เทพแห่งความตาย

เมื่อเลวีนได้ฟังความโหดร้ายของสองพี่น้องคู่นี้มันทำให้นางเกิดกลัวขึ้นมาบ้างเพราะถึงแม้ว่านางก็ เคยเป็นคนไม่ดีมาก่อนก็เถอะแต่สองพี่น้องคู่นี้นับว่าเป็นคนชั่วที่หน้าตาดีจริงๆเลยแต่ถึงนางจะเกิดกลัวขึ้นมานางก็ยังคงเดินตามเอลิออสอยู่ข้างหลังอย่างเงียบๆเท่านั้น

"ที่นี่ไม่ใช่ที่อยู่อาศัยของพวกนางหรอกนะเพคะ"

"แต่เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้พวกนางต้องมาอยู่ด้วยกันเพื่อความสะดวกในการเดินทางไปที่จัดงานรับตำแหน่งของท่านนั้นแหละเพคะ"

"โดยเดิมทีบ้านนี้ก็เป็นบ้านของคนใหญ่คนโตที่ละโมบจนเกินไปผู้นึงของเมืองแลคซัสของเราแต่พวกนางก็สังหารคนผู้นั้นและยึดคฤหาสน์หลังนี้มา"

"ถึงคนผู้นั้นจะเป็นคนไม่ดีก็เถอะแต่พวกนางก็ไม่มีสิทธิที่จะลงโทษผู้อื่นนอกจากกฏหมายนะเพคะ"

มาร์ธ่าพูดขึ้นด้วยความโมโห

ชายหนุ่มหนึ่งคน+หญิงสาวอีกสองคนต่างก็เดินกันไปที่ประตูเข้าออกอย่างไม่ลังเลและแน่นอนว่าผู้ที่กำลังเฝ้าประตูเห็นแบบนั้นก็ตกใจขึ้นมาทันที

"สาวสวยทั้งสองคน~ กับชา.."

"เฮ้ย! พ่อหนุ่มหน้าหล่อ?!"

"เหตุฉุกเฉินๆ!"

"รีบระดมกำลังพลมาหน้าประตูใหญ่ทันที!"

"เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?"

เลวีนหันไปถามมาร์ธ่าด้วยความตกใจปนสงส้ย

"นึกแล้วว่าต้องเกิดเหตุการณ์แบบนี้.."

มาร์ธ่าได้แต่ถอนหายใจออกมาเพียงเท่านั้นและไม่นานผู้คนทั้งชายและหญิงต่างก็รีบวิ่งมาตรงที่หน้าประตูแห่งนี้ที่พวกเขากำลังยืนอยู่อย่างรวดเร็ว

"เฮ้ย! ไม่จริงหน่า"

"น.นั..นั้น!"

"ชายหนุ่มรูปงาม?!"

"พ่อหนุ่มหน้าหล่อ?!"

"เทพบุตร?!"

"ทำไมผู้ชายคนนั้นถึงได้กล้ามาในที่แห่งนี่ล่ะ?"

"นี่มันไม่รู้หรือว่ากำลังหาเรื่องพวกเราวะ?!"

ผู้คนต่างก็เหงื่อตกกันเป็นแถบๆ

"ช่างมันเถอะ!"

"รีบจัดการมันก่อนที่ท่านทั้งสองจะมาเห็นเถอะ!"

"จัดการแม่มเลย!"

"ไอ้หน้าหล่อนี่!"

"มันช่างกล้ามาหยามพวกเราถึงที่นี่ไม่ตายดีแน่ไอ้คนชั่วช้า!"

'ให้ตายสิจะให้พูดเองมันก็ยังไงๆอยู่นะ!'

'แต่ว่าที่ได้ยินมาว่าคนพวกนี้เกลียดคน..เอ่อ..คน..เกลียดคนหล่อนี่มันคงจะเป็นเรื่องจริงสินะ?'

'ช่างหน้าอายซะจริงๆ!'

'โอ้! ไม่เลวเลยนี่'

ในขณะที่เอลิออสกำลังยืนนิ่งอยู่ที่เดิมนั้นหญิงสาวทั้งสองก็ได้พุ่งตัวไผจัดการกับพวกมันคนแล้วคนเล่าโดยที่เจายังไม่ทันจะได้สั่งการเลยแถมยังรวดเร็วกันอีกด้วย

"ไม่จริงหน่า~"

"กะอีแค่ผู้หญิงสองคนที่ดูท่าทางจะอ่อนแอพวกนี้ทำไมถึงจัดการกับพวกเราที่มีถึงห้าสิบคนได้ภายในเวลาไม่ถึงห้านาทีเลยด้วยซ้ำล่ะ?!"

"นี่ไอ้หน้าหล่อ!"

"เจ้าเป็นคนชั่วที่แสนจะชั่วช้าซะจริงๆที่สั่งให้หญิงสาวที่แสนงดงามและน่ารักทั้งสองได้มาเข่นฆ่าผู้คนเช่นนี้นายท่านทั้งสองจะไม่อยู่เฉยแน่!"

เอลิออสได้ยินแบบนั้นจึงเดินไปหาผู้ชายทั้งสองที่กำลังโวยงายกันอย่างเมามันส์อย่างรวดเร็ว

"จ.เจ้าคิดจะทำอะไรน่ะ?"

"อ.อย่าเข้ามานะ"

"บอกว่าอย่าเข้ามาไงไอ้หน้าหล่อ!"

ในขณะที่เอลิออสกำลังจะง้างมือไปต่อยพวกมันนั้น

"คิดจะใช้หน้าตาหล่อๆของเจ้าข่มพวกข้างั้นเหรอ?!"

"เอาสิ๊! ยังไงข้าก็หน้าห่วยอยู่แล้วนี่!"

'คงจะเป็นปมอะไรสักอย่างสินะ? เฮ้อ..'

เอลิออสได้ยินแบบนั้นจึงตัดสินใจอภัยให้กับคำพูดแย่ๆของพวกเขาล่ะกันเพราะการที่คนเราจะกลายไปเป็นคนไม่ดีหรือคนชั่วนั้นมันก็ย่อมจะมีสาเหตุ

แต่คนชั่วบางประเภทก็ยังคงคิดไม่ได้...

"ฮ่าๆ ดูสิมันหงอไปเลยว่ะ"

"มันคงจะมีดีแค่หน้าตาเท่านั้นแหละ ฮ่าๆ"

"รับรองนะว่าใครที่ได้ไอ้หมอนี่ไปเป็นคู่ชีวิตคงต้องลำบากกับมันเป็นอย่างมากแน่นอนเลยว่ะ"

"เฮ้อ..ไหนจะลูกๆที่ได้สายเลือดของมันอีก"

"ลูกๆคงจะเป็นบ้ากันเลยแน่ๆเลยว่ะ~"

"ฮ่าๆ ไอ้บ้านี่ เอาเรื่องจริงมาพูดเล่นอยู่ได้~"

เอลิออสที่ได้ยินแบบนั้นจึงหันหลังกลับแล้วเดินเข้ามาหาทั้งสองคนด้วยใบหน้าที่นิ่งซะจนน่ากลัวและชายทั้งสองคนนั้นไม่อาจรู้ได้เลยว่าภาพสุดท้ายก่อนที่จะลาโลกนี้ไปคือใบหน้าของชายหนุ่มผู้หล่อเหลาที่พวกมันเกลียดนักเกลียดหนานั้นเองในมือของเอลิออสปรากฏดาบสีดำขึ้นมาทันที

พึ่บบ--

เหตุการณ์ในครั้งนี้นับว่ามันเกิดขึ้นรวดเร็วเกินไปโดยที่ชายทั้งสองยังไม่ทันจะได้ตั้งตัวกันเลยด้วยซ้ำและดวงตาทั้งสองของพวกมันก็ปรากฏคล้ายกับว่าตนเองกำลังได้บินขึ้นไปบนฟากฟ้าจนทำให้พวกมันหลงดีใจอยู่สักพักเพราะคิดว่าตนเองบินได้แต่ไม่นานความเจ็บปวดระหว่างคอก็ได้มาเยือนดวงตาก็กลายเป็นสีขาวโพลนและร่างกายที่กำลังยืนอยู่บนพื้นดินก็ได้แข็งค้างไปทั้งอย่างหัวของพวกมันทั้งสองกระแทกลงบนพื้นอย่างหนักทำให้เกิดรอนบุบลงไปเล็กน้อยจนทำให้เศษสมองของพวกเขาก็ไหลออกมาอย่างรวดเร็วนับว่าเป็นภาพที่น่าสยดสยองเอามากๆ

'อุตส่าห์จะไม่เอาเรื่องแล้วแท้ๆ!'

เลวีนและมาร์ธ่าที่ตอนแรกกำลังยืนมองด้วยความเป็นห่วงจิตใจของเอลิออสที่ถูกคำพูดเลวๆพวกนั้นมาย้ำยีเพราะถึงยังไงเขาก็เป็นแค่เชื้อพระวงศ์ผู้บอบบางเพียงเท่านั้นแต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าเขาจะใช้ดาบสุดรักสุดหวงของเขาฟันไปที่คอของทั้งสองด้วยเพียงการตวัดเพียงครั้งเดียวแบบนั้นล่ะ?!

ในขณะนั้นเอง..

"บังอาจ!"

"พวกเจ้าช่างบังอาจที่บุกรุกเข้ามาในเขตของข้าไม่พอแต่ยังเข่นฆ่าพรรคพวกของพวกข้าอีกงั้นรึ?!"

"แถมชายหนุ่มตรงนั้น!"

"ข้าเห็นการกระทำที่ชั่วช้าของเจ้าได้ดี!"

"เอ่อ..นั่นท่านอลิซ เป็นหัวหน้ากลุ่มหงส์ขาวเพคะ"

มาร์ธ่าแอบกระซิบให้ทั้งสองคนได้รู้

'อลิซจริงๆด้วยสินะ?'

"น่าแปลกใจจริงๆที่เจ้ายังคงเหมือนเดิมเช่นนี้"

เอลิออสพูดขึ้นพร้อมเดินไปหาหญิงสาวที่มีนามว่าอลิซอย่างไม่ลังเลใจเลยแม้แต่น้อย

"ท่านเอลิออส!"

"องค์รัชทายาท!"

เลวีนและมาร์ธ่าต่างก็รีบตะโกนเรียกขึ้นมาทันทีเพราะจู่ๆเอลิออสก็เดินไปหาหญิงสาวผู้นั้น

"เอลิออส?"

"อืม..ข้าจำได้ว่าข้าเคยรู้จักกับคนชื่อนี้อยู่นะ?"

"หรือว่าจะเป็นเจ้า?! องค์ชายเอลิออสที่ชอบเมินพวกข้ามาโดยตลอดคนนั้นงั้นเหรอ?"

"ก็ไม่ผิดที่ข้าชอบเมินพวกเจ้ามาโดยตลอดตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันแต่ที่ข้ามาไม่ใช่เพราะว่าข้าจะเลิกเมินพวกเจ้าแล้วหรอกนะ"

"เพียงแค่พวกเจ้ากำลังจะสร้างปัญหาให้ข้าข้าจึงต้องรีบมาหยุดยั้งด้วยการเจรจากันยังไงล่ะ"

"พวกเจ้าจะตกลงหรือเปล่าล่ะ?"

"ช่างหลงตัวเองกันซะจริงๆ!"

"ถึงแม้ว่าเจ้าจะเคยเป็นองค์ชายน้อยผู้นั้นก็เถอะแต่นิสัยของเจ้าในตอนนี้ก็แสนจะชั่วช้าไม่ต่างอะไรกับพวกขยะที่มีอยู่กลาดเกลื่อนนั่นแหละ"

"องค์รัชทายาทอย่างนั้นรึ?"

"พวกข้าคิดถูกแล้วล่ะที่เลือกที่จะคัดค้านการที่คนห่วยๆอย่างเจ้าขึ้นครองราชย์อ่ะนะ!"

'ถึงจะถูกว่าว่าเป็นคนหลงตัวเองก็เถอะ'

'แต่ทุกครั้งที่หญิงสาวทุกคนได้เห๋นหน้าตาของข้าพวกนางก็แทบจะอดใจไม่ไหวเลยไม่ใช่รึ?'

'หญิงสาวนางนี้ต้องใจแข็งถึงเพียงไหนกันแน่?'

'แต่มันก็ทำให้นึกถึงคนๆนึงล่ะนะที่ไม่ได้สนใจหน้าตาของข้าเลยสักนิด.. ให้ตายเถอะ!'

'จะมานึกถึงนางอะไรตอนนี้?!'

'ว่าแต่นี่นับว่าการเจรจาไม่สำเร็จงั้นสินะ?'

"เฮ้ยๆ! ยืนเหม่ออะไรอยู่ได้?"

"อยากตายนักหรือยังไง?!"

'ห้าวขึ้นเยอะเลยแฮะ?'

"สรุปว่าพวกเจ้าไม่ต้องการเจรจากับข้างั้นรึ?"

"ถูกแล้ว!"

"ใครจะไปเจรจากับคนชั่วช้าอย่างเจ้ากันล่ะ?!"

'ช่วยไม่ได้..'

ในขณะนั้นเองดาบทั้งสองก็ปรากฏอยู่ในมือของเขาอย่างรวดเร็วด้วยความเปี่ยมพร้อมแต่...

"ช้าก่อน!"

เสียงอ่อนหวานเสียงนึงดังขึ้นมาพร้อมปรากฏร่างของหญิงสาวผู้งดงามอีกคนนึงกำลังเดินเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว

"เจ้าต้องการจะเจรจาใช่ไหม?"

"เข้ามาก่อนสิ"

"เฮ้! อะไรของเจ้าน่ะ?!"

"อลิซ!"

"ถึงแม้ว่าตอนนี้เราอาจจะยังไม่ถูกกันแต่ยังไงๆข้าก็ยังนับว่าเป็นพี่ของเจ้านะเพราะฉะนั้นให้เกียรติกันด้วยอีกอย่างฟังข้อเสนอของพวกเขาก่อนก็ไม่ได้เสียหายอะไรหนิ?"

"ยังไม่ถูกกันอะไร?"

"พวกเราไม่มีวันญาติดีกันอีกหรอก เชอะ!"

"อย่าไปถือสานางเลย"

"เมื่อก่อนนางเคยอ่อนหวานกว่านี้"

"ไม่ เมื่อก่อนนางก็นิสัยแบบนี้"

"พูดอะไรของเจ้า?!"

"เมื่อก่อนนางออกจะใสซื่อและอ่อนหวานกว่านี้ต่างหากล่ะ"

"ก็ได้"

"อะไรของเจ้าจู่ๆก็มาตัดจบอะไรแบบนี้?!"

"บอกเหตุผลมาสิ เหตุผลน่ะ!"

"ลืมไปแล้ว รีบไปเจรจากันเถอะ"

"พวกเขารู้จักกันด้วยเหรอ?"

เลวีนหันไปถามมาร์ธ่าผู้รอบรู้ทันที

"ดูเหมือนจะใช่.."

"ถึงข้าจะรู้เหตุผลที่ว่าทำไมพวกเจ้าถึงได้เกลียดผู้ชายหน้าตาดีกันนักหนาแต่ก็ใช่ว่าคนหน้าตาดีจะมีนิสัยเลวร้ายเหมือนกันหมดซะเลยหนิ?"

"แล้วอย่าบอกนะว่าที่เจ้าคัดค้านการขึ้นครองราชย์ของข้าเพียงเพราะแค่ว่าข้าหน้าตาดี?"

'ให้ตายสิ! ถามอะไรบ้าๆแบบนั้นกัน?!'

"ก็ไม่ผิด"

"แต่มันมันมีเหตุผลที่สำคัญกว่านั้นอยู่"

"อะไร?"

"เจ้าบอกว่าการพูดคุยในครั้งนี้เป็นการเจรจาแสดงว่าเจ้าต้องเตรียมข้อเสนออะไรให้พวกข้าอยู่ก่อนแล้วใช่หรือไม่? มันคืออะไรล่ะ?"

"แล้วทำไมข้าถึงต้องให้อะไรพวกเจ้าด้วยล่ะ?"

"?"

"ตอบคำถามของข้าด้วยคำถามอีกที"

"เข้าใจคิดหนิ"

"การเจรจาที่เจ้าหมายถึงการคุยกันล้วนๆโดยที่ไม่ได้มีของมาติดสินบนอะไรเลยอย่างนั้นเหรอ?"

"ข้าต้องทำแบบนั้นด้วยเหรอ?"

"ให้ตายเถอะ! เป็นคนที่กวนประสาทจริงๆ"

"ความหมายของการเจรจาที่ข้าพูดนั้นก็คือการพูดกันเพื่อเจรจาว่าทั้งสองฝ่ายต้องการให้เหตุการณ์มันเป็นอย่างไร ถึงอย่างนั้นถ้าเจ้าต้องการอะไรข้าเองก็ไม่สามารถให้ได้หรอกนะ"

"เจ้าที่เป็นถึงองค์รัชทายาทอ่ะนะ?"

"ใช่ แต่ว่าถ้ามีอะไรที่ข้าพอจะช่วยได้เจ้าก็จงบอกมาเถอะ"

"พวกข้าไม่ได่อ่อนแอถึงเพียงนั้น"

"ข้าหมายถึงถ้ามีอะไรที่ข้าพอจะทำได้เพื่อแลกกับยกเลิกแผนในวันพรุ่งนี้ของพวกเจ้าซะข้าก็จะทำ!"

"ชิ! พวกข้าไม่ได้สนร่างกายของเจ้าหรอกนะ"

'เหลืออดจริงๆกับนางผู้นี้!'

"อ้อ! ข้ามีข้อเสนออย่างนึงอ่ะนะ"

"เจ้าจะรับหรือไม่?"

"มันคืออะไร?"

"เจ้าจะรับหรือไม่ล่ะ?"

"เจ้าก็ต้องอธิบายมาก่อนสิว่ามันคืออะไร?!"

"ก็ข้าขี้เกียจอธิบายหนิ~"

"รีบๆตอบมาซะก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนใจ!"

"ตกลง"

ร่างของหญิงสาวได้พุ่งตัวเข้าไปหาร่างของเอลิออสอย่างรวดเร็วและริมฝีปากของนางก็ได้ประกบลงบนริมฝีปากของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัวหญิงสาวรีบใช้ลิ้นตวัดกันไปมาอย่างเมามันส์ในขณะที่หญิงสาวกำลังจูบอย่างดูดดื่มอยู่นั้นเอลิออสก็ได้สติกลับคืนมาแล้วก็รีบผลักตัวของนางออกไปอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าตนเองจะทำอะไรที่มันเกินเลยไปมากกว่านี้นั้นเอง

"เจ้ากำลังคิดจะทำอะไร?!"

เอลิออสถามขึ้นด้วยความไม่พอใจ

"อย่าได้เข้าใจผิดไปล่ะ"

"ข้าไม่ได้ทำเพราะหลงเสน่ห์ของเจ้าสักหน่อย"

"มันเป็นพิษชนิดนึงที่ร้ายแรงแม้แต่สัตว์อสูรที่ดุร้ายเมื่อได้พบกับพิษนี้เข้าไปมันก็ตายหมดทุกราย"

"ซึ่งแน่นอนว่าเจ้าก็อาจจะเป็นหนึ่งในนั้น"

"เจ้าจะทำไปเพื่ออะไร?"

"เพื่อที่ว่าถ้าเจ้าตายไม่ข้าก็อลิซนั้นแหละที่จะเป็นคนเข้ารับตำแหน่งนั้นแทนเจ้ายังไงล่ะ~"

"แต่ยังไงๆเจ้าก็คงต้องตายอยู่แล้วล่ะนะเพราะไม่มีใครที่จะสามารถถอนพิษนี้ได้ยกเว้นข้าเพียงผู้เดียว"

"ถึงข้าจะรู้เหตุผลของเจ้าอยู่บ้างแต่ว่าเจ้าจำเป็นที่จะต้องทำกันถึงขนาดนี้เลยงั้นรึ?"

"

ได้ยินมาว่าคนพวกนั้นก็ได้ถูกเจ้าสังหารไปหมดแล้วนี่? แล้วพวกเจ้ายังต้องการอะไรอีก?!"

"แล้วการที่คนพวกนั้นกระทำผิดที่ชั่วช้าขนาดนั้นแต่องค์ราชาเพียงลงโทษพวกมันแค่นั้นอ่ะนะ?"

"พวกมันสมควรตายตั้งแต่ ณ ตอนนั้นซะอีก!"

"ผู้ที่เป็นถึงองค์ราชาย่อมไม่สามารถไปตัดสิน
ความเป็นความตายของผู้คนได้หรอกเพราะองค์ราชาเองก็ปกครองคนพวกนั้นด้วยการรับใช้ประชาชนจนแทบจะทั้งชีวิตของตนเอง"

"แล้วจะให้พระองค์ไปตัดสินความเป็นความตายของประชาชนของพระองค์เองได้อย่างไรกัน?"

"ถึงแม้ว่าพวกนั้นจะกระทำผิดจริงก็เถอะแต่องค์ราชาก็ได้ตัดสินลงโทษด้วยการปลดตำแหน่งและยึดทรัพย์สินเงินทองของคนพวกนั้นมาทั้งหมดทั้งสิ้นแล้วโดยที่พระองค์ทำแบบนั้นโดยที่เป็นคำสั่งส่วนตัวเพราะคนพวกนั้นไม่เหลือร่องรอยให้ดำเนินคดีได้เลยแต่องค์ราชาก็ยังอุตส่าห์ทำแบบนั้นเพื่อพวกเจ้าโดยที่การกระทำขององค์ราชาในครั้งนั้นผู้คนที่ได้ยินเรื่องนี้นับว่าองค์ราชาทรงไม่ยุติธรรมเป็นอย่างมากแต่องค์ราชาก็ไม่ได้ว่าอะไร"

"ในตอนนั้นพระองค์แทบจะต้องลงจากตำแหน่งองค์ราชาซะแล้วด้วยซ้ำไป"

"ข.ข้าไม่เห็นรู้เรื่องพวกนั้นเลย"

อั๊กก--

เอลิออสสำลักเลือดออกมาเพราะพิษได้แล่นเข้าสู้ร่างกายอย่างสมบูรณ์แล้วนั้นเอง

"ข้าจะรีบถอนพิษให้!"

หญิงสาวรีบพุ่งตัวไปหาเอลิออสทันทีเพราะจะรับถอนพิษให้เขาเพราะนางเป็นคนเดียวที่สามารถถอนพิษๆนี้ได้แต่ถ้าไม่ทันการล่ะก็

เขาคงจะตายอย่างแน่นอน

"ไม่!"

เอลิออสพยายามพูดขึ้นพร้อมกับเดินหนีนาง

"เจ้าอยากตายหรือยังไง?!"

"เอาอย่างนี้เป็นไง?"

"ถ้าข้าสามารถถอนพิษนี้ด้วยตนเองหรือว่าข้าสามารถทนฤทธิ์ของพิษๆนี้ได้ในวันพรุ่งนี้ข้าก็

จะรับตำแหน่งองค์ราชาโดยที่พวกเจ้าไม่เข้ามาคัดค้านและพวกเจ้าก็ต้องมาเป็นลูกน้องของข้า!"

"ชิ! จะตายแล้วยังไม่เจียมอีก

"ฟังก่อนสิ!"

"แต่ถ้าข้าเกินทนไม่ไหวแล้วตายขึ้นมาพวกเจ้าก็สามารถไปขึ้นรับตำแหน่งในวันพรุ่งนี้ได้เลย"

"หึ! ไม่เลว"

"ถึงเจ้าจะตายไปข้าก็ไม่รู้สึกผิดหรอกนะ"

การที่เอลิออสได้ยื่นข้อเสนอแบบนี้ให้นางไม่ใช่ว่าเขาจะทำเท่อะไรหรอกนะแต่ใครมันจะไปทนไหวกับรสจูบอันเร่าร้อนของนางได้กันล่ะ?!

'เลือกทางไหนก็มีตายกับตายนั่นแหละ!'

"เจอกันพรุ่งนี้ล่ะกัน"

"แต่ไม่น่าจะได้เจอนะเพราะว่าตอนนั้นเจ้าก็คงจะตายไปแล้ว~"

"เป็นยังไงบ้างเพคะ?"

เลวีนถามขึ้นมาทันทีเมื่อได้เห็นเอลิออสเดินออกมาจากห้องที่เขาเข้าไปนานมากได้สักที

"เรียบร้อยแล้ว"

"แต่ว่าทำไมสีหน้าของท่านถึงได้ซีดนักล่ะ?!"

มาร์ธ่าถามขึ้นด้วยความตกใจ

"ไม่มีอะไร รีบเดินทางกลับกันเถอะ"

"เจ้านั้นมันยื่นข้อเสนอแบบนี้จริงๆอ่ะนะ?"

"นี่มันโง่จริงหรือแกล้งโง่เนี่ย? ฮ่าๆ"

"ดูท่าทางพรุ่งนี้ข้าจะได้ขึ้นไปรับตำแหน่งอันยิ่งใหญ่อย่างสบายๆแล้วสิ~"

'ว่าแต่ทำไมเขาถึงได้ดูมั่นใจแบบนั้นกันนะ?'

"เจ้าอย่ามามั่วหน่า!"

"ข้าเป็นคนคุยเจรจากับหมอนั่นก็ต้องเป็นข้าสิที่จะได้ขึ้นรับตำแหน่งนั้นน่ะ!"

"ใครจะไปยอม?!"

"เจ้าไม่ยอมแล้วจะทำอะไรได้?"

"หรือว่าจะสู้กันอีกสักตั้งอย่างนั้นรึ?"

"แน่นอน! สู้กันให้รู้ไปเลยว่าใครกันแน่ที่เหนือกว่า"

ในขณะที่พี่น้องทั้งสองกำลังทะเลาะกันอยู่นั้น...

"เถียงกันเรื่องใครจะขึ้นไปรับอีกแล้วงั้นเหรอ?"

"เดี๋ยวข้าไปเป็นให้เองก็ได้นะ~"

"พีช!"

ทั้งสองคนพูดขึ้นมาอย่างพร้อมๆกัน

"ถึงแล้วเพคะ!"

คนควบคุมรถม้าตะโกนบอกขึ้น

"ท่านเอลิออส! ไหวไหมเพคะ?"

"ว่าแต่ท่านไปโดนอะไรทำไมถึงได้เป็นอย่างนี้ล่ะ?!"

เลวีนถามขึ้นในขณะที่เอลิออสกำลังนอนหมดสติอยู่บนตักของนางอยู่มาตลอดทางเลย

"ไม่จริงหน่า!"

"อย่าบอกนะว่าองค์รัชทายาทจะโดนพิษของท่านอลิซาเบธหัวหน้ากลุ่มหงส์ดำอย่างนั้นเหรอ?!"

"คนที่โดนพิษนี้นอกจากตัวนางเองก็ไม่เคยมีคนอื่นเลยที่จะสามารถถอนพิษนี้ได้แล้วถ้าเป็นอย่างนั้นองค์รัชทายาทก็คงจะไม่รอดแล้วเพคะ.."

"รีบไปเรียกหมอมาสิ!"