หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

เหล่าคนดูที่มากมายต่างตกตะลึงกับรอยแยกมิติที่ถูกเปิดออกโดยหยางจื่อถึงจะเป็นแค่รอยเล็กๆ แต่มันก็ทากพอทำให้คนที่อยู่ปราณนักบุญทุกคนต้องสั่นสะท้าน

"อยู่ปราณนักบุญขั้นที่ 1 แต่กลับสามารถใช้พลังของมิติได้เด็กคนนี้เป็นสัตว์ประหลาดหรืออย่างไร"ชายชราคนนึงอดที่จะกล่าวออกมาไม่ได้

"อ๊ากกกก"

เสียงร้องของบิดาหลี่จิ้งเต็มไปด้วยความเจ็บปวดแขนขวาของเขาถูกหยางจื่อตัดขาดออกมาหลี่เจิ้งหลงในตอนนี้มองไปทางหยางจื่อด้วยสายตาที่โกรธแค้นอย่างมากหลี่จิ้งที่เป็นอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลหลี่กลับมีสภาพถูกเผาจนเกรียมทั้งเส้นผมและเสื้อผ้าต่างก็ถูกเผาจนหมดและที่สำคัญบิดาของหลี่จิ้งยังถูกตัดแขนอีกนี่เท่ากับว่าเป็นการตบหน้าตระกูลหลี่ชัดๆ

"เจ้าเด็กน้อยเจ้าจะได้ใจเกินไปเเล้ว" หลี่เจิ้งหลงกล่าวด้วยความโกรธ

"หมายความว่ายังไง เป็นพวกเจ้าตระกูลหลี่ที่มาท้าประลองกับข้าแล้วพอรุ่นเยาว์แพ้ผู้อาวุโสก็เข้ามาท้าประลองกับข้าอีกส่วนข้าก็แค่ปกป้องตนเองแล้วข้าใด้ใจตรงใหน" หยางจื่อกล่าว

"เจ้า!!!!!!"

"พอได้เเล้วการประลองในวันนี้ทุกคนในที่นี้ได้เป็นพยานเเล้วว่าหยางจื่อเหมาะแก่ตำแหน่งผู้อาวุโสหรือไม่เเล้วพวกเจ้าการที่ผู้อาวุโสเข้ามาท้าประลองเด็กมันออกจะไม่สมควรสักเท่าไหร่มันมีแต่จะทำให้ขายหน้าเขาเปล่าๆ"หลินกู่ซวนกล่าว

หลายๆคนในนิกายต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยกับคำกล่าวของหลินกู่ซวนพวกเขาได้เห็นการกระทำที่ไร้ยางอายของตระกูลหลี่อย่างชัดเจนแต่ที่สำคัญพวกเขาได้เห็นความแข็งแกร่งของหยางจื่อมันทำให้พวกเขาอดที่จะชื่อนชมและนับถือไม่ได้

ตระกูลหลี่ได้เดินออกไปด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวการประลองในครั้งนี้พวกเขาไม่ต่างจากตัวตลกหยางจื่อกลับที่พักของตนแล้วฝึกทักษะต่อ

สงครามกับเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลยังคงดำเนินต่อไปแต่กองกำลังขนาดใหญ่ของเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลยังไม่ปรากฏตัวออกมาทำให้ในช่วงนี้เหล่าสำนักและนิกายต่างให้ได้พารุ่นเยาว์ของพวกเขาออกไปหาประสบการณ์ต่อสู้จริง

10 วันผ่านไปหยางจื่อที่ได้เป็นผู้อาวุโสก็ได้ถูกมอบหมายให้พารุ่นเยาว์ออกไปต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลโดยมีหยางจื่อและเสี่ยวหงคอยคุ้มกันและรุ่นเยาว์ที่ออกไปในครั้งนี้ก็มีจำนวนมากจึงมีผู้อาวุโสหลายท่านที่รับผิดชอบในงานนี้ร่วมกับหยางจื่อ

ในทางด้านตระกูลหลินมีชายหนุ่มรูปงามเดินออกมาจากออกของตน พลังปราณรอบ ๆตัวของชายหนุ่มคนนี้ดูทรงพลัง

"นายน้อยหลินเจียงออกจากการปิดด่านเเล้ว"คนใช้คนนึงอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา

"ทำไมบรรยากาศของนิกายดูวุ่นวายยิ่งนัก" หลินเจียงกล่าว

"ในตอนนี้เผ่าพันธุ์ใต้ทะเลได้บุกโจมตีทวีปศักดิ์สิทธิ์รวมทั้งทวีปเล็ก ๆ รอบๆทวีปศักดิ์สิทธิ์ขอรับ" คนใช้กล่าว

"อย่างงั้นหรือ ข้าอยากจะไปหาซวงเหยียนซะหน่อยนางอยู่ใหน"หลินเจียงกล่าว

"คุณหนูหลี่ซวงเหยียนได้ออกไปหาประสบการณ์ต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลขอรับ"คนใช้กล่าว

"แล้วในตอนนี้ในนิกายมีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง" หลินเจียงกล่าว

"มีขอรับ ในการประลองรุ่นเยาว์ที่ผ่านมามีเด็กหนุ่มที่มากพรสวรรค์จากทวีปเล็กๆได้อันดับที่ 1 และเข้าร่วมกับนิกายของเราหลังจากนั้นไม่นานพลังของเด็กคนนั้นก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆในเวลาไม่ถึงปีจนตอนนี้เขาอยู่ปราณนักบุญขั้นที่ 1 และยังสามารถสังหารคนที่อยู่ปราณนักบุญขั้นที่7 ได้อย่างง่ายดายจนท่านประมุขแต่งตั้งให้เขาเป็นผู้อาวุโสทั้งท่านประมุขและคุณหรูหลี่ซวงเหยียนต่างก็โปรดปรานเด็กหนุ่มคนนี้มาก"คนใช้กล่าว

"ว่าอย่างไรนะข้าเพียงปิดด่านไปแค่ปีกว่าๆกลับเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้อย่างไรแล้วที่เจ้าบอกว่าซวงเหยียนโปรดปรานเด็กคนนั้นหมายถึงนางชอบเด็กคนนั้นงั้นหรือ" หลลินเจียงกล่าว

"ถ้าดูจากข่าวลือพวกเขาทั้งสองมักจะไปใหนมาใหนด้วยกันขอรับ"คนรับใช้กล่าว

"ปัง!!!!"

ร่างของคนรับใช้กระเด็นออกไปด้วยพลังปราณของหลินเจียงหลินเจียงในตอนนี้ปลดปล่อยพลังปราณนักบุญขั้นที่ 4 ออกมาทำให้คนรับใช้เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

"เจ้าเด็กนั่นชื่ออะไรแล้วมันอยู่ที่ใหน" หลินเจียงกล่าว

"เด็กคนนั้นชื่อ หยางจื่อเขาอยู่ทางทิศตะวันออกของสำนักตรงชายขอบทะเลที่นั่นมีการต่อสู้ระหว่างเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลกับพวกเราอยู่"คนรับใช้กล่าว

หลินเจียงพุ่งไปยังทิศทางที่คนรับใช้กล่าวในทันทีส่วนคนรับใช้ก็เริ่มตื่นตระหนกเเล้ววิ่งไปรายงานผู้อาวุโสในตระกูลหลิน

"ว่าหยางไรนะเจียงเอ๋อออกมาจากการปิดด่านเเล้วและกำลังไปท้าทายหยางจื่อหยางงั้นรึ"ผู้อาวุโสของตระกูลหลินกล่าวด้วยความกังกล

"ข้าจะไปรายงานท่านประมุข"

หลังจากนั้นไม่นานผู้อาวุโสตระกูลหลินได้มารายงานเรื่องของหลินเจียงให้หลินกู่ซวนฟังในทันที

"อืมปล่อยให้เด็กคนนั้นสู้กับหยางจื่อไป" หลินกู่ซวนกล่าว

"แต่ว่าท่านประมุขแบบนั้นมัน...." หลินไห่กล่าว

"เส้นทางของหลินเจียงนั้นราบรื่นเสมอมาทำให้เขามักจะคิดว่าตัวเองคืออัจฉริยะที่มีพรสวรรค์สูงที่สุดและทำตัวหยิ่งผยองดูถูกคนอื่นอยุ่เสมอ ให้เขาได้รับบทเรียนซะบ้างก็ดีเหมือกันจะได้ให้เขารับรู้ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า"หลินกู่ซวนกล่าว

"แต่ข้ากลัวว่าหยางจื่อจะสังหารเขาไปหนะสิ" หลินไห่กล่าว

"เจ้ารีบไปบอกกับหยางจื่อว่าสามารถทุบตีหลินเจียงได้ขอแค่อย่าสังหารหรือทำให้เขาพิการก็พอ"หลินกู่ซวนกล่าว

หลินไห่ไม่รอช้ารีบพุ่งไปด้วยความเร็วสูงสุดเพราะกลัวจะสายเกินไป

"ท่านไม่คิดว่าทำแบบนี้เเล้วเด็กคนนั้นจะน้อยใจพวกเราหรอกรึ"ผู้อาวุโสตระกูลหลินกล่าว

"ถ้าเรื่องแค่นี้เขายังไม่สามารถผ่านมันไปได้เขาก็ไม่คู่ควรกับตำแหน่งประมุขของนิกายแห่งนี้"หลินกู่ซวนกล่าว

"ไม่ใช่ว่าท่านประมุขคิดจะยกตำแหน่งนี้ให้กับหลี่ซวงเหยียนงั้นรึ"ผู้อาวุโสตระกูลหลินกล่าว

"ตำแหน่งประมุขนี้ข้าจะยกให้กับหลินเจียงส่วนข้าจะพาหยางจื่อและซวงเหยียนขึ้นไปยังแดนเทวะด้วยพรสวรรค์ของเด็กสองคนนั้นจะต้องเฉิดฉายในที่แห่งนั้นแน่นอนโดยเฉพาะหยางจื่อหลินกู่ซวนกล่าวด้วยพรสวรรค์ของเขาในตอนนี้เทียบเท่ากับอัจฉริยะจากดินแดนเทวะเเล้วอย่างแน่นอน"

"มันเป็นแบบนี้นี่เองท่านประมุขช่างมองการใกลยิ่งนักข้าเองก็คิดไว้เเล้วว่าหลินเจียงนั้นเหหมาะที่จะสืบทอดตำแหน่งประมุขเพราะด้วยพรสวรรค์ของเขาถือว่าสูงในดินแดนแห่งนี้แต่ถ้าเขาขึ้นไปบนดินแดนเทวะเขาก็ไม่ต่างจากคนธรรมดา"ผู้อาวุโสตระกูลหลินกล่าว

--------------------------------------------------------------------------------------