“คุณ...”
คำสั้น ๆ หลุดออกจากริมฝีปากอิ่มที่สั่นระริกของมะปราง ดวงตากลมอุ่นภายใต้หน้ากากลูกไม้สีดำเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงระคนไม่อยากเชื่อสายตา ร่างกายอวบอัดชุ่มน้ำมันสปาของเธอแข็งทื่อดุจถูกสาปท่ามกลางแสงไฟสีม่วงแดงสลัวของห้องสปา
ตรงหน้าของเธอ... ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งเอื้อมมือไปล็อกกลอนประตูห้องชุด Presidential Suite อย่างแ่า และกำลังก้าวเท้าเข้ามาหาเธอด้วยมาดนิ่งขรึมทรงอำนาจคนนั้น ไม่ใช่คนร้ายแปลกหน้า หรือแฮกเกอร์โรคจิตจากมุมมืดที่ไหน
ทว่าเขาคือ **"ชานนท์"**... เ้านายหนุ่มผู้เ็าและน่าเกรงขามที่สุดในออฟฟิศของเธอเอง!
ชานนท์ในยามนี้ปลดเสื้อสูทแบรนด์หรูออกเหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทที่พับแขนขึ้นถึงข้อศอก เผยท่อนแขนแกร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ กระดุมคอเสื้อถูกปลดออกสามเม็ดโชว์แผงอกกว้างสีเข้มและสร้อยคอทองคำขาว เส้นผมสีดำสนิทที่เคยเซตเป็ทรงเรียบร้อยเปียกละอองฝนเล็กน้อยจนดูยุ่งเหยิงอย่างมีเสน่ห์ดิบเถื่อน ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของเขาฉาบด้วยแสงไฟสีแดงสลัว ขับเน้นดวงตาคมกริบสีนิลที่จ้องมองตรงมายังร่างเปลือยเปล่ากึ่งเปลือยของลูกน้องสาวอย่างจาบจ้วงร้อนแรง
"ใมากเลยงั้นเหรอ มะปราง... หรือผมควรจะเรียกคุณว่า 'มินตรา' ดีล่ะ?"
น้ำเสียงทุ้มลึก เยือกเย็น แต่เปี่ยมไปด้วยกระแสอารมณ์บางอย่างที่สั่นสะท้านสะกดจิตใจของชานนท์ดังขึ้น ชายหนุ่มก้าวเดินเข้ามาใกล้เตียงนวดสปาที่เธอนั่งอยู่ทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่ทรงพลังดุจราชสีห์ที่กำลังย่างสามขุมเข้าหาเหยื่อในกรงปิด
มะปรางพยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิง เธอถอยก่นจนแผ่นหลังบางชุ่มน้ำมันชนเข้ากับหัวเตียงสปา สองมือเรียวกระชับสาบเสื้อคลุมซาตินสีดำสั้นกุดแน่นเพื่อปกปิดทรวงอกคัพ E ที่กำลังกระเพื่อมไหวรุนแรงด้วยความโกรธ ความกลัว และความสับสนปนเปกัน
"บอส... ทำแบบนี้ทำไมคะ? จดหมายขู่แบล็กเมล์พวกนั้น... รูปพวกนั้น บอสเป็คนทำทั้งหมดงั้นเหรอคะ!?" เสียงหวานตวาดถามปนสะอื้น น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลอาบแก้มเนียน "บอสแอบถ่ายรูปปราง... บอสสะกดรอยตามปรางไปถึงเชียงใหม่... บอส้าอะไรจากปรางกันแน่! ปรางทำอะไรให้บอสโกรธเคืองนักหนาคะ!"
ชานนท์หยุดยืนอยู่ห่างจากเธอเพียงไม่ถึงสองก้าว กลิ่นน้ำหอมขรึมลึกเฉพาะตัวของเขาโชยเข้าจมูกปะทะกับกลิ่นกระดังงาอุ่นร้อนบนร่างของเธอจนกลายเป็กลิ่นอายที่ชวนเดือดพล่าน ชายหนุ่มก้มลงมองสบดวงตาที่เอ่อล้นด้วยน้ำตาของเธอ แววตาคมกริบของเขาอ่อนแสงลงเล็กน้อย แต่ยังคงแฝงความดุดันและจริงจัง
เขายื่นมือหนาเอื้อมออกไปจับสายริบบิ้นของหน้ากากลูกไม้สีดำบนใบหน้าของเธอ มะปรางขยับตัวจะหลบ แต่ปลายนิ้วแกร่งกลับกุมขมับของเธอไว้แ่เบาบังคับให้นิ่ง ก่อนจะค่อย ๆ แก้ปมริบบิ้นและถอดหน้ากากลูกไม้ออกช้า ๆ เผยใบหน้าใสซื่อที่แดงซ่านชุ่มเหงื่อและน้ำตาให้ปรากฏแก่สายตาของเขาตรง ๆ
"ผมไม่ได้อยากขู่เธอ มะปราง... และผมไม่ใช่คนถ่ายรูปพวกนั้น" ชานนท์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวลขึ้นอย่างที่มะปรางไม่เคยได้ยินมาก่อนในออฟฟิศ
"โกหก!... ถ้าไม่ใช่บอส แล้วจดหมายขู่พวกนี้ล่ะคะ? แล้วที่บอสรู้เื่ปรางไปเชียงใหม่ล่ะ?" มะปรางเถียงเสียงสั่น สองมือกุมเสื้อคลุมแน่น
ชานนท์ถอนหายใจยาว ชายหนุ่มหมุนตัวไปหยิบแท็บเล็ตเครื่องหรูบนโต๊ะข้างเตียงมาเปิด แล้วยื่นหน้าจอให้เธอดู บนหน้าจอแสดงรหัสลับ ข้อมูลจารกรรมไซเบอร์ และภาพถ่ายส่วนตัวของมะปรางขณะให้บริการลูกค้าคนอื่น ๆ ในอดีต ซึ่งบางภาพเป็ภาพที่มะปรางไม่เคยเห็นและไม่มีอยู่ในจดหมายขู่สีชมพูด้วยซ้ำ
"ดูนี่ซะ มะปราง... นี่คือไฟล์ข้อมูลที่ถูกดึงออกมาจากเซิร์ฟเวอร์มืดของพวกแฮกเกอร์คู่แข่งที่พยายามเจาะระบบข้อมูลของคลับลับที่ผมเป็สมาชิกอยู่" ชานนท์อธิบาย แววตาคมฉายแววดุดันเคร่งเครียด "มีคนในบริษัทของเราคนหนึ่งที่ร่วมมือกับแฮกเกอร์ภายนอก มันบังเอิญไปเจอไฟล์ประวัติงานนวด 'มินตรา' และรู้ตัวจริงว่าคือเธอ พนักงานธุรการแสนเรียบร้อยของผม มันตั้งใจจะใช้ข้อมูลนี้เพื่อแบล็กเมล์เงินหลายล้านบาทจากเธอ และเมื่อเธอไม่มีจ่าย... มันก็เตรียมจะลักพาตัวเธอไปขายให้พวกมาเฟียที่มีอิทธิพลในสมาคมมืดที่จ้องอยากตัวเธอใจจะขาด"
มะปรางเบิกตากว้าง อ่านข้อมูลบนแท็บเล็ตด้วยใจที่เต้นรัว ข้อมูลทั้งหมดระบุรหัสประจำตัวของแฮกเกอร์และตารางเวลาแบล็กเมล์ ซึ่งตรงกับที่เธอได้รับอีเมลฉบับแรกพอดิบพอดี
"แล้ว... แล้วซองจดหมายสีชมพูกับพัสดุที่เชียงใหม่ล่ะคะ?" มะปรางถามเสียงละล้าละลัง เริ่มสับสนในสถานการณ์
"นั่นคือฝีมือผมเอง" ชานนท์ยอมรับตรง ๆ ดวงตาสบประสานกับเธออย่างจริงจัง "หลังจากผมจับสัญญาณแฮกเกอร์ได้และรู้ว่าชีวิตเธอกำลังตกอยู่ในอันตรายขั้นสุด ผมก็ลงมือแฮกตลบหลังระบบของพวกมัน บล็อกไฟล์แบล็กเมล์ทั้งหมดไว้ในเซิร์ฟเวอร์สำรองส่วนตัวของผม เพื่อไม่ให้พวกมันปล่อยข้อมูลแฉเธอได้ แต่เพื่อความปลอดภัยของตัวเธอเอง ผม้าให้เธอย้ายออกจากสภาพแวดล้อมที่ไร้การป้องกัน และเข้ามาอยู่ภายใต้การดูแลของผมโดยตรง"
"แต่ทำไมต้องใช้วิธีรุนแรงแบบนี้ด้วยคะ? ส่งจดหมายขู่... บังคับให้ปรางมาที่นี่..." มะปรางตัดพ้อ ร่างอวบอัดยังสั่นเทาด้วยความอัดอั้น
ชานนท์ก้าวขึ้นมาบนเตียงสปา ทรุดเข่าลงข้างหนึ่งใกล้กับร่างของเธอ มือหนาเอื้อมไปเช็ดหยาดน้ำตาบนแก้มเนียนของลูกน้องสาวอย่างอ่อนโยนจนผิวเนื้อของเธอร้อนผ่าวตามััของเขา
"เพราะถ้าผมเดินไปบอกเธอตรง ๆ ในออฟฟิศ... สาวธุรการขี้ตื่นและแสนเรียบร้อยอย่างเธอคงจะใกลัวจนลาออกหนีหายไป หรือแอบหนีไปต่างจังหวัดจนผมตามหาตัวไม่เจอและตกเป็เหยื่อของคนอื่นจริง ๆ" ชานนท์กระซิบเสียงต่ำ แววตาร้อนแรงมองกวาดไปตามเรือนร่างอวบอัดคัพ E ที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมซาตินเปียกน้ำมัน "ผมจำเป็ต้องใช้ความกดดันขั้นสุด เพื่อดึงตัวเธอมาพบผมในสถานที่ที่ปลอดภัย ไร้กล้องแอบถ่าย ไร้การดักฟัง และอยู่ในการควบคุมของผมร้อยเปอร์เซ็นต์อย่างห้องนี้"
มะปรางจ้องมองใบหน้าคมเข้มของเ้านายหนุ่ม ความหวาดระแวงและระทึกขวัญที่กดทับหัวใจเธอมาหลายสัปดาห์พลันมลายหายไปราวกับยกูเาออกจากอก ความจริงที่ว่าชานนท์ไม่ใช่ศัตรูแต่เป็ผู้ปกป้องทำให้เธอรู้สึกโล่งใจจนร่างกายอ่อนปวกเปียก ทว่าััจากฝ่ามือหนาอุ่นที่ยังคลอเคลียอยู่บนข้างแก้ม และสายตาคู่นั้นที่จ้องมองเรือนร่างของเธออย่างเปิดเผย กลับปลุกกระตุ้นความรู้สึกรัญจวนใจชนิดใหม่ขึ้นมาแทนที่
ความใกล้ชิดใต้แสงไฟสลัวสีม่วงแดง กลิ่นหอมฟุ้งของกระดังงาผสมฟีโรโมนสาวชุ่มน้ำมันสปาที่เธอชโลมไว้ทั่วร่างบวกกับกลิ่นน้ำหอมบุรุษของชานนท์... กำลังสร้างแรงดึงดูดทางเพศที่หนาแน่นจนแทบหายใจไม่สะดวก
"บอส..." มะปรางกระซิบเรียกแ่เบา ใจสั่นสะท้านกับระยะห่างที่ใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน
ชานนท์ลูบไล้ปลายนิ้วหัวแม่มือไปตามริมฝีปากอิ่มของเธอ แววตาคมกริบแปรเปลี่ยนเป็ความปรารถนาอันดิบร้อนอย่างไม่ปิดบัง "ผมบล็อกไฟล์ขู่ของพวกมันไว้ได้ก็จริง มะปราง... แต่มันยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ ตราบใดที่เธอยังวิ่งร่อนไปรับงานนวดเดลิเวอรี่ตามโรงแรมม่านรูดหรือสถานที่เสี่ยง ๆ โดยไม่มีใครคุ้มกันความปลอดภัย"
ชานนท์ขยับกายเข้ามาชิดจนหัวเข่าแกร่งบดเบียดกับต้นขาอวบอิ่มชุ่มน้ำมันของเธอใต้เสื้อคลุม "ข้อเสนอและข้อตกลงครั้งสุดท้ายของผมคือ... เธอต้องย้ายเข้ามาอยู่ที่เซฟเฮาส์ลับริมน้ำของผม ผมจะเป็เอเยนต์ส่วนตัวคอยคัดสรร คัดกรองแขก VIP ที่ปลอดภัยและมีอิทธิพลให้เธอรับงานนวดบำบัดเท่านั้น และผมจะดูแลความปลอดภัยรวมถึงเก็บงำความลับสองชีวิตของเธอไว้ด้วยชีวิตของผมเอง"
มะปรางสูดหายใจยาว หน้าอกคัพ E ขยายตัวอัดแน่นดันสาบเสื้อคลุมซาตินแยกออกเล็กน้อยเผยเนินเนื้อขาวสว่างและยอดอกชูชันล่อตา ชานนท์ลอบกลืนน้ำลาย แววตาร้อนผ่าวขยับมองเนินอกอวบอิ่มอย่างเสน่หา
"แล้ว... แล้วปรางต้องแลกด้วยอะไรคะบอส?" มะปรางถามเสียงพร่า แววตาเริ่มเป็ประกายเย้ายวนตามสัญชาตญาณความกระหายและอยากรู้อยากลองในศาสตร์กามารมณ์ที่ถูกปลุกเร้าขึ้นมาอีกครั้ง
ชานนท์ส่งยิ้มพราวเสน่ห์ลึกลับ โน้มใบหน้าคมคายลงมาจนริมฝีปากแทบจะแตะกับหูของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาเป่ารดผิวเนื้อสาวจนเธอขนลุกเกรียว
"แลกกับการที่เธอต้องเป็ของผม... ภายใต้กฎเหล็กของผม และต้องนวดปรนเปรอเ้านายคนนี้ทุกครั้งที่ผม้า... ด้วยร่างกายคัพ E แสนหวานชุ่มน้ำมันกระดังงาขวดนี้" ชานนท์กระซิบต่ำพลางเลื่อนมือหนาลงไปลูบไล้สะโพกผาย 37 นิ้วผ่านเนื้อผ้าซาตินบางเบาเบา ๆ
ความกลัวปนกังวลในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็ความกระสันซ่านและตื่นเต้นเร้าใจอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน พันธสัญญาลับระหว่างเ้านายหนุ่มมาดขรึมกับลูกน้องสาวธุรการที่แอบเป็หมอนวดลับได้เริ่มต้นขึ้นแล้วอย่างเป็ทางการท่ามกลางเสียงสายฝนกระหน่ำภายนอกห้องเพรสซิเดนเชียลสุดหรู!
*(ติดตามตอนต่อไป: บทที่ 27 บทเรียนรักบทแรกระหว่างบอสและลูกน้องสาว)*