แม้ว่าเพศเมียจะอยู่ตรงกลางระหว่างเพศทั้งสอง แต่พวกเขาไม่ได้มีร่างกายแข็งแกร่งเหมือนเพศผู้ และไม่ได้รับความสนใจเหมือนเพศคู่ เพราะอัตราการตั้งครรภ์ต่ำ พูดง่ายๆ ก็คือ พวกเขาเป็กลุ่มที่พบเห็นได้มากที่สุด สามารถตั้งครรภ์ได้ แต่เมื่อเทียบกับกลุ่มเพศคู่แล้ว อัตราการตั้งครรภ์ของผู้หญิงและกลุ่มเพศเมียนั้นถือว่าต่ำที่สุด
ตามการจำแนกพันธุกรรมในจักรวรรดิโซเดียร์ ยังมีคนอีกสองประเภท ประเภทแรกคือผู้มีพลังพิเศษ และอีกประเภทคือคนธรรมดา อายุขัยของผู้มีพลังพิเศษนั้นจะแตกต่างกันไปตามระดับสูงต่ำของพลัง ส่วนอายุขัยของคนธรรมดาสามารถอยู่ได้ถึงสองร้อยปี
คนธรรมดา จึงถูกเรียกว่าเป็พวกไร้ค่า
และเหลียนนั่วก็เป็พวกไร้ค่านั่น ทั้งยังเป็พวกไร้ค่าที่เป็เพศเมียอีกต่างหาก ดังนั้นแม้แต่คุณสมบัติที่จะหยิ่งผยองก็ยังไม่มี
เหลียนนั่วมีเพื่อนวัยเด็กคนหนึ่ง เป็คนที่ถูกหมั้นหมายกันั้แ่ยังอยู่ในท้อง เขาคนนั้นเป็เพศผู้ และเป็เพศผู้ที่เกิดในตระกูลชนชั้นสูงปลายแถวเช่นกัน เพื่อผนึกอำนาจของสองตระกูลชนชั้นสูงปลายแถว พวกเขาจึงได้รับการหมั้นหมายกัน
ทว่าเมื่อสามปีก่อน พลังพิเศษของเพศผู้คนนี้ก็เริ่มตื่นขึ้น ดังนั้นเขาจึงทิ้งเหลียนนั่ว ไปหาเพศคู่อีกคน
ตามความเป็จริง คนที่พลังพิเศษตื่นขึ้นมาภายหลังเหมือนกับเพศผู้คนนี้มีน้อยมากอยู่แล้ว และยิ่งน้อยมากในจักรวรรดิโซเดียร์
เหลียนนั่วโกรธมากจึงไปหาเพศคู่คนนั้น ซึ่งเพศคู่นี้จะได้รับการคุ้มครองเป็พิเศษตามกฎหมายในจักรวรรดิโซเดียร์
ดังนั้นเหลียนนั่วจึงถือว่าละเมิดกฎหมายแล้ว
เขากะพริบตาปริบๆ ความเ็ปบนร่างกายเกิดจากการถูกทุบตี เ้าของร่างเดิมถูกเนรเทศมาที่ดาวปอหลัวเพื่อทำงานแบกหาม แม้จะถือกำเนิดในตระกูลชนชั้นสูงปลายแถว แต่ดีร้ายอย่างไรก็เป็ชนชั้นสูงคนหนึ่ง เ้าของร่างเดิมจึงได้รับการเลี้ยงดูอย่างตามอกตามใจมาั้แ่เล็กจนโต จะทนทำงานแบกหามได้อย่างไร
ใน่สามปีที่ถูกเนรเทศนี้ เขาจึงถูกรังแกอย่างน่าอเนจอนาถ สุดท้ายก็จากไปอย่างน่าสังเวช
ความตระหนกใระคนความยินดีฉายวาบขึ้นในดวงตาของเหลียนนั่ว ไม่ว่าจะเป็มนุษย์โลกหรืุ์ต่างดาวก็ตาม อย่างน้อยที่นี่ก็ยังมีผู้คน สำหรับเขาซึ่งอยู่คนเดียวเพียงลำพังบนโลกมามากกว่าห้าร้อยปีนั้น นี่นับเป็เื่ที่น่ายินดีอย่างยิ่ง
และเขายังรู้สึกถึงการปะทะกันของพลังพิเศษในร่างกายนี้
ในความทรงจำของเขา เ้าของร่างเดิมเป็พวกไร้ค่า แต่พลังพิเศษสองสิ่ง ไม้และน้ำที่กำลังปะทะกันในร่างกายตนตอนนี้นั้น ช่างคุ้นเคยเสียเหลือเกิน หรือจะเป็ตนที่นำติดมาด้วยเหรอ
หากเป็เช่นนั้นละก็...เหลียนนั่วเปิดมิติของตัวเอง ในมิติมีอาหาร คริสตัลนิวเคลียส และสมุนไพรกองใหญ่กองหนึ่ง ซึ่งมันทำให้เขาเบิกบานอย่างยิ่งเลยทีเดียว
อาหารและสมุนไพรเป็สิ่งที่เขาปลูกขึ้นตอนเบื่อ ยิ่งปลูกก็ยิ่งเติบโตมากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนคริสตัลนิวเคลียสก็เก็บมาในตอนที่มนุษย์โลกกับซอมบี้ดับสูญไปพร้อมกัน
มนุษย์ตายไปหมดแล้ว เขาจึงเก็บสิ่งของของทุกคนมาทั้งหมด
ความจริงแล้ว เหลียนนั่วคิดว่าคริสตัลนิวเคลียสหลากสีสันนี้สวยงามอย่างยิ่ง เพราะในห้องทดลองนั้น สิ่งที่เขาต้องพบเห็นอยู่ทุกวันก็มีแค่อุปกรณ์ทดลองและคอมพิวเตอร์เท่านั้น
เหลียนนั่วทดลองใช้พลังรักษาจากการกลายพันธุ์ของธาตุไม้ปรับสภาพร่างกาย ไม่นานร่างกายของเขาก็ล้อมรอบไปด้วยแสงสีฟ้าที่เจือจางมาก จากนั้นาแที่เกิดจากการถูกเฆี่ยนตีก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็วจนไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ทว่าก็สามารถฟื้นฟูได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เหลียนนั่วค้นพบว่าพลังพิเศษที่เดิมทีแข็งแกร่งยิ่งกว่าาาซอมบี้ของตนนั้น ตอนนี้เหลืออยู่แค่ในระดับเริ่มต้น และเขาก็ยังค้นพบอีกว่าสิ่งถูกต้องที่สุดที่เขาเคยทำ ก็คือการเก็บคริสตัลนิวเคลียสทั้งหมดของผู้คนมา หลังจากที่มนุษย์โลกได้ดับสูญไปหมดแล้ว เพราะการอัปเกรดพลังพิเศษนั้น...จำเป็ต้องใช้คริสตัลนิวเคลียส
“ไอ้เด็กบ้านี่กำลังทำอะไรอยู่หา รีบลุกขึ้นไปทำงานได้แล้ว หรืออยากจะโดนต่อยอีกใช่ไหม”
ในตอนที่เหลียนนั่วกำลังลืมตัวด้วยความดีอกดีใจที่มีมนุษย์ต่างดาว มีพลังพิเศษ และมีคริสตัลนิวเคลียสอยู่นั้น เสียงผู้ชายที่ทั้งดุดันและหยาบคายก็ดึงสติเขากลับสู่ความเป็จริง