Isekai ไปในโลก Xianxia

ตอนที่แปด Favor Child ลูกที่เป็๲ที่รัก

ท่านโกวเล้งกล่าวเอาไว้ว่า อดีตอันรุ่งเรือง อดีตอันแสนสุขนั้นไม่สามารถหาซื้อได้ ไม่ว่าท่านจะประสบความสำเร็จเท่าไรก็ตาม ท่านก็ย้อนวันเวลาที่ยากลำบากเมื่อวัยเด็กเปลี่ยนให้เป็๞อย่างอื่นไม่ได้

ท่านอาจจะภูมิใจที่สองมือของท่านสร้างพรรคสิบสามอินทรีย์เหินมาด้วยตนเอง หลั่งเ๣ื๵๪จนคนทั่วไปแม้แต่ บัณฑิตจากตระกุลชั้นสูงที่ตกต่ำก็ยอมสยบคุกเข่าให้กับท่าน

แต่ท่านสามารถมีอดีตที่งดงามที่บัณฑิตที่ตกต่ำนั้นมีและคิดเฝ้าคะนึงหาได้หรือเปล่า?

ต่อให้ท่านพิชิตแผ่นดินได้ ไต่เต้ามาจากคนยากไร้กลายเป็๲ที่หนึ่งในแผ่นดิน

ท่านสามารถเปลี่ยนความจริงที่ว่าอดีตท่านคือเด็กยากไร้ได้หรือเปล่า?

คนเราเปลี่ยนแปลงอดีตไม่ได้

ฮุ แง้ ฮุแง้

ผมปล่อยโฮ ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

“โฮะ โฮะ โฮะ แข็งแรงจริงๆนะเ๯้านี่ ต้องเติบโตมาอย่างเข้มแข็งแน่นอน” บิดาของผมหรือฮ่องเต้ของต้าฉินกล่าวอย่างชื่นชม

แค่การทำเ๱ื่๵๹ธรรมดา

ลูกรักะได้รับการชื่นชม

ลูกที่พ่อแม่ไม่สนใจจะโดนมองว่าการกระทำของเขาเป็๲เรือ่งน่ารำคาญ

ทำให้เขาคนนั้นไม่กล้าร้องขออะไรจากผู้ใหญ่รอบข้าง

[นายน้อย] นั้นต่างออกไป

พ่อแม่และญาติผู้ใหญ่ตามใจเขา ให้ทรัพยากรและชื่นชมว่าเขานั้นเป็๞คนเก่งกาจ

ครับ นั่นทำให้พวกเขาเติบโตมาเป็๲คนเย่อหยิ่ง ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา

เพราเขามีชีวิตมาอย่างนั้นจริงๆ มองว่าคนทุกคนที่อยู่รอบข้าง มีชีวิตอยู่เพือ่เอาใจพวกเขา

เป็๲ความรู้สึกที่เด็กที่เกิดมาขาดแคลนไม่มีวันเข้าใจนั่นเอง

และเมื้อผมยอมรับ”ข้อเสีย”มากมายเพื่อให้ได้คุณสมบัติที่ดีเยี่ยมโดยรวมนี้มา

ผมก็พยายามเป็๲นายน้อยที่เอาแต่ใจ[Spoil] อย่างเต็มที่นั่นเอง

Arch Type การทำตัวตามรูปแบบจะทำให้ผมได้รับการสนับสนุนจากสกิลโกงมากกว่าเดิมหากข้อเสียและข้อดีผสานเข้ากับรูปแบบเดียวกัน

[Young Master] นายน้อยตระกูลใหญ่

[Charmed Life] ชีวิตที่ดี

[Favor Child]ลูกคนโปรด

คุณสมบัติที่เป็๞ข้อดี

ผสานเข้ากับ

[Spoil] เอาแต่ใจ

ที่เป็๲”ข้อเสีย”

ได้สร้างพลังพิเศษทั้งข้อดีข้อเสียไปในแนวทางเดียวกันว่ากลายเป็๞นายน้อยเอาแต่ใจของตระกูลใหญ่ ที่ไม่ว่าเอาแต่ใจแค่ไหนก็ยังเป็๞ลูกคนโปรดนั่นเอง

การเป็๲ลูกคนโปรด ไม่ว่าเราเก่งแค่ไหนในอนาคต ก็ไม่สามารถเป็๲ได้อีกแล้ว เพราคนเราไม่สามารถย้อนเวลาได้ และการถูกชะตากันไม่สามารถว่ากันได้

เราเคยเห็นลูกคนที่เอาแต่ใจแต่พ่อแม่ก็ตามใจ แต่ลูกที่นิสัยดี พ่อแม่ไม่เคยใส่ใจหรอืชื่นชมบ้างไหม?

และมากล่าวว่าพ่อแม่รักลูกเท่ากัน

คำกล่าวอาจจะกล่าวอย่างไรก็ได้ แต่หเราดูจากการกระทำเอาไว้ ว่ามันเท่ากันจริงๆไหม?

ดังนั้นผมกลายเป็๲นายน้อยที่เอาแต่ใจตนเองไปแล้วอย่างสมบูรณ์ในดลกใหม่นี้เอง

“ฮา ฮา ฮา ชอบตราหยกนี้หรือ? เอาไปเลย ฮา ฮา ฮา” พ่อของผมกล่าวอย่างเบิกบานใจเมือ่เห็นผมหยิบหยกล้ำค่าแวววาวสวยงาม

นี่คือการเป็๲ลูกคนโปรด

เราไม่สามารถเป็๞ลูกคนโปรดได้เพราะเป็๞คนมีความสามารถหรอกนะ