บทที่ 8
ขออภัยสิทธิ์ในการเข้าถึงของคุณไม่เพียงพอ
ยังมีขอบเขตอื่นๆที่เขายังไม่รู้จักดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าระดับของเผ่าพันธุ์อื่นๆนั้นเป็อย่างไร
เนื่องจากข้อจำกัดด้านพร์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์จึงไม่มีใครสามารถทะลวงขอบเขตหลอมรวมร่างกายในอาณาจักร หยุนฉินแห่งนี้
เช่นเดียวกับหลิวหลงและ ฟานชิงเยว่ คนหนึ่งอยู่ในเขตแดนหลอมรวมร่างกายระดับ 2 ส่วนอีกคนอยู่ในเขตแดนหลอมรวมร่างกายระดับ 1 ถือว่าเป็รุ่นเยาว์ที่มีพร์อย่างมากของอาณาจักรแล้วมิเช่นนั้นคงไม่สามารถเป็แม่ทัพขององครักษ์เกราะแดงได้
เขตแดนหลอมรวมร่างกายขั้นที่1 นั้นยากต่อการฝึกฝนเว้นเสียแต่ว่าจะเป็บุคคลที่มีพร์หากบุคคลธรรมดา้าที่จะบรรลุถึงระดับหนึ่งพวกเขาจะต้องใช้ทรัพยากรเป็จำนวนมากด้วยสถานการณ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ในทวีปแห่งนี้แล้วจะสามารถหาทรัพยากรจำนวนมากได้อย่างไรกัน?
หลังจากเข้าใจสถานการณ์พื้นฐานแล้ว หลี่มู่ฟาน ก็ใช้ทักษะตรวจสอบไปยังร่างของชุ่ยฮัว
ชื่อ: ชุ่ยฮัว
พละกำลัง:หลอมร่างกายขั้นที่ 2
บัญชาการ: 1
การเมือง:1
กลยุทธ์: 1
สังคม: 8
ภักดี: 13
การรักษา: 12
ทำอาหาร: 15
ก่อสร้าง: 11
เพาะปลูก: 18
เหมืองแร่: 9
ศิลปะ: 8
งานฝีมือ: 15
ปัญญา: 9
ชุ่ยฮัวและ อาเฉียง อยู่คนละสายงานอย่างชัดเจนมีหน้าที่หลักในการก่อสร้างทำเหมืองและงานที่ใช้พละกำลังต่างๆ ส่วน ชุ่ยฮัว เป็งานค่อนข้างง่ายเช่นการเพาะปลูกและงานฝีมือเมื่อเวลาผ่านไปคุณสมบัติของทั้งสองคนจะเริ่มแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด
หลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่หลี่มู่ฟาน ก็มีความคิดบางอย่างในหัวใจของเขาค่าสถานะของทั้งสองคนนี้เรียกได้ว่าดีที่สุดในฐานแถมทั้งสองคนยังเป็คู่สามีภรรยากันอีกด้วยดังนั้นเขาคิดจะใช้การ์ดผู้ติดตามที่เป็ของรางวัลสำหรับมือใหม่
หลี่มู่ฟานพาพวกเขาเดินเตร็ดเตร่ไปในฐานที่หรูหราอยู่พักหนึ่งและพบว่าทั้งสองคนยังคงเงียบกริบและมีสีหน้าเรียบเฉย
เขาจึงถามคำถามกับระบบในใจ
เสียงผู้หญิงที่เหมือนเครื่องจักรกลตอบอย่างรวดเร็วว่า“ในพื้นที่โลกใหม่ชาวอาณานิคมทั้งหมดมีความสามารถและทักษะที่สอดคล้องกันเท่านั้นและไม่มีตัวละครที่มนุษย์สร้างขึ้น”
“โดยเฉพาะในกรณีของคุณเมื่อพาพวกเขาออกจากมิติและเริ่มติดต่อจากโลกภายนอกเป็เวลานานพวกเขาจะค่อยๆพัฒนาตัวละคร”
หลี่มู่ฟาน อึ้งไปเล็กน้อย “นี่ไม่ได้หมายความว่าตอนนี้พวกเขาเป็เพียงตุ๊กตากระดาษหรอกหรือ?แล้วระดับสติปัญญาของพวกเขาล่ะ?”
“ระดับสติปัญญาของชาวอาณานิคมเทียบเท่ากับผู้ใหญ่”
“เข้าใจแล้ว”
เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกแม้ว่าความสามารถจะแข็งแกร่งแค่ไหนแต่ถ้า IQ มีปัญหาแม้แต่คำสั่งง่ายๆก็คงจะไม่เข้าใจ และจะกลายเป็เพียงคนที่มีความสามารถต่ำเท่านั้น
ฐานทัพแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นในถ้ำพื้นที่ขนาดใหญ่ทั้ง 3 คนเดินเตร็ดเตร่ไปรอบๆเป็เวลาครึ่งชั่วโมงโดยไม่รู้ตัวแต่ก็ยังเดินได้เพียงครึ่งเดียว
ในตอนนี้หลี่มู่ฟาน ยืนอยู่หน้าประตูโกดังและมองไปที่ประตูอัตโนมัติด้านหน้าเขาพึมพำกับตัวเอง
“ถ้าจำไม่ผิดที่นี่น่าจะเป็โกดังเก็บอาวุธ ประตูนี้หรูหราเกินไปหรือไม่…”
ในชีวิตที่แล้วของเขาเขาเล่นเกมอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ตลอดแต่เขากลับไม่ััถึงความหรูหราของมันสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้เรียกได้ว่าร่ำรวย…
ประตูอัตโนมัติสีเงินเมื่อรับรู้ว่ามีคนเดินเข้ามาแผงประตูทั้ง 2 หดกลับเข้าไปในกำแพงโดยอัตโนมัติสิ่งที่สะท้อนให้เห็นคืออาวุธและะุมากมาย
ปืนไรเฟิลจู่โจม,ปืนไรเฟิลประจุไฟฟ้า,ปืนกลและอาวุธที่ทันสมัยอื่นๆ
หลี่มู่ฟานมองไปที่ปืนและอาวุธที่อยู่ตรงหน้าของเขาหัวใจของเขาเต้นแรงและรีบถามระบบว่า“จริงสิในเมื่อสามารถนำสามารถชาวอาณานิคมของมิตินี้ออกไปได้แล้ว ไอเทม ล่ะ?สามารถเอาออกไปได้ไหม?”
เสียงของผู้หญิงตอบกลับมาว่า“ถูกต้องตามหลักการแล้วสิ่งของทั้งหมดที่อยู่ภายในมิตินี้สามารถเคลื่อนย้ายออกสู่โลกภายนอกได้แต่ในตอนนี้สิทธิ์ของคุณไม่เพียงพอ”
3K
