"ดีกว่าแอบทำเขาไหมล่ะ?"
"คุณชายก็ช่างทรมานสมใจนักนี่คะ
ขี้เซาจนกระทั่งถูกเขาทำอะไรยังไม่รู้ตัวอีก อุ๊ย!!เร็วคะทูนหัวขา
ใจจะขาดแล้ว" สมใจอายและตัดพ้อ แล้วเลยเร่งยอดชาย
เขาเลยกระหน่ำกระแทกเสียงสนั่นหวั่นไหว
แล้วก็พ่นพุ่งน้ำสวาทที่เหลือจากตอนหัวค่ำเข้าเต็มรูโยนี
แม่สมใจจนสิ้น สมใจบิดตัวจนสิ้นแรง
กอดรัดฟัดเขาจนกระดูกกระเดี้ยวแทบหักด้วยถึงใจเธอสุดลิ่มทิ่ม
ประตูจริงๆ
เสร็จกิจแล้วเธอก็รีบจัดการล้างน้ำเมือกที่รูโยนีจนสะอาดแล้ว
รีบแต่งตัวกลับออกไป เพราะจวนจะถึงเวลาหุงหาข้าวเช้าแล้ว
ส่วนยอดชายถึงหลับเป็ตายไปเลย
หลังจากที่ตึกใหม่สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว
คุณพระและคนในครอบครัวก็รอการกลับประเทศ
ของคุณประสพและภรรยาแหม่ม คุณนิตยาออกจะต้องยุ่งกว่าใครๆ
เพราะต้องเป็ธุระจัดหาซื้อสิ่งของเครื่องใช้ต่างๆ
อันจักประกอบตกแต่งบ้านใหม่ นับแต่ห้องรับแขก
ต้องจัดหาซื้อชุดรับแขก
จัดหาเครื่องครัวใส่ห้องครัวอย่างทันสมัยแบบยุโรป
แม้กระทั่งห้องนอน
คุณพระท่าน้าทำทุกอย่างให้พร้อมเพื่อความสุข
ของลูกชายคนโตของท่าน ซึ่งจากกันไปนาน
และคุณพระดูจะเห่อลูกสะใภ้แหม่มสักหน่อย จึงมักเอ่ยถึงเสมอๆ
หมู่นี้ยอดชายต้องเหินห่างจากกามกรีฑาสวาทเสียนาน
ต้องช่วยคุณนิตยาทำธุระ โดยช่วยขับรถพาเธอไปในที่ต่างๆ
วันหนึ่งเขาขับรถไปส่งคุณนิตยาที่แห่งหนึ่ง
แล้วเธอก็บอกให้เขากลับก่อน เธอจะกลับเองเพราะยังติดธุระอีกนาน
เขาจึงขับรถกลับบ้านอย่างเงียบๆ
เมื่อเก็บรถเรียบร้อยแล้ว ก็เดินไปบนตึกเรือนใหญ่
ตั้งใจว่าจะไปหยิบหนังสือในห้องสมุดไปอ่านสักเล่มหนึ่ง
พอไปถึงหน้าห้องสมุดก็ได้ยินเสียงคนพูดกันอยู่ในห้อง
เขาชะงักอยู่ที่หน้าประตูจำเสียงได้ว่าเป็แม่แจ๋ว
จึงก้มลงส่องดูที่ช่องรูกุญแจ เขาถึงสะดุ้งสุดตัว
เพราะเห็นแจ๋วกำลังยงโย่ยงหยกนวดให้คุณพระ
ซึ่งนอนหงายอยู่บนเก้าอี้นวมโซฟาสำหรับนอนอ่านหนังสือ
คุณพระมีโสร่งติดตัวอยู่เพียงผืนเดียว
ส่วนแม่แจ๋วมีเสื้อในกับผ้านุ่งอยู่กับบ้านเท่านั้น
มีอัลบั้มรูปภาพเปิดหราอยู่ ตกอยู่ข้างๆเก้าอี้นวม
รูปภาพนั้นเห็นเป็รูปท่าทางทำสังวาสของหญิงชาย
แจ๋วนวดพลางตาก็ชำเลืองดูรูปภาพ เสียงคุณพระถามว่า
"แจ๋ว"
"ขา" แม่แจ๋วขานรับ
"เอ็งอายุเข้าเท่าไรแล้วล่ะ?"
"เกือบ ๒๐ ปีแล้วค่ะ"
"สุขสบายดีไหม?"
"สบายเ้าค่ะ"
"แล้วเอ็งอยากสุขสบายขึ้นอีกไหมล่ะ?"
"เท่านี้ก็พอแล้วเ้าค่ะ"
"เอ็งคิดจะมีผัวบ้างหรือยังวะ?"
"ไม่คิดเ้าค่ะ"
"ทำไมล่ะ? เอ็งก็โตขึ้นทุกวันแล้วนี่หว่า.."
"แจ๋วกลัวจะไม่ได้อยู่ที่นี่เ้าค่ะ"
"เอ่อ ขอบใจเอ็งมาก ที่เอ็งจงรักภักดีต่อข้ากับลูกสาวของข้า
แล้วถ้าแม่แดงเธอมีผัวไปเอ็งจะว่าไงล่ะ?"
"ไม่ทราบเ้าค่ะ แล้วแต่คุณแดงเธอจะให้หนูอยู่ตรงไหน"
"เอ็งคิดจะอยู่กับใครล่ะ?"
"แจ๋วคิดว่าคุณแดงคงไม่ไปจากที่นี่ กระมังเ้าค่ะ"
"ทำไมเอ็งคิดอย่างนั้นเล่า?"
"ก็คุณแดงแต่งงานกับคุณยอดแล้ว ก็คงอยู่ที่นี่ซิเ้าคะ"
"ทำไมเอ็งรู้ล่ะ?"
"แจ๋วคิดเอาเองเ้าค่ะ"
"เอ็งรู้อะไรบ้างล่ะ เล่าให้ข้าฟังบ้างซิ แดงมันรักกับยอดชายเขาหรือเปล่า?"
"คงรักกันกระมังเ้าคะ"
"ข้าเองก็ตั้งใจไว้เช่นนั้นเหมือนกัน ดีไหม?
เอ็งอยากให้สองคนนี่มันแต่งกันไหมล่ะ?"