ณ คฤหาสน์ของครูซ บัคส์เทิล
หลังจากที่เธอตัดใจว่าจะแต่งงานกันเขาเธอกขับรถสปอร์ตคันหรูของเธอเคลื่อนที่มายังคฤหาสน์ของครูซทันที เพื่อเจรจาเื่ข้อตกลงระหว่างเธอกับเขา เธอเองเป็คนที่อยากคุยอะไร ก็ต้องคุยให้รู้เื่ในเวลานั้น แต่ทว่าเขากลับไม่อยู่ซะอย่างนั้น
" เขาจะกลับมาเมื่อไหร่ ฉันมีเื่จะคุยกับเขา " เธอถามคนตรงหน้าของเธอไป ดูแล้วหน้าจะเป็บอดี้การ์ดของเขา เหอะ! ขนาดไม่อยู่บ้านยังมีบอดี้การ์ดเต็มไปหมด
" อีก 2 เดือนครับคุณหนู ตอนนี้นายใหญ่อยู่ประเทศอังกฤษครับ " เธอไม่ได้ตอบแต่อย่างใด ก็เดินไปที่รถและขับออกไปอย่างรวดเร็ว จอนสันจึงโทรไปบอกโจอี้ให้รายงานเ้านายเขาทันทีหลังเธอขับรถออกไป
เมื่ออลิซขับรถออกจากคฤหาสน์ของครูซแล้ว เธอก็นึกเบื่อจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อโทรหาไรอัน เธอใส่หูฟังไร้สายไว้ที่หูเพราะตอนนี้เธอกำลังขับรถอยู่
" ไรอันว่างไหม ฉันอยากไปเดินห้างแก้เบื่อ " เมื่อปลายสายรับโทรศัพท์เธอก็ไม่ได้ปล่อยให้เขาเอ่ยอะไร และพูดด้วยน้ำเสียงที่เซ็งสุดๆ
เมื่อไรอันได้ยินดังนั้นจึงมองดูนาฬิกาที่ข้อมือ " ว่างสิ ไว้เจอกัน " พูดจบอลิซก็วางสายไป เขาจึงรีบเก็บเอกสารงานที่อยู่ตรงหน้า และเดินไปยังลิฟท์ ไปที่โรงจอดรถของเขา ไรอันก็เป็ผู้ชายคนหนึ่งที่หล่อมากๆ แถมยังเป็นักธุรกิจที่ร่ำรวยและโด่งดังไม่ต่างจากครูซมากนัก เมื่อเขาขับรถเข้าถึงห้างสรรพสินค้าสุดหรูของฝรั่งเศสก็มุ่งไปยังที่จอดรถและเดินไปหาอลิซที่ยืนรอเขาอยู่หน้าห้างสรรพสินค้า วันนี้เธอใส่ชุดกระโปร่งสีชมพูดูเข้ากับใบหน้าแสนหวานของเธอ ด้วยความที่เธอไม่ได้แต่งหน้ามากนักก็ทำให้เธอสวยใสอย่างเป็ธรรมชาติโดยไม่ได้ปรุงแต่งมากมาย เขาเองก็ใส่เสื้อสูทสีเทา เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสีเทาที่ดูเรียบง่าย แต่ทำให้เขามีออร่าเป็อย่างมาก
" เป็อะไรหน้าเครียดเชียว " เขาอดไม่ได้ที่จะทักคนตรงหน้าแบบนั้น เพราะตอนนี้เธอดูไม่ร่าเริงแบบที่เธอเป็เลยสักนิด
" มีเื่เครียดหน่ะสิ เข้าไปข้างในกันเดี๋ยวฉันเล่าให้ฟัง " พูดจบเธอก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เพราะตอนนี้ในหัวของเธอมีแต่เื่แต่งงานและเื่ครอบครัวของเธอ
อลิซและไรอันเดินเข้ามายังร้านไอศกรีมร้านโปรดของอลิซก็ทำให้เธอคลายเครียดได้บ้างเมื่อได้ทานไอศกรีม
" ไหน มีเื่อะไรที่ทำให้คุณหนูอลิซเครียด " ปกติอลิซไม่ค่อยเป็คนที่เครียดเธอเป็คนที่ร่าเริงแจ่มใส เื่ที่เธอเครียดคงต้องเป็เื่ใหญ่มากแน่ๆ เพราะเขารู้จักอลิซดี
อลิซวางช้อนไอศกรีมลง " ครอบครัวของฉันกำลังจะล้มละลาย " พูดจบเธอก็ตักไอศครีมเข้าปากเพื่อระบายความเครียด
" แล้วเธอจะทำยังไงต่อ " เสียงของไรอันอ่อนลงเมื่อรู้ถึงสาเหตุ เขาช่วยเธอได้แน่นอน แต่หากคนอย่างอลิซไม่ยอมให้เขาช่วยเธอง่ายๆแน่ๆ เพราะเธอเป็คนที่ชอบแก้ปัญหาด้วยตนเอง
" มีวิธีเดียวคือฉันต้องแต่งงานกับครูซ ซึ่งเขาสามารถช่วยครอบครัวของฉันได้ แต่นายก็รู้ว่าฉันไม่อยากแต่งงานกับเขา เขาเองก็ไม่อยากแต่งงานกับฉัน ถ้าแต่งงานจริงๆฉันคงไม่มีความสุขแน่ ต้องคอยต่อสู้กับบรรดาเด็กในสังกัดของเขาอีกเพียบ แถมเขาเองก็ไม่ได้รักฉัน เมื่อเขาเบื่อเค้าคงจะเขี่ยฉันออกอย่างไร้ค่าหน่ะสิ " อลิซระบายความอันอั้นใจให้กับไรได้ฟัง แต่ทว่าเขากลับยิ้มอย่างเ้าเล่ห์
" ถ้าเธอไม่อยากแต่งงานกับเขา เธอก็แต่งงานกับฉันสิ ฉันก็ช่วยเธอได้ แถมยังจะดูแลเธออย่างดี ไม่ทำให้เธอเสียใจอีกด้วย สนใจไหมหล่ะ "
เขาเองก็รู้ดีว่าเธอไม่มีทางยอมตอบตกลงแน่ แต่ก็แซวเธอให้เธออารมณ์ดีขึ้นบ้าง ซึ่งก็ได้ผลเธอยิ้มออกมาได้
" นายมันเ้าเล่ห์ " เธอยิ้มแล้วพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ การที่คุยกับไรอันทำให้เธอสบายใจขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยเธอก็ได้ระบายความในใจออกมาบ้าง " ฉันจะแต่งงานกับเขา " เธอพูดเสริมขึ้นมาอีกทีน้ำเสียงจริงจังและแววตาที่แน่วแน่ เธอตัดสินใจดีแล้วและพร้อมรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น
" ถ้าเธอหย่ากับเขาเมื่อไหร่ คิดถึงฉันเป็คนแรกนะ " เขายังไม่วายที่จะปล่อยมุขหยอดใส่เธอ ถ้าครูซทำเธอเสียใจเขาก็พร้อมจะปลอบเธอทั้งในฐานะเพื่อน และคนที่รักเธอ
หลังจากคุยกันเสร็จแล้วไรอันและอลิซจึงแยกย้ายกันกลับคฤหาสน์ เมื่ออลิซถึงคฤหาสน์ก็ให้คนขับรถนำรถไปจอดในโรงจอดรถ
" พ่อคะ แม่คะ ... หนูตัดสินใจแล้วว่าจะแต่งงานค่ะ " พูดจบเธอก็เดินขึ้นห้องทันที เพราะเมื่อถึงห้องเธอก็อาบน้ำ อาบเสร็จเธอก็เดินไปยังเตียงและล้มตัวลงนอนอย่างอ่อนล้า และเข้าสู่ห้วงนิทรา...