ซาโตชิ จอมปราชญ์บ้าหลุดโลก

หลังจากผมตัวแข็งค้างเพราะถูก ผู้วิเศษ ริเอะ ใช้เวทย์มนต์ นะจังงังเข้าใส่ ผมก็คิดว่าจะไปเข้าเรียนที่โรงเรียนมหาเวทย์ แลนเวียในอาณาจักรออโดนอส เพราะขึ้นชื่อเ๱ื่๵๹การมีนักเรียนระดับสัตว์ประหลาด แต่ผมก็ต้องหาทุนระหว่างทางเพื่อใช้เป็๲ทุนการศึกษา

ผมเลยคิดขึ้นมาได้ว่า ผมมีความสามารถในการเขียนภาษาเทพ ทำไมไม่ใช้มันให้เป็นประโยชน์เล่า *-*
ผมเลยไปซื้อกระดาษเขียนเมจิกไอเทม กับพู่กันมา แล้วเริ่มเขียน
" เจ้าจะเอาเวทย์ ดิน น้ำ ลม ไฟ ใส่ลงในกระดาษนี่เหรอ เจ้าทำได้เหรอ " เทพธิดาอินฟีเรียกล่าว อย่างดูหมิ่นผม
" ไม่ลองก็ไม่รู้ " ผมกล่าว
ผมต้องหางานทำระหว่างเดินทางออกจากเมืองหลวงของอาณาจักรโปปุรอน ผมเริ่มตวัดพู่กัน และเขียนอักษรเทพลงในนั้น อักษรเทพรูปร่างต่างๆ ทั้ง เหิง ซู่ เผี่ย น่า เตี่ยน ผมเขียนได้หมด
ผมตวัดพู่กัน อย่างบรรจง เกิดเป็นตัวอักษรรูปไฟผลาญเผา บ้างก็เป็นน้ำอันบอบบาง บ้างก็เป็นลมอันอบอุ่น บ้างก็เป็นดินอันแข็งแกร่ง
4 ชั่วโมงผ่านไป......
" โห ซาโต้นี่เจ้ามีฝีไม้ลายมือมากกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก "
ผมประกอบม้วนบันทึกเวทย์มนต์ อย่างบรรจงได้หลายม้วนและเอาไปขายที่ตลาด
" เร่เข้ามา เร่เข้ามาเลยพ่อแม่พี่น้องทั้งหลาย นี่คือม้วนบันทึกเวทย์มนต์ หายาก ที่ผมทำมาขาย "
ผมทดลองใช้ ม้วนบันทึกเวทย์มนต์ไฟ scroll of fire เกิดไฟพวยพุ่ง เป็นelement ไฟ แผ่พุ่งออกมา ทำให้เหล่าจอมเวทย์ที่มาดู พากันส่งเสียง กริ๊ด กันให้แซ่ด
เหล่าจอมเวทย์ พากันเบียดเสียด มายังร้านผม ที่ปูด้วยเสื่อผืนเดียว
เอา 1ม้วน
ทางนี้เอา 2ม้วน
3ม้วนโลด
4ม้วนค่ะ
ม้วนบันทึกเวทย์มนต์ หมดลงอย่างรวดเร็ว ทำให้ผมได้เงินมากกว่า 3000 เหรียญทองเสียอีก ต้นทุนแค่ 500 เหรียญทองเอง
" เอาละครับพี่น้อง วันนี้ ม้วนบันทึกเวทย์ ก็ได้ขายหมดลงไปแล้ว โอกาสหน้าช่วยมาอุดหนุนใหม่นะ " ผมกล่าว พร้อมกับเก็บเหรียญทองทั้งหมดไว้ในถุงผ้า*-*
ณ เส้นทางสัญจรไปอาณาจักร ออโดนอส.......
" แล้วจะไปอาณาจักรออโดนอสเลยเหรอ " เทพธิดาอินฟีเรียกล่าว
" ใช่แล้ว ผมจะไปเรียนรู้เวทย์มนต์ที่นั่น เพราะมีอะไรหลายๆอย่างที่ผมไม่ชอบที่นี่ เพราะเสด็จพ่อ บัดซบนั่น"
" เชื่อข้าเถอะ กลับไป ขอโทษ เสด็จพ่อ และเข้าเรียนที่โรงเรียนมหาเวทย์ คาเวียน่า จะสบายกว่านะ เวทย์มนต์ก็ได้เรียนเหมือนกัน แถมยังมีฐานะเจ้าชายอีก "
" ไม่ ม่ายยยยยยยยยย ผมได้ตัดสินใจไปแล้ว ด้วยจิตอันมุ่งมั่น"
" งั้นก็ตามใจเจ้าเถอะ ข้าเองก็อยากรู้ว่า ถ้าไม่มีใครช่วยเจ้าจะไปได้กี่น้ำ 5555+ "
3 เดือนต่อมา.......
หลังจากระเหเร่ร่อนอยู่ 3เดือน ในที่สุดผมก็มาถึง อาณาจักรออโดนอส ที่เมืองหลวง ฟัมลิส
" ไม่ได้ อาบน้ำมา 3เดือนเพราะจะประหยัดเงินค่าเดินทางเจ้ารู้สึกเป็นยังไงมั่ง ซาโต้ " เทพธิดา อินฟีเรียกล่าว อย่างขำๆ
" รู้สึกเหม็นสาปนะสิถามได้ ท่านเทพธิดา "
" ขืนไปที่โรงเรียนมหาเวทย์ แลนเวียอย่างนี้ต้องถูกเชิญออกแน่นอน " เทพธิดา อินฟีเรีย ขำไม่หยุด
" งั้นต้องไปหา Inn นอนสักคืนซะแล้ว พรุ่งนี้ค่อยไปสมัครเรียน "
หลังจากค้นหาอยู่นาน ก็พบโรงแรมระดับ 5ดาว ที่มี ผู้ชายแต่งตัวเหมือนคุณชาย และมีผู้หญิงแต่งตัวเหมือนคุณหนู ผู้หญิงแต่งชุด โลลิต้า อย่างสวยงามมาก ข้างบนของโรงแรมเป็นห้องโถงที่ประดับด้วยดอกกุหลาบงดงามนับพันช่อ
ผมเข้าไปหาคนดูแลโรงแรมนี้ หล่อนเป็นผู้หญิง ชื่อ ซายะ ผมเห็นจากนามบัตรของเธอที่ติดอยู่ที่เสื้อ
" เอ่อ คุณครับ ขอห้องพักให้ผมห้องหนึ่งได้ไหมครับ เผอิญ ระหว่างการเดินทาง ผมถูกพวกโจรป่า ปล้นจี้ เลยหนีมา ทำให้เนื้อตัวมอมแมม "
ผู้ดูแล ซายะหันมา เธอเห็นรอยปานรูปหยดน้ำที่หน้าผากผม แสดงถึงความเป็นจอมปราชญ์ ของผม และเธอก็มองไปที่เสื้อผ้าของผมที่ดูมอมแมม
" อย่ามาหลอกกันซะให้ยาก ท่านจอมปราชญ์ เป็นถึงจอมปราชญ์ จะถูกโจรปล้นจี้ได้อย่างไร "
"ผมไม่มีความรู้ด้านเวทย์มนต์ ไม่ต่างจากคนธรรมดา เลยสู้ไม่ได้ "
วิ้ว ตูม
ซายะร่ายเวทย์จู่โจมอย่างรวดเร็ว ที่แท้เธอก็เป็นจอมเวทย์ระดับสูง โดยที่ผมไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้ เพราะผมไม่มีปัญญาจะตอบโต้ ผมเลยโดนเวทย์ระเบิดเพลิงเข้าไปเต็มเปา
" ทำอะไรนะ คุณผู้ดูแล " ผมถามขณะปัดไฟที่กำลังไหม้เสื้อผ้าอยู่
" ฉันเชื่อแล้วว่า คุณเป็นจอมปราชญ์ ไม่เอาไหน แต่คุณควรใช้เวทย์บังตาไว้นะ จะได้บังสัญลักษณ์ รูปหยดน้ำนั่นเดี๋ยวคนอื่นเข้าใจผิด คิดว่าเป็นจอมปราชญ์ที่เก่งมาก จะเข้ามาหาเรื่อง " ซายะกล่าว แล้วหันไปกดเครื่องคิดเลข
" ห้องพัก 1ห้องคืนละ 1000เหรียญทอง ถ้าไม่มีจ่ายก็เชิญไปซะ ท่านจอมปราชญ์ "
" ผมเลยเอาถุงเงินที่มีเหรียญทองอัดแน่น มาวางลงบนมือของ ซายะ "
1 2 3
" มีแค่ 3พันเหรียญทองเอง พักได้ 3คืนเท่านั้นนะ ทำไมจอมปราชญ์ อย่างท่านถึงได้จนจัง "
" ก็ผมมีแค่นี้ อะนะ ฮะ ฮะ ฮ่า "
" ห้อง เบอร์ 3085 ที่อยู่ชั้นบนด้านซ้าย มีอะไรเรียกชั้นได้นะ ชั้นชื่อ ซายะ แล้ว ท่านจอมปราชญ์ ละ "
" ผมชื่อ ซาโตชิ เรียกสั้นๆว่าซาโต้ "
แล้วการแนะนำตัวสั้นๆ ก็ทำให้ผมรู้ว่า ซายะ หน้าเงินกว่าที่คิด