นางหน้ากากกระต่ายน้อยยิ้มหน้าบานใต้หน้ากาก การใช้เสน่ห์ของนางเป็ผล ดูสิได้ 'เม็ดโอสถระดับหนึ่งสามลายเส้น' จากท่านผู้นี้มาเปล่าๆ ซึ่งราคาของมัน... นับล้านเหรียญิ เพียงนางแค่เปลี่ยนชุดที่ยั่วยวนขึ้น
เหล่าหญิงสาวต้อนรับคนอื่นๆ เห็นแบบนี้ตกตะลึง ชายหน้ากากร่ำไห้มือเติบจริงๆ
แต่พอเถ้าแก่เห็นแบบนี้เขาก็รับรู้แล้วว่าหลี่เค่อคือลูกค้าชั้นสูง สูงถึงขนาดว่ามาจากสรวง์ในความคิดเถ้าแก่ ตอนนี้ในใจเถ้าแก่ได้แต่คิด อย่างไรก็ต้องต้อนรับขับสู้หน้ากากร่ำไห้ผู้นี้ดีๆ คนอะไรมอบของราคานับล้านเหรียญิแจกหญิงสาวต้อนรับ คนที่ทำแบบนี้ได้ก็มีแต่พวกร่ำรวยจนไม่รู้จะเอาเงินไปทำอะไร
"นายท่าน้าให้ข้าช่วยอะไรท่านไหมเ้าคะ" นางหน้ากากกระต่ายพยายามยั่วยวนหลี่เค่อสุดใจ นางคาดหวังอะไรบางอย่าง นางก้มต่ำอวดสิ่งที่มารดาให้มา ใต้หน้ากากละมั่งเถ้าแก่พอใจในฝีมือนางหน้ากากกระต่ายน้อยมาก
หลี่เค่อทำมือไล่นาง
การที่หลี่เค่อมอบโอสถระดับหนึ่งสามลายเส้นให้นาง เพราะหนึ่งหลี่เค่อรู้จักหลักการซื้อใจคน
สองเขาพยายามสร้างภาพลักษณ์ที่ชัดเจน อีกหน่อยอาจจะต้องติดต่อกับเถ้าแก่ร้านค้าในระยะยาว ภาพลักษณ์ของเขาเป็สิ่งที่คาดไม่ได้
เมื่อครู่หลี่เค่อสร้างเื่สร้างราว แม้มันจะดูโง่ในการมอบ 'บงกชเจ็ดสีอายุ 500 ปี' ให้คนอื่น แต่ตอนนี้ในตลาดมืดจะมีใครไม่อาจจะจำบุรุษหน้ากากร่ำไห้ได้บ้าง
หลี่เค่อกระตุ้นการอยากรู้อยากเห็นของผู้คนแล้ว
สุดท้ายเขาก็ต้องใช้ประโยชน์จากเื่นี้
หลี่เค่อวางขวดโอสถหลายขวด ก่อนจะเทเม็ดยาคุณภาพสูงจำนวนมาก
"ข้า้าขายมัน"
เถ้าแก่หน้ากากละมั่งตาพร่าแล้ว ก่อนเขาจะหยิบเม็ดโอสถด้วยมือสั่นๆ โอสถระดับหนึ่งสามลายเส้นสองร้อยกว่าเม็ด
โอสถระดับสองสามลายเส้นแปดสิบกว่าเม็ด โอสถระดับสามสามลายเส้นห้าสิบกว่าเม็ด
สุดท้ายโอสถระดับสี่สามลายเส้นห้าเม็ด
พระเ้าคุณชายบิดาท่านเป็จอมเ้าโอสถท่านใด เหตุใดท่านจึงมีโอสถสามลายเส้นที่ตลาด้าอย่างไม่เคยพอมากมายขนาดนี้
หลี่เค่อเห็นแววตาแห่งความโลภของเถ้าแก่ เขาจึงพูดอีกหนึ่งประโยค
ซึ่งเป็อีกหนึ่งประโยคจริงๆ เพราะต่อจากนี้ไม่ว่าเถ้าแก่พูดอะไร หลี่เค่อก็ทำเพียงจ้องตา เถ้าแก่กำลังจะพูดราคารับซื้อตามท้องตลาด แต่สุดท้ายเขาก็กลืนน้ำลายไม่กล้าพูด เพราะนึกถึงคำพูดแสนเ็าเมื่อครู่
"ต้องราคาดี"
คำคำนี้คำเดียวเถ้าแก่ก็รู้ความนัย หากเขาให้ราคาไม่ดีกับหลี่เค่อเกรงว่าโอสถสามลายเส้นพวกนี้จะถูกเก็บกลับไปหมด
ต้องพูดกันตรงๆ ทั่วตลาดโอสถสามลายเส้นทุกระดับล้วนหายาก ปกติมักอยู่แต่ในงานประมูล ต่อนี้อยู่ๆ เถ้าแก่มีโอสถซื้อได้มากมาย
สุดท้ายเถ้าแก่ก็กลั่นใจประเมินราคา ซึ่งเป็ราคาที่ดีกว่าราคาตลาดเล็กน้อย แต่หากเขาเอาไปขายในงานประมูล เขาจะได้กำไรส่วนต่าง 15 ถึง 25 เปอร์เซ็นต์ แต่ด้วยจำนวนเม็ดเงินที่มหาศาลในการทำกำไรแต่ละครั้งเถ้าแก่ร้านโอสถในตลาดมืดรับได้ที่ยอมเสียเวลา
"289,500 ล้านเหรียญิ คือราคาตลาด แต่เถ้าแก่ผู้นี้อยากจะทำการค้ากับคุณชายนานๆ ข้าขอซื้อทั้งหมดในราคา 300,000 ล้านเหรียญิ คุณชายว่ายังไงขอรับ"
ในตอนแรกหลี่เค่อไม่คิดจะขายโอสถที่สูงกว่าระดับสอง
แต่วันนี้เขาโดดเด่นเกินไป หากเขาทำตัวสามัญ เกรงจะไม่สมกับภาพลักษณ์ที่ถูกสร้างขึ้น วันนี้จึงต้องทำใจขายโอสถทำกำไรจำนวนมากในครั้งนี้ก่อน ในอนาคตไม่รู้จะมีโอกาสอีกหรือไม่ หลี่เค่อไม่กล้าประมาท เขามั่นใจว่ามีคนไม่น้อยคิดจะลองดีกับตัวเขา จากวันนี้ไป เขาอาจจะมีโอกาสมาที่นี่น้อยลง
ซึ่งเื่นี้มันขึ้นอยู่กับว่าวันนี้เขาจะออกจากตลาดมืดอย่างครบสามสิบได้รึเปล่า
หลี่เค่อหวังว่าเขาจะคิดไปเอง
หลี่เค่อรับ 300,000 ล้านเหรียญิ ผ่านระบบธนาคารมืดที่เขาพึงเปิดบัญชี
"คุณชายให้ข้าน้อยนำบ่าวคุ้มกันท่านดีไหม" ใต้หน้ากากเถ้าแก่ละมั่งหรี่สายตา
แต่ในอึดใจต่อมาร่างของเถ้าแก่สั่นระริก ทั่วร่างเหงื่อซึม
"เถ้าแก่ท่านเป็อะไรเ้าคะ" นางหน้ากากกระต่ายน้อยรีบเข้ามาประคองเถ้าแก่
เสียงหายใจหืดหอบของเถ้าแก่ดัง ก่อนใต้หน้ากากจะยิ้มเจี๋อนๆ เมื่อครู่เขา้าทดสอบหลี่เค่อ จึงออกอุบายขอส่งคนติดตาม เพราะอยากรู้ว่าตัวตนของหลี่เค่อจริงๆ คือใคร
แต่เขาก็ถูกหลี่เค่อสั่งสอนกลับในทันทีโดยการส่งจิตสังหารผ่านสายตา
ทำเอาเถ้าแก่รับรู้ได้เลยว่าคุณชายหน้ากากร่ำไห้ เห็นเขาดูเหมือนไม่รู้ความ ไม่ทันโลก แต่ชายคนนี้อย่างน้อยๆ ต้องฆ่าคนมานับหมื่นนับแสน จิตสังหารที่ส่งผ่านสายตาเมื่อครู่จึงได้น่าหนาวสั่นแบบนี้
"เกรงว่าคุณชายหน้ากากร่ำไห้จะไม่ธรรมดาจริงๆ อย่างน้อยๆ อย่างหนึ่งที่ข้ารู้ จิตสังหารของเขารุนแรงมาก ความแข็งแกร่งต้องไม่น้อยกว่าระดับสี่ หรืออาจจะเป็ระดับห้า คนแบบนี้ข้ามีเื่ด้วยไม่ไหวจริง"
กระต่ายน้อยอ้าปาก นางรู้ว่าเถ้าแก่คือระดับสามขั้นปลาย เมื่อเถ้าแก่พูดแบบนี้ก็แสดงว่าคุณชายหน้ากากร่ำไห้แข็งแกร่งจริงๆ
โดยที่ทั้งสองไม่รู้หลี่เค่อก็แค่ระดับสอง สิ่งพิเศษคือเขาเป็ระดับสองขั้นลึกล้ำที่แสนพิเศษ
หากจะมีอะไรที่ตัวหลี่เค่อต่างจากผู้อื่น คงเป็จำนวนคนที่เขาเคยฆ่า ซึ่งมันมากมายเกินจะนับ จนกลิ่นอายสังหารติดตัวเขาอย่างแทบไม่อาจจะจางหาย หากปิดซ่อนก็เื่หนึ่ง หากแต่ถ้าเพ่งจิตไปที่ใครตรงๆ ร่างผู้คนย่อมสั่นสะท้านหวาดกลัว
เมื่อหลี่เค่อเดินออกจากร้านโอสถเขาก็นึกอะไรได้ หญิงสาวผู้นั้นที่ได้รับ 'บงกชเจ็ดสีอายุ 500 ปี' ไปจากเขาตอนนี้นางจะเป็อะไรรึเปล่า ขนาดเขาทำตัวคล้ายคนมีภูมิหลังแบบนี้ เถ้าแก่ยังกล้าทดสอบตัวเขา
ส่วนนางที่ดูรีบร้อน และทำตัวไร้ภูมิหลัง นางพกสิ่งที่มีราคา 150,000 ล้านเหรียญิไว้กับตัว เกรงว่าหากมีคนรู้ พวกเขาคงจะประสงค์ร้ายกับนาง
'ข้าควรตามไปดูนางดีไหม'
คิดแบบนี้กับตัวเองอยู่ครู่ กลางฝ่ามือหลี่เค่อสายหมอกสีขาวปรากฏ ก่อนมันจะก่อตัวเป็ผีเสื้อสีขาวตัวเล็ก ซึ่งนี่คือเคล็ดวิชาผู้ใช้เวทย์ประจำตระกูลของถังคัง 'ผีเสื้อขาวตามกลิ่น' ซึ่งเป็เคล็ดวิชาเวทย์ใช้เพื่อติดตามตัว ในมุมที่ไร้ผู้คน หลี่เค่อนำ 'บงกชเจ็ดสีอายุ 500 ปี' อีกต้นออกมา ผีเสื้อขาววนเวียนดอมดมมัน ไม่ช้ามันก็บินเร็วเห็นเป็แสงวิบวับกะพริบไปมาที่ด้านหนึ่งหลี่เค่อเดินเร็วตามผีเสื้อตัวนี้ไป
...
"ศิษย์น้องวันนี้เป็ไงบ้าง ค้าขายได้ตามประสงค์ไหม" ชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งพูดขึ้น เขาสวมเครื่องแบบศิษย์ในของ 'ตำหนักพฤกษชาติมิวางวาย'
หญิงใบหน้าซีดขาว ปากหนา จมูกใหญ่ มองอย่างไรก็รู้สึกได้ว่าไม่ใช่หญิงงามอะไร
แต่ดวงตาหงส์ของนางช่างดูพิเศษ ทำให้องคาพยพรวมของใบหน้าน้อยใหญ่คล้ายสมบูรณ์น่ามองขึ้น อาจจะไม่งามล้ำ แต่ก็ไม่ใช่สตรีขี้เหล่จนไม่มีคนชมชอบ
"ศิษย์พี่ซีถิง ศิษย์พี่จื่อเหา ข้าพอค้าขายดีอยู่บ้าง วันนี้ได้กำไรพอดู กลับไปคงพอมีเงินเก็บซื้อโอสถให้ลูกสาว"
ซีถิงหัวเราะเสียงดัง สีหน้าเขาเต็มไปด้วยความอบอุ่น "ดีดี ศิษย์น้องช่างสมกับเป็มารดาที่ดี แม้หลายปีนี้การบ่มเพาะของเ้าจะไม่ก้าวหน้า แต่หลาน 'ยูลี่' กับพัฒนาต่อเนื่อง หากสิ้นเดือนนี้นางได้โอสถควบปราณระดับหนึ่งสักเม็ด ต่อให้จะไร้ลายเส้นแห่งความบริสุทธิ์ แต่ด้วยพร์ของนาง คงจะก้าวจากระดับ [1] หลอมกายขั้นลึกล้ำ ไปสู่ระดับ [2] ผนึกธาตุได้ทันที"
"ศิษย์พี่ซีถิง ศิษย์น้องเฟยหยาง พวกเรารีบกลับสำนักไปส่งภารกิจกันเธอเถอะ ไหนๆ พวกเราก็ขายเืและแก่นอสูรกันไปหมดแล้ว พวกเราจะได้พักกันเสียที"
ที่แท้หญิงใบหน้าไม่งามนางคือ 'ถังเฟยหยาง' พี่สาวของถังคังนี้เอง
แต่นางเซียนขาววิหคเหินมีใบหน้าที่แสนจืดชืดเช่นนี้หรือ หากใช่ก็ดูเหมือนใครๆ จะเป็นางเซียนได้
แต่ช่างเื่ความงามของนางไปก่อน นั่นเพราะตอนนี้ เมื่อถังเฟยหยางพยักหน้ารับ และนางเดินนำผู้อื่นออกไป
'ร่างกายข้า ทำไมร่างกายข้าถึงอ่อนแรงแบบนี้' ถังเฟยหยางทรุดตัว ก่อนนางจะหันไปด้านหลัง
เสียงชายที่เคยฟังดูอบอุ่นกลับเต็มไปด้วยความชั่วร้าย
"น้องหญิงเฟยหยางวันนี้เ้าช่างโชคดีได้รับ 'บงกชเจ็ดสีอายุ 500 ปี' จากคนบ้า, ว่ากันว่าคนไม่ผิด แต่ผิดที่หยกล้ำค่า น้องหญิงถังเฟยหยางช่างไม่รู้จักคำพูดนี้เลย เช่นนี้ศิษย์พี่จึงจำต้องอาสาช่วยเหลือ..." ซีถิงพูดจบเขาหัวเราะชั่วร้าย
แต่ก่อนที่เขาจะได้ทำอะไรถังเฟยหยาง
จื่อเหาศิษย์พี่อีกคนของถังเฟยหยางก็โค้งกายให้ซีถิง
"ศิษย์พี่ซีถิง ทำตามที่สัญญาด้วยเถอะนะขอรับ น้องหญิงเฟยหยางแม้นางจะไม่มีใบหน้างดงาม แต่ทรวดทรงของนางยามทะยานและร่ายรำกระบี่จื่อเหาผู้นี้มองแล้วลุ่มหลงนักมาเนิ่นนาน วันนี้ช่วยศิษย์พี่วางยานาง จื่อเหาของศิษย์พี่ใหญ่ส่งเสริม ก่อนจะทำอะไรศิษย์น้องหญิง อย่างน้อยก็ขอให้น้องชายคนนี้ได้เชยชมนางสักครั้ง ข้าปรารถนาตามรักนางมานานแล้ว "
ซีถิงยิ้มชั่วร้าย
16K
