(จบบริบูรณ์)ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย พร้อมระบบบังคับทำภารกิจ เอาชีวิตรอดจาก Death Flag

บทที่ 57 ตามหาเบาะแสที่บาร์

เซี่ยเสี่ยวเล่ยมองเบอร์ที่โชว์บนหน้าจอโทรศัพท์ เธอตกใจจนเกือบปาโทรศัพท์ทิ้ง 

นี่เธอไปเซฟเบอร์พระเอกตั้งแต่เมื่อไหร่? อ๋อ … ตอนที่ไปส่งอาหารให้เขาครั้งก่อน เธอขอเบอร์จากเทพบุตรนี่นา

"เป็นอะไรไป? ใครโทรมา?" หลิวเหลียนเห็นเซี่ยเสี่ยวเล่ยทำหน้าเหมือนเจอผีก็ถามอย่างเป็นห่วง

"ไม่มีอะไร" เซี่ยเสี่ยวเล่ยตอบ "เหลียนเหลียน ฉันไปรับโทรศัพท์ก่อนนะ" 

แล้วเธอก็ถือโทรศัพท์เดินไปอีกฝั่งของดาดฟ้า 

ตอนนี้เกือบจะห้าทุ่มแล้ว ทำไมเหลียงเฉินถึงโทรหาเธอกันนะ? 

"สวัสดีค่ะคุณเหลียง" เซี่ยเสี่ยวเล่ยรับสายด้วยความสับสน 

"อืม" เสียงของเหลียงเฉินดังมาจากปลายสาย

"มีอะไรเหรอคะ?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยถาม ถึงแม้จะอยู่ไกลกัน แต่เธอก็ยังรักษาระดับเสียงให้ต่ำเพื่อความสุภาพ

"เธอนอนแล้วเหรอ?" เหลียงเฉินไม่ได้ตอบ แต่กลับถาม 

"ยังค่ะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยตอบ 

"แล้วทำไมถึงพูดเสียงเบา?" เหลียงเฉินถามต่อ 

"พอดีเพื่อนร่วมห้องนอนแล้วค่ะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยโกหกแบบหน้าตาเฉย 

"อ้อ" เหลียงเฉินเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบรับ 

"มีอะไรเหรอคะ?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยกลับมาถามประเด็นที่สำคัญที่สุด 

"เธอกำลังสืบเรื่องของเหวินซินเหรอ?" เหลียงเฉินถาม 

คำถามนี้เหนือความคาดหมายของเซี่ยเสี่ยวเล่ยมาก

และฟังจากน้ำเสียงของเหลียงเฉินแล้ว ... เหมือนเขาจะสนใจเรื่องนี้? 

นี่มันยังไงกันเนี่ย? 

"ฉัน … ฉันแค่ … แค่อยากเป็นเพื่อนกับรุ่นพี่ค่ะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยแก้ตัวน้ำขุ่นๆ ขนาดพูดออกไปเธอยังไม่อยากเชื่อคำพูดของตัวเองเลย 

"ซือหลินบอกฉันหมดแล้ว" เหลียงเฉินพูด ความหมายก็คืออย่ามาหลอกฉัน 

เซี่ยเสี่ยวเล่ย : โอ้ไม่นะ เทพบุตรนายหักหลังฉัน

"ช่างเถอะ สืบได้ความยังไงก็มาบอกฉันด้วยแล้วกัน" เหลียงเฉินพูดโดยไม่รอให้เซี่ยเสี่ยวเล่ยได้ตอบอะไร 

"หา?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยสับสน

"ดึกแล้ว เธอนอนเถอะ" เหลียงเฉินไม่พูดต่อ ตัดบททั้งๆแบบนี้ 

"…ค่ะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกว่าประโยคสุดท้ายของพระเอกมันแปร่งๆชอบกล

หลังจากวางสาย เหลียงเฉินนั่งเหม่อมองโทรศัพท์ เขาก็รู้สึกว่าประโยคสุดท้ายของตัวเองมันฟังดูไม่เหมือนตัวเองตามปกติเช่นกัน

เซี่ยเสี่ยวเล่ยเดินกลับไปหาหลิวเหลียน แล้วฟังเธอเล่าเรื่องของเหวินซินกับเหลียงเฉินต่อ 

ตอนเรียนปี 4 เทอม 1 เหวินซินต้องไปฝึกงาน ด้วยผลการเรียนที่ยอดเยี่ยม ทางมหาวิทยาลัยจึงแนะนำเธอให้กับบริษัทหลายแห่ง เธอได้รับข้อเสนอมากมาย แต่สุดท้ายพ่อของเธอก็ฝากให้เธอไปฝึกงานที่บริษัทเหลียง บริษัทชั้นนำของเมือง A 

ช่วงนั้นเธอบังเอิญเห็นหยวนเฉินนอกใจไปคบกับซูเฉียนพอดี ก็เลยให้คนไปตามสืบทั้งสองคน และพบว่าพวกเขาแอบคบกันมาตั้งแต่ที่เธอกับหยวนเฉินคบกันได้ปีหนึ่ง นั่นแปลว่าสองปีที่ผ่านมาเธอถูกสวมเขาโดยที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

หลังจากนั้นก็เป็นเหตุการณ์ที่ทำให้เหวินซินถูกด่าเรื่องอ่อยเหลียงเฉิน

มันเริ่มต้นจากเหวินซินไปดื่มที่บาร์จนเมา แล้วโดนเจ้าของร้านพาตัวไปที่ห้องของเหลียงเฉิน พอมาถึง ระหว่างสะลึมสะลือเธอก็นึกว่าคนข้างในเป็นหยวนเฉินจึงร้องไห้ฟูมฟาย อ้อนวอนจนเกือบจะได้ "จุ๊บ" กันแล้ว แต่โดนเหลียงเฉินไล่ตะเพิดออกมา 

หลังจากนั้น เหลียงเฉินก็รู้ว่าเธอมาฝึกงานที่บริษัทของตัวเอง จึงไล่เธอออก 

ต่อมาก็มีข่าวลือและเรื่องซุบซิบนินทาตามมามากมาย 

"ข่าวลือพวกนี้มาจากไหน? แล้วทำไมเจ้าของร้านถึงไปส่งเธอที่ห้องของเหลียงเฉิน?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกว่าสองเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกัน 

"รุ่นพี่บอกว่าเธอก็ไม่รู้" หลิวเหลียนตอบ "เอาจริงเธอไม่รู้จักเจ้าของร้านคนนั้นด้วยซ้ำ" 

"รุ่นพี่ไปดื่มที่บาร์ไหน?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยถาม 

" บาร์พิงค์ควีนที่อยู่ใจกลางเมือง" หลิวเหลียนตอบ แล้วเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้  ลองถามหยั่งเชิง "เสี่ยวเล่ย หรือว่าเธอจะ…" 

"อื้ม" เซี่ยเสี่ยวเล่ยยิ้ม พยักหน้ายอมรับตรงๆ "พวกเราไปที่นั่นกัน" 

"เยี่ยมไปเลย!" หลิวเหลียนลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้นแล้วพูดว่า "ถ้างั้นพวกเราไปช่วยรุ่นพี่สืบหาความจริงกัน!" 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยพยักหน้า นั่นแหละคือสิ่งที่เธอต้องการ 

ถ้าอยากรู้เรื่องราวทั้งหมด ก็ต้องไปสืบหาเบาะแสที่บาร์พิงค์ควีน!