มัญชุสาได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาภายในกระโจมใน่เวลาดึก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนที่เดินเข้ามาเป็ใคร ซึ่งจะเป็ใครไปไม่ได้เลยนอกจากชีคอะซีร เธอจึงทำทีว่านอนหลับไปแล้ว แต่ภายในใจหวาดหวั่นไปด้วย เพราะตอนนี้เธอนอนอยู่บนที่นอน หากว่าเขาจะนอน ก็หมายความว่าเขาจะต้องนอนร่วมกันกับเธอ
ซึ่งสิ่งนี้เธอคิดผิดอย่างมหันต์ เธอไม่น่านอนบนที่นอนเลย เธอน่าจะไปนอนหลบมุมตรงไหนสักที่ก็ได้ เพื่อจะได้เป็การป้องกันตัวเองจากชีคอะซีร ถึงแม้ว่าเขาจะเคยพูดก็ตาม ว่าเขาไม่คิดที่จะลงมาเกลือกกลั้วกับเธอ แต่ยังไงเสีย เธอก็ไม่ควรที่จะไว้วางใจเขา เพราะยังไงเขาก็คือผู้ชายคนหนึ่ง
ตุ๊บๆๆๆๆ........
เสียงหัวใจดวงน้อยเต้นแรงรัวเร็ว ด้วยความตื่นเต้น หวาดหวั่น แต่ยังเฝ้าดูว่าเขาจะทำอะไรยังไงต่อไป และก็ได้ยินเขาเคลื่อนไหวเดินไปมาอยู่ไม่นาน ก็มาล้มตัวลงนอนเคียงข้างกัน นั่นก็ยิ่งทำให้ร่างบางแข็งทื่อ เกร็งไปเลยทีเดียว
‘อะ อะไรเนี้ย ไม่นะ ต้องไม่ใช่อย่างนี้นะ’
เสียงร้องะโปฏิเสธ ดังกึกก้องภายในหัวของมัญชุสา เมื่อรับรู้ถึงมือใหญ่ยื่นมาสวมกอดเอวบาง และแถมยังไม่ยอมหยุดอยู่นิ่ง ยังคงไล่เลื่อนลูบไล้ขึ้นลงเบาๆ จนทำให้ขนอ่อนลุกชูชันไปทั่วทั้งตัว
ทำให้ร่างบางทนนอนนิ่งๆ อยู่ไม่ไหวอีกต่อไป เปลือกตาที่มีขนตาเป็แผงยาวงอนรีบเปิดเปลือกตาขึ้น พร้อมกับพลิกตัวไปมองที่ชีคอะซีรทันที
“นะ นี่ท่านชีค หยุดนะ!”
มัญชุสาเอ่ยห้ามปรามการกระทำของชีคอะซีร ด้วยน้ำเสียงแหลมดุ ทั้งมือเรียวเล็กยื่นไปจับมือใหญ่เอาไว้ เพื่อเป็การห้ามปราม ไม่ให้มือใหญ่ไหลเลื่อนไปตามเนื้อนวลเนียนละเอียดลออ ได้ตามใจที่เขา้า
“นอนหลับอยู่ไม่ใช่หรือไง? แสดงว่าไม่ได้นอนหลับจริง กำลังรอเราอยู่ใช่ไหม?”
ชีคอะซีรหรี่ตามองใบหน้าสวยหวาน โดยมุมปากยกยิ้มอย่างพึงพอใจที่ได้เห็นหญิงสาวตัวเล็กยังไม่ได้หลับนอน ทำเพียงแต่แกล้งหลับเพียงเท่านั้น โดยที่มือใหญ่ที่ถูกจับเอาไว้ด้วยมือเรียวเล็ก ขืนลูบไล้ไปมาเรื่อยๆ ไม่สนใจคำพูดห้ามปรามหวานๆ แหลมๆ นั้นเลยสักนิดเดียว
มือเรียวเล็กพยายามจับและขืนเอาไว้กว่าเดิม เท่าที่เรี่ยวแรงอันน้อยนิดจะทำได้ แต่ยิ่งเธอขัดขืนเขามากเท่าไหร่ มือใหญ่ก็ยิ่งดื้อดึง ดื้อรั้น ไล่เลื่อนไปตามเนื้อนวลละเนียนละเอียดลออไปเรื่อยๆ เพื่อทำตามใจตัวเอง
“นี่!... หยุดนะ!!...... ท่านบอกไม่ใช่เหรอว่าจะไม่เกลือกกลั้วกับฉันน่ะ ท่านจะยอมกลืนน้ำลายตัวเองอย่างนั้นหรือ?”
“.........”
มัญชุสาสู้กับใจตัวเองและสู้กับชายหนุ่มตัวโต พูดด้วยน้ำเสียงดังกังวาน เข้มดุออกมา เพื่อเป็การเตือนสติเขา ให้เขาจำได้ว่าเขาเคยพูดอะไรเอาไว้ก่อนหน้านี้
คำพูดนั่นทำให้การกระทำต่างๆ ของชีคอะซีรหยุดชะงักค้างเติงไปในทันทีทันใด ดวงตาคมกริบจ้องมองสบประสานสายตากับดวงตาคมโตคู่สวย แสดงออกให้เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจกับคำพูดที่ได้ยินเป็อย่างมาก
ซึ่งก็ตามที่ชีคอะซีรเคยพูดเอาไว้นั่นแหละ ว่าจะไม่ลดตัวลงมาเกลือกกลั้วกับผู้หญิงใจง่าย อ่อยไปทั่วบ้านทั่วเมือง และจะไม่ฝืนใจผู้หญิงที่ไม่สมยอมด้วยอย่างเด็ดขาด นั่นจึงทำให้ชีคอะซีรชะงักการกระทำของตัวเองค้างอยู่เช่นนั้น
“ฉันมันผู้หญิงใจง่าย ชอบอ่อยผู้ชายไปทั่วไม่เลือกหน้า อย่างนี้แล้วท่านชีคผู้สูงศักดิ์อย่างท่าน จะลดตัวลงมาเกลือกกลั้วฉันอย่างนั้นหรือท่าน ไม่ลดศักดิ์ศรีของท่านมากไปหรืออย่างไรคะ?”
มัญชุสาพยายามทำใจแข็ง ใจกล้า ทั้งปากกล้าเข้าไว้ เพื่อไม่ให้เขาทำเลยเถิดกับเธอมากไปกว่านี้ เพราะคิดว่าหากพูดไปอย่างนี้ ไปสะกดศักดิ์ศรีของชีคที่ค้ำคออยู่ อาจจะทำให้การกระทำของเขายุติลงเพียงแค่นี้ ซึ่งเธอก็เดาได้ถูกต้อง
ชีคอะซีรยึดถือศักดิ์ศรีมากเลยทีเดียว จึงทำให้ความรู้สึกและกระทำกำลังขัดแย้งกัน แต่ท้ายที่สุดชีคอะซีรก็เลือกศักดิ์ศรีมาเป็อันดับแรก เขาผุดลุกออกจากที่นอน เดินดุ่มๆ ออกจากกระโจมไปโดยไม่เหลียวหลัง
“เฮื่อออออ......”
มัญชุสาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วถอนหายใจออกมาดังๆ แรงๆ อย่างโล่งอก ที่สามารถทำให้ชีคอะซีรยอมหยุดการกระทำและออกไปจากกระโจมได้ แต่ยังไงก็ยังคงหวาดหวั่นอยู่เช่นเดิม เพราะก็ไม่รู้ว่าเขาจะกลับเข้ามาในกระโจมเมื่อไร และตอนไหน
๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒
มัญรอดไปได้อีกหนึ่งวันอะนะ 555555555.................................. ^_^ ^_^ ^_^ ^_^
3K
