ตอนที่ 72 ถ่ายรูปคู่
ในชีวิตที่แล้วของณัชชา เธอได้มอบหัวใจของเธอให้กับผู้ชายที่ชื่อมาวินเพียงคนเดียว ในช่วงระหว่างที่เธอกำลังเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยเธอได้คบหาและตัดสินใจย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านที่มาวินซื้อให้เธอ แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยได้มาหาเธอบ่อยนัก แต่มาวินก็แสดงความเป็นเจ้าของเธออย่างชัดเจน ตอนนี้ณัชชามีคนอื่นซึ่งในชีวิตนี้ณัชชาปฏิเสธเขาตั้งแต่ความสัมพันธ์ยังไม่ทันได้เริ่มต้นขึ้น และเธอก็กลายเป็นดาราที่มีชื่อเสียงและมีผู้คนชื่นชอบเธอมากขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าเขาจะหมดรักแต่มาวินรู้สึกเหมือนว่าหน้าอกของเขามีอาการจุกและเขาสำลักในลำคอเมื่ออาทิตย์ได้รับโทรศัพท์จากมาวินเขาเพิ่งออกมาจากบ้านแม่ของเขา เขาเข้าไปในรถและรับโทรศัพท์ เขาจำเสียงของพ่อเลี้ยงมาวินได้เป็นอย่างดี“พ่อเลี้ยงมาวินผู้ยิ่งใหญ่ มีอะไรกับฉันเหรอ?” อาทิตย์เปิดหน้าต่างและจุดบุหรี่ ดวงตาของเขากระจัดกระจายและน้ำเสียงของเขาไม่ใส่ใจ"คุณอาทิตย์, ณัชชาเป็นคนของฉัน" คำเตือนของมาวินเต็มไปด้วยความหมายอาทิตย์เย้ยหยันเหยียดหยามและพ่นคำออกมาสองสามคำจากปากของเขาอย่างเย็นชา “อย่างนั้นเหรอ”ตั้งแต่เข้ามาพัวพันกับเจมส์ ณัชชารู้สึกว่างานและชีวิตของเธอมีปัญหาตามมามากมายเมื่อเทียบกับพ่อเลี้ยงมาวิน และอาทิตย์ที่โดยปรกติอาจไม่ได้เจอกันเป็นเวลาสิบวันหรือเกินครึ่งเดือน แต่เจมส์นั้นโผล่หน้ามาให้ณัชชาเห็นทุกวันเจมส์เป็นคนหน้าด้าน ณัชชาไม่สนใจและทำเหมือนว่าเขาเป็นเพียงอากาศที่ล่องลอย แต่เจมส์ยังคงสามารถตามติดเธอด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเหมือนผู้ชายทั่วไปที่ไล่ตามจีบผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ผู้หญิงไม่สนใจ"วันนี้, ฉันขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงกาแฟทุกคนนะ" เจมส์มีเงินมากพอที่จะนำมาใช้อย่างไม่กังวลและขอให้ตัวแทนซื้อกาแฟให้ทีมงานทุกคนในกองถ่ายเจ้าหน้าที่นำกาแฟมาเสิร์ฟให้และเจมส์ก็เดินตรงไปที่ณัชชาพร้อมกับกาแฟหนึ่งแก้ว"นี่สำหรับคุณ ฉันเพิ่มน้ำตาลพิเศษ" เจมส์ใส่ใจมากเมื่อเธออยู่ท่ามกลางทีมงานมากมาย เธอทำได้เพียงเบะปากเล็กน้อยและรับมันอย่างไม่เต็มใจ "ขอบคุณ"จากนั้นเธอก็ก้มลงที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือเพื่อตรวจสอบความคิดเห็นจากแฟนคลับของเธอในเฟสบุ๊คนิลยาบอกเธอว่าอย่าขี้เกียจ ในฐานะผู้ให้ความบันเทิงและมีแฟนๆที่รักใคร่และชื่นชอบ เธอต้องใช้เวลามากขึ้นในการจัดการแฟนคลับของตัวเอง โพสภาพถ่ายและคำพูดที่อบอุ่นใจสามารถมอบความรักให้กับแฟนคลับได้"เรามาถ่ายรูปคู่กันนะ" เจมส์ลุกขึ้นยืนและยืนอยู่ด้านข้างของณัชชา มือของเขาวางอยู่บนไหล่ของณัชชา ก่อนที่ณัชชาจะตอบกลับ, คลิก, ภาพนั้นก็ถูกถ่ายเรียบร้อยแล้วทั้งคู่เป็นคนหน้าตาดี ชายและหญิงที่สวยงามในรูปถ่ายนั้นสวยมาก เมื่อถ่ายภาพณัชชา ยังไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ เธอเพียงแค่เงยหน้าขึ้นและเผยให้เห็นดวงตาที่หลงระเริงของเธอ เธอประหลาดใจเล็กน้อยและอ้าปากค้าง และเจมส์อยู่ด้านข้างก้มหลังเล็กน้อยโปรไฟล์ของเขาสวยงามมาก สายตาที่ต่ำของเขาตกลงบนร่างของณัชชาและเขาดูคลุมเครือมาก"ลบเลย""ไม่ลบ" เจมส์สูงกว่าณัชชามาก ณัชชาลุกขึ้นยืนและไม่สามารถเอื้อมถึงแขนของเจมส์ได้้อย่างไรก็ตามณัชชาไม่มีทางเลือกนอกจากนั่งลงและเธอก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็วเพื่อสงบสติอารมณ์ ไม่ใช่แค่ภาพถ่ายเท่านั้น แต่มันไม่สำคัญ เจมส์ชอบที่จะให้เป็นแบบนี้เจมส์มุ่ยหน้า "มันไม่สวยจริงๆแหล่ะ" แต่เขาไม่ได้ลบรูป. เขาโพสไปที่เฟสบุ๊ค อย่างไรก็ตามการเล่นของพวกเขาจะได้รับการเผยแพร่ไม่ช้าก็เร็วและจะเผยแพร่เป็นสาธารณะอีกด้วย"เย็นนี้ ไปกินข้าวกันนะ" เจมส์เอ่ยปากขึ้นด้วยสีหน้าที่อ้อนวอน"ไม่ไป" ณัชชา ปฏิเสธเสียงแข็งคำพูดของณัชชาไม่ได้มีผลอะไรกับเจมส์เลย เขาไม่รู้สึกรำคาญ เขามองไปที่ใบหน้าของณัชชา “ทำไมเหรอ หรือว่ามีแฟนแล้วกลัวแฟนโกรธ”แม้ว่าคนในวงการบันเทิงจะไม่ค่อยเปิดเผยเรื่องของความรักในช่วงที่พวกเขากำลังมีชื่อเสียง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาโง่จริง ๆ ที่จะไม่มีแฟนหรือไม่รักใครเลย ส่วนใหญ่พวกเขาทั้งหมดมีความรักและก็สามารถเก็บเป็นความลับได้เป็นอย่างดี“คุณคิดว่าคุณเป็นคนที่น่ารำคาญไหม?” ณัชชารู้สึกว่าเธอยังคงชอบผู้ชายที่พูดน้อย "ฉันก็รบกวนแค่คุณคนเดียวเท่านั้นแหละ" เจมส์เป็นคนหน้าหนามากในช่วงบ่ายกรรมการได้ยินว่านักลงทุนกำลังมาที่นี่และรีบเตรียมบางอย่างเพื่อสร้างความบันเทิง หากนักลงทุนพอใจกับบริการ บางทีเขาอาจจะอารมณ์ดีและเพิ่มเงินอีกหลายสิบล้าน เขาก็มั่นใจมากขึ้นที่จะทำให้ละครดีขึ้น"มานี่สิ" ผู้กำกับได้ขอความร่วมมือจากนักแสดงหญิงในละครเรื่องนี้ "อีกไม่นานนักลงทุนกำลังจะมาถึง พวกคุณต้องต้อนรับเป็นอย่างดีด้วยนะ"แม้ว่าผู้กำกับจะไม่ทำอะไรเพื่อให้นักแสดงหญิงต้องเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ได้ลูกค้าเข้ามาลงทุนสนับสนุนละครเรื่องนี้ แต่ก็ไม่สมควรที่จะปล่อยให้นักลงทุนจากไปโดยไม่ได้รับความประทับใจ“พ่อเลี้ยง, สวัสดีครับ เป็นเกียรติมากๆที่ได้ต้อนรับคุณ” กรรมการรีบวิ่งปรี่เข้าไปหานักลงทุนหนุ่มทันที ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ดวงตาของเขาหรี่ลงจนแทบมองไม่เห็นเขาอยู่ในวงการนี้มาหลายปีและมีสถานะเป็นผู้ช่วยในปัจจุบัน นอกจากความสามารถแล้วเขายังมีนิสัยเจ้าเล่ห์และพลิกแพลงได้ตลอดเวลาแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าพ่อเลี้ยงมาวินกล้าที่จะสนใจการลงทุนขนาดเล็กนี้ได้อย่างไร เขาก็ลงมาด้วยตัวเอง แต่ทุกคนก็มีความสุขทันทีที่มาวินปรากฏตัวเขาก็อยู่ในตำแหน่งใหญ่ มีชายหนุ่มในชุดสูทสีดำเดินตามหลังเขาคล้ายกับบอดี้การ์ดส่วนตัว เขาสวมสูทสีดำและกางเกงขายาวสีดำและใบหน้าของเขาก็เย็นชานี่เป็นครั้งแรกที่ผู้กำกับได้เห็นพ่อเลี้ยงมาวินอย่างใกล้ชิดและหัวใจของเขาตกตะลึง ผู้บริหารคนนี้หน้าตาดีเกินไป น่าเสียดายที่ไม่ได้เป็นศิลปิน แต่เขาคงไม่สนใจรายได้เล็กน้อยจากการเป็นศิลปิน เพราะมันเทียบกับเงินในกระเป๋าของเขาไม่ได้เลยสายตาของมาวินมองข้ามฝูงชนอย่างรวดเร็วและจับจ้องไปที่ณัชชา ที่กำลังเตรียมตัวสำหรับเข้าฉากในเรื่องนี้ณัชชาเป็นนักศึกษาหญิงที่บริสุทธิ์ เธอสวมกระโปรงสีอ่อนแต่งหน้าอ่อน ๆ และมีคิ้วโค้งงอที่ละเอียดอ่อนรับกับใบหน้า ตอนนี้เธอยืนอยู่ตรงนั้นถือสคริปต์ไว้ในมือ แล้วพูดคุยกับคนข้างๆเธอเหมือนรอคิวอะไรบางอย่าง“เอาบทให้ฉันดูหน่อยสิ” มาวินกล่าวและผู้กำกับก็รีบไปหยิบมันอย่างรวดเร็วสมองของผู้กำกับทำงานอย่างรวดเร็ว ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่ผู้บริหารอย่างมาวินจะเข้ามาแทรกแซงรายละเอียดเล็กน้อยเกี่ยวกับบทละคร เขาเพียงแค่เอ่ยสิ่งที่เขาต้องการเท่านั้นก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ ผู้กำกับขมวดคิ้วด้วยความสับสนเล็กน้อยแต่ก็ไม่กล้าเอ่ยถามมาวินอ่านมันอย่างรวดเร็วและมองไปที่สิบบรรทัดได้อย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่นานในการรอให้เขาพูดจบ"มีฉากจูบด้วยเหรอ?" มาวินถามอย่างกะทันหัน