The Logic of Your Smile (ตรรกะหัวใจ... ยัยบอสจอมดื้อ)

ตอนที่ 2: ตรรกะที่เริ่มสั่นคลอน

เช้าวันที่ 6... วันที่บลูรอคอยมาถึง ภาษีและ พรบ. รถยนต์ถูกจัดการเรียบร้อย สัญญาณในแอปพลิเคชันกลับมาเป็๞สีเขียวอีกครั้งเหมือนชีวิตที่ได้ต่อลมหายใจ

บลูกดรับงานแรกของวันด้วยความเคยชิน แต่หัวใจเขากระตุกวูบเมื่อเห็นชื่อผู้โดยสารและพิกัดการมารับ 'คุณเอริ' บอสสาวที่เขาเฝ้าส่งข้อความหาทุกเช้า แต่เธอไม่เคยรู้เลยว่า 'บลู' คนที่ส่งแชท กับ 'บลู' คนขับรถที่เธอเรียกใช้บริการเป็๲ประจำ... คือคนเดียวกัน

"ไปตึกสำนักงานใหญ่ค่ะ รีบหน่อยนะ"

เสียงเย็นเฉยของเอริดังขึ้นทันทีที่เธอก้าวขึ้นมาเบาะหลัง กลิ่นน้ำหอมแบรนด์ดังที่ปนมากับกลิ่นความเครียดทำให้บลูรู้ทันทีว่าเช้านี้ 'ตรรกะ' ของเธอกำลังทำงานหนักอีกแล้ว

"วันนี้รถน่าจะติดนะครับ เพราะมีอุบัติเหตุตรงทางด่วน" บลูเอ่ยทักทายผ่านกระจกหลังด้วยน้ำเสียงสุขุมเหมือนเดิม

"ฉันเช็กจากในแอปฯ อื่นแล้ว ถ้าเราไปเส้นเลียบทางรถไฟ จะประหยัดเวลาได้ 12 นาที ขับไปตามนั้นค่ะ" เอริสั่งโดยไม่เงยหน้าจากจอไอแพด

บลูไม่ได้เถียง เขาขับไปตามทางที่เธอ๻้๪๫๷า๹ แต่ในใจเขารู้อยู่เต็มอกว่าในแอปฯ มันสู้ 'สัญชาตญาณ' ของคนที่อยู่บนถนนมาทั้งชีวิตไม่ได้ สุดท้าย... รถก็มาติดแหง็กอยู่ใต้สะพานข้ามแยกที่ไม่มีทางถอยหลังกลับ

"ทำไมมันไม่ขยับ! ในแอปฯ บอกว่าเส้นนี้เร็วที่สุดนี่!" เอริเริ่มคุมอารมณ์ดื้อรั้นของตัวเองไม่ได้ เธอรัวนิ้วลงบนหน้าจออย่างบ้าคลั่ง

บลูตัดสินใจจอดรถข้างทาง เขาหันไปสบตาเธอผ่านกระจกหลัง "คุณครับ... ตรรกะของตัวเลขมันคำนวณความผิดพลาดของมนุษย์ไม่ได้หรอกครับ เหมือนที่คุณพยายามคำนวณชีวิตตัวเองให้สมบูรณ์แบบนั่นแหละ"

เขานิ่งไปอึดใจหนึ่งก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้เอริชะงัก "วันนี้ท้องฟ้าก็ยังสวยเหมือนเมื่อเช้านะครับ... เพียงแต่คุณมัวแต่มองหน้าจอ เลยไม่ได้เห็นมันเลย"

คำพูดนั้นเหมือนกระแสไฟที่ช็อตเข้าไปในใจเอริ ประโยค 'วันนี้ท้องฟ้าสวยดีนะ' มันคือข้อความเดียวกับที่คนในแชทส่งมาให้เธอเมื่อตอน 6 โมงเช้า!

เอริเงยหน้าขึ้นสบตาบลูผ่านกระจก "นาย... นายรู้ได้ยังไงว่าฉัน..."

"ผมไม่ได้รู้แค่เ๹ื่๪๫ท้องฟ้าครับ" บลูยิ้มจางๆ "ผมรู้ด้วยว่าตรรกะที่คุณสร้างขึ้นมาบังหน้า มันก็แค่เกราะป้องกันความกลัวที่จะผิดหวังเท่านั้นเอง ลงจากรถเถอะครับ รถติดขนาดนี้ไม่มีทางขยับแน่ แต่ถ้าเดินตัดซอยข้างหน้านี้ไป 5 นาทีก็ถึงตึกแล้ว... เชื่อในสัญชาตญาณผมสักครั้งนะครับ"

เอริมองมือของตัวเองที่สั่นน้อยๆ ตรรกะในหัวเธอกำลังพังทลายลงเพราะคำพูดของคนขับรถที่ชื่อ 'บลู' คนนี้ คนที่เธอเคยตอบกลับเพียงแค่คำว่า 'คับ' มาตลอดหลายเดือน

โปรดติดตามตอนต่อไป