หลังจากแม่ทัพโจ ซือเหยียนเลือกที่นั่งเรียบร้อย โต๊ะของเขาอยู่ใกล้หน้าต่าง แสงแดดอ่อนสะท้อนกับเกราะบาง ๆ ที่เขายังไม่ถอด ทำให้ทุกการขยับของเขาดูสง่างามเกินชายทั่วไป
**เสี่ยวหลาน** เดินตรงเข้ามารับออเดอร์ เธอยิ้มสดใสตามประสาเจ้าของร้านที่เคยชินกับแขกหลากหลาย
“ท่านแม่ทัพต้องการลองชารสไหนเจ้าคะ? เรามีทั้งชาผ่อนคลาย และชาเบลนด์พิเศษจากใบชาฤดูแรก”
โจ ซือเหยียนมองเธอชั่วครู่ ก่อนตอบเสียงทุ้ม “...อย่างหลัง”
“รับทราบเจ้าค่ะ เดี๋ยวข้าจะจัดให้ทันที” เสี่ยวหลานยิ้มกว้างก่อนจะหมุนตัวกลับไป
ขณะนั้นเอง สายตาของแม่ทัพหนุ่มเลื่อนขึ้นอย่างระวัง...เพียงเพื่อจะได้เห็นแผ่นหลังของหญิงสาวอีกคนที่เขาเพิ่งพบ — **เสี่ยวซิน**
เธอกำลังจัดชุดชาบนชั้นไม้ไผ่ที่อยู่ไม่ไกลนัก มือเรียวขยับอย่างมั่นคง ริมฝีปากไม่พูดอะไร แต่เต็มไปด้วยความนิ่งที่แปลกประหลาดจนเขาไม่อาจละสายตา
‘นางมีท่าทางราวกับไม่ได้อยู่ในร้านชา แต่เป็นแม่ทัพฝ่ายจิตใจข้า…’ เขาคิดในใจเงียบ ๆ
เสี่ยวหลานกลับมาพร้อมถาดชา และวางทุกอย่างลงอย่างเรียบร้อย
โจ ซือเหยียนยกชาขึ้นจิบ แล้วเอ่ยเสียงเรียบ
“ขอเบลนด์ชุดพิเศษอีกอย่างหนึ่ง...ที่จัดโดยนางคนนั้น” เขาพยักหน้าไปทางเสี่ยวซินแบบแทบไม่กล้าหัน
เสี่ยวหลานเลิกคิ้วเบา ๆ แต่ไม่ได้ถามอะไร เพียงแค่พยักหน้ารับคำ “เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ เดี๋ยวข้าให้พี่ข้าจัดให้เอง”
แม่ทัพหนุ่มก้มหน้ากลับไปจิบชาอย่างสงบ แต่หัวใจกลับเต้นแรงจนสัมผัสได้ถึงชีพจรที่ปลายนิ้ว
‘เพียงแค่ให้เธอชงชาให้...ก็เหมือนข้ากำลังตั้งทัพไว้หน้าด่านหัวใจตัวเองแล้วกระมัง’