" ว่าแต่ มันคืออะไรกันนะ "
หลังจากที่ลองใช้สมาธิเพ่งดู ภาพที่ไวทินเห็น เป็ภาพทรงกลมมีเปลือกใสเหมือนไข่ ด้านในเปลือกใสเป็เมฆหมอกสีทองล่องลอยไปมา ยิ่งทำให้ไวทินสับสนงุนงง
ไวทินลองเอามือลูบตรงหลังศีรษะ ก็ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้น ลองใช้สมาธิควบคุมไข่ใบนั้นก็ไม่มีผลอะไร
" อ๊าา !!! สับสนไปหมดแล้ววว "
ไวทินคำรามออกมาด้วยความหงุดหงิดใจ
" พี่ ! อาหารเย็นเสร็จแล้ว "
เสียงไอรินะโขึ้นมาจากชั้นล่าง
" ได้ เดี๋ยวพี่ลงไป "
ไวทินตัดสินใจปล่อยวางเื่นี้ไปก่อน จากนั้นเดินลงไปทานข้าวกับครอบครัว
บนโต๊ะทานข้าว
" ไวทิน เล่าเื่เมื่อวานให้แม่ฟังใหม่อีกรอบซิ เล่าทางโทรศัพท์แม่ฟังไม่ละเอียด "
" ครับแม่ "
จากนั้นไวทินก็เริ่มเล่าเื่ที่เกิดขึ้นอย่างละเอียด
ทันใดนั้นเอง ไวทินที่ถือส้อมในมือกำลังเหม่อลอย ใช้มือที่ถือส้อมมาลูบหลังคอ พลางคลุ่นคิดถึงลูกทรงกลมที่มองเห็น ก็รู้สึกเสียววูบที่ลำคอ ไวทินใวางมือลงบนโต๊ะทันที
ปักก !!!
เสียงส้อมในมือปักลงบนโต๊ะไม้หนา เสียบมิดลงไปครึ่งด้าม
เพล๊งง !!!
ทุกคนใลุกขึ้นยืน จนชนจานข้าวตกแตกกระจาย
" ไวทิน !! ลูกทำได้ยังไง "
" พี่ไวทิน !! พี่เก่งจัง สอนฉันบ้างง "
" เดี๋ยวนะครับแม่ ขอผมคิดก่อน "
จากนั้นไวทินก็หลับตาลง คิดย้อนการกระทำของตน และลองสำรวจทรงกลมสีทอง
ไวทินพบว่า หมอกในทรงกลม บางตาลงไปมาก
อาจจะเป็ !!!
ไวทินลองใช้ส้อมอีกอัน แตะลงบริเวณหลังศีรษะ พลางหลับตาคิดถึงทรงกลม ไวทินรู้สึกเสียววาบเหมือนมีใครเอาน้ำแข็งเย็นๆมาแตะหลังศีรษะ จากนั้นหมอกในทรงกลมก็หายไป
ไวทินนำส้อมมาเพ่งมองดู เห็นเหมือนมีแสงสีทองเคลือบอยู่บนส้อม จากนั้นไวทินลองเอาส้อมมาแทงเบาๆลงบนโต๊ะ ปรากฏว่า ส้อมแทงลงไปบนโต๊ะจนมิดด้าม
" สำเร็จแล้วววว !!! "
ไวทินะโขึ้นมาอย่างดีใจ
" พี่ พี่ทำได้ยังไง บอกฉันบ้างงงงง !! "
ไอรินรีบมาเขย่าแขนไวทินด้วยความอิจฉา
" บอกแล้ว พี่บอกแล้ว "
ไวทินเล่าถึงเื่เข้าห้องวิจัย และทำยาสกัดไวรัส จากนั้น พาทั้งเข้าห้องนอนและฉีดยาให้ทั้งสอง ก่อนจะเดินกลับห้องตนเอง
ไวทินยังไม่รู้ว่าจะทำให้หมอกที่หายไปในไข่ทรงกลมคืนกลับมาได้อย่างไร วันนี้เลยเข้านอนเลย
....................................................
เช้าวันต่อมา
" พี่ ของหนูเป็ไข่สีแดง "
ไอรินรีบวิ่งมาบอกไวทิน
ไวทินรู้สึกแปลกใจ หรือว่าพลังต่างกันสีจึงต่างกัน
" ลองกับส้อมแล้วเป็ยังไงบ้าง "
" แดงแป๊ดเลย ร้อนมากด้วย "
" โอ้ ?? อาจจะเป็แบบความร้อนก็ได้ "
" หนูอยากจะลองดูอีก แต่ทำไม่ได้ หมอกแดงในไข่หมดแล้ว "
" อืม !! งั้นขอพี่ดูของพี่ก่อนนะ "
ไวทินหลับตาลงตรวจดูไข่สีทอง
" เต็มแล้ว !! หมอกกลับมาเต็ม น่าจะเกี่ยวกับการพักผ่อน เดี๋ยวไอรินคอยดูของน้องนะว่าจะกลับมาเต็มเมื่อไหร่ "
" ค่ะพี่ "
" จริงสิ !! แม่บอกของแม่เป็สีเขียว ลองกับส้อมแล้วไม่มีผลอะไรเลย "
" งั้นของแม่ก็คงเป็แบบอื่น เราคงต้องลองกันต่อไป "
หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ ไวทินรีบวิ่งมาโรงพยาบาล แต่ก็พบว่า แอนเดรียได้ออกจากโรงพยาบาลไปั้แ่บ่ายเมื่อวานแล้ว ไวทินรู้สึกเศร้าใจ ได้แต่ไปฝึกซ้อมมวยไทยตามปกติ
................................................
ห้องทำงานผู้อำนวยการโรงพยาบาลขนาดใหญ่กลางเมือง
โดโนแวน กำลังนั่งอ่านรายงานผลการตรวจร่างกายแอนเดรียอย่างเคร่งขรึม
หลังจากทราบข่าวว่าแอนเดรีย ลูกสาวเพียงคนเดียวเกิดอุบัติเหตุ โดโนแวนรีบย้ายแอนเดรียมาโรงพยาบาลของตน เพื่อมาตรวจร่างกายอย่างละเอียด
นั่งมองรายงานผลตรวจร่างกาย ทุกอย่างปกติดี เว้นแต่ผลตรวจเื
เชื้อไวรัสหายไป !!!
นับั้แ่เกิดเหตุการณ์ไวรัส ไม่เคยมีรายงานว่ามีใครรักษาไวรัสได้
แต่ตอนนี้ เชื้อไวรัสในตัวแอนเดรียหายไปโดยไม่ทราบสาเหตุ
หลังจากตรวจโดยแน่ใจแล้วว่าไม่เจอเชื้อไวรัสเลย โดโนแวนก็รีบกลับบ้านตรงไปหาลูกสาว
" แอนเดรีย ลูกเป็ยังไงบ้าง "
" หนูสบายดีค่ะพ่อ หนูขอโทษที่แอบออกไปเที่ยวโดยไม่ได้บอกพ่อ "
แอนเดรียก้มหน้ารู้สึกผิด
" ไม่เป็ไร กลับมาปลอดภัยก็ดีแล้ว "
" ั้แ่เมื่อวาน ลูกชักกระตุกบ้างรึเปล่า "
" ไม่เลยค่ะ "
" แปลก !! หนูรู้สึกสบายตัวกว่าเมื่อก่อนมาก เหมือนกับว่าจะไม่เกิดชักกระตุกอีกแล้ว "
โดโนแวนได้ยิน ก็รู้สึกตื่นเต้นจนตัวสั่น
" แอนเดรีย เล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้พ่อฟังอย่างละเอียดหน่อยลูก "
" ค่ะพ่อ "
หลังจากคุยกันอยู่นาน โดโนแวน เดินออกมาจากห้องลูกสาวอย่างมึนงงสงสัย เนื่องมาจากไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติอะไรเกิดขึ้นเลย
สาเหตุน่าจะอยู่ที่โรงพยาบาลที่แอนเดรียรักษาตัว !!
โดโนแวนรีบตรงไปที่โรงพยาบาลที่แอนเดรียรักษาตัว ขอดูประวัติการรักษาย้อนหลัง แต่ก็ไม่มีอะไรน่าสงสัย สุดท้ายจึงขอดูกล้องวงจรปิด
" เจอแล้ววว "
โดโนแวนะโขึ้นอย่างตื่นเต้น ในภาพ ขณะแอนเดรียหันหลังให้ ไวทินแอบฉีดยาเข้าสายน้ำเกลืออย่างแเี
" ไวทิน ? "
โดโนแวนรู้ชื่อคนที่ช่วยแอนเดรียมาจากปากลูกสาวแล้ว
.............................................
55
