พวกอากิระเริ่มกระจายตำแหน่งกันเพื่อที่จะจัดรูปแบบการต่อสู้แบบกลุ่ม อากิระ เทมเพสต์ และลูน่าเคยต่อสู้ร่วมกันมาหลายเกมแล้วจึงไม่จำเป็ต้องพูดอะไรกันมาก ต่างคนต่างก็รู้รูปแบบการต่อสู้ของกันและกันดี ส่วนทางด้านลิซ่านั้นอากิระได้แจกแจงหน้าที่ให้กับเธอโดยการบอกผ่านช่องสนทนาส่วนตัว
“ลิซ่า คอยอยู่ห่างๆจากวงต่อสู้ไว้นะครับ” อากิระกล่าวกับ NPC สาวของตน “จากนี้ไปเธอต้องคอยสนับสนุนพวกเราตามนี้ เทมเพสต์ให้เน้นไปที่การฟื้นฟูพลังชีวิต เพราะหมอนั่นจะเป็คนเข้าปะทะกับซาซ่าตรงๆ ส่วนฉัน กับลูน่าเป็หน่วยโจมตีเพราะงั้นจากนี้ต้องเสียพลังเวทย์เป็จำนวนมากเพราะงั้นฝากด้วยนะครับ”
“ค่ะ นายท่าน ฉันจะพยายามค่ะ” ลิซ่ากล่าวออกมาอย่างไม่ลังเล สำหรับเธอแล้วคำสั่งของอากิระคือสิ่งหน้าที่ที่สำคัญที่สุดเธอ เพราะฉะนั้นหากเป็คำสั่งของอากิระแล้วเธอจะทำตามโดยไม่สนอะไรทั้งสิ้น
จากนั้น เทมเพสต์ก็เดินออกมาด้านหน้าแล้วจ้องมองหน้าของซาซ่าอย่างไม่วางตา ทั้งคู่ค่อยๆเดินวนเข้าหากันทุกสิ่งทุกอย่างเงียบลงทันที ราวกับลมที่สงบก่อนจะเกิดพายุใหญ่ ทั้งสองค่อยๆเข้าใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ และหยุดลงในระยะที่ห่างกันเล็กน้อย
และแล้วเวลาที่ลมสงบนั้นก็ผ่านไป ซาซ่าและเทมเพสต์พุ่งเข้าหากันอย่างรวดเร็วและทำการแลกหมัดกัน ซาซ่าปล่อยหมัดเข้าหาร่างของเทมเพสต์อย่างรวดเร็วแต่ก็ถูกเทมเพสต์ป้องกันไว้ได้ จากนั้นเขาก็เหวี่ยงหมัดสวนกลับอย่างรวดเร็ว ด้านซาซ่าเองก็ไม่น้อยหน้าไปกว่ากันสามารถยกแขนอีกข้างมากันได้อย่างทันท่วงที
เทมเพสต์ที่โจมตีไม่สำเร็จก็หมุนตัวแล้วเตะเข้าใส่ลำตัวของซาซ่า แน่นอนว่าซาซ่าก็ไม่กระจอกเธอรีบรั้งมือที่โจมตีไปเมื่อครู่กลับมารับการโจมตีของเทมเพสต์ได้อีกครั้ง เทมเพสต์รีบชักเท้ากลับแล้วทั้งร่างเขาก็ปรากฏออร่าสีฟ้าครามออกมา
กระบวนหมัดสายลมสังหาร
เทมเพสต์พุ่งผ่านร่างของซาซ่าไปอย่างรวดเร็วและหยุดอยู่ด้านหลังของซาซ่า จากนั้นเขาก็สะบัดมือลง พริบตานั้นร่างของลิซ่าก็ปรากฏแรงกระแทกห้าครั้งเข้าที่กลางหน้าอก ท้อง ชายโครง ลำคอ และศีรษะ
ซาซ่าเซไปเล็กน้อยแล้วก็หมุนตัวกลับมาปล่อยหมัดเข้าใส่ร่างของเทมเพสต์ เขารีบเกร็งร่างกายเอาไว้ และแล้วแรงจากหมัดของซาซ่าก็ส่งให้ร่างของเทมเพตส์ไถลไปกับพื้นโดยที่ไม่ล้ม แต่ที่พื้นก็ปรากฏรอยแตกลากยาวตามรอยเท้าของเขาไปเช่นกัน
ซาซ่าพุ่งเข้าใส่เตรียมจะโจมตีซ้ำทว่ากลับมีลูกแก้วเวทมนต์ลอยมาวนอยู่รอบตัวแล้วลูกแก้วเวทมนต์เ่าั้ก็กลายสภาพเป็ศรเวทย์มนต์พุ่งเข้าใส่ร่างของซาซ่า พอเห็นการโจมตีที่คาดไม่ถึงจึงรีบห่อตัวปกป้องจุดสำคัญต่างๆในร่างก่อนที่จะถูกศรเวทย์เ่าั้ระดมโจมตีเข้าใส่ร่าง พอสิ้นการโจมตีซาซ่าก็ยืนขึ้นมาแต่ทว่าบนพื้นที่เธอยืนอยู่ปรากฏวงเวทย์สีส้มแดง และ้าเหนือศีรษะก็ปรากฏวงเวทย์สีม่วงเช่นกัน ซาซ่าเบิกตากว้างออกมาทันที
ทวิมนตรา – เวทย์เพลิงระดับ 4 หอคอยเปลวเพลิง
เวทย์สายฟ้าระดับ 4 ทัณฑ์อสนีบาต
ลูน่าร่ายเวทย์สองบทเข้าโจมตีพร้อมกันแรงจากการโจมตีทำให้เกิดะเิขึ้นอย่างรุนแรงฝุ่นควันกระจายเต็มไปหมด ร่างของซาซ่าร่วงหล่นลงมากระแทกพื้นอย่างแรง แล้วเธอก็รีบลุกขึ้นมาทันทีแต่ก่อนที่เธอจะได้ทันทำอะไรก็มีเก้าอี้ยาวของโบสถ์ลอยเข้ามา ซาซ่ารีบฟาดแขนเข้าใส่จนเก้าอี้ยาวนั้นแตกกระจายทันที
แต่ทว่ามันไม่ได้จบเพียงเท่านั้นหลังจากที่เก้าอี้นั้นถูกทำลายก็ปรากฏดวงตาสีแดงฉานที่ดูราวกับสัตว์กระหายเืคู่หนึ่งในระยะประชิด อากิระใช้เก้าอี้ยาวที่เทมเพสต์ขว้างเข้าใส่ซาซ่าเพื่อบังสายตาของซาซ่าไม่ให้เห็นร่างตนและพอเข้ามาถึงระยะประชิดได้เขาก็วาดดาบผลึกมายาเข้าใส่ซาซ่าทันที
ซาซ่าเจอดาบฟาดเข้าใส่กะทันหันก็รีบยกแขนขึ้นป้องกัน แต่ทว่าดาบที่ควรจะัักับแขนเธอกลับทะลุผ่านไปราวกับว่าดาบนั้นไม่มีตัวตน แล้วใบดาบส่วนปลายก็ฟันเข้าใส่ร่างของซาซ่าแล้วลากเฉียงลงมาเกิดเป็แผลยาว
“กรอด…พวกแก” ซาซ่าสบถออกมา แม้ว่าพลังชีวิตเธอจะลดลงไม่มากแต่การที่เธอถูกโจมตีอยู่ฝ่ายเดียวก็ทำให้เธอรู้สึกโกรธเป็อย่างมาก ซาซ่ารีบปล่อยหมัดใส่อากิระอย่างต่อเนื่องและรวดเร็วราวกับพายุ
ด้านอากิระนั้นแม้จะถูกโจมตีใส่อย่างรวดเร็วแต่ก็สามารถหลบหลีกไปได้ทั้งหมด ทว่าซาซ่าก็ยังคงโจมตีไม่หยุดด้วยความเร็วที่แตกต่างกันอากิระนั้นถึงจะสามารถหลบหลีกได้แต่ก็ไม่อาจหาโอกาสในการโจมตีกลับได้เลย
“เป็ไงล่ะแก ไม่มีปัญญาโจมตีกลับเลยล่ะสิ” ซาซ่าพูดออกมาด้วยความสะใจ
ทว่าอากิระที่กำลังลำบากเพราะทำได้เพียงหลบการโจมตีนั้นแม้บนหน้าจะมีเหงื่อปรากฏขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดก็ตาม แต่เขากลับยิ้มออกมา ซาซ่าที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้นก็ขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิดทันที
“ยิ้มบ้าอะไรของแก หลบการโจมตีจนประสาทกลับไปแล้วรึไง”
“ก็นะครับ ถ้ามีแค่ผมคนเดียวคงได้แต่หลบไปเรื่อยๆจนพลาดท่าให้คุณแน่” อากิระยังคงกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม “ถ้ามีแต่ผมล่ะก็นะ!!!”
อากิระพูดจบก็ปรากฏเงาร่างหนึ่งะโขึ้นมาจากด้านหลังของอากิระ เงาร่างนั้นพุ่งเข้าใส่ซาซ่าอย่างรวดเร็วแล้วก็เหวี่ยงหมัดที่ปรากฏลมหมุนรอบหมัดเข้าใส่ซาซ่า แน่นอนว่าซาซ่าที่กำลังสนใจโจมตีใส่อากิระเพียงอย่างเดียวนั้นย่อมไม่อาจป้องกันหรือหลบการโจมตีได้ทันแรงจากการโจมตีจึงส่งให้ร่างเธอถอยห่างออกไปไกลราวๆ 15 เมตร
พริบตาที่เงาร่างนั้นลงถึงพื้นก็ปรากฏให้เห็นใบหน้าที่กำลังส่งยิ้มกวนๆออกมา “พวกเราน่ะสู้กันเป็ทีมนะ”
“กรอด อย่าได้ใจนักนะพวกแก”ซาซ่าแค่นเสียงออกมาด้วยใบหน้าที่บูดเบี้ยวไปด้วยความโกรธ แล้วก็พุ่งตัวเข้าหา อากิระกับเทมเพสต์ทันที แต่ทว่าวงแหวนเวทย์สองวงก็ปรากฏขึ้นมาขวางหน้าเธอไว้ ทำให้ซาซ่าต้องกัดฟันแล้วเบิกตากว้างอีกครั้ง
ทวิมนตรา – เวทย์เพลิง ระดับ 3 ะุเพลิงทมิฬ
เวทย์วายุ ระดับ 3 คมมีดวายุ
ะุเพลิงสีดำ และ ใบมีดที่เกิดจากสายลมเข้าปะทะกับร่างซาซ่า ส่งให้ร่างของซาซ่าที่กำลังพุ่งเข้ามาล้มลงกลางอากาศทันที จากนั้นด้วยแรงะเิจากเวทย์ทั้งสองก็ทำให้ปรากฏฝุ่นควันขึ้นมา
“ก็บอกแล้วไงคะ ว่าพวกเราเล่นเป็ทีมน่ะ” ลูน่ายิ้มกล่าวออกมา
ทว่าแม้พวกอากิระจะยังคงยิ้มอยู่ก็ตามแต่ในใจพวกเขาต่างก็รู้ดีว่าสถานการณ์นั้นไม่ได้ดีเหมือนที่เห็น การโจมตีมากมายที่พวกเขาทำมานั้นเพิ่งจะลดพลังชีวิตของซาซ่าไปได้แค่ราวๆ สองในสิบเท่านั้น
พลังชีวิตและพลังเวทย์ของพวกอากิระกลับมาเต็มอีกครั้ง ในศึกครั้งนี้หากไม่ได้ลิซ่าคอยช่วยฟื้นพลังให้ตลอดเวลาพวกเขาคงไม่อาจโจมตีได้มากขนาดนี้เป็แน่ โดยเฉพาะอากิระที่ทำการร่ายเวทย์แล้วหน่วงเอาไว้อย่างต่อเนื่องทำให้พลังเวทย์ที่มีลดลงอย่างต่อเนื่องเช่นกัน การที่เขามีลิซ่ามาคอยฟื้นพลังเวทย์ให้จึงถือว่าช่วยเขาได้เป็อย่างมาก
“โดนโจมตีไปขนาดนั้นยังลดพลังชีวิตมันได้แค่นี้เนี่ยนะ ลำบากจริงจังแล้วสิเนี่ย” เทมเพสต์กล่าวออกมาแม้ใบหน้าจะยังคงยิ้มอยู่แต่ก็ปรากฏให้เห็นถึงความเครียดอย่างชัดเจน
ลูน่าไม่กล่าวอะไรแต่รอยยิ้มหายไปจากใบหน้าเธอแล้วปรากฏความหนักใจขึ้นมา
“ระวังให้ดีนะ คราวนี้การต่อสู้กับซาซ่าไม่ง่ายเหมือนเดิมแน่” อากิระกล่าวออกมาโดยที่ไม่ละสายตาไปจากกลุ่มควันที่มีร่างของซาซ่าอยู่ภายใน
แล้วก็เป็ดั่งที่อากิระกล่าวไว้ เมื่อฝุ่นควันจางหายไปเผยให้เห็นร่างของซาซ่าทว่าร่างนั้นแตกต่างจากก่อนหน้านี้ ร่างของเธอปรากฏออร่าสีดำทมิฬขึ้นรอบตัว ดวงตาทั้งดวงที่เป็สีแดงนั้นกลับยิ่งฉายแสงสีแดงให้เข้มมากขึ้นไปอีก
“พวกแก…ตาย” ซาซ่าเอ่ยเสียงเย็นออกมาจากนั้นก็ตามด้วยเสียงแหลมเสียดหูที่ตวาดดังก้อง “อย่าหวังว่าจะรอดไปได้เลย ฉันจะ ฆ่าๆๆๆๆ แล้วบดขยี้พวกแกไม่ให้เหลือแม้แต่ซาก”
พูดจบร่างของซาซ่าก็พุ่งเข้าหาเทมเพสต์อย่างรวดเร็ว ความเร็วนั้นมากกว่าที่ผ่านมาอย่างเห็นได้ชัดก่อนจะเข้าถึงตัวเทมเพสต์แล้วเหวี่ยงหมัดเข้าใส่ เทมเพสต์ที่ตั้งหลักเตรียมสู้อยู่แล้วก็ก้มหลบไปได้อย่างฉิวเฉียดแรงจากหมัดของซาซ่าทำให้เก้าอี้ยาวในโบสถ์ปลิวหายไปทั้งแถบ
แต่เทมเพสต์ไม่มีเวลามาสนใจแรงทำลายนั้น เขารีบชกเข้าใส่ร่างของซาซ่าถึงสองหมัดอย่างรวดเร็ว แต่ซาซ่าไม่เพียงไม่เ็ปเท่านั้น ยังไม่แม้แต่จะออกอาการชะงักเลยด้วยซ้ำ ซาซ่าใช้มือของตนคว้าเข้าที่คอของเทมเพสต์อย่างรวดเร็ว
“อ้ากกกกกก”
เทมเพสต์ที่หลบไม่ทันก็ถูกซาซ่าคว้าเข้าที่คอแล้วออกแรงบีบอย่างแรง ลูน่าที่เห็นนั้นก็คิดที่จะยิงเวทมนต์เข้าใส่ ซาซ่าเพื่อช่วยเหลือ แต่ไม่ทันที่จะได้ทำตามที่คิดซาซ่าก็เหวี่ยงร่างของเทมเพสต์เข้าใส่ลูน่าอย่างแรง ลูน่าที่แต่เดิมนั้นมีความเร็วน้อยที่สุดอยู่แล้ว เมื่อเห็นร่างของเทมเพสต์ปลิวเข้าใส่ก็ยิ่งทำให้ต้องรีบหยุดเวทย์ที่กำลังจะยิง สุดท้ายจึงหลบไม่ทันและโดนร่างของเทมเพสต์เข้ากระแทกอย่างเต็มที่
ตูม!!!!
ร่างของเทมเพสต์และลูน่ากระเด็นปลิวออกไปราวกับว่าวที่ขาดจากสายป่านแล้วกระแทกเข้ากับผนังด้านหนึ่งของโบสถ์อย่างแรงจนผนังแตกร้าวออกมา
ซาซ่าที่เตรียมจะพุ่งเข้าไปซ้ำก็ต้องยกแขนขึ้นมาป้องกัน เพราะอากิระที่ปรากฏตัวขึ้นมาวาดดาบเข้าใส่บริเวณลำคอของเธอ จากนั้นเธอก็ออกแรงปัดดาบของอากิระแล้วเหวี่ยงหมัดอีกข้างเข้าใส่ร่างของอากิระ
อากิระเองก็ไม่ใช่หมูที่รอให้ถูกเชือด เขาเบี่ยงตัวหลบไปได้อย่างฉิวเฉียดแล้วตวัดดาบเข้าใส่ร่างของซาซ่าอย่างรวดเร็วส่งผลให้ปรากฏแผลยาวขึ้นบนร่างของซาซ่า แต่ทว่าก็เหมือนกับที่เทมเพสต์โจมตีใส่ซาซ่านั้นไม่แสดงท่าทีอะไรออกมาแม้แต่น้อย ซ้ำยังโจมตีเข้าใส่อากิระทันที
อากิระรีบเบี่ยงตัวหลบการโจมตีแล้วฟันสวนเข้าไปอีกหลายต่อหลายครั้ง ด้านซาซ่านั้นแม้ไม่แสดงความเ็ปอะไรจากการถูกโจมตีออกมาให้เห็น แต่พลังชีวิตก็ยังคงลดลงถึงจะครั้งละไม่มากก็ตาม อีกทั้งศัตรูตรงหน้าของเธอในตอนนี้กลับสามารถหลบการโจมตีของเธอได้ทั้งหมด ยามโมโหเธอจึงะเิพลังจากออร่าสีดำรอบกายออกมาอย่างรุนแรง
และก็ได้ผลต่อให้เป็อากิระแต่ด้วยการโจมตีจากการะเิพลังนั้นไม่มีช่องว่างใดจะให้เขาหลบหลีกได้เลย อากิระถูกคลื่นพลังสีดำที่ะเิออกมาเข้าเต็มๆจนกระเด็นออกไปชนเข้ากับเก้าอี้ในโบสถ์และไถลลากไปเป็ทางยาว
ทางลิซ่านั้นต้องรีบฟื้นพลังให้กับทั้งสามคนจึงไม่มีเวลาที่จะขยับเลยแม้แต่น้อย ซาซ่าที่เห็นจึงรีบพุ่งเข้าใส่หมายจะจัดการลิซ่า แต่ยังไม่ทันจะได้ถึงตัวก็โดนหมัดของเทมเพสต์ที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วเข้าเต็มหน้า ซาซ่ารีบพลิกตัวเตะสวนเข้าใส่ลำตัวของเทมเพสต์ทันที แต่เพราะว่าซาซ่าถูกโจมตีขณะที่ร่างยังอยู่กลางอากาศจึงกระเด็นออกไปตามแรงหมัดทันที
และในทิศทางที่ซาซ่ากระเด็นออกไปนั้นเองก็ปรากฏร่างของอากิระพุ่งสวนเข้ามา ในมือของอากิระปรากฏหอกอสนีบาต แล้วอากิระก็ก้มตัวลงต่ำจากนั้นก็ซัดหอกอสนีเข้าใส่ท้องของซาซ่าที่ยังคงอยู่กลางอากาศส่งให้ร่างของซาซ่าลอยขึ้นไป้าทันที
“อั่ก...แก” ซาซ่ากัดฟัดแค่นเสียงออกมาแล้วมองไปยังจุดที่อากิระอยู่ทว่าตรงนั้นกลับว่างเปล่า
อากิระใช้ก้าวพริบตามาปรากฏด้านหลังของซาซ่าแล้วประมือลงบนแผ่นหลังของปีศาจสาว จากนั้นลูกแก้วเวทมนต์จำนวนมากก็ลอยเข้ามาหมุนวนรอบมือของอากิระแล้วกลายสภาพเป็ศรเวทย์อย่างรวดเร็ว
ศรเวทย์ 26 ดอก
ตูม!!
ซาซ่าถูกแรงกระแทกจากการโจมตีส่งให้ร่างเธอลงไปกระแทกกับพื้นอย่างรุนแรง เทมเพสต์เองก็ไม่รอให้ซาซ่าได้ตั้งตัวรีบพุ่งเข้าใส่ทันที โดยที่มีเวทมนต์สองสายจากลูน่าที่ลุกขึ้นมาพุ่งตามเข้าไปด้วย
พริบตานั้นเวลาราวกับถูกหยุดลงพื้นตรงหน้าซาซ่าแตกออกเป็วงกว้างจากนั้นก็ปรากฏด้ามอาวุธที่เหมือนกับด้ามหอกขึ้นมาจากพื้น ซาซ่ารีบลุกขึ้นแล้วคว้าด้ามอาวุธนั้นแล้วกระชากออกมาอย่างแรง
เสี้ยววินาทีต่อมาก็ปรากฏเปลวเพลิงขึ้นจากพื้นหกสายแล้วเปลวเพลิงทั้งหกนั้นก็เคลื่อนที่กระจายตัวกันออกเป็วงกว้างบนพื้นที่เปลวเพลิงแต่ละสายนั้นเคลื่อนผ่านก็ปรากฏเปลวไฟเป็ทางตามไป ราวกับดอกไม้ที่เบ่งบาน
เทมเพสต์รีบเข้ารับการโจมตีแทนลูน่าทันที ในขณะที่อากิระก็รีบใช้ก้าวพริบตาอย่างต่อเนื่องเข้าคว้าร่างของลิซ่าที่อยู่ไม่ห่างหลบออกมาจากเส้นทางที่เสาเพลิงเคลื่อนผ่านไป แต่แม้จะช่วยให้ลิซ่าหลบออกมาได้สำเร็จแต่อากิระก็ไม่อาจหลบการโจมตีได้หมด จึงถูกการโจมตีเข้าไปเล็กน้อยแต่ด้วยพลังป้องกันที่ต่ำของอากิระก็ทำให้เขาได้รับความเสียหายไม่น้อยเลยเช่นกัน
“อั่ก...เทมเพสต์ ถ่วงเวลาให้หน่อย ลูน่าเตรียมใช้การโจมตีที่แรงที่สุดซะ ต้องรีบจัดการมันให้ตายให้เร็วที่สุด” อากิระพูดผ่านช่องสนทนาส่วนตัว
““ตกลง”” เทมเพสต์ และลูน่าตอบออกมาพร้อมกัน
จากนั้นเทมเพสต์ก็พุ่งเข้าใส่ซาซ่าพร้อมกับออร่าสีฟ้าที่ปรากฏขึ้นรอบตัว
เร่งเร้าจิติญญา
ทักษะ เร่งเร้าจิติญญา (ทักษะเฉพาะของนักสู้ ในระหว่างที่ทักษะแสดงผลพลังโจมตี และป้องกันของผู้ใช้จะเพิ่มขึ้น 50% ระยะการแสดงผลของทักษะ 30 นาที เมื่อใช้งานแล้วจะไม่สามารถใช้ได้อีกเป็เวลา 4 ชั่วโมง และเมื่อผลของทักษะหมดลงผู้เล่นจะไม่สามารถขยับได้เป็เวลา 3 นาที)
ทันทีที่เทมเพสต์พุ่งเข้าถึงตัวซาซ่าเขาก็รีบปล่อยหมัดเข้าใส่อย่างรวดเร็ว ซาซ่าััได้ว่าการโจมตีนี้ของ เทมเพสต์แตกต่างจากที่ผ่านมาจึงรีบยกเคียวในมือขึ้นมาป้องกันหมัดนั้นไว้ได้ เทมเพสต์รีบชักหมัดกลับแล้วหมุนตัวเตะ แต่ก็ถูกซาซ่ายกเคียวขึ้นมาป้องกันได้ทันท่วงที เทมเพสต์รีบชักเท้ากลับแล้วก้มตัวหลบเคียวที่ซาซ่าฟาดเข้าใส่ จากนั้นที่มือของเทมเพสต์ก็ปรากฏออร่าแผ่ออกมา แล้วเทมเพสต์ก็ซัดฝ่ามือเข้าใส่ร่างของซาซ่า
หัตถ์ทลายปราการ
แรงจากฝ่ามือส่งให้ร่างของซาซ่าถอยออกไปหลายก้าว จากนั้นเธอก็รู้สึกได้ทันทีว่าพลังบางอย่างในร่างกายเธอลดลง
ทักษะ หัตถ์ทลายปราการ (สร้างความเสียหายให้กับศัตรูด้วยฝ่ามือ จากนั้นจะสร้างสถานะสลายเกราะทำให้พลังป้องกันทั้งหมดของเป้าหมายลดลง 70% เป็เวลา 10 นาที เมื่อใช้แล้วจะไม่สามารถใช้ได้อีกเป็เวลา 72 ชั่วโมง)
“ถอยออกมาซะเทมเพสต์!!!!” อากิระะโออกมา
เทมเพสต์ไม่กล่าวอะไรให้เสียเวลารีบะโถอยออกจากบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ปรากฏวงแหวนเวทย์ขนาดใหญ่ขึ้นทั้งบนพื้น และเหนือศีรษะของซาซ่า
ทวิมนตรา – เวทย์น้ำแข็งระดับ 4 ลมหายใจน้ำแข็ง
เวทย์สายฟ้าระดับ 4 ทัณฑ์อัสนีบาต
ลูน่าใช้เวทมนต์ที่มีคุณสมบัติธาตุหนุนเสริมกัน วงแหวนเวทย์สีฟ้าอ่อนด้านล่างปรากฏไอน้ำแข็งขึ้นมาส่งผลให้ร่างของซาซ่าเริ่มกลายเป็น้ำแข็ง จากนั้นวงแหวนเวทย์สีม่วง้าก็ปรากฏสายฟ้าฟาดลงมาใส่ร่างที่กลายเป็น้ำแข็ง และเพราะความชื้นของน้ำแข็ง จึงทำให้ความเสียหายจากการโจมตีด้วยสายฟ้าที่ตามมารุนแรงขึ้นหลายเท่าตัว
เวทย์มายาระดับ 3 – ร่างกระจกเงามายา
ในจังหวะนั้นอากิระที่รออยู่ก็แยกเป็สองร่าง ทำให้แต่เดิมลูกแก้วเวทมนต์ที่มีจำนวนมากกว่าสิบลูกกลับยิ่งเพิ่มมากขึ้นเป็เท่าตัว จากนั้นอากิระทั้งสองร่างก็ยื่นมือออกมาแล้วลูกแก้วเวทมนต์ก็ลอยมาหยุดอยู่บนฝ่ามือของทั้งคู่จากนั้นลูกแก้วเวทมนต์ที่เหลือกว่าสามสิบลูกก็ลอยมาหมุนวนตรงหน้าของทั้งสองร่างราวกับจะทำหน้าที่เป็กระบอกปืนใหญ่ แล้วค่อยๆกลายเป็ศรเวทย์มนต์
ผสานมนตรา – ประกายแสงดารา์ ผสาน 32 ศรมนตรา
การโจมตีที่รุนแรงที่สุดเท่าที่อากิระเคยใช้มาลำแสงสีทองจากมือทั้งสองผสานรวมเป็หนึ่งแล้วพุ่งใส่ร่างของซาซ่าโดยที่มีศรเวทย์มนต์ 32 สายหมุนวนตามไปด้วย
บรึ้ม!!!
เสียงะเิดังสนั่นหวั่นไหว ร่างของซาซ่าจมหายเข้าไปในกำแพง โบสถ์แห่งเมืองเซลเรนพังทลายลงทันที อากิระทรุดเข่าลงเพราะความอ่อนแรง อีกทั้งพลังเวทย์ก็หมดเกลี้ยง ร่างกระจกเงามายาก็ค่อยๆสลายไป เทมเพสต์ และลูน่าเห็นดังนั้นก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ส่วนลิซ่าก็รีบฟื้นพลังให้ทั้งสามคน
แต่ทว่าอากิระนั้นยังไม่วางใจเขารีบเปิดหน้าต่างสถานะของซาซ่าขึ้นมาดูทันที
ชื่อ ธิดาอสูรผู้คลั่งแค้น ซาซ่า เผ่าพันธุ์ ครึ่งอสูร
ระดับชั้น อัศวิน ระดับ 15
พลังชีวิต 2,001,750 / 8,200,000 พลังเวทย์ 200,201 / 500,000
พลังโจมตี 4,732 พลังป้องกัน 18,317(-12,822) พลังโจมตีเวทย์ 1,721
พลังป้องกันเวทย์มนต์ 13,991(-9,794) ความเร็ว 860
ทันทีที่อากิระได้เห็นก็เบิกตากว้าง และรีบะโออกมา
“ทุกคนระวัง!!!!!”
แต่เหมือนจะช้าเกินไปเมื่อมีโซ่สีดำปรากฏขึ้นมาจากทิศทางที่น่าจะมีร่างของซาซ่าอยู่พุ่งออกมามัดร่างของทุกคนเอาไว้ มีเพียงอากิระเท่านั้นที่หลบรอดออกมาได้
“ลิซ่า เทมเพสต์ ลูน่า อีกกี่นาทีจะขยับได้” อากิระะโถาม พวกเทมเพสต์จึงรีบเช็คสถานะของตนแล้วตอบออกมา
“4 นาที” เทมเพสต์ตอบ
“7 นาทีค่ะ”ลูน่าก็ตอบกลับมาเช่นกัน
“ของฉัน 13 นาทีค่ะ” ลิซ่าตอบกลับเป็คนสุดท้าย
“งั้นฉันจะถ่วงเวลาให้ 4 นาทีมากกว่านี้ไม่ไหวแน่” อากิระพูดออกมา “พอครบแล้วเทมเพสต์รีบฟื้นพลังแล้วมาช่วยฉันปิดฉากเ้านี่ซะ”
“ตกลง”เทมเพสต์ตอบออกมาอย่างรวดเร็ว
ซาซ่าปรากฏตัวออกมาจากซากของโบสถ์ที่พังลงแล้วมองมาทางพวกอากิระอย่างเคียดแค้น จากนั้นก็ค่อยๆเดินเข้าไปหา อากิระเองก็เดินออกมาแล้วก้าวเท้าเข้าไปหาซาซ่าอย่างช้าๆเช่นกัน
‘พึ่งจะฟื้นพลังเวทย์ได้แค่ 50% เองเหรอเนี่ยถ้าลิซ่าไม่โดนโซ่นั่นมัดเอาไว้ก็คงช่วยฟื้นพลังให้เราได้จนเต็มแล้วแท้ๆ ที่เหลือคงต้องพึ่งความสามารถในการฟื้นฟูของแหวนผลึกราตรีเท่านั้นสินะ’
ทั้งสองคนหยุดก้าวในระยะที่ห่างกันเล็กน้อย แล้วอากิระก็หลับตาลงและเงียบไป เป็เวลาเพียงไม่กี่วินาทีที่ยาวนานราวกับผ่านไปเป็ปี บรรยากาศโดยรอบสงบนิ่งลงอย่างรวดเร็ว แล้วอากิระก็ลืมตาขึ้นมา
“เอาล่ะนะ”
ดาบรัตติกาลผันผวน
จากนั้นดาบของเขาก็ปรากฏออร่าสีดำขึ้น แน่นอนว่ารอบตัวอากิระก็เริ่มปรากฏลูกแก้วเวทมนต์ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วอากิระกับซาซ่าก็มองหน้ากันอีกครั้งแล้วพุ่งเข้าต่อสู้กันทันที
3K
