ภายในห้องวิจัยลับของเพนท์เฮาส์ชั้น 45 ไฟสีส้มสลัวสะท้อนกับอุปกรณ์เครื่องแก้วเคมีวิเคราะห์ ‘ใยไหม’ มองของเหลวใสสีชมพูระเรื่อคล้ายหยาดโลหิตปนกลีบมะลิป่าในหลอดแก้วทดลองด้วยสายตาที่เป็กังวลและเต้นระทึก ยาสมุนไพรสกัดขนานสุดท้ายจาก ‘ว่านัอัคนี’ ผสมผสานสมบูรณ์แบบแล้ว ทว่าคุณสมบัติเฉพาะตัวของสมุนไพรโบราณนี้้า **"ฮอร์โมนเพศและความร้อนรุ่มจากอัตราการเต้นของหัวใจที่พุ่งสูงผ่านกิจกรรมทางเพศ"** เป็ตัวกระตุ้นปฏิกิริยาเคมี เพื่อทำให้สารออกฤทธิ์เสถียรและรักษาโรคหัวใจของเธอได้อย่างถาวรโดยไม่เปลี่ยนเป็พิษสะสม
นั่นหมายความว่า เธอต้องกลืนกินยานี้เข้าไป... แล้วทำกิจกรรมรักกับเขาเพื่อเปิดระบบการรักษา
*แกรก...*
ประตูห้องแล็บเปิดออกอย่างเชื่องช้า ร่างสูงใหญ่ของวินเซนต์ก้าวเดินเข้ามา เนื้อตัวของเขาอบอวลไปด้วยกลิ่นควันปืน กลิ่นน้ำมันเบนซิน และกลิ่นอายเืจางๆ หลังจากเขาเพิ่งนำกำลังแก๊งัทมิฬไปปะทะและถล่มท่าเรือขนส่งสินค้าของแก๊งพยัคฆ์ขาวมาตลอดทั้งวัน ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยทะนงดุดันบัดนี้มีรอยช้ำจางๆ ที่มุมปาก และแววตาฉายความเหนื่อยล้าอิดโรยและเคร่งเครียดสะสมอย่างเห็นได้ชัด
วินเซนต์เดินตรงเข้ามาสวมกอดใยไหมจากด้านหลัง ซบใบหน้าเปียกเหงื่อลงบนไหล่ลาดมนอย่างอ่อนแรง โหยหาความอบอุ่นเพื่อชโลมจิตใจอันบอบช้ำจากโลกมืด
"ขอกอดหน่อยนะใยไหม... วันนี้ฉันเหนื่อยเหลือเกิน..." เสียงทุ้มแหบต่ำพร่าสั่นสะท้าน
ใยไหมรับรู้ได้ถึงความเปราะบางและาแทางใจของมาเฟียหนุ่มผู้น่าเกรงขาม ความรู้สึกรักและเอ็นดูพุ่งทะยานจนสุดหัวใจ เธอมองผลการทดสอบยาในมือ ตัดสินใจในทันที... เธอต้องเยียวยาเขาในค่ำคืนนี้ และเปิดกระบวนการรักษาร่างกายของเธอไปพร้อมกัน
ใยไหมเอื้อมมือไปหยิบหลอดแก้วบรรจุยาสีชมพูระเรื่อยกขึ้นดื่มจนหมดรวดเดียว รสชาติหวานล้ำปนเปความร้อนผ่าวแล่นผ่านลำคอลงสู่ช่องท้องทันที ยาเริ่มทำปฏิกิริยาขยายหลอดเื อุณหภูมิร่างกายของเธอเริ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ผิวกายขาวผุดผ่องแดงระเรื่อ และส่วนกึ่งกลางกายสาวเริ่มหลั่งหยาดน้ำหวานใสเยิ้มอุ่นร้อนออกมาตามสัญชาตญาณ
เธอหันหลังกลับไปประคองใบหน้าหล่อเหลาของวินเซนต์ จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมเข้ม "ค่ำคืนนี้... ให้ฉันเป็คนดูแลคุณนะคะวินเซนต์"
ใยไหมจูงมือแกร่งพาร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาในห้องนอนใหญ่ โคมไฟสีเหลืองนวลสลัวขับเน้นความเซ็กซี่เร้าอารมณ์ เธอผลักร่างหนากำยำให้นอนราบลงบนเตียงกว้างอย่างอ่อนโยนแต่แฝงแรงปรารถนา วินเซนต์เบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจที่เห็นเด็กสาวผู้ใสซื่อกลายเป็ฝ่ายคุมเกม
ใยไหมขึ้นไปคร่อมทับกึ่งกลางกายของเขา เข่าเรียวสองข้างแยกออกคร่อมสะโพกสอบ มือบางค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำของเขาออกทีละเม็ด เผยแผงอกตึงแน่นและซิกแพ็กเรียงตัวสวยสะกดสายตา เธอโน้มตัวลงจูบซับแผลรอยช้ำที่มุมปากของเขาแ่เบา สลับกับซุกไซ้ซอกคอหนา ขบเม้มเบาๆ จนวินเซนต์ครางฮึมในลำคอด้วยความเสียวซ่านและผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก
"ยัยหนู... วันนี้เธอเปลี่ยนไปนะ... ร้อนแรงจัง..." วินเซนต์กระซิบเสียงพร่าต่ำ สองมือหนาบีบเค้นสะโพกมนของเธอผ่านเนื้อผ้าเดรสบางเบา
"ยาแก้พิษขนานสุดท้าย... ้าให้คุณช่วยกระตุ้นปฏิกิริยาค่ะ" ใยไหมกระซิบชิดริมฝีปากเขา ก่อนจะถอดเสื้อเดรสของตัวเองออกจนร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนสะท้อนแสงไฟสลัว อกคู่งามอวบอิ่มตั้งเต้าชูชัน ยอดอกสีทับทิมหดเกร็งสั่นระริกตามอุณหภูมิร่างกายที่พุ่งสูงจากฤทธิ์ยา
เธอรูดกางเกงและชั้นในของเขาออกจนหมดสิ้น เผยแก่นกายร้อนฉ่าั์ใหญ่ขยายขีดสุดตั้งตรงตระหง่านมีน้ำใสปริ่มหัวหยักชุ่มชโลม ใยไหมจับท่อนกายร้อนสะกดไว้กึ่งกลางกลีบดอกไม้ฉ่ำแฉะของเธอ บดขยี้ปุ่มกระสันภายนอกกับแก่นกายร้อนวนเวียนไปมาจนน้ำหวานไหลเยิ้มชุ่มโชกเปรอะสองร่าง
"อ๊า... วินเซนต์... ร้อน... ฉันเสียว..." ใยไหมบิดสะโพกเร่า ครางหวานกระเส่า ร่างกายสั่นระริกด้วยความกระสันซ่านจากปฏิกิริยาของยาที่บีบให้ชีพจรเธอเต้นเร็วรัว
"สอดใส่เข้ามาเลยใยไหม... ขย่มลงมาแรงๆ เลยครับเมียคนสวยของผม" วินเซนต์ครางกระเส่าสั่งเสียงพร่าต่ำสะโพกเกร็งตึง
ใยไหมค่อยๆ ยกลำตัวขึ้นเล็กน้อย เล็งช่องทางแคบชื้นแฉะเข้าหาปลายหัวหยักร้อนจัดของเขา แล้วค่อยๆ ทรุดตัวนั่งกดสะโพกลงทับกลืนกินความใหญ่โตแข็งแกร่งเข้าไปในกายอย่างช้าๆ
*สวบ... สไลด์...*
"อ๊าาาาาาา! แน่น... อุ่นมาก..." ใยไหมหวีดร้องระงมเงยหน้าขึ้นเชิดคอระหงส์ ผนังช่องทางรักตึงเปรี๊ยะบีบรัดตัวกระตุกถี่ระรัวต้อนรับท่อนกายหนาที่แทรกซอนเข้ามิดด้ามชนจุดกระสันลึกด้านในจนเธอเสียวสะท้านแทบขาดใจ สองมือบางกดลงบนหน้าท้องแกร่งของเขาพยุงร่างไว้
วินเซนต์ซีดปากครามต่ำลั่นเตียง สองมือหนายกขึ้นกุมสะโพกมนกลมกลึงของเธอไว้แน่น ช่วยพยุงและขยับนำทางให้เธอโยกสะโพกขย่มตัวขึ้นลงเป็จังหวะเน้นหนัก
*แจ๊ะ... แจ๊ะ... ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!*
ใยไหมขยับสะโพกขึ้นลงโยกคลึงบดเบียดกึ่งกลางกายเข้าหาเขาอย่างร้อนแรงลื่นไหลตามฤทธิ์ยาที่กระตุ้นให้ร่างกายกระตือรือร้น ทุกครั้งที่เธอทับตัวลงมา เนื้อตัวของเธอกระทบเนื้อตัวเขาดังสนั่นเปียกชุ่มด้วยเหงื่อและน้ำรักสีหวาน ยอดอกอวบหยุ่นเหวี่ยงไหวเสียดสีกับฝ่ามือร้อนของวินเซนต์ที่เอื้อมขึ้นมาขยำขยี้เค้นคลึงอย่างรุนแรงป่าเถื่อน
"อ๊า... วินเซนต์... ฉันเสียว... เสียวตรงนี้เหลือเกิน... อื้อ..." ใยไหมครางระงมบิดส่ายสะโพกหมุนวนบดขยี้ปุ่มกระสันกับกระดูกอุ้งเชิงกรานของเขาปานจะกลืนกิน
"ขย่มลึกๆ แบบนั้นแหละใยไหม... ซี้ด... แน่นดีชิบ รูเปียกๆ ของเธอตอดรัดหัวฉันแน่นจนขยับแทบไม่ได้แล้ว..." วินเซนต์คำรามครามต่ำ กระซิบปลุกเร้าอารมณ์บ้าคลั่ง สองมือหนายึดสะโพกมนกดกระแทกสวนสะโพกสอบกลับขึ้นไปรับจังหวะขย่มของเธออย่างระรัวดุดัน
ความเสียวสยิวแล่นพล่านจนใยไหมหน้าท้องเกร็ง กระตุกสั่นไปทั้งร่าง เปลือกตาบางปิดแน่นกัดฟันสะกดกั้นอารมณ์ใคร่ที่พุ่งทะยานสู่ขีดสุด ฤทธิ์ยาทำงานสมบูรณ์แบบขยายหลอดเืบำรุงหัวใจของเธอให้เต้นรัวเร็วและมั่นคงปลอดภัยท่ามกลางความสั่นระริกสุขสม
วินเซนต์พลิกร่างบางกลับลงนอนราบใต้ร่างอย่างรวดเร็วโดยไม่ถอนท่อนกายออก จับขาเรียวขาวพาดบ่ากว้างแล้วโหมกระแทกกระทั้นกระหน่ำความป่าเถื่อนเข้าออกในช่องทางแคบเยิ้มชื้นแฉะถี่ระรัวจนเกิดเสียงน้ำรักดังกระฉอกลั่นห้องนอน
*พั่บ! พั่บ! พั่บ!*
"วินเซนต์... จะไม่ไหวแล้ว... อ๊าาา... เสียว... เสียวจะขาดใจตายแล้ว ฮื้อ..." ใยไหมหวีดร้องสั่นเครือ ร่างกายกระตุกเกร็งบิดเร่าตอดรัดท่อนกายั์ระรัว
"แตกพร้อมกันนะยัยหนู... รัดฉันแน่นๆ อีก..." วินเซนต์คำรามครางซีดปาก กระแทกกระทั้นเน้นน้ำหนักเน้นย้ำความดุดันรุนแรงเจ็ดครั้งสุดท้ายลึกสุดขีด
*ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!*
"อ๊าาาาาาาาาาาา!" ใยไหมเกร็งกระตุกแอ่นสะโพกขึ้นสูงพรั่งพรูน้ำหวานรักร้อนทะลักเปียกแฉะล่องลอยสู่ขอบฟ้าสุดเสียวสยิวตัวบิดระรัว วินเซนต์คำรามลั่นกระแทกอัดลึกสุดโคนฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนขาวขุ่นอัดแน่นลึกเข้าไปในตัวเธอจนหมดสิ้นทุกหยาดหยด ร่างแกร่งเกร็งสะท้านปล่อยตัวนอนทับร่างบางด้วยความซาบซึ้งและสุขสมขีดสุด
ทั้งคู่หอบหายใจกอดก่ายกอดเอวแแ่ท่ามกลางความเงียบงันพายุอารมณ์สงบตัวลง ยารักษาหัวใจทำปฏิกิริยาสมบูรณ์แบบบำรุงให้ชีพจรของใยไหมเต้นอย่างสม่ำเสมอปลอดภัย วินเซนต์จูบหน้าผากชื้นเหงื่อบดเบียดร่างกายมอบความรักความห่วงใยหลอมรวมหัวใจสองดวงเป็หนึ่งเดียวในค่ำคืนแสนหวานและเร่าร้อนชั่วนิรันดร์.