ตอนที่ 23 เคารพ
หลังอาหารเช้าจางหลี่ออกไปดูพวกทาสที่ทำงานในเหมือง
บางส่วนนั้นเดินสำรวจพื้นที่ต่างๆ ในูเา เพื่อหาต้นไม้ที่จะนำมันมาสร้างเรือ เพราะพวกเขา้าที่จะสำรวจทะเลสาบใต้ดินว่ามันจะไปสิ้นสุดที่ไหน
หลี่นาพร้อมที่จะเดินทางเพื่อหาพื้นที่ตามที่ชิงฉาง้าเพื่อสร้างเป็ฐานในการพัฒนาตระกูล เธอเชื่อว่าการปรับปรุงที่ดินนั้นเป็เื่สำคัญที่สุดในตอนนี้ตราบใดที่พื้นดินสามารถที่จะใช้เพาะปลูกได้แล้วละก็พวกเขาสามารถที่จะปักหลักอยู่ที่นี่ได้ และดำรงชีวิตได้ด้วยความหวัง
แม้ว่าเธอจะไม่รู้เื่มิติฟาร์มของชิงฉางแต่หลังจากที่ชิงฉางสามารถที่จะสามารถปรับปรุงพื้นที่ในแดนทมิฬได้ และมีหัวไชเท้าถึงสี่ตันนั่นก็ทำให้เธอคิดแล้วว่าความสามารถของชิงฉางนั้น ต้องเกี่ยวกับการเกษตรอย่าแน่นอนหลี่นาเป็คนที่ฉลาดหลักแหลม และมีประสบการณ์ชีวิตมาเยอะ ทำให้การคาดเดาของเธอนั้นค่อนข้างจะแม่นยำแต่เธอเองก็ตัดสินใจรอนายน้อยบอกเื่นี้กับเธอเอง
ชิงฉางเดินทางไปพร้อมกับหลี่นาในการสำรวจพื้นที่โดยรอบครั้งนี้ด้วยซึ่งปกติแล้ว กัง และคุนจะต้องตามชิงฉางไปด้วย แต่ครั้งนี้ชิงฉางพาแค่กังไปกับเขาและให้คุนไปช่วยงานจางหลี่แทน จางหลี่ไม่ควรอยู่คนเดียวในขณะที่เธอต้องควบคุมทาสถึงหนึ่งร้อยคน
ชิงฉางหลี่นา และกังนั้นเดินไปตามทางูเา
หลี่นามีอายุมากและเป็จอมเวทย์วารี ทำให้เธอมีร่างกายที่ค่อนข้างอ่อนแอ ซึ่งเหมือนกับชิงฉาง ทำให้ทั้งสองเดินไปทางไปด้วยความยากลำบากสิ่งที่พวกเขากลัวมาที่สุดคือพวกเขาจะหมดแรงจนขยับตัวไม่ได้
นี่เป็ครั้งแรกที่หลี่นาและชิงฉางต้องเดินทางออกจากปราสาทไกลขนาดนี้แดนทมิฬนั้นเป็ดินแดนที่แปลกจากที่อื่น เพราะมันไม่มีสิ่งใดเลยนอกจากความแห้งแล้งพวกเขาได้เดินตามทางในูเาได้ประมาณสามชั่วโมงแล้ว แต่พวกเขาก็ยังไม่พบอะไรเลย นอกจากความรกร้างตามที่คาดไว้ดินดำก็ยังดินสนิท ส่วนพื้นดินที่แห้งแล้งอย่างไรก็แห้งแล้งอย่างนั้น
เมื่อมองไปยังรอบๆ ชิงฉางก็หันหน้าไปทางหลี่นาพร้อมกับพูดว่า “ย่าหลี่นา พวกเราพักกันก่อนเถอะผมรู้สึกว่าเหนื่อยมากแล้ว”
หลี่นานั้นเองก็เหนื่อยเหมือนกันเพราะเธอเป็จอมเวทย์ไม่ใช่นักรบ จึงทำให้ร่างกายของเธอนั้นสามารถทำงานบ้านโดยไม่เหนื่อยแค่นั้นเอง
พวกเขาเจอหินสองก้อนซึ่งพอที่จะใช้เป็ที่นั่งได้จึงนั่งลงตรงนั้น จากนั้นกังจึงเดินมาที่ชิงฉาง“นายน้อยพักตรงนี้ก่อน ผมจะไปสำรวจพื้นที่รอบ ๆ ก่อน”
ชิงฉางพยักหน้า“โอเค เ้าไปสำรวจพื้นที่รอบ ๆ ก่อน แต่ระวังตัวด้วยละ”
กังจึงหันหน้าและวิ่งขึ้นไปบนูเาทันที ซึ่งดูเหมือนว่าเขาจะไม่เหนื่อยเลยสักนิดเดียว
ในขณะที่นั่งอยู่นั้นเองหลี่นาก็มองออกไปในแดนทมิฬก่อนที่จะถอนหายใจ“ตอนที่พวกเขาถูกไล่ออกมาจากอาณาจักรมาที่นี่ พวกเขานั้นรู้สึกหมดหวังจริง ๆทุกคนรู้ดีว่าแดนทมิฬเป็ดินแดนของความตาย มันไม่มีอะไรเลยในที่แห่งนี้และมันยังติดกับบึงพิษอีกด้วย เมื่อพวกเขาถูกเนรเทศออกมาแล้วพวกเขาทำได้เพียงแค่ยอมรับในชะตากรรมนั้น พวกเราไม่มีทางเลือกนอกจากตายที่นี่” หลี่นานึกถึงความทรงจำตอนนี้ฟางได้ยินข่าวเื่นี้ซึ่งทำให้เขารีบนำเงินของตระกูลไปซื้อเสบียง และสิ่งของจำเป็ต่าง ๆ เขา้าให้พวกเรายังพอมีความหวังอยู่บ้างฟางเชื่อว่าถ้าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ต่อไปจะสามารถคิดวิธีหาเงินมาได้ เพราะฟางไม่อยากให้ตระกูลเฉินอู้ต้องจบสิ้นในมือของเขาเอง
หลี่นานั่งนึกถึงอดีตอยู่ทำให้ชิงฉางไม่กล้าจะพูดอะไรออกไป
หลี่นาหายใจเข้าก่อนจะหันไปมองชิงฉาง“โชคดีที่นายน้อยตื่นขึ้นมาพร้อมกับความสามารถที่ปรับปรุงที่ดินได้ตอนนี้ความหวังที่จะฟื้นฟูตระกูลเฉินอู้ได้นั้นมีเพียงนายน้อยคนเดียวที่ทำได้”
ฟางก็บอกแบบนี้กับชิงฉางเช่นกันแม้ว่าสิ่งนี้จะเป็สิ่งที่ฟาง และหลี่นาคาดหวังในตัวเขา แต่ชิงฉางรู้ดีว่าการที่จะทำเื่นี้ให้สำเร็จได้นั้นไม่ใช่เื่ง่ายถ้าหากเขา้าที่จะทำให้ตระกูลเฉินอู้กลับมาแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง นั่นหมายความว่าเขาต้องเผชิญหน้ากับจักรพรรดิและขุนนางของจักรวรรดิอาร์ซู
แต่เขาก็ไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเื่นี้เขาเพียงพยักหน้า และให้คำมั่นสัญญาว่า “ไม่ต้องเป็ห่วงย่าหลี่นาผมจะพยายามทำให้มันสำเร็จให้ได้”
หลี่นายิ้มให้ชิงฉาง“พระเ้ายังไม่ทอดทิ้งตระกูลเฉินอู้ ท่านให้ความสามารถที่แสนมหัศจรรย์นี้กับนายน้อยซึ่งนั่นแสดงว่าพระเ้ายังคอยคุ้มครองพวกเรา และหวังว่าตระกูลเราจะฟื้นคืนกลับมาได้”
หลังจากได้ยินคำพูดเ่าั้ชิงฉางก็หัวเราะออกมา“ย่าหลี่นา ผมจะแสดงอะไรบ้างอย่างให้คุณดู”
จากนั้นทั้งสองก็ถูกส่งไปยังมิติฟาร์ม
ชิงฉางไม่เคยพาหลี่นามายังมิติฟาร์มมาก่อนไม่ใช่เพราะว่าชิงฉางไม่ไว้ใจพวกเขา แต่เพื่อความปลอดภัยต่างหากละเพราะเขาเองมีมีหลายสิ่งในมิติฟาร์มไม่สามารถที่จะอธิบายแก่หลี่นาได้ นอกจากนี้ชิงฉางยังกลัวว่าพวกเขาจะรู้ว่ามีใครบางคนนั้นสิงอยู่ในร่างของฉางและพยายามที่จะสังหารเขาแทน
แต่ตอนนี้ไม่จำเป็แล้วหลี่นา และฟางไม่สงสัยในตัวเขาแม้แต่น้อย เพราะเขาเป็ความหวังสุดท้ายของตระกูลเฉินอู้นอกจากนี้เขาเองก็ยังเป็ทายาทคนสุดท้ายของตระกูลด้วย ถ้าหากทั้งสองฆ่าเขา นั่นก็หมายความว่าตระกูลเฉินอู้ถึงจุดจบสิ้นแล้วถ้าหากตระกูลไม่มีทายาทแล้ว ยศถาบรรดาศักดิ์ต่าง ๆ ก็จะถูกจักรวรรดิยึดคืนทั้งหมด
หลี่นาใอยู่สักพักเมื่อเธอได้เข้ามาในมิติฟาร์มเธอมองไปรอบ ๆ และสังเกตทุก ๆ สิ่ง รวมทั้งหน่อหัวไชเท้า และข้าวโพดที่เกือบจะเก็บเกี่ยวได้แล้ว
“ย่าหลี่นานี่คือความสามารถพิเศษของผม ที่แห่งนี้สามารถใช้ปลูกพืช และผักต่าง ๆ ได้นอกจากนี้ พืชต่าง ๆ นั้นจะเติบโตได้เร็วกว่าพืชที่อยู่ข้างนอก นั่นเป็ที่มาของหัวไชเท้าเวทย์มนตร์สี่ตันที่ผมมีอยู่นั้นเอง”
ในตอนที่หลี่นาจ้องมาที่ชิงฉางเธอก็ถามว่า“นายน้อย หัวไชเท้าเวทย์มนตร์ที่คุณมีอยู่นั้น มันอยู่ที่ไหนล่ะ”
ชิงฉางชี้ไปที่โรงนา“มันอยู่ที่นั่น ในห้องนั้นมันเป็เหมือนกับอุปกรณ์มิติ ใช้ในการเก็บสิ่งของต่าง ๆซึ่งไม่ใช่แค่หัวไชเท้าเวทย์มนตร์ ไม่ว่าจะอะไรผมก็สามารถเก็บมันได้และยังเก็บมากเท่าไหร่ก็ได้ตราบเท่าที่ผม้านอกจากนี้ยังสามารถนำออกมาเมื่อไหร่ก็ได้”
ดวงตาของหลี่นาส่องประกายเพียงแค่ความสามารถในการเก็บสิ่งของในโรงนานั้นก็สามารถทำให้เธอใได้แล้ว
ชิงฉางพูดต่อไปว่า“มิติแห่งนี้นั้นสามารถที่จะปรับปรุงดินดำข้างนอกได้โดยใช้ดินมิติ และน้ำมิติในมิติแห่งนี้”จากนั้นเขาก็เดินไปข้าวโพดที่ปลูกไว้ “นี่คือพืชที่ผมกำลังปลูกอยู่มันเรียกว่าข้าวโพด เมื่อมันโตเต็มที่แล้ว มันจะสร้างเมล็ดจำนวนมหาศาลพอที่จะสามารถนำไปปลูกได้หลายแปลง แต่ว่าผมเองนั้นก็ยังไม่แน่ใจว่ามิติแห่งนี้ นั้นจะสามารถผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดเหล่านี้ได้หรือเปล่าผมยังทดลองเื่นี้อยู่ นอกจากนี้เรายังใช้ซังข้าวโพดนั้นเป็ฟืนได้ซึ่งผมคิดว่ามันเป็พืชที่เหมาะสมที่สุดในตอนนี้”
หลี่นามองไปยังทุ่งข้าวโพดเธอเองเขาใจสิ่งที่ชิงฉางพูดอย่างดีเมื่อข้าวโพดนั้นโตเต็มที่แล้วนอกจากมันจะแก้ปัญหาเื่อาหารของพวกเขาได้มันยังสามารถเป็ฟืนไว้ใช้ในฤดูหนาวได้ด้วย
“เมื่อเราหาสถานที่ได้แล้วพวกเราจะปรับปรุงพื้นดินแห่งนี้สักหนึ่งพันมู่ ไว้ใช้ในการปลูกข้าวโพดเมื่อข้าวโพดเก็บเกี่ยวได้แล้ว พวกเราจะไม่ต้องกังวลเื่อาหาร และฟืนอีกต่อไปนอกจากนี้พวกเรายังสามารถหาเงินได้จากการขายหัวไชเท้าเวทย์มนตร์ ด้วยวิธีนี้ตระกูลเฉินอู้ของเราจะค่อยๆ เติบโตขึ้นทีละนิดอย่างมั่นคง”
หลี่นาพูดกับชิงฉาง“นายน้อย คุณต้องเก็บเื่นี้ไว้เป็ความลับห้ามบอกใครโดยเด็ดขาดตอนนี้มีคนรู้เกี่ยวกับเื่นี้กี่คนแล้ว?”
ชิงฉางจึงตอบกลับไปว่า“มีเพียงกัง คุน และก็คุณที่รู้เกี่ยวกับมิติแห่งนี้ส่วนปู่ฟางกับจางหลี่นั้นยังไม่รู้เกี่ยวกับเื่นี้”
หลี่นาพยักหน้าด้วยความพอใจ“มีเพียงไม่กี่คนที่พวกเราจะไว้ใจได้ ถ้าหากเื่นี้ถูกแพร่ออกไปละก็นายน้อยจะต้องอยู่ในอันตราย ฉะนั้นโปรดระวังเื่นี้ด้วย”
“ไม่ต้องเป็ห่วงย่าหลี่นาผมไม่บอกเื่นี้กับใครแน่ พวกเราออกไปจากที่นี้ก่อนดีกว่า ถ้ากังกลับมาเขาจะเป็กังวลถ้าหาพวกเราไม่เจอ” จากนั้นทั้งสองก็กลับไปยังูเาเหมือนเดิม
จบตอนแล้วนะครับผมฝากติดตามพวกเราได้ที่เพจ Mysterybox ด้วยนะครับ
มหาจอมเวทย์กับฟาร์มลึกลับลงสอง่เวลา 10:30น. และ 14:00น. นะครับ
ติดตามพวกเราได้ที่เพจ: https://www.facebook.com/profile.php?id=100088594190101
4K
