“ซีดดดด ผมเห็นว่าคุณขอร้องหรอกนะเลยเสร็จให้”
“…..ค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นผมกลับไปรอแอลลี่ที่คอนโดดีกว่า รีบกลับนะครับ”
“ค่ะ…อีกไม่นานหรอก”
ชายหนุ่มใส่เสื้อผ้าของตัวเองพร้อมกับเดินออกไปจากห้องด้วยความรวดเร็ว ลมหายใจหนักๆพ่นออกมาด้วยความเหน็ดเหนื่อย ร่างระหงค่อยๆสวมกระโปรงและเสื้อผ้าให้กลับมาเรียบร้อยดังเดิม แต่เสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาก็ทำให้เธอถอนหายใจหนักขึ้น...
“ไหนบอกว่าจะกลับไปรอแอลลี่ที่ห้องไงคะ”
“…..อย่างนั้นหรอ”
“…….คุณกร!!!”
ใบหน้าของแอลลี่ใสุดขีด ก่อนที่เธอจะรีบรั้งมือมาปิดหน้าอกของตัวเองไว้ เสื้อผ้าและเม็ดเหงื่อในห้องถ่ายเอกสารอับๆนี้ไม่สามารถหาอะไรมาปฏิเสธได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อสักครู่ เธอยืนตัวแข็งทื่อ ในหัวชาระริกจนคิดอะไรไม่ออก...
“ได้ยินเธอครางชื่นชมผู้ชายแบบนั้น....มันตลกดีจริงๆ”
“ม….ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ”
“หึหึ…”
ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้ด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ ก่อนจะสำรวจร่างกายรุงรังของเลขาั้แ่หัวจรดเท้า
“เธอไม่เสร็จไม่ใช่หรอ”
“คุณกรค่ะ...คือ...”
“เธออยากให้ฉันช่วยมั้ยล่ะ”
“…..”
“ว่าไง.....ได้ยินเธอแกล้งร้องครางแบบนั้นมันน่าสงสารจะตาย”
“ม…..ไม่ค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นก็อยากหางานใหม่สินะ แถมฉัน....ยังมีหลักฐานในการทำผิดของเธอซะด้วยสิ”
ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นภาพเคลื่อนไหวในโทรศัพท์ มือเรียวพยายามคว้ามันมาแต่ก็ไม่สำเร็จ เสียงหัวเราะในลำคอนั้นมันทำให้เธอรู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ ไม่รู้ว่าทำไมเื่แบบนี้มันถึงเกิดขึ้นได้
“พรุ่งนี้เช้าหาคำมาแก้ตัวดีๆล่ะ”
“ค….คุณกรคะ”
ร่างสูงแสยะยิ้มก่อนจะเดินออกไป...สามปีที่เขาใช้ชีวิตจืดชืดมาอย่างเดียวดาย....ในที่สุดร่างสูงก็ค้นพบกับความสนุกเสียที และดูท่าเื่นี้มันจะสนุกมากกว่าที่เขาคิดเสียด้วย!
เช้าวันใหม่ได้มาถึง...เลขาสาวไม่เป็อันกินอันนอนเมื่อกลับไปถึงห้อง น้ำเสียงและสายตาเ้าเล่ห์นั้นมันทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวไม่เป็จังหวะ ถ้าหากว่าร่างสูงจะไล่เธอออกมันก็สมเหตุสมผล แต่หญิงสาวคิดว่าผู้บริหารคนใหม่จะไม่ทำเช่นนั้น...เขามีหลักฐานในมือ และแน่นอนว่าจะใช้มันเอาคืนจนแอลลี่คิดไม่ตก...
“จะไปทำงานแล้วหรอครับ”
“ค่ะ”
ร่างระหงบอกกับแฟนหนุ่มที่นอนซมอยู่บนเตียง หลังจากกลับมาถึงคอนโด ชายหนุ่มคนนี้ก็ไม่ได้แตะเนื้อต้องตัวของเธอเลย เขานอนเซาด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากการกระแทกแฟนสาวในห้องถ่ายเอกสาร มีเพียงแอลลี่ที่ลืมตาค้างด้วยความคับแน่นหัวใจ เธอไม่รู้ว่าอดีตพ่อเพื่อนจะมาไม้ไหน ซึ่งคิดดูแล้วคงไม่ใช่ทางที่ดีแน่นอน...
“ขับรถดีๆนะครับ วันนี้เรามีนัดดูหนังกันนะ”
“ค่ะ ภูมิเองก็รีบตื่นได้แล้ว”
แฟนสาวบอกชายที่นอนอยู่บนเตียง คอนโดของเขากว้างใหญ่หรูหราเป็อย่างมาก แน่นอนว่าพ่อแม่เป็คนจัดหาให้ ภูมิแค่รอเวลาที่ครอบครัวจะให้โอกาสไปทำงานที่บริษัท ซึ่งส่วนใหญ่เขาเองก็ไม่ชอบอยู่แล้ว แค่นอนใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยไปวันๆก็ยากเต็มทน
“เฮ้อ ไม่มีอะไรหรอกน่า”
แอลลี่บอกกับตัวเอง ก่อนจะรีบขับรถยนต์ไปยังบริษัท เธอไม่เคยมาเช้าขนาดนี้...มาเช้ากว่าทุกครั้ง หรือถ้าจะพูดให้ถูก ั้แ่ที่ทำงานมา....เธอมาตรงเวลาก็วันนี้วันแรก
520
![สดุดีมหาราชา [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1723483718_81968770.webp)
