ท้องฟ้าเหนือโลกมนุษย์ปริแตกออกเป็ทางยาวราวกับแผ่นกระจกที่ถูกค้อนั์ทุบสลาย แสงสีทองเจิดจ้าที่เคยเป็ดั่งสัญลักษณ์แห่งสรวง์บัดนี้ถูกย้อมด้วยสีแดงดำอำมหิตที่พวยพุ่งออกมาจากร่างของ สิงหราช ผู้ที่บัดนี้ก้าวข้ามความเป็มนุษย์และเทวะไปสู่สภาวะ "อสูรนิรันดร์" ร่างกายของเขาขยายใหญ่และเต็มไปด้วยมัดกล้ามที่อัดแน่นด้วยพลังงานจากศาสตราเทวะทั้งเจ็ด ิัสีทองแดงบัดนี้มีลายวงจรอาคมสีม่วงเข้มไหลเวียนอยู่ใต้ชั้นผิวราวกับลาวานรก
สิงหราชยืนอยู่บนอากาศที่ว่างเปล่า เบื้องหน้าของเขาคือ "ทวาร์ชั้นสูงสุด" ประตูสีขาวมุกขนาดั์ที่สลักลวดลายการกำเนิดโลกและกฎแห่งกรรมที่พวกเทพเ้าใช้ปกครองมนุษย์มานานแสนนาน
"พวกแกหลบซ่อนตัวอยู่หลังประตูนี้มานานเกินไปแล้ว..." สิงหราชคำราม เสียงของเขาทรงพลังจนทำให้หมู่เมฆรอบด้านะเิกลายเป็จุณ "ถึงเวลาที่พระเ้าจะต้องคุกเข่าอ้อนวอนขอชีวิตต่อกาลกิณีที่พวกแกจงเกลียดจงชัง!"
เขายกมือขวาขึ้น นิ้วทั้งห้ารวบรวมพลังงานของศาสตราทั้งเจ็ดไว้ที่ปลายนิ้ว "มหาเวทย์บดขยี้์: ดับสูญสรวง!"
ตูมมมมมมมมมมม!!!
แรงกระแทกมหาศาลพุ่งเข้าใส่ประตูมุกจนมันแตกละเอียดเป็ผุยผงในพริบตาเดียว! กฎเกณฑ์ที่ว่าไม่มีสิ่งชั่วร้ายใดก้าวข้ามประตูนี้ได้ถูกทำลายลงอย่างราบคาบ สิงหราชก้าวเท้าเข้าสู่เขตกึ่งกลางระหว่างภพ ที่ซึ่งมีเหล่า "เทวทูตอาสัญ" (The Ruined Angels) นับหมื่นตนยืนตั้งแถวรอรับศึก พวกเขาไม่มีใบหน้า มีเพียงดวงตานับร้อยดวงกระจายอยู่ตามปีกหกปีก และถือดาบเพลิง์ที่สามารถเผาผลาญิญญาได้
"ขยะพวกนี้อีกแล้วงั้นเหรอ?" สิงหราชแสยะยิ้ม เขาไม่ได้ใช้มือโจมตี แต่เพียงแค่แผ่ "จิตสังหารอนันตริยกรรม" ออกมา
ทวนกระแสพลังสีดำนิลพุ่งเข้าหาเหล่าเทวทูตดุจคมมีดที่มองไม่เห็น ร่างของเทวทูตนับพันพลันสลายกลายเป็ละอองแสงสีเืในชั่วอึดใจ ไม่มีการปะทะ ไม่มีการนองเื มีเพียงการ "ลบตัวตน" ออกไปจากจักรวาลภายใต้เจตจำนงของจอมอสูร
ณ "หอคอยแห่งปฐมกาล" ใจกลางวิมานชั้นสูงสุด สถานที่ที่ความลับของจักรวาลถูกเก็บรักษาไว้ สิงหราชเดินเข้าไปท่ามกลางซากศพของเหล่าทวยเทพที่นอนระเกะระกะ เขาหยุดยืนอยู่ที่หน้าแท่นหินสีนิลที่ตั้งเด่นเป็สง่า บนนั้นมีสมุดปกหนังสีขาวซีดที่ไม่มีตัวอักษรใดๆ ปรากฏอยู่บนปก มันคือ
"คัมภีร์ไร้อักษร" (The Unwritten Scroll) สิ่งเดียวที่สภาเฒ่าทิพย์หวาดกลัวยิ่งกว่าความตาย
"ในที่สุด..." สิงหราชพึมพำ
เขายื่นมือที่อาบด้วยเืเทพไปััที่หน้ากระดาษ ทันใดนั้น ภาพมายาที่ถูกลบเลือนไปหมื่นปีพลันไหลบ่าเข้าสู่สมองของเขา!
เขาเห็นภาพของ แม่ของเขา... นางไม่ได้เป็เพียงหญิงมนุษย์ธรรมดาที่ถูกฮองเฮาวางยาพิษ ทว่านางคือ "ผู้พิทักษ์ความลับแห่งา" ผู้ที่ล่วงรู้ว่าพวกเทพเ้าผู้สร้างโลกในปัจจุบัน แท้จริงแล้วคือ "ฏ" ที่ชิงอำนาจมาจากมหาอสุราที่แท้จริง และสิงหราช... ก็คือ สายเืดั้งเดิม ที่ถูกส่งมาจุติเพื่อทวงคืนสมดุลที่ถูกบิดเบือน!
"แม่ไม่ได้ตายเพราะความริษยาของหญิงแพศยาพวกนั้น..." สิงหราชกัดฟันกรอดจนเืซึมที่มุมปาก
"แต่แม่ยอมตายเพื่อปกป้องคัมภีร์เล่มนี้ และรอวันที่ข้าจะแข็งแกร่งพอที่จะเปิดมัน!"
"ฮ่าๆๆๆ... เ้าฉลาดมากสิงหราช"
เสียงหัวเราะที่แหบพร่าดังขึ้นจากด้านหลัง ปรากฏร่างของชายชราในชุดคลุมสีดำที่ดูเก่าแก่ยิ่งกว่ากาลเวลา เขาคือ "ปฐมเทพศูนย์" (The Zero God) ผู้สร้างโลกที่แท้จริงที่หลบซ่อนตัวอยู่ในเงามืดมาตลอด
"เ้าได้ความลับไปแล้ว แล้วไงต่อ? เ้าจะทำลายโลกนี้ทิ้งงั้นหรือ? โลกที่แม่เ้าพยายามปกป้องด้วยชีวิต?" ปฐมเทพเยาะเย้ย แววตาเต็มไปด้วยแผนการที่ซับซ้อน
สิงหราชหันกลับมาจ้องหน้าปฐมเทพ แววตาสีแดงชาดของเขาบัดนี้ไม่มีความสับสน มีเพียงความมุ่งมั่นที่น่าหวาดหวั่น "โลกที่พวกแกสร้างขึ้นด้วยคำโกหกน่ะ... มันไม่สมควรมีอยู่ั้แ่แรกแล้ว ข้าไม่ได้จะปกป้องมันในแบบที่แม่ทำ..."
สิงหราชชูคัมภีร์ขึ้นฟ้า ก่อนจะใช้พลังเนตรอสูรระดับสูงสุดเผาทำลายคัมภีร์ไร้อักษรจนกลายเป็เถ้าถ่าน!
"แต่ข้าจะ 'รีเซ็ต' จักรวาลนี้ใหม่ด้วยมือของข้าเอง และคนแรกที่จะต้องหายไป... คือแก!"
สิงหราชพุ่งทะยานเข้าหาปฐมเทพด้วยความเร็วที่เหนือกว่ากฎฟิสิกส์ มือขวารวบรวมพลังงานที่เข้มข้นที่สุดเท่าที่โลกเคยรู้จัก "มหาเวทย์จบสิ้นจักรวาล: อวสานศูนยตา!"
208
