ชีวิตใหม่ของฉัน..ต้องกลายเป็นคุณแม่ตกอับไปซะแล้ว

    ตอนที่ 27 ปราสาททราย

    ทั้งสามคนพากันลงไปที่ชายหาด น้ำทะเลใสสะอาดและคลื่นเบา ๆ ซัดเข้าหาชายฝั่งอย่างนุ่มนวล อเมลีวิ่งลุยน้ำด้วยความตื่นเต้น เธอกระโดดโลดเต้นไปมาและกวักน้ำขึ้นมาอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะใส ๆ ของเธอดังกลบเสียงคลื่น ทำให้บรรยากาศรอบ ๆ เต็มไปด้วยความสดใส

    เอลีสเดินตามลูกสาวลงไปในน้ำ เธอเอื้อมมือจับมืออเมลีไว้แน่น ขณะที่คลื่นเล็ก ๆ ซัดเข้ามาใกล้ เด็กน้อยยืนโยกเยกไปมาด้วยความสนุกและเรียกกาเบรียลให้มาร่วมเล่นด้วย กาเบรียลเดินเข้ามาใกล้ ทั้งสามคนจับมือกันเป็นวงกลม และกระโดดพร้อมกันในน้ำทะเล ราวกับจะล้อเลียนคลื่นที่เข้ามาใกล้

    กาเบรียลใช้มือโอบน้ำสาดเบา ๆ ใส่อเมลี ทำให้เธอหัวเราะอย่างเริงร่า และเธอก็ตอบโต้ด้วยการสาดน้ำใส่พ่อกลับ ทั้งเอลีสและกาเบรียลต่างก็หัวเราะไปกับความร่าเริงของลูกสาว ขณะที่พวกเขารู้สึกถึงความอบอุ่นและความสุขที่ห้อมล้อมอยู่รอบตัว

    อากาศบริสุทธิ์ที่หอมกลิ่นน้ำเค็มของทะเล ผสมกับเสียงคลื่นที่ซัดฝั่งอย่างนุ่มนวล ทำให้เวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ครอบครัวนี้ได้เชื่อมต่อกันอย่างลึกซึ้ง ทั้งสามคนสนุกสนานกับการเล่นน้ำจนลืมเวลา รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของพวกเขาถูกบันทึกไว้ในบรรยากาศรอบ ๆ ราวกับเป็นความทรงจำที่งดงาม

    อเมลีกำลังนั่งยอง ๆ อยู่บนทราย เธอใช้มือเล็ก ๆ ของเธอกอบทรายขึ้นมาทำเป็นกอง จากนั้นก็เริ่มค่อย ๆ ปั้นทรายอย่างตั้งใจ ใบหน้าของเธอแสดงออกถึงความสนุกสนานและมุ่งมั่นในการสร้างผลงานชิ้นเล็ก ๆ นี้

    "แม่คะ นี่รูปอะไรคะ?" อเมลีเงยหน้าขึ้นมาถามเอลีสด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้ เธอยื่นมือไปชี้ที่กองทรายที่เธอพยายามจะปั้นเป็นรูปบางอย่าง แต่ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นรูปชัดเจนเท่าไหร่นัก

    เอลีสยิ้มขำพลางก้มลงไปนั่งข้าง ๆ ลูกสาว เธอเอียงคอมองผลงานของอเมลีอย่างพิจารณา “อืม...อาจจะเป็นปราสาททรายหรือเปล่าจ๊ะ?” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมกับใช้มือช่วยปรับแต่งทรายให้เป็นรูปทรงที่ชัดเจนขึ้น

    อเมลียิ้มอย่างดีใจเมื่อแม่ช่วยเสริมแต่งผลงานของเธอ "ใช่ค่ะ แม่ หนูจะทำเป็นปราสาทสำหรับเจ้าหญิง!" เธอกล่าวอย่างกระตือรือร้นและเริ่มปั้นทรายต่ออย่างตั้งใจ มีความสุขกับการสร้างปราสาททรายในจินตนาการของเธอ

    กาเบรียลที่ยืนมองอยู่ไม่ไกล ยิ้มขำกับความตั้งใจของอเมลี เขาก้าวเข้ามาใกล้และนั่งลงข้าง ๆ เธอ “พ่อขอลองทำด้วยคนได้ไหม?” เขาถามอย่างอ่อนโยน พร้อมยื่นมือไปหาทรายเตรียมปั้นรูปทรง

    อเมลีมองพ่อด้วยแววตาเป็นประกาย เธอพยักหน้าอย่างตื่นเต้น “ได้ค่ะคุณพ่อ! เรามาสร้างปราสาททรายด้วยกันนะคะ!” เธอยิ้มกว้างก่อนจะเริ่มกอบทรายอีกครั้ง

    กาเบรียลใช้มือใหญ่ ๆ ของเขากอบทรายแล้วปั้นขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ใบหน้าของเขาดูตั้งใจราวกับงานชิ้นนี้สำคัญ เขาค่อย ๆ ปรับแต่งทรายให้เป็นรูปทรงเรียบ ๆ เป็นฐานของปราสาท ขณะที่อเมลีช่วยแต่งรายละเอียดเล็ก ๆ ด้วยความตั้งใจ

    เอลีสที่นั่งอยู่ข้าง ๆ มองดูสองพ่อลูกทำงานร่วมกันอย่างอบอุ่น ใบหน้าของเธอมีรอยยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นความสัมพันธ์ระหว่างกาเบรียลและอเมลีที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความสนุกสนาน ทั้งครอบครัวได้สร้างปราสาททรายขึ้นมาร่วมกัน โดยไม่เพียงแต่สร้างผลงาน แต่ยังสร้างความทรงจำที่มีค่าด้วย

    เอลีสยืนเรียกสองพ่อลูกที่กำลังตั้งใจปั้นปราสาททรายอยู่ใกล้ ๆ ชายหาด “กาเบรียล อเมลี มาพักกันก่อนนะคะ ถึงเวลาข้าวเย็นแล้ว ไปอาบน้ำกันก่อนจะได้สดชื่น”

    อเมลีหันมามองแม่ด้วยสายตาเสียดาย แต่ก็พยักหน้าเข้าใจเมื่อเห็นรอยยิ้มอ่อนโยนของเอลีส เธอจับมือพ่อไว้แล้วลุกขึ้น กาเบรียลมองลูกสาวที่มีทรายเกาะตามแขนขาด้วยรอยยิ้มขำ ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วยกับเอลีส “ได้จ้ะ เราไปล้างตัวให้สะอาดก่อน แล้วค่อยมาทานข้าวกันนะคนเก่ง”

    ทั้งสองเดินตามเอลีสกลับไปที่บ้านพักริมทะเล อเมลียังคงพูดถึงปราสาททรายของเธออย่างตื่นเต้น พลางเล่าถึงรายละเอียดที่เธออยากจะเพิ่มในวันพรุ่งนี้ เอลีสฟังด้วยความเอ็นดู ขณะที่เธอเตรียมของใช้จำเป็นให้ทั้งสองคนได้ล้างตัวและเตรียมพร้อมสำหรับมื้อเย็นที่กำลังจะมาถึง

    เย็นวันนั้น ทั้งครอบครัวนั่งลงที่โต๊ะอาหารริมทะเลซึ่งทางโรงแรมจัดเตรียมไว้ให้ บรรยากาศชวนผ่อนคลายด้วยเสียงคลื่นที่ซัดเข้าฝั่งเบา ๆ และแสงอาทิตย์ยามเย็นที่ส่องลงมาบนผิวน้ำทะเลเป็นประกาย โต๊ะถูกตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่มีสไตล์ บนโต๊ะมีผ้าปูสีขาวสะอาดตาและจานชามที่จัดเรียงอย่างสวยงาม

    เมื่ออาหารถูกนำมาเสิร์ฟ อเมลีตาเป็นประกายด้วยความดีใจ เธออุทานอย่างตื่นเต้น “มีอาหารทะเลด้วยค่ะ!” แล้วหันมามองพ่อแม่ด้วยรอยยิ้มกว้าง

    จานแรกคือหอยแมลงภู่สด ๆ ที่ปรุงด้วยซอสไวน์ขาวและสมุนไพร มีกลิ่นหอมอบอวล ชูรสชาติของหอยแมลงภู่ที่นุ่มและหวานตามธรรมชาติ ตามมาด้วยจานกุ้งย่างที่เนื้อฉ่ำหวาน โรยด้วยกระเทียมและพริกไทยดำเพื่อเพิ่มรสชาติ และมีปลากระพงทอดกรอบที่ถูกหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ เสิร์ฟพร้อมซอสเลมอนที่เพิ่มความสดชื่น

    นอกจากนั้นยังมีซุปข้นครีมทะเลที่อุดมไปด้วยกุ้ง หอย และปลาหลากชนิด รสชาติเข้มข้นและกลมกล่อม เอลีสตักซุปให้ลูกสาวที่มองดูด้วยความอยากลิ้มลอง ขณะที่อเมลีทานซุปอย่างเพลิดเพลิน

    ข้าง ๆ จานอาหารทะเลยังมีสลัดผักสด ๆ และขนมปังอบร้อน ๆ สำหรับทานเคียงกัน กาเบรียลและเอลีสมองหน้ากันด้วยความสุขใจ เมื่อได้เห็นลูกสาวทานอาหารด้วยความเพลิดเพลินและความสดใส

    อากาศยามเย็นที่แสนอบอุ่น กลิ่นอายทะเล และรสชาติของอาหารที่เต็มไปด้วยความสดใหม่ ทำให้มื้อนี้เป็นมื้อพิเศษที่ทั้งสามคนจะจดจำไปอีกนาน

     

     

    คล้ายกับเรื่องชีวิตใหม่ของฉัน..ต้องกลายเป็นคุณแม่ตกอับไปซะแล้ว ที่คุณอ่าน