".....?"
สายตาคู่งามกวาดมองบรรยากาศภายในหอคณิกาแห่งนี้อย่างโง่งมหากไม่กลัวว่าถอยหลังกลับไปแล้วจะจ๊ะเอ๋กับพวกที่ไล่ตามนางมานางคงถอยกลับไปดูป้ายด้านหน้าอีกครั้งว่านางตาฝาดไปหรือไม่ เพราะภาพตรงหน้าของนางตอนนี้มันไม่เหมือนหอคณิกาในความคิดนางแม้แต่น้อยไม่เห็นโฉมสะคราญในชุดนุ่งน้อยห่มน้อย ไม่มีเสียงดนตรี ไม่มีการร่ายรำแต่มันคล้ายดังโรงเตี๊ยม โรงน้ำชาหรือโรงสุราของเหล่าคนมีเงินเสียมากกว่าคนที่อยู่ด้านในนี้ก็ดูดีมีระดับ ดูจากการแต่งกายแล้วล้วนเป็เหล่าคุณหนูคุณชายและเหล่าขุนน้ำขุนนางทั้งสิ้นอีกทั้งตอนนี้สายตาของพวกเขาและพวกนางๆ บางคนก็จ้องมองมายังนางด้วยสายตาแปลกๆอีกด้วย คงเป็คนรู้จักของว่านเย่วอิงสินะสายตาที่มองมาทำให้นางเผลอยกมือขึ้นลูบใบหน้าตัวเองอย่างลืมตัว
แต่ให้ตายเถอะผ้าคลุมหน้าของนางอันธทานหายไปั้แ่เมื่อใดกันมิน่าเล่าคนเหล่านี้ถึงได้มองนางด้วยสายตาเช่นนั้น
แหม...สายตาของแต่ละคนดูรักนางจังเลยนะก็อย่างว่านางเป็ถึงนางร้ายผู้โด่งดังของเื่นี่นา
อิงอิงได้แต่คิดอย่างขมขื่นก่อนจะกลั้นใจฉีกรอยยิ้มที่ฝืดเฝื่อนเต็มทนส่งไปให้พวกเขาซึ่งแต่ละคนเพียงเห็นนางยิ้มให้กลับทำราวกับว่าไม่เห็นเสียอย่างนั้นชีวิตของว่านเย่วอิงช่างโดดเดี่ยวดีแท้
แต่แล้วเสียงฝีเท้าหนักๆของกลุ่มคนที่ดังใกล้เข้ามาทำให้นางหยุดความคิดทุกอย่างเอาไว้เร่งสาวเท้าขึ้นบันไดไปยังชั้นบนอย่างรวดเร็วั์ตากลมโตกวาดมองหาที่ซ่อนตัวอย่างตื่นตระหนกภาวนาอย่าให้พวกเขารู้ว่านางหนีขึ้นมาบนนี้เสียงโหวกเหวกของคนด้านล่างโดยเฉพาะเหล่าสตรีที่พากันส่งเสียงบอกพวกที่ตามนางมาว่านางหนีขึ้นมา้าดังมาเต็มสองหู
อิงอิงทำได้เพียงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันคิดอย่างอาฆาตแค้นผู้ใดที่ปากโป้งหากนางรอดไปได้คงได้เจอนางแน่เสียงฝีเท้าที่วิ่งขึ้นบันไดมาทำให้นางจำต้องวางความแค้นในครั้งนี้ลงก่อนแล้วพุ่งตัวเข้าไปในห้องที่อยู่ใกล้ที่สุดในตอนนี้โดยไม่สนสิ่งใดอีกต่อไปแล้วทันทีที่บานประตูเปิดออก ก็หลับหูหลับตาก้มศีรษะให้คนที่เห็นว่านั่งอยู่ภายในห้องปลกๆก่อนจะทรุดกายลงคลานเข่ามุดเข้าไปใต้โต๊ะโดยไม่สนมารยาท
เซี่ยเยี่ยนเฉินมองสตรีที่พรวดพราดเข้ามาทำลายบรรยากาศการดื่มด่ำในรสสุราของเขาด้วยความตกตะลึงมิหนำซ้ำนางยังมุดเข้ามาอยู่ใต้โต๊ะที่เขานั่งอยู่โดยไม่เกรงกลัวอีกด้วยเ้าของร่างบางที่เปิดประตูเข้ามานั้นใบหน้าเล็กของนางแดงก่ำดูกระเซอะกระเซิงหลับหูหลับตาไม่แม้แต่จะมองหน้าเขา ตั้งหน้าตั้งตาลนลานมุดเข้าไปใต้โต๊ะมันดูน่าขันจนเขาหลุดยิ้มออกมา
สตรีนางนี้ทำเอาบุรุษหน้านิ่งเช่นเขาเสียอาการอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อนยังมิทันที่เขาจะได้ลากตัวของนางออกมาถามไถ่ให้รู้ความเสียงความวุ่นวายที่ดังขึ้นด้านนอกทำให้เขาเปลี่ยนใจที่จะลากสตรีนางนั้นออกมาเพราะคนด้านนอกนั่นคงจะเป็สาเหตุที่ทำให้นางหนีเข้ามาหลบในนี้จึงทำเพียงนั่งจิบสุราราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นนึกอยากจะมีเมตตาช่วยเหลือลูกนกลูกกา
ก๊อกก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูอย่างมีมารยาทดังขึ้นด้านหน้าห้องของเขาหลังจากที่ห้องข้างๆเงียบสงบลง ก่อนที่ประตูจะเปิดกว้างออกอีกครั้งด้วยฝีมือของผู้มาใหม่พร้อมกับปรากฏร่างสูงของบุรุษใบหน้าหล่อเหลาคุ้นตาที่ทำให้คิ้วกระบี่ถึงกับขมวดมุ่นอย่างแปลกใจกับการมาของอีกฝ่าย
ด้านหลังนั้นยังมีผู้ติดตามที่คุ้นหน้าคุ้นตากันเป็อย่างดีในใจนั้นคิดว่าเด็กสาวนางนี้ไปก่อเื่อันใดมาจึงทำให้คนตรงหน้าเขาถึงกับต้องตามหานางด้วยตัวเองอีกฝ่ายเองก็ดูเหมือนจะชะงักไปเช่นกันเมื่อเห็นเขา
อิงอิงที่ไม่รู้เลยว่าด้านนอกนั้นเกิดสิ่งใดขึ้นบ้างยกฝ่ามือที่สั่นเทาขึ้นแนบอกกดลงบนตำแหน่งหัวใจที่กำลังเต้นอย่างบ้าคลั่งถามว่านางหวาดกลัวหรือไม่ หากไม่กลัวนี่สิแปลก ผู้หญิงตัวเล็กๆ ตัวคนเดียวหลุดเข้ามายังสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย แถมยังโดนตามล่าอย่างบ้าคลั่งอีกหากไม่กลัวก็บ้าแล้ว
ตอนนี้ลำคอของนางนั้นแห้งผากรู้สึกแสบลำคอไปหมดแต่ก็ทำได้แค่เพียงกลืนน้ำลายลงคอดับกระหายก่อนจะเงี่ยหูฟังเสียงความเคลื่อนไหมด้านนอก
เพียงได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามากายบางพลันแข็งเกร็งขึ้นลอบมอง่ล่างของเ้าของห้องที่นางถือวิสาสะเข้ามาหลบรองเท้าใหญ่โตของอีกฝ่ายและชายอาภรณ์สีดำนั้นทำให้เดาได้ไม่ยากว่าเขาคือบุรุษในตอนนี้ปลายเท้าของเขากำลังเคาะอย่างเป็จังหวะกับพื้นราวกับกำลังใช้ความคิดนั่นทำให้นางหายใจไม่ทั่วท้อง หากนางโดนจับได้เื่ที่เกิดขึ้นมันจะถึงทางการหรือไม่ถึงแม้ว่านางจะไม่ได้เป็คนทำแต่ใครเล่าจะมายืนยันให้นาง ซึ่งมันแน่อยู่แล้วว่าคงไม่มีหากคนผู้นี้เอ่ยปากบอกว่านางหลบอยู่ในนี้คงจบเห่เป็แน่และนางไม่รู้เลยว่าเขาจะตัดสินใจเช่นไร
เอาวะเป็ไงเป็กัน
นางจะไม่ยอมถูกจับทั้งๆที่ไม่ได้ทำผิดเด็ดขาด คิดได้ดังนั้น ร่างบางก็กระถดกายเข้าไปใกล้กับ ลำแข้งเอ่อ... ขาแกร่งเบื้องหน้าส่งฝ่ามือที่สั่นน้อยๆดึงรั้งชายอาภรณ์ของอีกฝ่ายกระตุกเบาๆราวกับบอกให้เขารับรู้ว่านาง้าขอความช่วยเหลือใบหูเล็กนั้นเงี่ยฟังว่าอีกฝ่ายจะกล่าวเช่นไร จะยอมช่วยเหลือตนหรือไม่เมื่อเห็นว่าทุกอย่างยังคงเงียบจึงตัดสินใจวางมือเล็กของตนลงบนต้นขาแกร่งบรรจงบีบนวดต้นขาของอีกฝ่ายอย่างขอความเมตตาหารู้ไม่ว่าเ้าของขานั้นกำลังใบหน้าแดงก่ำจิตใจที่เคยมั่นคงสั่นไหวอย่างไม่เคยเป็กับน้ำหนักมืออ่อนนุ่มที่บีบนวดอย่างมีจังหวะขนอ่อนบนกายถึงกับลุกซู่จนเขาเกือบจะลุกพรวดขึ้นเพราะใกับความรู้สึกของตัวเองวันนี้เขาคงดื่มมากเกินไปจึงทำให้หวั่นไหวได้ง่ายถึงเพียงนี้
"ท่านพ่อ"
เสียงของชายหนุ่มผู้มาใหม่เอ่ยเรียกเขาเสียงเบาราวกับกระซิบแต่มันกลับดึงสติของเขากลับมา ใช่แล้วบุรุษหนุ่มตรงหน้าผู้นี้คือบุตรชายเพียงคนเดียวของเขา สายเืของตระกูลเซี่ยเป็ความภาคภูมิใจของเขา แม้ความสัมพันธ์ของเขากับมารดาของบุตรจะเป็ไปตามหน้าที่แต่กับบุตรชายนั้นทุกอย่างล้วนมาจากหัวใจ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนทุ่มเทให้กับคนผู้นี้แต่มิทันที่เขาจะได้เอ่ยปากทักทายอีกฝ่ายเ้าตัวดีก็ฉีกยิ้มกว้างชิงกล่าวขึ้นอย่างร้อนรนจนดูมีพิรุธ
"เอ่อ ข้าขออภัยขอรับที่มารบกวน ข้าเพียงมาดูว่าท่านสำราญดีหรือไม่เห็นเช่นนี้แล้วข้าก็เบาใจ เช่นนั้นข้าขอตัวก่อนนะขอรับ"
เซี่ยชิงเทียนเมื่อเห็นอีกฝ่ายเต็มๆตาก็คล้ายจะดูลนลานรีบค้อมศีรษะให้ผู้เป็บิดาแล้วหันหลังกลับออกมาโดยไม่รอให้อีกฝ่ายได้ทันซักถาม
ั้แ่เล็กเขาถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีในฐานะที่เป็ทายาทสายหลักที่จะสืบทอดตระกูลคนต่อไปบิดาคือคนที่เคียงข้างและทุ่มเทเพื่อเขามาตลอด ผู้เป็บิดาคือต้นแบบของเขา เขาอยากเติบโตมาเก่งกล้าเช่นดังผู้เป็บิดาแต่กับเื่ความรักเขามิใช่คนไร้หัวใจเช่นดังบิดา เขากลัวว่าการกระทำของตนในวันนี้จะทำให้บิดาต้องขุ่นมัวและผิดหวังเขาไม่อยากให้บิดารู้ว่าเื่วุ่นวายที่เกิดขึ้นเกี่ยวพันไปถึงสตรีคนรักคนที่ทุกคนต่างมองว่านางไม่เหมาะสมที่จะเดินเคียงข้างเขาคนที่มองทุกอย่างเป็หน้าที่และผลประโยชน์เช่นบิดาของเขาย่อมไม่เข้าใจในความรักเื่นี้เขาย่อมรู้ดีเขายังไม่พร้อมที่จะให้บิดารับรู้ถึงเื่ราวเหล่านี้
เซี่ยเยี่ยนเฉินมองตามแผ่นหลังกว้างของบุตรชายที่เมื่อเห็นหน้าเขาก็ทำราวกับใเสียหนักหนาไม่ทันให้เขาได้กล่าวคำใดก็รีบเดินหนีออกไป มุมปากหยักพลันกดลึกลงแม้ในตอนนี้จะยังไม่รู้ว่าผู้เป็บุตรชายกำลังปิดบังเื่ใดอยู่แต่อีกไม่นานเขาจะได้รู้
ส่วนอีกคนที่หลบอยู่ใต้โต๊ะในตอนนี้ดวงตาคู่งามกำลังส่องประกายวาววับมันดูเจิดจรัสราวกับดวงดารา
น้ำเสียงของอีกฝ่ายเมื่อครู่นางฟังไม่ผิดแน่
พ่อพระเอกผู้เก่งกาจดูจะร้อนรนและหวั่นเกรงเมื่อเอ่ยกับบุรุษเ้าของ่ล่างที่ดูแข็งแรงและบึกบึนนี้
อิงอิงเหยียดยิ้มกว้างด้วยความหวังนางคิดว่านางเจอคนที่จะฉุดนางออกจากชะตากรรมอันน่าสังเวชของนางร้ายได้แล้วล่ะ
7K
