ิญญาของจางฮุ่ยเหมยไม่มีโอกาสร่ำลาครอบครัวแม้แต่น้อย เพราะทันทีที่เธอหมดลมหายใจ ิญญาของเธอทะลุเวลาย้อนมาอยู่ในยุคโบราณ มาอยู่ในร่างเด็กผู้หญิงคนหนึ่งทันที
ลมหายใจเฮือกแรกตอนที่เข้ามาในร่างนี้ ทำให้จางฮุ่ยเหมยลืมตาโพลงขึ้น อาการแรกคือปวดหัวแทบะเิ อาการปวดตุบๆ นี้มาพร้อมกับเื่ราวมากมายที่ผุดขึ้นมาในสมองของเธอ จนเธอทนรับไม่ไหว หมดสติไปอีกครั้ง
ใน่เวลาที่ไม่รู้สึกตัว เหมือนกึ่งหลับกึ่งตื่น เธอไม่แน่ใจว่าคือความจริงหรือความฝัน เพราะตอนนี้ตรงหน้าเธอคือผู้ชายวัยกลางคนใส่ชุดจีนโบราณสีขาว ผมยาว หน้าตาน่าเกรงขาม แนะนำตัวเองว่าเป็ผู้นำิญญา
“คุณมารับิญญาของฉัน พาไปเกิดใหม่เหรอคะ” จางฮุ่ยเหมยเอ่ยถามผู้นำิญญา
เพราะจากที่เธอเห็นตอนรู้สึกตัวขึ้นมาก่อนหน้านี้ เธอรู้เลยว่าหากเธออยู่ในยุคโบราณที่ไม่แน่ใจว่ายุคไหน เธอต้องแย่แน่ๆ
ถ้าเลือกได้ เธอจะต่อรองให้เธอได้ไปเกิดที่อื่น ที่ใกล้เคียงกับยุคสมัยที่เธอจากมา แต่การส่ายหน้าและคำตอบของผู้นำิญญา ทำให้เธอต้องก้มหน้ายอมรับชะตากรรมนี้ โดยไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ
“ใช่ แต่เพราะเ้าเคยฆ่าคนจำนวนมากตอนมีชีวิตอยู่ แม้จะเป็เพราะการทำงาน แต่ก็ถือว่าสร้างบาป พรากชีวิต จะไปเกิดใหม่เลยไม่ได้ ข้าจะให้เ้าได้สร้างคุณงามความดี ด้วยการช่วยเหลือครอบครัวหนึ่งให้มีชีวิตที่ดีขึ้น บาปที่สร้างถึงจะลดลงพอจะไปเกิดใหม่ได้” ผู้นำิญญาเอ่ยออกมา
“ฉันจะช่วยใครได้ ตอนนี้ฉันเป็แค่ิญญา” จางฮุ่ยเหมยตอบกลับด้วยความงุนงง
“ข้าจะให้เ้าอยู่ในร่างที่เ้าเจอตอนรู้สึกตัวก่อนหน้านี้ ครอบครัวนี้ต้องมอบให้เ้าแล้ว เมื่อเ้าหมดอายุขัยจากชาตินี้ จึงจะไปเกิดใหม่ในชาติหน้าได้”
“เฮ้อ.. แต่ร่างนั้นจะรอดเหรอคะ ฉันว่าเข้าร่างเพื่อไปตายอีกรอบมากกว่า ดูท่าว่าร่างนั้นป่วยใกล้ตายแล้วนะคะ” จางฮุ่ยเหมยถอนหายใจ
“เ้าไม่ต้องกังวล ข้าจะมีตัวช่วยให้เ้าได้นำไปช่วยเหลือครอบครัวนี้ เ้าลองแตะลงบนไฝสีแดง ตรงข้อมือซ้ายด้านในของเ้า”
จางฮุ่ยเหมยผู้ไม่เคยมีไฝสีไหนมาก่อนเลย พลิกดูข้อมือซ้ายกลับพบไฝสีแดง เป็แค่จุดเล็กๆ จางฮุ่ยเหมยทำตามที่ผู้นำิญญาบอก
ทันทีที่เธอแตะลงไปตรงจุดสีแดงบนข้อมือซ้าย กลับรู้สึกเหมือนกับร่างทั้งร่างถูกดูดไปอยู่ในอีกที่หนึ่ง ผู้นำิญญาบอกว่านี่คือมิติ ที่จะติดตัวของเธอไปจนกว่าเธอจะสิ้นอายุขัย
จางฮุ่ยเหมย มองไปรอบๆ มิติที่เธอเข้ามา สถานที่นี้ใหญ่พอสมควร กะด้วยสายตาน่าจะมีพื้นที่ประมาณสามงาน บรรยากาศร่มรื่นเย็นสบาย โดยรอบก็สวยงามมีน้ำตกสายเล็กๆ ที่ผู้นำิญญาบอกว่าเป็น้ำวิเศษ กินแล้วหายป่วยและแข็งแรงขึ้น ทั้งยังมีสรรพคุณในการช่วยชีวิตจากาแ และยาพิษทุกชนิด
รอบบริเวณเป็ผลไม้หลากพันธุ์ที่มีผลเต็มต้น ผลที่สุกแล้วล้วนส่งกลิ่นหอมหวานออกมา ตามลำต้นของไม้ผล มีกล้วยไม้ออกดอกเต็มทุกต้น ใต้ต้นผลไม้ปกคลุมไปด้วยพืชสมุนไพรหายากมีทั้งโสม เห็ดหลินจือ ถั่งเช่า
แถมในมิตินี้มีกระท่อมหลังเล็กให้เธอด้วย เสียงจากผู้นำิญญาบอกว่าในกระท่อมไม่มีอะไร เป็แค่ที่สำหรับจัดเก็บสิ่งของที่เธอจะเอาเข้ามาในมิติ และสามารถขยายขนาดตามของที่เอาเข้ามาในมิติได้ด้วย
แต่แค่นี้เธอก็รู้แล้วว่าเธอสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสบายแล้วในชาตินี้ จางฮุ่ยเหมยคิดว่าเอาล่ะ เมื่อกลับไปไม่ได้แล้ว เธอจำเป็ต้องยอมรับและพร้อมที่จะทำให้ชีวิตของครอบครัวใหม่นี้ดีขึ้น
จางฮุ่ยเหมย เดินตรงเข้าไปริมฝั่งน้ำตก วักเอาน้ำขึ้นมากินอึกๆ รู้สึกว่าน้ำในมิติอร่อยชื่นใจมาก เธอเก็บผลไม้สุกมากินอีกลูก มันรสชาติดีมาก แค่หนึ่งลูกเธอก็รู้สึกอิ่มพอดี สาเหตุที่ฮุ่ยเหมยรีบกินของในมิติ เพราะผู้นำิญญาบอกว่าตอนเธอฟื้นในร่างใหม่เธอจะได้ไม่ต้องรู้สึกเ็ปอีก
แม้ปกติเธอเจ็บตัวบ่อยๆ ตอนฝึกในหน่วยพิเศษ เจ็บหนักแค่ไหนเธอทนได้หมด แต่ตอนเข้าร่างใหม่ในชาตินี้ เธอขอบอกว่าไม่ไหวจริงๆ เข้าใจเลยว่าคนที่ทนความเ็ปไม่ไหวแล้วตายเป็อย่างไร