4หนุ่มที่สลบไปก่อนหน้านั้นค่อยๆลืมตาขึ้นมา

ทุกคน: อืออ ที่ไหนอ๊ะ
นาอิบ: นี้มันเกิดเื่บ้าอะไรขึ้นว่ะ
คาร์ล: ไม่รู้สิครับ
อิไล: ตรูว่านะรีบหาทางออกดีกว่านะ
นอร์ตัน: ใช่ๆผมเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดีแล้วครับ
นาอิบ: แล้วจะออกทางไหนล่ะ
อิไล: เออนั้นนะสิ
คาร์ล: งั้นเอาเป็ว่าเดินดูไปเรื่อยก่อนไหมครับเพื่อเจอทางออก
นาอิบ:เออๆดี
หลังจากนั้นหนุ่มก็เดินไปๆเรื่อยๆพบกับ

นอร์ตัน: ทุกคนครับตรงนี้มีประตูด้วย
อิไล: งั้นพวกเราลองเข้าไปมั้ย?
คาร์ล&นาอิบ: เอาดิ
จากนั้นหนุ่มๆก็เดินเข้าไปในประตูก็เจอกับทางแสงสว่างหนุ่มๆจึงรีบวิ่งทันที่ สรูปคือพอเข้ามาแล้วกลับ
กลายเป็ป่าลึกแทนซะงั้น หนุ่มๆที่กับลังจะกลับไปทางเดิมถึงกับตะลึง
นาอิบ: เห้ยย
อิไล: ประตู
คาร์ล: หาย
นอร์ตัน:ไป
ทุกคน:แล้วนี้ว่าาา
หนุ่มๆๆไม่มีทางเลือกจึงต้องทำใจเดินต่อไป ในป่าลึก
นี้มีแอ่งน้ำ ผีเสื้อ ดอกไม่หลายชนิดเต็มไปหมด

นาอิบ: แฮ่กๆๆ .....เหนื่อยชะมัด
อิไล: เออนั้นนะสิ
นอร์ตัน: งั้นพวกเราไปนั่งพักตรงนั้นมั้ยครับ?
นาอิิบ: เอาดิิิหนืื่อยจะตายอยูู่แล้ว
หนุ่มๆนั่งลงด้วยความเหนื่อยเต็มทน
คาร์ล: มีขนมด้วย
อิไล: จริงด้วยแหะ

อิไล: น่ากินจัง
??: กินได้นะจ๊ะ
นาอิบ: เออ..
??: ออ ฉันชื่อ เอ็มม่า ยินดีที่ได้รู้จัก
นาอิบ: ผมนาอิบ ครับ คนนั้น นอร์ตัน และคนที่
หน้าตากวนๆนี้ชื่อ อิไล ส่วนคนที่ดูหล่อๆเกินเพื่อนคนนั้นชื่อ คาร์ล ครับ

เอ็มม่า: ค่ะ♡
เอ็มม่า: พวกคุณลงทางหรอค่ะ
คาร์ล: ใช่ครับ
เอ็มม่า: คือมีคนๆนึกสามารถ ช่วยพวกคุณได้ค่ะ
นอร์ตัน: ใคร หรอครับ?
เอ็มม่า: เขาคือผู้สร้างที่นี้ขึ้นมาค่ะ
นาอิบ:แล้วเขา ชื่ออะไรหรอ
เอ็มม่า: เขาชื่อ ลีโอ ค่ะ เขาเป็คุณพ่อของฉันเอง
อิไล: อย่างต่อเนื่อง แล้วพ่อเธออยู่ไหนล่ะ
เอ็มม่า: เื่นี้ไม่มีใคร สามารถรู้ได้รวมถึงฉันด้วยค่ะ
เอ็มม่า: แต่พวกคุณพักที่บ้านของฉันก่อนก็ได้นะค่ะ
อิไล: จะดีหรอครับ
เอ็มม่า: ไม่ต้องเกรงใจฉันมีบ้านสองหลัง

นี้คือบ้านเด็กสาว อายุเพียงแค่19 ใช่ เธอนอนอีกหลังส่วนหลังที่เห็นในรูป คือที่พักที่นอนของหนุ่มๆนั้นเอง
เมื่อหนุ่มๆคุยกับหญิงสาว เสร็จ ก็ขึ้นบ้านต้นไม้ที่ไม่ใช่ของตนแต่เป็ของหญิงสาวสุดใจดีคนที่คุยด้วนเมื้อกี้นี้เอง