แม่ทัพหนุ่มจ้องมองคนงามใต้ล่าง นางในเพลานี้ไม่ได้สติเนื่องจากยังไม่ได้ขจัดพิษ เหงื่อเม็ดเล็กผุดรอบกรอบหน้าที่เล็กเพียงฝ่ามือ ดวงตาทรงเมล็ดชิ่งปรือฉ่ำมองเขาอย่างออดอ้อน ริมฝีปากแดงอวบอิ่มหรือส่งเสียงครางแว่วหวานชวนลุ่มหลง แก้มสองข้างแดงปลั่งใบหูเล็กน่ารักคู่นั้นแดงแจ๋ สองเต้าสวยอวบเด้งสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหอบหายใจปลายยอดสีหวานสั่นระริกยั่วยวน แค่มองดูนางแกนเนื้อส่วนนั้นก็ปวดหนึบ ร่างสูงทนไม่ไหวก้มลงครอบริมฝีปากอุ่นร้อนดูดดึงปลายยอดอกอิ่ม ตวัดปลายลิ้นดุดันจนร่างบางครางกระเส่า ฝ่ามือใหญ่ไล้ไปตามผิวเนื้อเปลือยเปล่าเรียบลื่นประดุจหยกเนื้อดี ลากผ่านสีข้างเนียนนุ่ม เอวคอดกิ่วเพียงกำมือ เคลื่อนต่ำลงไปยังต้นขาด้านใน นิ้วเรียวยาวปัดผ่านจุดเสียวคล้ายไม่ตั้งใจ
ร่างเล็กสั่นสะท้านความวาบหวามจากการถูกจู่โจมจุดอ่อนไหวได้กระจายไปทั่ว ร่างงดงามร้อนผ่าวจนขึ้นสีชมพูระเรื่อ
"อ๊า อ๊า"
ร่างเล็กหลุดครางกระเส่าฝ่ามือเรียวยาวของเขาสร้างความวาบหวามไปทั่วทุกจุด เมื่อรวมกับพิษของยาปลุกกำหนัดร่างเล็กสะท้าน้าปลดปล่อยความ้าอย่างรุนแรง ร่างเย้ายวนบิดส่ายเข้าหาเขาอีกครั้ง
ร่างสูงถูกนางโจมตีพลันหายใจสะดุดเสียงครางของนางเป็ตัวกระตุ้นชั้นยอด แค่ได้ยินร่างกายของเขาก็ร้อนผ่าวแต่กลับฝืนทนไว้รังแกนางต่อด้วยความหลงใหล
'อา!เสียงคราง..ของนางน่าฟังยิ่ง'
ปกติเขาไม่เคยหลงใหลสตรีคนใดเช่นนี้ หากมีอารมณ์กำหนัดเพียงเรียกสตรีมาระบายแล้วให้พวกนางจากไป
"อ๊า!..เหตุใด..ท่านไม่ลงมือ"
เสียงโวยวายแ่เบาจนเหมือนเสียงออดอ้อนดังอีกครั้ง ฝ่ามือเรียวเล็กทั้งสองข้างลูบไล้ไปทั่วแผงอกแกร่งและลอนกล้ามหน้าท้อง สะโพกบางแอ่นขึ้นเสียดสีท่อนลำโป่งพอง หัวใจชายหนุ่มเต้นระทึกเผลอหลุบตามองสะโพกบางที่ยกขึ้นมาถูไถลกับส่วนนั้นของตัวเอง พลันยกปลายนิ้วเรียวกดคลึงยอดเกสรบวมแดง
"อ้ะ !อืม!อ๊า!"
อารมณ์ซาบซ่านถูกเขาปลุกจนลมหายใจถี่กระชั้น ทุกการััจากชายหนุ่มเหมือนแกล้งให้นางอับอายหรือยั่วให้คลั่งไคล้ ร่างเล็กอ้าขากว้างอย่างลืมอายรอรับการปรนเปรอจากแม่ทัพหนุ่ม
"ข้า้า อ๊าา..ข้า้าท่าน!"
ปากเล็กส่งเสียงหวานครางสะอื้นเร่งรัด
ชายหนุ่มไม่อาจอดกลั้นอีกต่อไป หลุบตามองช่องทางรักสีชมพูหวานเรียบเนียน ซึ่งบัดนี้ฉ่ำเยิ้มรอคอยสองมือจับเรียวขาสวยแยกออกกว้างกว่าเดิม ใช้ลำร้อนถูไถบนร่องสวาทที่ฉ่ำชื้นเตรียมความพร้อมเพื่อลดความเ็ปให้นาง จากนั้นสอดความโอฬารที่ตื่นตัวเต็มที่ดันเข้ามาตรงปากทางและแทรกเข้าสู่ภายในช้าๆตามจังหวะลมหายใจของทั้งสองฝ่าย
"อ่าห์!!" ร่างสูงครางสะท้าน สอดใส่เข้าไปได้เพียงครึ่งทางท่อนลำแกร่งก็ถูกบีบรัดแทบทนไม่ไหว ตัวเขานับแต่เติบใหญ่ก็ไม่เคยขาดแคลนอิสตรี
'สตรีแบบบ้างใดที่ข้าไม่เคยัั นับเป็ครั้งแรกที่ข้าแทบกลั้นไว้ไม่ได้ จิ้งจอกน้อยนางนี้ ช่าง!ช่าง!น่าตายนัก อ่าห์'
แม่ทัพหนุ่มลอบโอดครวญ
"โอย!ซี๊ดด! เจ็บเ้าค่ะ"
เสียงหวานใสร้องประท้วงจ้าวจือจือเจ็บจนหยดน้ำตาเม็ดเล็กซึมลงตรงหางตา ชายหนุ่มมองไปที่ปลายหางตาแดงก่ำให้รู้สึกคันยุบยิบในอก ใจหนึ่งนึกหนึ่งเวทนาคนงาม
'นี่คงเป็ครั้งแรกของนาง'
อีกใจหนึ่งก็อยากลงโทษจิ้งจอกน้อยที่กล้าวางยาเขา ตัวเขาอยู่ชายแดนมาสิบกว่าปีกลศึกมากมายจากแคว้นศัตรูหากรู้ไม่เท่าทัน คงไม่อาจนำทหารนับหมื่นนับแสนกำชัยชนะกลับมาได้ จะมองอุบายเล็กน้อยของนางไม่ออกได้อย่างไร
'นางคงไม่รู้ตัวนับแต่เข้ากระโจมมา นางเผลอััแหวนวงนั้นนับสิบครั้ง'
แม่ทัพหนุ่มคิดด้วยความเอ็นดู อีกอย่างตัวเขากินยาของท่านหมอเทวดา'ร้อยพิษไม่กล้ำกราย' มาทั้งแต่ห้าขวบพิษของนางจะนับเป็อันใดได้ เขาเพียงเล่นละครเป็เพื่อนนางมาั้แ่แรก แต่สุดท้ายแม่ทัพหนุ่มก็ไม่อาจหักใจทำรุนแรงกับคนใต้ล่าง เขาโน้มตัวลงไปกระซิบแ่เบาที่ใบหูเล็กน่ารัก
"ผ่อนคลาย! จิ้งจอกน้อย! อย่าได้เกร็ง!"
เสียงต่ำพร่ากระซิบปลอบโยนจากนั้นขยับสะโพกดันพรวดจนสุดในคราเดียว พรางแช่ค้างไว้เพื่อให้นางปรับตัว หันริมฝีปากหยักสวยครอบลงบนปลายยอดสีหวานสวยตวัดปลายลิ้นหนาหยอกเย้าหัวนมเล็กจนตั้งชัน ทำงานประสานกับฝ่ามือร้อนที่เร่งลูบคลำบีบเคล้นเต้าอวบใหญ่ ฝ่ามือข้างลากผ่านจุดอ่อนไหวบดคลึงย้ำๆ ที่จุดเดิม เพื่อผ่อนคลายความเ็ปให้นาง
ร่างเล็กถูกกระตุ้นอีกครั้งพลันดีขึ้น ความรู้สึกซ่านเสียวเข้ามาแทนความเจ็บ ขยับเอวเคลื่อนไหวเพื่อคลายความอึดอัด อีกฝ่ายเมื่อเห็นนางปรับตัวได้ ก็เริ่มขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆโพรงเนื้อนุ่มตอดรับแ่เบา ฝ่ามือเล็กซุกซนก็ไม่อยู่นิ่งลูบไล้แผงอกแกร่งระบายความตึงแน่นกลางกาย
ร่างสูงขบฟันแน่นสันกรามนูนเด่นชัด พยายามข่มอารมณ์ดิบไม่ให้พลุ่งพล่านใส่ร่างงามมากเกินไป
"อื้อ!แรงอีก! แรงอีกเ้าค่ะ"
เสียงหวานอ้อนวอนประท้วง แม่ทัพหนุ่มคล้ายได้ยินเสียงอภัยโทษ เร่งขยับสะโพกกระแทกเข้าหาอย่างดุดันตามใจปรารถนา ร่างเล็กแอ่นกายเข้าหาอย่างลืมตัวยกสะโพกขึ้นรับแรงกระแทกอย่างร่านร้อน ฝ่ามือเล็กทั้งสองข้างดึงทึ้งผ้าปูที่นอนระบายความเสียวซ่านครางกระเส่าไม่หยุดจนช่องทางรักคับแคบบีบรัดรุนแรงจนเสร็จสมอีกรอบ
"อ๊าา! อ๊า!..ท่านแม่ทัพ"
จ้าวจือจือหวีดร้องเสียงหวาน สะโพกกระตุกด้วยความวาบหวาม ครานี้นางรู้สึกอิ่มเอมสมใจ ความร้อนผ่าวคับแน่นของแม่ทัพหนุ่มเติมเต็มความ้ายิ่งนัก แต่ฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดเพิ่งได้รับการกำจัดเพียงบางส่วน หญิงสาวสาวโน้มตัวขึ้นยกสองแขนเรียวเล็กคล้องคอเขาจนเต้าอวบเสียดสีแผงอกแกร่ง ร่อนสะโพกบดเบียดเข้าหาอีกครั้งจนร่างอวบอัดร้อนผ่าว แววตาแม่ทัพหนุ่มฉายแววพอใจ นางช่างใจกล้าและร้อนแรงถูกใจเขายิ่งนัก
'พิษของนางน่าจะกำจัดออกไปเพียงสามส่วน ข้าจะช่วยเ้าแก้พิษ คราวนี้ถือว่าเ้าได้กำไรแล้วจิ้งจอกน้อย!'
คิดพลางขยับสะโพกที่แช่ค้างในโพรงเนื้อนุ่มอย่างหนักหน่วงดุดัน จนร่างเล็กบิดส่ายด้วยความเสียวซ่าน กอดรัดร่างแกร่งครวญครางกระเส่า ชายหนุ่มรู้สึกเืในตัวคล้ายจะเดือดพล่าน เร่งกระแทกสะโพกใส่นางไม่หยุดยั้งตามอารมณ์ที่พลุ่งพล่านทันใดนั้นร่างแม่ทัพหนุ่มเกร็งกระตุก ก่อนปลดปล่อยสายน้ำสีขาวพวยพุ่งออกมา
"อ่าห์!..อ่าส์"
คำรามเสียงต่ำเนื้อตัวชาวาบด้วยความสุขจากการได้ปลดปล่อย
จ้าวจือจือรู้สึกถึงความร้อนที่ทะลักเข้ามาภายในก็สะท้านวาบราวกับมีกระแสไฟแล่นทั่วร่าง สุขสมรุนแรงช่องทางรักขมิบตอดราวกับจะรีดคั้นออกมาทุกหยาดหยด ทรวงอกอวบใหญ่สะท้อนขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจที่สอบกระชั้น ความเร่าร้อนของนางกระตุ้นท่อนลำที่ยังไม่ทันตัวอ่อนลงพลันขยายตัวคับแน่นอีกครั้ง แม่ทัพหนุ่มเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ
"จิ้งจอกน้อย เ้าช่างรู้วิธียั่วยวนนัก"เสียงแหบพร่ากล่าวหาร่างเล็กที่ไม่ได้สติ
"เ้าต้อง..ถูกลงโทษ"
ว่าพลางครอบริมฝีปากลงบนยอดอกอวบขบเม้มอย่างลืมตัว 'อา!เต้าอวบของนางนุ่มเด้งยิ่ง' สะโพกแกร่งก็ไม่หยุดนิ่งขยับเข้าออกรุนแรงจนคนใต้ร่างครางเสียงหวานรัญจวนสุขสมครั้งแล้วครั้งเล่าแม่ทัพหนุ่มยกยิ้มพอใจผลงานของตัวเอง กระแทกกระทั้นไม่หยุดหย่อนผ่านไปค่อนคืนจึงช่วยนางขจัดพิษออกจนหมด
แม่ทัพหนุ่ม'ลู่หยาง'มองร่างงามเปลือยเปล่า ที่นอนสลบไสลไม่ได้สติอยู่บนเตียงของเขาด้วยสีหน้าเงียบขรึม ร่างขาวเนียนประดุจหยกมีรอยแดงเป็จ้ำแทบทั้งตัว
'ข้าควบคุมตัวเองไม่อยู่ทำรุนแรงกับนางถึงเพียงนี้เชียวหรือ?'
หัวคิ้วแม่ทัพหนุ่มอ่อนลงเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวลากผ่านริมฝีปากอิ่มสวยคางเรียวงาม กระดูกไหปลาร้าคมสวยลงมายังทรวงอกอวบใหญ่ที่แค่สะกิดเบาๆปลายยอดสีหวานก็ชูชันสู้มือ
'ฮึ!จิ้งจอกน้อยน่าตาย แม้ยามหลับยังมิวายยั่วยวนข้า'
แต่เมื่อเห็นเหงื่อเม็ดเล็กยังเกาะตามผิวกายเรียบรื่นก็บังเกิดความเวทนา 'จิ้งจอกน้อยถูกข้าเคี่ยวกรำตลอดคืน ให้นางหลับสบายสักนิด'
"ยกถังน้ำเข้ามาอาภรณ์สตรีด้วย"แม่ทัพหนุ่มสั่งการอย่างเข้มงวด
"เรียกป้าหูมาพบข้า"
แต่เมื่อหันไปมองร่างเล็กบนเตียงอีกรอบ
"ช้าก่อน! มิต้องตามป้าหู นำมาเพียงของที่ข้าสั่ง"
"ขอรับท่านแม่ทัพ"
ลู่หยางบิดผ้าผืนเล็กพลางเช็ดลงไปตามเรือนร่างขาวผ่อง ซึ่งบัดนี้มีรอยแดงเป็จ้ำด้วยฝีมือของเขา ผ้าเนื้อนุ่มเช็ดวนรอบทรวงอกอวบใหญ่ทันใดนั้นปลายยอดอกสีหวานพลันตั้งชันขึ้นมา ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอลมหายใจเริ่มร้อนขึ้นมา
'ข้าเป็อันใดไปแล้ว..เหตุใด้านางไม่หยุดหย่อน!!'
แม่ทัพหนุ่มลอบโอดครวญพลางเลื่อนผ้าผืนเดิมลงต่ำ จับขาเรียวยาวสวยของนางกางออกกลีบอวบอูมและช่องทางรักบวมแดงจากแรงกระแทกพลันปรากฏ ชายหนุ่มลมหายใจสะดุดอีกครั้งเร่งเช็ดคราบรักเหนียวหนืดที่ติดแน่นอย่างแ่เบา
"อ้าาา"
ปากเล็กครางหวานออกมาทั้งที่หลับสนิท หัวใจคนฟังคันยุบยิบอีกครั้งเผลอก้มลงจุมพิตปากเล็กน่ารัก ไม่ว่าผ้าผืนน้อยจะลากผ่านตรงไหนหัวใจของเข้าก็เต้นระทึกทุกครั้ง
กว่าจะเช็ดตัวทายาให้คนตัวเล็กเสร็จก็ร่วมครึ่งชั่วยาว ร่างของแม่ทัพหนุ่มโชกไปด้วยเหงื่อทั้งที่อากาศภายในกระโจมเย็นสบาย บางส่วนในร่างกายร่ำร้อง้าระบายออก แต่เมื่อมองไปที่ใบหน้าเล็กที่กำลังยิ้มน้อยๆหลับสบาย ชายหนุ่มก็มิอาจหักใจรังแกนางอีก
"ยกน้ำร้อนเข้ามา..ข้าจะอาบ"
แม่ทัพหนุ่มเอ่ยด้วยความทอดถอนใจ
195
