ตอน โดนลวง
ติ๊ง!
ส่งสติ๊กเกอร์ยังไงรึ
ติ๊ง!
คะคุณท่าน
ติ๊ง!
ทำยังไงให้มีตัวการ์ตูนส่งได้เหมือนที่ของหนูส่งมา
เจนนิสยืนก้มหน้าแชทกับคุณท่านทั้งๆ ที่อยู่ใกล้กันในห้องอาหาร
คุณพสุธา คุณวารี คุณนาวาและคุณอัคคีก็ถือช้อนกับซ่อมรอคุณท่านกินข้าวอยู่
"คุณพ่อ! เมื่อไหร่จะกินครับ" คุณพสุธาพี่ใหญ่สุดเรียกคุณท่านที่กำลังนั่งก้มตาเล่นโทรศัพท์อยู่
"เอ้า ๆ ๆ กินเลยจะพิธีรีตรองอะไรนักหนา" คุณท่านดุอย่างอารมณ์เสีย
ตุบ! ๆ ๆ ๆ คุณนาวาเดินมายืนหน้าเจนนิสที่กำลังพิมพ์บอกคุณท่านถึงวิธีส่งสติ๊กเกอร์ผ่านทางแชท
"อะอ้าว เจอตัวการที่ทำคุณพ่อติดมือถือแล้ว555" คุณนาวาที่อารมณ์ดีที่สุดในบ้านหัวเราะลั่น
หมับ! "ยึด" เขาแย่งมือถือเจนนิสแล้วชูขึ้นเหนือหัวเธอ
ตุบ! ๆ ๆ "เอามานะคะ เอาคืนหนูเถอะค่ะ" เจนนิสะโโหยงๆ คว้ามือถือไม่ได้เพราะคุณนาวาตัวสูงมาก
เขาผิวสีแทนไว้ผมยาวรากไซร ไว้หนวดไว้เคราดูหล่อแบบเซอร์ๆ บาดใจไม่น้อย
"ไม่ให้ อยากได้มาเอาคืนตอนเลิกงาน" คุณนาวาบอกแล้ววิ่งกลับมานั่งที่โต๊ะกินอาหาร
ซวยชะมัดเลย! เจนนิสบ่นในใจ
วันนี้เธอใส่เสื้อเชิ๊ตแขนยาวสีชมพูและพับเเขนเสื้อเอาไว้ เธอใส่กระโปรงจีบลายสก๊อต เธอมัดผมจุกสองข้างดูน่ารักมาก
เจนนิสทำงานตามปกติทั้งวัน วันนี้คุณพสุธามีแขกฝรั่งมาขอซื้อของในห้องเก็บของโบราณด้วย
คุณวารีออกไปเป็อาจารย์พิเศษสอนศิลปะที่มหาลัย คุณอัคคีพาทีมนักบอลวัยเยาว์ของเขาไปแข่ง ส่วนคุณนาวาหายจ้อย
"เขาจะอ่านแชทเราไหมนะ โอ้ย!" เจนนิสบ่นขณะที่กำลังช่วยลูกน้องล้างจานอยู่
"เจนนิสไม่ได้ใส่รหัสไว้เหรอคะ" ลูกน้องรุ่นพี่ถาม
"เออใช่ๆ เห้อ รอดตัวไป" เจนนิสนึกได้และดีใจ เดี๋ยวนี้เธอแทบไม่มีความลับอะไรกับลูกน้องเลย
พอล้างจานเสร็จเจนนิสก็ออกมาเดินหาคุณนาวาทั่วบ้านในตอนเย็น
เจนนิสหาจนทั่วบ้านก็ไม่เจอคุณนาวาเธอเลยออกมาเดินหานอกบ้าน
"คุณลุงเห็นคุณนาวาไหมคะ" เจนนิสถามลุงคนสวนที่กำลังตัดหญ้าหน้าบ้าน
"อ๋อ เกขับรถกอล์ฟเข้าไปทางคอกม้าหลังบ้านโน่น" คุณลุงคนสวนะโตอบ
ฮิ! ๆ ๆ "ได้มือถือคืนแล้ว" เจนนิสวิ่งไปทางหลังบ้าน
แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ เธอหอบเหนื่อยจนเหงื่อแตกพลั่ก บ้านคฤหาสน์หลังนี้ใหญ่เกินไป แค่สวนก็กว้างร้อยๆ ไร่หากจะไปต้องมีรถ
ตุบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสวิ่งกลับมาที่ข้างบ้านและขึ้นขี่จักรยานแม่บ้านแบบมีตระกร้า
วืด! ๆ ๆ ๆ ฮิ! ๆ ๆ ๆ เธอปั่นจักรยานไปทางคอกม้าและยิ้มร่า
ฟิ้ว! ๆ ๆ ๆ สายลมกระแทกใบหน้าขาวสวย ตาโตๆ ของเจนนิสเบิกกว้างและมองไปข้างหน้าอย่างตื่นเต้น
เธอปั่นจักรยานจนกระโปรงปลิวว่อนๆ ผมจุกแกว่งดุ๊กดิ๊กๆ ไปมา
"ฮ้า สวยจัง" เจนนิสหันมองทางขวาข้างทางเป็สวนผลไม้ เธอหันมองด้านซ้ายเป็สวนดอกไม้และสระน้ำขนาดใหญ่
วืด! ๆ ๆ ๆ ปั่นตรงมาอีกหลายกิโลเจนนิสก็เจอคอกม้าขนาดใหญ่ที่มีม้าหลายสิบตัว
ว้าว! เจนนนิสจอดรถและลงมายืนมองม้าในคอกที่ยืนอยู่เป็ห้องๆ
ฮี้! ๆ ๆ พวกม้าขานรับเจนนิส มันมีหลายสีทั้งขาว ดำ บ้างก็สีน้ำตาล
กรับ! ๆ ๆ ๆ ๆ คุณนาวาหนุ่มนักผจญภัยกำลังขี่ม้าวนๆ เป็วงกลมในสนามกว้าง
เจนนิสเดินตาโตอ้าปากค้างเข้ามาในสนามม้าและมองออกไปยังม้าสีขาวตัวสูงสง่าที่คุณนาวากำลังขี่มันวิ่ง
"เจนนิส อยู่นิ่งๆ นะ" คุณนาวาะโบอก
ฮี้! ๆ ๆ กรับ! ๆ ๆ ๆ เขาควบม้าวิ่งมาทางเจนนิสจนฝุ่นตลบ ม้ามันวิ่งเข้ามาเร็วมาก
อร๊ายยย! เจนนิสวิ่งถอยหลังด้วยความกลัว
โป๊ก! ท้ายทอยของเธอชนเข้ากับเสาคอกม้าเสียงดังจนหัวปูด
"เห้ย! เจนนิส" คุณนาวาใและเบรคม้าจนมันนิ่ง
ตุบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิส! ๆ เขาวิ่งมาประคองเจนนิสที่นั่งยองๆ กุมหัวของตัวเองอยู่
"เจ็บไหม" เขามานั่งยองๆ ข้างๆ เจนนิสและถาม
"ฮือ! ๆ ๆ หัวหนูปูดเลย" เจนนิสทำท่าจะร้อง
พรึ่บ! ฟู่ว! ๆ ๆ ๆ คุณนาวาถอดเสื้อยืดออกมาอังลมที่ปากให้มันร้อน
หมับ! ๆ ๆ ๆ เขาเอาเสื้อที่ขมวดเป่าลมหายใจจากปากมากดที่ท้ายทอยของเจนนิส
เจนนิสหายใจหายคอลำบากเมื่อเห็นกล้ามท้องซิกแพคของคุณนาวา
เขาไม่ใช่คนตัวล่ำบึ๊ก แต่ชอบผจญภัยจึงมีร่างกายที่ลีนกล้ามชัด หุ่นของเขาจึงเหมือนพวกนายแบบฝรั่งที่ตัวผอมๆ กล้ามชัดๆ
โอ๋! ๆ ๆ ๆ คุณนาวาดึงเจนนิสยืนแล้วเอาเธอมากอดไว้แนบอกแล้วปลอบ
แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ แก้มของเจนนิสแนบติดหน้าอกแน่นๆ ของเขาจนเธอหายใจฟึดฟัด
"หนูไม่เป็ไรค่ะ หายแล้ว ๆ" เจนนิสสปริงตัวอกจากอ้อมกอดและบอกคุณนาวา
"ขอโทษนะที่ทำให้ใ 555" คุณนาวาบอกและหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
"ค่ะ ไม่เป็ไรค่ะ" เจนนิสบอก
"เอางี้ ฉันจะสอนขี่ม้าเอาไหม" คุณนาวาบอก
"ห๊ะ จริงเหรอคะ เอาค่ะ ๆ " เจนนิสรีบตอบโดยไม่คิด
"มา ๆ ยืนตรงนี้แล้วเหยียบที่เหยียบ" คุณนาวาบอก
อึ๊บ! เจนนิสมายืนข้างม้าตัวสีขาวและเหยียบที่เหยียบขึ้นม้า
อร๊าย! คุณนาวาเอาสองมือจับตูดเจนนิสและดันเธอส่งขึ้นนั่งบนอานม้า
ขวับ! หิ! ๆ ๆ เขาขึ้นมานั่งด้านหลังและโอบกอดเจนนิสที่นั่งข้างหน้าของเขา
ฮี้! ๆ ๆ ๆ ม้าตัวขาวใหญ่ที่สูงสง่าร้องบอกราวกับพร้อมจะรับคำสั่ง
หมับ! คุณนาวาเอาคางมาวางไว้บนบ่าของเจนนิสและมองไปข้างหน้ากับเธอชนิดที่แก้มชนแนบกัน
เจนนิสโดนหนวดเคราของคุณนาวาบาดแก้มจนเสียวซ่านจนลุก
คุณนาวาโอบตัวเธอ เขาเอามือเธอจับบังเหียนม้าและกุมมือเธอไว้ด้วย
หลังของเจนนิสแนบติดแผ่นอกเปลือยเปล่าของคุณนาวาจนเธอเสียวสันหลังวาบๆ
แก้มก็โดนใบหน้าหล่อเข้มของเขาบดอยู่ เนื้อตัวก็โดนโอบกอด เจนนิสถึงกับเสียวหวามๆ ใจเต้นระรัว เธอหายใจฟึดฟัดจนหน้าแดง
"เอาละ ฉันจะบังคับม้าวิ่งนะแล้วจำไว้" คุณนาวาบอกและกระตุกบังเหียน
กรับ! ๆ ๆ ๆ ม้าออกวิ่งไปข้างหน้าช้าๆ
ฮิ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสมองไปข้างหน้าอย่างตื่นเต้นตาโต
"ทีนี้จะเร่งความเร็วนะ" คุณนาวาบอก
ฟ้าว! ๆ ๆ ๆ ม้าออกวิ่งสุดกำลังจนลมกระแทกหน้าของเจนนิส
ฮ้า! ๆ ๆ ๆ เธอหัวเราะร่าและกางสองแขนออกราวกับจะโบยบิน
ฟ่อด! ๆ ๆ คุณนาวาแอบหอมแก้มนุ่มๆ และหอมซอกคอเจนนิสโดยที่เธอไม่รู้ตัว
ฮี้! ๆ ๆ กรับ! ๆ ๆ ๆ คุณนาวาบังคับม้าวิ่งเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาและสอนเจนนิสไปด้วย
"เย้! ขี่ม้าเป็แล้ว" เธอควบม้าวิ่งเป็วงกลมและโห่ร้องดีใจ
"เอาละนั่งนิ่งๆ อย่าเกร็งนะ ฉันจะเอาม้าะโข้ามรั้ว" คุณนาวาบอก
"ห๊ะ! รั้วมันสูงกว่าหัวหนูอีกนะคะ หนูขอลงก่อนได้ไหม" เจนนิสหันมาบอก
"อย่าหลับตาเชียวล่ะ ถ้าหลับตาแล้วเธอสะเสียดายภาพที่กำลังจะเห็น" คุณนาวาบอกและเร่งม้าวิ่งเต็มสปีด
ฮี้! ๆ ๆ ๆ กรับ! ๆ ๆ ๆ ม้าสีขาววิ่งตรงเข้าหารั้วไม้ราวกับจะพุ่งชนให้แหลก
อร๊ายยย! เจนนิสหลับตากรี๊ดลั่นและเอาสองมือบีบแขนคุณนาวาจนเล็บจิกใส่เขาเป็แผล
"อย่าหลับตาสิ" คุณนาวาบอกเสียงดัง
เจนนิสลืมตาอ้าปากค้างและมองมาข้างหน้า
ฟ้าวววว! ม้าสีขาวกระโจนขึ้นบนอากาศลอยเหนือรั้วที่สูงท่วมหัว
เจนนิสหยุดชะงักมองลงมาอย่างตาค้างจนลืมหายใจ ภาพเธอเธอเห็นเบื้องล่างทำให้เธอรู้สึกราวกับว่าตัวเองลอยล่องอยู่บนฟ้า
ฟ้าววว! ตุบ! ๆ ๆ ๆ เพียงชั่วครู่เธอก็ลอยข้ามมาอยู่นอกคอกม้า
กรับ! ๆ ๆ ๆ คุณนาวาบังคับม้าวิ่งเข้าสวนผลไม้
"ลงมาสิ" เขาลงมายืนและอ้าแขนรับเจนนิส
"มันสูง ขาหนูไม่ถึงพื้นค่ะ" เจนนิสบอก
"ะโลงมาเลย ฉันจะรับเอง" คุณนาวาบอกและกางแขนรอ
ฟ้าววว! อร๊ายยย! เจนนิสหลับตาะโลงมา
หมับ! เธอลอยลงมาหาคุณนาวา เขารับเธอและกอดไว้
"มานี่ทำไมคะ" เจนนิสเดินตามหลังคุณนาวามาใต้ต้นแอปเปิ้ล
ฟุ่บ! ๆ ๆ เขาะโหยิบกระเป๋าเป้เดินป่าที่แขวนบนกิ่งไม้มาวางแล้วนอนหนุนเป้
อ่ะ! คุณนาวายื่นผลแอปเปิ้ลให้เจนนิสและเขาก็นอนกัดกินเล่น
กรุบ! ๆ ๆ ง่ำ! ๆ ๆ เจนนิสนอนลงข้างๆ คุณนาวา เธอมองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามเย็นและกัดกินแอปเปิ้ลด้วยความหิว
"นั่นรูปอะไร" คุณนาวาชี้ไปยังก้อนเมฆบนท้องฟ้า
"ไหนคะ รูปก้อนหินมั้งคะ" เจนนิสตอบและกัดแอปเปิ้ลกิน
"555 ไม่มีจินตนาการเลยเธอน่ะ" คุณนาวาหัวเราะลั่น
"อ้าว ก็ก้อนหินมันมีรูปร่างไหมล่ะคะ" เจนนิสเถียงแบบไม่หันมามอง เพราะเธอและคุณนาวากำลังมองปุยเมฆอยู่
"งั้นโน่นอะไรคะ" เจนนิสชี้ขึ้นไปบนฟ้าบ้าง
"ก็หมีไง " คุณนาวาตอบ
"ไหนคะ ไม่เห็นเหมือนเลย" เจนนิสขยับหน้าไปมา
"มาอยู่ใกล้ๆ ซิ ต้องมองตรงนี้ถึงจะเห็นเหมือนกัน" คุณนาวาออกอุบาย
ขวับ! ๆ ๆ เจนนิสกระเถิบมานอนตัวติดกับคุณนาวาและมองขึ้นไปบนฟ้า
หมับ! คุณนาวายกหัวของเธอมาหนุนบนท่อนแขนของเขาที่กางออกไว้รอ
เขาเอียงหน้าหันมาทางเธอและสูดกลิ่นหอมของเธอเบาๆ แบบปลายจมูกชนแก้ม
"ไม่เห็นหมีเลยค่ะ เหมือนหมูมากกว่า" เจนนิสยังไม่รู้ตัวว่าโดนหลอก
อุ๊ปส์! พอเธอหันมาปากของเธอก็ชนปากแดงๆ ของคุณนาวาเข้าอย่างจัง
หมับ! จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ คุณนาวารีบเอามืออีกข้างทาบแก้มไม่ให้เจนนิสหันหน้าหนีแล้วบดจูบปากสีชมพูของเธอ
อ๊ะ! ๆ ๆ อือ! ๆ ๆ จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสร้องครางและจูบตอบคุณนาวา
หมับ! ๆ ๆ คุณนาวาเอามือล้วงเข้าใต้กระโปรงลายสก๊อตและลูบไล้ขาอ่อนขาวๆ ของเจนนิส
อ๊ะ! ๆ ๆ จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสครางหงึงๆ และแลกลิ้นตอบคุณนาวาที่ฉกลิ้นเข้าปากของเธอ
เธอเสียวขาวาบๆ ใจสั่นหวามๆ ในร่องสาวร้อนผ่าวและมีน้ำเสียวใสๆ ไหลเยิ้มออกมาเลอะเต็มกางเกงในตัวเล็ก
หมับ! ๆ ๆ คุณนาวาจะล้วงมือเข้ากางเกงใน
"อย่าค่ะ หนูเป็เมนส์" เจนนิสโกหกเอาตัวรอด
หิ! ๆ ๆ ๆ แคว่ก! ๆ ๆ คุณนาวากลับหัวเราะอารมณ์ดีและรูดซิบดึงท่อนเอ็นออกมา
เจนนิสอ้าปากค้างตาโต เธอหยุดหายใจเมื่อเห็นลำเอ็นยาวๆ งอโง้งสีแทนของคุณนาวา
.หมับ! อร๊าย! เจนนิสใเมื่อเขาดึงมือเธอมาจับลำเอ็นของเขากำรอบ
"ให้จับ เล่นมันดูสิ" คุณนาวาบอกและนอนแผ่หรา
สวบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสนอนหนุนแขนชะโงกหน้าขึ้นมาดูลำเอ็นและเอามือเล็กๆ สาวรูดไปด้วย
"มันยาวจังเลย" เจนนิสบอกอย่างหน้ามืดตามัวจนขาดสติสตัง
"หิ! ๆ ๆ ไม่เคยเจอเหรอ" คุณนาวาหัวเราะชอบใจ
"เคยเจอค่ะ แต่ไม่เคยเจอยาวแบบนี้" เจนนิสบอก
หมับ! ๆ ๆ สวบ! ๆ ๆ ๆ เธอลองบีบมือแรงๆ และรูดท่อนเอ็นกระชาก
โอ๊ย! ๆ ๆ ซี๊ดด! ๆ ๆ คุณนาวานอนร้องขาสั่นอย่างเสียวสยิว
ของเขายาวงอโง้งยังกะกล้วยแขกลูกใหญ่
ฟุ่บบบ! เจนนิสลุกนั่งพับเพียบและเอาสองมือกำเรียงต่อกันของเขายังยาวเลยล้นมือของเธอออกมา
เธอเสียวสะดือวาบเมื่อคิดว่าหากโดนคุณนาวายัดท่อนเอ็นเข้ามาคงลึกชนสะดือเป็แน่
"อมให้หน่อยได้ไหม" คุณนาวาได้ทีก็ส่งสายตาและอ้อนเจนนิส
เจนนิสโดนหนุ่มหล่ออ้อนวอนขอแบบนี้เธอไม่รู้จะปฏิเสธยังไงได้เลย
สวบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสกำรูดตรงโคนและก้มหน้าลงมาสำรวจท่อนเอ็นใกล้ๆ
เธอก้มต่ำจนปลายท่อนเอ็นของเขาชนปลายจมูกของเธอ
เจนนิสเอียงหน้าซ้ายขวาดูลำเอ็นเ้านายอย่างตื่นเต้นระทึกใจ เธอเห็นหัวของเขาบานแดงเป็เงี่ยง มันมีขอบขรุขระๆ รอบๆ หัวบานๆ
ตรงลำมีเส้นเอ็นปูดโปนพันหยักๆ รอบลำ ดูแล้วเสียวซี๊ดตามเมื่อคิดว่ามันจะรูดถูภายในจนเสียวได้แค่ไหน
"อมสิจ๊ะ โอ๊ย ซี๊ดด!" คุณนาวาร้องขออีกครั้ง
แผล๊บ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสแลบลิ้นเลียปลายลำตรงรูเล็กๆ และกำมือรูดตรงโคนสวบ! ๆ ๆ
โอ๊ย! ๆ ๆ คุณนาวานอนครางและมองหน้าสวยๆ ของเจนนิสอย่างได้อารมณ์
น้ำเสียวนิดๆ ของเขาไหลเยิ้มออกมาตรงปลาย และหัวของลำเอ็นก็สั่นหงึกๆ มันเต้นตุบๆ ราวกับจะปริแตกออกมา
จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสอ้าปากอมหัวบานๆ และดูดปากจนแก้มตอบ
อั่ก! ๆ ๆ ๆ เธอโยกหน้าอมท่อนเอ็นรูดเข้าปากจนลึกได้ครึ่งลำ
อ่าส์! ๆ ๆ ๆ ซี๊ด! ๆ ๆ ๆ คุณนาวาร้องครางซี๊ดซ๊าดและเอาสองมือมาจิกผมเจนนิสเบาๆ
อ๊อก! ๆ ๆ ๆ เขากดหัวเจนนิสขึ้นลงๆ ให้อมลึกเข้าไปอีกจนลำเอ็นยัดเข้าลำคอของเธอ
สวบ! ๆ ๆ ๆ อั่ก! ๆ ๆ ๆ เจนนิสโยกหน้าสวยๆ อมขึ้นลงและใช้มือสาวรูดโคนลำ
จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ อ๊อก! ๆ ๆ ๆ เธอดูดปากและโยกหัวแรงจนหน้าสวยๆ แดงก่ำเพราะหายใจไม่ทัน
อ่าส์! ๆ ๆ ๆ โอ๊ย! ๆ ๆ ๆ คุณนาวาร้องเสียงหลง
สวบ! ๆ ๆ ๆ เขากระเด้าก้นแทงท่อนเอ็นสวนเข้าปากของเจนนิสจนเธอหน้าสั่นตามท่อนเอ็นยาวๆ
ลำเนื้อๆ ในปากของเธอมันเต้นตุบๆ คับแน่นอยู่ในปากราวกับมีชีวิต
เจนนิสเงยหน้ามองคุณนาวาขณะที่ปากยังคาบท่อนเอ็นของเขาอยู่ คุณนาวาทำหน้าหล่อๆ เสียวจนบิดเบี้ยวไปหมดพาเอาเจนนิสอารมณ์เตลิดไปด้วย
อ๊อก! ๆ ๆ ๆ จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ เธอเร่งโยกหน้าอมดูดแรงๆ หวังจะให้เ้านายเสียวมากๆ
โอ๊ย! ๆ ๆ ๆ ปรี๊ดดด! ๆ ๆ ๆ คุณนาวาร้องลั่นและทนความเสียวไม่ได้ เขาทำน้ำกามขาวข้นแตกเข้าปากเจนนิสไปในที่สุด
แค่ก! ๆ ๆ ๆ เจนนิสสำลักน้ำเชื้อเ้านายมาดเซอร์จนหน้าแดง
แหวะ! เธอลุกนั่งและบ้วนน้ำเชื้อขาวๆ ลงบนพื้นดิน
คุณนาวาลุกนั่งอ้าขารอบตัวเจนนิสและสวมกอดเธอไว้
"ขอบใจนะ ฉันไม่ได้ปล่อยน้ำมานานแล้ว" เขาบอกและหอมกระหม่อมดมผมของเธอ ฟ่อด! ๆ
.
"คุณไม่มีแฟนเหรอคะ" เจนนิสถามด้วยความสงสัย
"ไม่มีน่ะสิ ถ้ามีจรบกวนเธอเหรอ" คุณนาวาบอก
5555 เขาหัวเราะและอุ้มเจนนิสมานั่งบนม้า
กรับ! ๆ ๆ ๆ เขาควบม้ามาส่งเจนนิสที่บ้านและควบหายกลับไปในสวน
เจนนิสเอามือถือที่คุณนาวายัดใส่กระโปรงให้มาเปิดดู
ตายแล้ว! "ลืมทำสติ๊กเกอร์ให้คุณท่าน" เจนนิสใเมื่อเห็นแชทเด้งเป็สิบๆ ข้อความ
ตุบ! ๆ ๆ ๆ คุณท่านคะ! ๆ ๆ
เจนนิสวิ่งปรีเข้าบ้าน เธอะโลั่นวิ่งขึ้นชั้นสามบุกเข้าห้องคุณท่าน
เจนนิสเข้ามานั่งพับเพียบข้างๆ เตียงเ้านายใหญ่และนั่งกดมือถือของเขาแบบที่ไม่มีใครเคยทำได้มาก่อน
หากเป็คนอื่นเดินะโชื่อเรียกหาคุณท่านแบบนี้มีหวังโดนเฉดหัวออกจากบ้านเป็แน่แท้
เเต่เจนนิสกลายเป็ขวัญใจของคุณท่านไปเสียแล้ว ในเมื่อเขาแอบสังเกตุเห็นตัวตนของเธอ
เจนนิสทั้งขยัน ร่าเริงและโอบอ้อมอารี เธอมีน้ำใจและถ่อมตัวอย่างหาได้ยาก แถมฝีมือการทำอาหารไม่ได้ด้อยไปกว่าเชฟในครัว
ั้แ่เธอเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เธอทำให้ทุกคนมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะมากขึ้น
เธอทำให้คุณท่านอยากตื่นขึ้นมาฝึกเดินในทุกๆ เช้า และทำให้เหล่าลูกชายของเขาเกิดอยากจะมีเมียขึ้นมา
"หายไปไหน กลับมาค่ำมืด" คุณท่านถามเจนนิสด้วยน้ำเสียงดุอย่างเป็ห่วง
เขาทำราวกับว่าเธอเป็ลูกสาวของเขาเสียเอง
"อ้อ! คุณนาวาสอนหนูขี่ม้ามาค่ะ" เจนนิสเงยหน้าตอบอย่างใสซื่อ
ไร้ซึ่งมารยาในแววตาที่กลมโตใสแป๋วของเธอ
"อือ ๆ ดีแล้ว ๆ หิ! ๆ ๆ " คุณท่านกลับอารมณ์ดีขึ้นมาเสียอย่างนั้น