“ พี่คะ นั่นป้าข้างบ้านนี่ ”
แอลลี่โผล่หน้าออกจากหม้อมองผ่านกำแพงหลบซ่อนตัวไปดูซอมบี้ฝูงหนึ่งที่มีขนาดใหญ่มากที่สุดในระแวกบ้าน หากเธอและพี่ชายวิ่งผ่านบ้านไปอีก 2 หลังก็จะถึงบ้านแล้ว เพียงแต่ว่าป้าข้างบ้านที่รู้จักกันดีกลับกลายเป็ซอมบี้ ในมือขวายังคงคล้องตะกร้าจ่ายตลาดเอาไว้ไม่ยอมปล่อย
โยฮันหลังจากมองดูป้าข้างบ้านที่มักทักทายกันบ่อยๆในตอนเช้า เขาจะต้องไปทำงานส่วนป้าจะต้องยืนส่งลูกชายไปเรียน เขาจึงรู้สึกเศร้าเล็กน้อยไม่คิดว่าป้าจะต้องมาจากกันแบบนี้ หลังจากมองเห็นเส้นทางวิ่งโยฮันจึงจับตู้แช่ในมือให้มั่นจากนั้นก็ออกวิ่ง โดยเขาเลิกที่จะฆ่าซอมบี้ เนื่องจากว่าการฆ่าพวกมันเป็การเปิดทางให้คนที่กำลังส่องเขาจากตึกสูงอยากจะลงมาเจรจาเพื่อหาผลประโยชน์ บางคนอาจจะไม่ได้มาแค่พูดคุย พวกเขาอาจจะมาปล้นสิ่งที่เขายกหามมาจากร้านสะดวกซื้อ
“ อย่ากรี๊ดล่ะ ฉันจะะโข้ามกำแพงไปจนถึงบ้านเลย ”
“ หนูชินแล้ว พี่ลงมือเลย ”
เท้าทั้งสองข้างหุ้มด้วยกระดองปูป้องกันอาการาเ็ รองเท้าของเขาหายไปั้แ่วิ่งหนีฝูงหนูท่อจนต้องสลัดรองเท้าทิ้งเพราะเขาต้องเปลี่ยนเท้าตนเองไปมาระหว่างเท้ามนุษย์และหนวดปลาหมึก
หลังจากตัดสินใจได้แล้วเขาก็เริ่มะโข้ามกำแพงเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง ด้านในเขาได้ยินเสียงครางเบาๆจึงไม่คิดเข้าไปยุ่งเกี่ยว รู้แค่ว่าเ้าของบ้านกลายเป็ซอมบี้เพียงเท่านั้น หลังจากะโเข้าบ้านหลังที่สองเขาก็มองไปยังบ้านอีกหนึ่งหลังที่ต้องเข้าไป จากเสียงครางภายในเขารู้สึกได้ว่ามีซอมบี้อยู่ 5 คน หมายความว่าสมาชิกในบ้านที่เป็คนแก่คงกลายเป็ซอมบี้ไปหมดแล้ว เมื่อตัดสินใจะโข้ามกำแพงไปยังบ้านที่มีซอมบี้อยู่ 5 ตัว โยฮันกลับเลือกที่จะวางตู้แช่แล้วเข้าไปฆ่าซอมบี้ข้างใน จนสุดท้ายเขาก็ฆ่าพวกมันได้หมดแล้วกลับออกมายกตู้แช่ะโข้ามกำแพงไปยังบ้านของตนเอง
“ ดูเหมือนว่าบ้านป้าชะเอมที่เราเจอจะไม่มีใครอยู่นะ ”
โยฮันไม่ได้ยินเสียงครางจากบ้านอีกฝั่ง เขาจึงวิ่งไปด้านหลังบ้านเงี่ยหูฟังเสียงคนจากบ้านที่อยู่ด้านหลังบ้านของเขา ปรากฎว่าด้านในไม่มีเสียงใคร เขาจึงลองเข้าไปเรียกดูใกล้ๆจนมั่นใจว่าไม่มีคนรอดชีวิต ดูเหมือนว่าเ้าของบ้านจะออกจากบ้านไปจนหมดใน่ที่ซอมบี้ระบาด ทางฝั่งป้าชะเอมที่ไปจ่ายตลาดคงเป็เช่นเดียวกัน
อย่างไรก็ตามเมื่อเขาหันหน้ากลับเข้ามาในบ้าน โยฮันกลับได้ยินเสียงครางเบาๆทำให้เขาวิตกเพราะคิดว่าพ่อกลายเป็ซอมบี้แล้ว
“ พี่ สีหน้าแบบนั้นหมายความว่ายังไง อย่าบอกนะว่าพ่อเขา... ”
แอลลี่ไม่อยากเชื่อ หากพ่อติดเชื้อไวรัสหมายความว่าพวกเขาจะต้องขังพ่อเอาไว้ภายในห้องรอจนกว่าจะมียาที่ทำให้คนหายจากการเป็ซอมบี้
เพียงแต่ว่าพี่ชายกลับบอกให้เธอเงียบเสียงเมื่อพวกเขาพบว่าประตูหน้าบ้านมีรอยงัดเข้าไปด้านใน ราวกับว่ามีใครบุกรุก
หลังจากลองเปิดปิดประตูโยฮันพบว่าลูกกลอนมันเสียไปแล้ว เขาจึงก้มมองดูให้ดีพบว่าลูกกลอนประตูไม่ได้ถูกของแข็งทุบ ร่องรอยที่เหลือทิ้งเอาไว้ราวกับถูกะุทะลุจากด้านนอกเพื่อเปิดเข้าไปด้านใน
“ มีคนมาที่นี่ ส่วนสิ่งที่อยู่ด้านในไม่รู้ว่าเป็พ่อหรือเปล่า ถ้าโชคดีก็อาจไม่ใช่ ถ้าโชคร้ายหน่อยเราคงต้องขังพ่อเอาไว้จริงๆ ”
โยฮันยังคงสะพายน้องสาวเดินเข้าไปในบ้าน ก้าวแรกที่เข้ามาเขาสังเกตสิ่งผิดปกติได้ในทันทีเลยว่าชั้นวางรองเท้าถูกเตะกระจุยกระจาย เมื่อมองตามทางเดินของบ้านที่เชื่อมต่อไปยังห้องครัวที่ใช้เป็ห้องรับแขกพบว่าข้าวของเครื่องใช้ถูกทุบลงกับพื้นจนจานหลายใบแตกละเอียด นอกจากนั้นยังมีรอยเืหกอยู่บนพื้น ร่องรอยของมันดูไม่เหมือนการต่อสู้ระหว่างคนกับซอมบี้ มันเหมือนร่องรอยการต่อสู้ระหว่างคนด้วยกันเอง
กระทั่งเข้ามาถึงห้องครัวทุกอย่างภายในนี้ถูกทำลายทั้งหมด ลิ้นชักใต้โต๊ะถูกรื้อค้นจนข้าวของกระจัดกระจาย เมื่อได้ยินเสียงครางเบาๆดังมาจากอีกห้องที่อยู่ถัดไป โยฮันจึงค่อยๆก้าวอย่างช้าๆ จนมาถึงห้องอาบน้ำที่ใช้เป็ประจำ
ดวงตาของแอลลี่เบิกกว้าง สิ่งที่มองลอดผ่านรูเข้าไปคือซอมบี้ตัวใหญ่ขนาดของมันสูงมากถึง 3 เมตรกำลังนอนขดตัวอยู่ภายในห้องน้ำ บนใบหน้าที่กำลังหลับเต็มไปด้วยตุ่มหนองมากมาย ตามเนื้อตัวที่มองเห็นเต็มไปด้วยมัดกล้าม พวกเขาที่เจอซอมบี้แปลกประหลาดมีใบหน้าไม่เหมือนพ่อตนเองจึงค่อยๆย่องออกจากที่แห่งนี้
“ พี่ นั่นมันบ้าอะไรกัน ”
แอลลี่พยายามถามพี่ชายของเธอด้วยน้ำเสียงเบาที่สุด ขณะที่โยฮันถอยหลังช้าๆเขาพยายามสงบสติของตนเองเอาไว้ เขาไม่รู้เหมือนกันว่าซอมบี้ตัวเมื่อครู่ทำไมถึงมีร่างกายเช่นนั้น แต่เขาเชื่อว่ามันจะต้องใช้สารเคมีบางอย่างที่พ่อของเขาพกมาจากที่ทำงานเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็เช่นนั้นแน่นอน
ด้านข้างในจุดที่มันนอนเขาเห็นยาหลายโดสวางทิ้งเกลื่อนกลาด ภายในหลอดยาไร้สสาร หมายความว่ามันจะต้องกินเข้าไปแล้ว ตอนนี้เขารู้สึกอุ่นใจไม่น้อยที่พ่อไม่ใช่ซอมบี้ แต่เขากลับยังวิตกเพราะไม่รู้ว่าจะเอาซอมบี้ขนาดตัวใหญ่ถึง 3 เมตรออกจากห้องน้ำไปได้อย่างไร
“ แอลลี่ ดูเหมือนว่าซอมบี้ตัวนั้นจะบุกเข้ามาในบ้านเพราะััได้ถึงยาที่พ่อนำกลับมาจากที่ทำงาน ฉันไม่รู้ว่ามันคือยาอะไรแต่มันจะต้องมีผลกับซอมบี้แน่นอน ไม่แน่มันอาจจะเป็ตัวที่ค่าสถานะสีเขียวเต็ม 100 % ไปแล้วก็ได้ ”
“ แล้วพ่อล่ะ ”
โยฮันค่อยๆพาน้องสาวเดินไปยังห้องนอนพ่อของตน ร่องรอยการรื้อค้นคงมาจากซอมบี้ตัวที่หลับอยู่ภายในห้องอาบน้ำ พวกเขาจึงต้องไปดูห้องนอนพ่อเพื่อดูว่าอีกฝ่ายอยู่ที่นั่นหรือเปล่า ไม่แน่พ่อของพวกเขาอาจจะเดินทางออกไปทำงานหลังจากที่พวกเขาออกจากบ้าน
เมื่อมาถึงหน้าห้องนอนของพ่อ โยฮันพบว่าประตูเข้าห้องแปลกไป ลูกบิดประตูถูกะุเจาะจากด้านนอกเหมือนกับประตูหน้าบ้าน เขาจึงเริ่มแยกแยะสถานการณ์ออกเป็ 2 อย่าง
หนึ่งคือบ้านถูกบุกเข้ามาข้างในจากใครบางกลุ่มที่ใช้ปืนแล้วออกไปจากที่นี่ เหตุการณ์ที่สองคือซอมบี้เข้ามาในบ้านหลังจากถูกทำลายลูกบิดประตูจากะุปืน
หลังจากมองดูลูกบิดประตูห้องนอน โยฮันจึงค่อยๆใช้มือของเขาแง้มเปิดเข้าไปด้านใน พลางภาวนาให้พ่อหายไป หากอีกฝ่ายยังคงอยู่ข้างในหมายความว่าจะต้องตายกลายเป็ศพ ไม่ใช่ซอมบี้ เพราะถ้าหากติดเชื้อซอมบี้เขาจะต้องได้ยินเสียง
“ พี่ ปกติพ่อจะพับที่นอนอย่างดีเลย ทำไมถึงปล่อยไว้แบบนี้ล่ะ ”
แอลลี่ถามด้วยความสงสัย เธอดีใจที่ภายในห้องไม่มีพ่ออยู่ ถึงอย่างนั้นเธอกลับวิตกเพราะผ้าปูที่นอน ปลอกหมอน รวมไปถึงผ้าห่มยับยู่ยี่ เธอเป็ลูกสาวมักจะเข้ามาทำความสะอาดห้องของพ่อจึงรู้ดีว่าอีกฝ่ายเป็คนเ้าระเบียบ ทุกครั้งที่ตื่นนอนจะต้องพับผ้าห่มและหมอน ตอนนี้เตียงนอนกลับเต็มไปด้วยรอยยับราวกับว่ามีใครขึ้นไปวิ่งเล่นบนเตียงนอน
อย่างไรก็ตามโยฮันกลับเห็นมากกว่าน้องสาว เขาไม่ได้เห็นแค่ผ้าบนที่นอนยับ เขามองเห็นรอยเืแม้กระทั่งได้กลิ่นเือ่อนๆจึงลองเปลี่ยนจมูกให้กลายเป็หมูแล้วลองดมดูจนพบว่าใต้ผ้าห่มมีรอยเืหกอยู่ จำนวนเืนับว่ามากพอสมควรทำให้เขาคิดว่ารอยเืนี้อาจจะเป็รอยจากการถูกยิง
“ พี่เื ”
“ อืม ดูเหมือนจะเกิดเื่บ้าๆขึ้นที่นี่ก่อนที่ซอมบี้จะเข้ามา เืพวกนี้คงจะเกิดจากฝีมือพวกที่ยิงกลอนประตูบ้าน ”
“ แล้วแบบนี้พ่อจะเป็ยังไงบ้าง ”
โยฮันเห็นใบหน้าวิตกกังวล เขาจึงพยายามพูดเพื่อเรียกสติน้องสาว เืบนที่นอนมีเยอะพอสมควร เพียงแต่ว่าเืที่เปื้อนไม่ได้มีเยอะมากจนทำให้คนๆหนึ่งต้องตาย เขาจึงสันนิษฐานว่าพ่อคงจะถูกยิงเข้าที่ขาหรือไม่ก็แขนเพื่อไม่ให้ขัดขืน
หลังจากเขาคิดเช่นนั้นโยฮันจึงก้มมองพื้นพบว่ามีรอยเืตกอยู่ เมื่อมองตามรอยเืบนพื้นมันมุ่งหน้าไปทางประตูหน้าบ้าน เขาจึงเดินตามไปดูจนกระทั่งรอยเืมาหยุดอยู่หน้ารั้วบ้าน เขาคิดว่าตำแหน่งนี้คงจะมีรถสักคันจอดอยู่แล้วพาพ่อขึ้นไป
“ น่าจะถูกลักพาตัวไปที่ไหนสักแห่ง ฉันไม่รู้ว่าพ่อเป็ยังไง เอาเป็ว่าเราสองคนต้องช่วยกันไปก่อน ”
โยฮันหันหน้ากลับเข้าไปในบ้าน รอยเืบนพื้นไม่เยอะมากเขาจึงคิดว่าพ่อคงไม่ตายเพราะะุ แต่แล้วเขากลับยืนอึ้งเมื่อสิ่งที่อยู่ในห้องน้ำทุบกำแพงห้องน้ำทะลวงออกไปทางด้านหลังบ้านของเขาเผยให้เห็นร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยมัดกล้ามสีแดงเืกำลังหันมองมาที่เขาและน้องสาว
ซอมบี้ตัวใหญ่หลังจากตื่นนอนมันได้ส่งเสียงร้องคำรามเต็มไปด้วยความน่าหวาดหวั่น ขนาดของมันใหญ่กว่ารถเก๋งคันหนึ่ง ทันทีที่มันร้องคำรามซอมบี้จำนวนมากก็เริ่มเดินลากขามาทางบ้านของเขาก่อนจะสับเท้าวิ่งด้วยความรวดเร็วเต็มกำลัง ซอมบี้ที่เขาคิดปล่อยเอาไว้เป็โล่กำบังกลายเป็ดาบสองคมเพราะพวกมันกำลังกรู่กันมาที่บ้านของเขา ประตูหน้าบ้านที่ถูกทุบกลายเป็รูเปิดอ้าให้ซอมบี้วิ่งเข้ามาด้านใน เขาจึงบอกให้น้องสาวพยายามจับหม้อก๋วยเตี๋ยวให้แน่นที่สุด
สิ่งแรกที่เขาจำเป็ต้องทำคือวิ่งเข้าไปในโรงจอดรถ มันคือสถานที่เก็บอุปกรณ์หลายอย่าง อุปกรณ์ตกปลา อุปกรณ์ในการตัดแต่งสวน ทันทีที่เขามาถึงหน้าประตูทางเข้าโยฮันไม่รอช้าใช้มือผลักประตูเข้าไปสุดแรงก่อนจะวิ่งไปคว้ามีดมีความยาวราว 1 เมตรใช้ตัดกิ่งไม้สูง ขณะที่เขาคว้าจับมีดยาวมือขนาดใหญ่จากซอมบี้สูง 3 เมตรก็ได้พุ่งทะลุกำแพงเข้ามาข้างใน กระแทกร่างของเขาจนพุ่งทะลวงกำแพงโรงจอดรถออกไปนอกบ้าน
ขณะลอยทะลุสิ่งกีดขวางโยฮันพยายามเบี่ยงตัวหลบเพื่อไม่ให้น้องสาวกระแทกกับสิ่งต่างๆ ด้วยแรงกระแทกอาจจะทำให้เธอตายได้
แอลลี่ที่อยู่ด้านหลังรู้สึกหายใจไม่ออกจากการบีบรัดของหม้อที่บุบเข้ามาจากการถูกกระแทกพยายามบอกพี่ชาย โยฮันจึงรีบถอดสายสะพายแล้วใช้มือดึงหม้อให้กลับมาใกล้เคียงแบบเดิมมากที่สุด
ซอมบี้ตัวแดงเมื่อเห็นว่ามนุษย์ไม่ตาย มันกลับไม่ได้ทำอะไรนอกจากยืนมองดูซอมบี้ตัวเล็กตัวน้อยที่กรู่มาตามเสียงของมันพุ่งเข้าใส่มนุษย์ที่พึ่งโจมตีไปเมื่อครู่
มีดยาวในมือถือเอาไว้แน่น หากถือสิ่งนี้ไปให้ตำรวจเห็นเขาอาจจะถูกจับเพราะมันถูกระบุให้เป็อาวุธมีคมประเภทดาบ เพียงแต่ว่าตำรวจไม่เคยเห็นมันเพราะเขาใช้ตัดกิ่งไม้ภายในบ้านเท่านั้น ทันทีที่ซอมบี้วิ่งกรู่กันเข้ามามากหน้าหลายตามาราวสามร้อยกว่าตัว โยฮันจึงกวาดมีดยาวไปด้านหน้าด้วยแขนขวา ส่งผลให้ซอมบี้ทั้งหมดที่อยู่ในระยะการฟันถูกฆ่าตายในทันที
“ แบบนี้สิถึงจะคุ้มหน่อย ”
แรงที่เสียไปกับการเหวี่ยงมีดบังตอ เขายังคงมองว่าเสียเปล่าเพราะฆ่าซอมบี้ได้น้อย แต่สำหรับมีดยาวในมือของเขาสามารถฆ่าซอมบี้ได้พร้อมกัน 3 - 4 ตัวต่อการฟันหนึ่งครั้ง นอกจากนั้นเขายังเหลือแขนซ้ายเอาไว้ป้องกันน้องสาวได้อีกด้วย ตอนนี้จึงเป็เื่ง่ายที่เขาจะฆ่าซอมบี้รอบๆตัว
“ เข้ามา! ”
เสียงร้องะโดังออกมาจากโยฮัน ก่อนที่เขาจะเป็ฝ่ายพุ่งเข้าหาซอมบี้แล้วใช้มีดยาวในมือกวัดแกว่งออกไปรอบๆสังหารพวกมันเพื่อเปิดทาง หากเขาฝืนต่อสู้ที่นี่ต่อไปอาจจะทำให้บ้านทั้งหลังพังลงมาได้จึงต้องหนีไปสู้ที่อื่น อย่างน้อยควรจะออกจากบ้านตนเองสัก 3 หลัง
ซอมบี้จำนวนมากเห็นศัตรูวิ่งผ่านไปพวกมันต่างวิ่งไล่ตามโดยไม่สนใจความตายเลยสักนิด
“ พี่! ค่าสถานะสีเขียวหนูจะเต็ม 100 % แล้ว” แอลลี่ร้องด้วยน้ำเสียงใ สถานการณ์หลายอย่างกรู่กันเข้ามามากจนเกินไปทำให้เธอไม่มีเวลาเตรียมตัว
โยฮันกัดฟันเล็กน้อย เขามั่นใจว่าน้องสาวจะไม่เป็อะไรแน่นอนถ้ายังอยู่ใกล้กับเขา แต่ค่าสถานะตัวเลขของน้องสาวกำลังจะครบร้อย เขาจำเป็ต้องหาที่หลบก่อนเพื่อให้เธอได้พัฒนาเหมือนกับตนเอง แต่แล้วเธอกลับกรีดร้องลั่นเมื่อร่างกายมีเส้นเืสีแดงปูดโปนขึ้นตามตัว โดยไม่รอให้เขาหาที่ปลอดภัย
“ บ้าเอ๊ยไม่ทัน ”.
![Neurotic Game [ ONLINE ] 1 - นิวโรติกเกมส์ออนไลน์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1597413172_11645058.webp)
464
