เสียงลมหายใจที่ยังคงหอบถี่ของพิมมาดาดังแ่เบาอยู่ภายในรถยนต์ของบริษัทที่กำลังเคลื่อนตัวไปตามการจราจรที่ติดขัดของกรุงเทพมหานครเธอนั่งเอานิ้วเรียวยาวแตะริมฝีปากตัวเองพลางจ้องมองออกไปนอกกระจกหน้าผากมนยังคงขึ้นรอยแดงจาง ๆ จากการโหม่งกระดานไวท์บอร์ดเมื่อวานบวกกับความร้อนผ่าวบนใบหน้าที่ยังไม่ยอมหายไปไหนั้แ่โดนท่านประธานหนุ่มดึงเข้าไปกอดไว้กลางห้องประชุม
“ยิ้มอะไรขนาดนั้นยะยัยพาย” พลอยที่นั่งอยู่เบาะข้าง ๆ หรี่ตามองที่ยิ้มมุมปากของเพื่อนสาว“ไหนตอนแรกบอกขายหน้าระดับจักรวาลงัย ทำไมตอนนี้ทำหน้าเหมือนคนเพิ่งได้ลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งล่ะยะ?”
“ใครยิ้ม! ไม่มี๊!” พิมมาดารีบหุบยิ้มทันควัน ดึงหน้าตึงขึ้นมาทันที“ฉันแค่... นึกถึงไอเดียงานโฆษณาอันต่อไปต่างหากเล่า”
“จ้า... ไอเดียงานโฆษณาที่มีคุณภพธรเป็พระเอกใช่ไหมล่ะ”พลอยหัวเราะคิกคัก “แต่ฉันบอกเลยนะพาย สายตาที่คุณภพมองแกตอนจับมือแล้วก็ตอนรับแกไว้ มันไม่ปกติเลยจริง ๆ คนระดับนั้นปกติเ็าจะตายชนิดที่ว่าพวกผู้บริหารฝ่ายอื่นยังเกรงใจ แต่นี่เขายิ้มให้แกตั้งกี่รอบ!”
“เขาแค่มีมารยาทกับคนที่เพิ่งจะทำตัวเปิ่นใส่เขามากกว่ามั้ง” พิมมาดาถอนหายใจยาวพยายามสะกดจิตตัวเองให้ดึงสติกลับมา ‘พายเอ๊ยพาย เขาเป็ลูกค้ารายใหญ่ระดับแสนล้านห้ามหวั่นไหวเด็ดขาด สติค่ะสติ!’
ทว่า สติของพิมมาดาก็กระเจิดกระเจิงอีกครั้งเมื่อวันถัดมาข่าวใหญ่จากฝ่ายเลขาของพาราดิโซ แซนิทารี แจ้งกลับมาที่บริษัทเอเจนซี่ว่า...คุณภพธร้าลงมาคุมและดูสถานที่ถ่ายทำโฆษณาด้วยตัวเองในสัปดาห์หน้า!
“อะไรนะคะพี่พิม?! คุณภพจะมาเองเลยเหรอคะ?” พิมมาดาร้องเสียงสูงกลางออฟฟิศ
“ใช่จ้ะ” พี่พิม หัวหน้าแผนกยิ้มแป้น“คุณภพบอกว่าอยากให้แน่ใจว่ามู้ดแอนด์โทนของสถานที่จริงตรงกับคอนเซปต์‘์ในห้องน้ำ’ ที่เรานำเสนอมากที่สุดและเขานัดเจอเราที่โชว์รูมใหญ่ของพาราดิโซเช้าวันจันทร์หน้าเลย...พี่ฝากพายไปดูแลคุณภพคนเดียวเลยนะ ทีมอื่นติดงานด่วนกันหมด”
“ฮะ?! พาย... คนเดียวเหรอคะ?”
หญิงสาวรู้สึกเหมือนกลืนก้อนหินลงคอ แค่ไปประชุมพร้อมทีมเธอก็แทบจะสร้างตำนานสะดุดสายไฟล้มใส่เขามาแล้ว แต่นี่ต้องไปทำงานแบบหนึ่งต่อหนึ่ง กับประธานสุดเนี้ยบคนนั้น!
เช้าวันจันทร์ถัดมา ณ โชว์รูมสุขภัณฑ์พาราดิโซ แซนิทารี
บรรยากาศภายในโชว์รูมตกแต่งอย่างหรูหราสไตล์โมเดิร์นลักชัวรีพื้นกระเบื้องหินอ่อนขัดเงาวับจนแทบจะใช้แทนกระจกเงาได้มีโซนจัดแสดงห้องน้ำจำลองหลากสไตล์ และไฮไลต์สำคัญของวันนี้คือโซน ‘SmartBathroom’ ซึ่งมีโถสุขภัณฑ์อัจฉริยะรุ่นท็อปมูลค่าหกหลักตั้งโดดเด่นอยู่
พิมมาดาเดินตรวจเช็กเอกสารในมือพลางสูดลมหายใจเข้าลึก ๆเธอสวมเสื้อเชิ้ตผ้าซาตินสีครีมกับกางเกงสแล็กเอวสูงสีเบจดูเรียบหรูและกระฉับกระเฉง วันนี้เธอตั้งใจสวมรองเท้าส้นสูงแบบส้นหนาเพื่อลดความเสี่ยงในการสะดุดขาตัวเองให้มากที่สุด!
“มาตรงเวลาดีนี่ครับคุณพิมมาดา”
เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง หญิงสาวหันกลับไปพบกับภพธรในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนพับแขนขึ้นถึงข้อศอกคู่กับกางเกงสแล็กสีเทาเข้ม ลุคนี้ทำให้เขาดูลดความเป็ทางการลงแต่เพิ่มความหล่อเหลาและดูเข้าถึงง่ายขึ้นจนหัวใจของเธอกระตุกวูบ
“สวัสดีค่ะคุณภพธร พายมารอก่อนเวลานิดหน่อย จะได้เตรียมเอกสารแปลนสถานที่ถ่ายทำไว้ให้คุณดูค่ะ”หญิงสาวยกมือไหว้ทักทายอย่างมีมารยาท
“ขยันจริง ๆ เลยนะครับ” ภพธรคลี่ยิ้มจาง ๆั์ตาคมกริบกวาดมองสำรวจชุดและรองเท้าของเธอเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเย้า“วันนี้เลือกรองเท้าได้ดีนะครับ น่าจะปลอดภัยขึ้นเยอะ”
AE สาวชะงักไปแป๊บหนึ่ง ก่อนจะยิ้มแห้ง “แฮะๆ พายไม่อยากสร้างตำนานให้คุณภพธรต้องเหนื่อยรับอีกน่ะค่ะ”
ภพธรหัวเราะเบา ๆ ในคอ ความเป็กันเองของเขาช่วยลดความเกร็งของเธอลงไปได้มากทั้งคู่เริ่มเดินชมโซนต่าง ๆ ของโชว์รูม โดยพิมมาดาทำหน้าที่อธิบายมุมกล้อง แสงและฉากที่วางแผนจะใช้ถ่ายทำโฆษณาอย่างเป็มืออาชีพ ภพธรตั้งใจฟังอย่างดีบาง่เขาเอียงตัวเข้ามาใกล้เพื่อดูภาพสเก็ตช์ในแท็บเล็ตของเธอจนกลิ่นหอมสะอาดประจำตัวของเขาลอยมาแตะจมูกเธอเป็ระยะ
กระทั่งทั้งสองเดินมาถึงโซนโถสุขภัณฑ์อัจฉริยะตัวท็อป...
“รุ่นนี้คือรุ่นที่เราจะใช้เป็พระเอกของเื่ใช่ไหมครับ?” ภพธรเอ่ยถามพลางเดินเข้าไปใกล้โถสุขภัณฑ์สีขาวมุกดีไซน์โค้งมนสุดล้ำ
“ใช่ค่ะ รุ่นนี้มีนวัตกรรมเซนเซอร์จับการเคลื่อนไหวมีระบบฉีดชำระล้างหลายทิศทาง ปรับอุณหภูมิน้ำและที่สำคัญคือระบบสเปรย์ฆ่าเชื้ออัจฉริยะที่จะทำงานทันทีที่มีคนเข้าใกล้ในระยะ...”
หญิงสาวพูดพลางก้าวเข้าไปใกล้โถสุขภัณฑ์เพื่อจะใช้นิ้วชี้อธิบายจุดเซนเซอร์ทว่า...
กึก!
ปลายนิ้วของเธอดันไปััโดนปุ่ม ‘Manual Test & Clean’ ที่อยู่ข้างตัวเครื่องเข้าอย่างจัง!ซึ่งเป็ปุ่มทดสอบระบบแรงดันน้ำสำหรับช่างเทคนิค!
ซ่าาาาาาาาาาา!
“กรี๊ดดดดดด!”
ในเสี้ยววินาทีนั้นเองก้านฉีดชำระล้างอัจฉริยะก็ยื่นออกมาพร้อมกับพ่นสเปรย์ละอองน้ำแรงดันสูงพุ่งตรงขึ้นมาข้างบนอย่างรวดเร็ว!ด้วยสัญชาตญาณความใ หญิงสาวรีบเอามือปิดหน้าและหลับตาปี๋เตรียมใจรับความเปียกปอนระดับร้อยเปอร์เซ็นต์!
ทว่า... ร่างสูงของภพธรกลับก้าวเข้ามาชาร์จตัวเธอไว้ทันที! เขาหมุนตัวใช้แผ่นหลังกว้างของเขารับละอองน้ำที่พุ่งออกมาแทนพายอย่างรวดเร็วพร้อมกับยื่นมือไปกดปิดสวิตช์ตัดไฟที่ตัวเครื่องอย่างแม่นยำ!
เงียบกริบ...
เสียงน้ำหยุดลงแล้ว... พิมมาดาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาช็อตแรกที่เธอเห็นคือแผงอกและไหล่กว้างของภพธรที่อยู่ชิดติดกับตัวเธอเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนบริเวณแผ่นหลังและ่ไหล่ของเขามีรอยหยดน้ำเปียกเป็วงกว้าง!
“คุณภพ! คุณภพธรเป็อะไรไหมคะ?!” พิมมาดาร้องเสียงหลง หน้าเสียจนแทบไม่มีสีเืเธอรีบขยับตัวออกแล้วมองสำรวจร่างสูงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด
“ผมไม่เป็ไรครับ” ภพธรหมุนตัวกลับมาสายตาของเขาไม่ได้มีความโกรธเคืองเลยแม้แต่น้อยแต่มันกลับเต็มไปด้วยความรำคาญใจตัวเองเบา ๆ เขามองมาที่หญิงสาว...ซึ่งแม้ว่าเขาจะบังน้ำไว้ให้ส่วนใหญ่แต่ละอองน้ำบางส่วนก็ยังคงกระเซ็นไปโดนใบหน้าหวานและเส้นผมของเธอจนเปียกชื้น
“พายขอโทษค่ะคุณภพธร! พายไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ค่ะพายเผลอไปกดปุ่มทดสอบระบบ... โอ๊ยยย ยัยพาย! ทำไมทำตัวแบบนี้เนี่ย!” พิมมาดายกมือขึ้นกุมหัวตัวเองน้ำตาแทบจะไหลด้วยความรู้สึกผิดและอับอายอย่างที่สุด คราวนี้เธอทำเสื้อท่านประธานเปียกโชกต่อหน้าต่อตา!
“คุณพิมมาดา... ใจเย็น ๆ ก่อนครับ” น้ำเสียงทุ้มอบอุ่นของภพธรดังขึ้น นุ่มนวลและอ่อนโยนจนเธอหยุดโวยวาย
ประธานหนุ่มหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนสะอาดสีน้ำเงินเข้มออกจากกระเป๋าเสื้อสูทที่วางไว้ข้างๆ เขาค่อย ๆ ก้าวเข้ามาหาหญิงสาวจนระยะห่างเหลือเพียงก้าวเดียวสายตาคมกริบมองสบประสานั์ตาคู่สวยของเธอที่กำลังสั่นระริกด้วยความรู้สึกผิด
“อยู่นิ่ง ๆ นะครับ”
มือหนาของภพธรยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาอย่างเบามือ แล้วค่อย ๆซับละอองน้ำบนหน้าผากมน ของเธออย่างแ่เบาและนุ่มนวล... ลากไล้ผ่านแก้มเนียนละเลียดมาจนถึงริมฝีปากอวบอิ่ม
ััอบอุ่นจากปลายนิ้วมือของเขาที่แตะโดนผิวแก้มเบา ๆบวกกับสายตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดูและห่วงใยอย่างปิดไม่มิด ทำให้หัวใจของAEสาวเต้นระทึกและตึกตักแรงมากจนกลัวว่าเขาจะได้ยิน
บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบสงบลง มีเพียงลมหายใจของกันและกัน... พิมมาดาจ้องมองใบหน้าคมคายของภพธรในระยะใกล้ชิดสันจมูกโด่ง รอยยิ้มบาง ๆ ที่มุมปากและั์ตาสีน้ำตาลเข้มที่กำลังจ้องมองเธอราวกับจะกลืนกิน
“น้ำที่พ่นออกมา... เป็น้ำสะอาดผ่านระบบกรอง UV ครับ ไม่ต้องกลัวนะ” ภพธรเอ่ยกระซิบเบา ๆขณะที่มือยังคงเช็ดหยดน้ำตรงข้างแก้มให้เธออย่างเบามือ
“เอ่อ... ค่ะ” พิมมาดาตอบเสียงแ่รู้สึกเหมือนแก้มตัวเองกำลังจะไหม้ “แต่... เสื้อของคุณเปียกหมดเลยนะคะ”
“แค่เสื้อเปียกเองครับ ซักได้” ภพธรคลี่ยิ้มกว้างออกมารอยยิ้มสดใสที่ทำให้โลกทั้งใบของหญิงสาวหมุนเคว้ง“เทียบกับการได้เห็นคุณพิมมาดาทำหน้าตาตื่นตระหนกแบบนี้... ผมว่าคุ้มดีนะครับ”
“คุณภพธร!” พิมมาดาย่นจมูกใส่เขาอย่างลืมตัวก่อนจะรีบดึงสติตัวเองกลับมา “ขะ...ขอโทษจริง ๆ ค่ะ เดี๋ยวพายจะเอาเสื้อคุณไปส่งซักแห้งให้นะคะ!”
“ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกครับ” ภพธรเก็บผ้าเช็ดหน้าลงแล้วมองสบตาเธออีกครั้ง แววตาทรงเสน่ห์ฉายแววความหยอกเย้า“แต่ถ้าคุณพิมมาดารู้สึกผิดจริง ๆ... พรุ่งนี้เที่ยงช่วยเลี้ยงข้าวผมสักมื้อเพื่อเป็การไถ่โทษ จะได้ไหมครับ?”
“คะ?” หญิงสาวตาโต เลิ่กลั่ก “เลี้ยง... เลี้ยงข้าวเหรอคะ?”
“ครับ เลี้ยงข้าวไถ่โทษเื่น้ำสเปรย์” ภพธรยักคิ้วให้เธออย่างมีเสน่ห์“ถือว่าเป็การคุยรายละเอียดงานต่อด้วย... คุณคงไม่ปฏิเสธลูกค้าใช่ไหมครับ?”
พิมมาดากลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ หัวใจพองโตจนแทบะเิ...นี่มันอะไรกันเนี่ย?! จากอุบัติเหตุความโก๊ะระดับสิบ ดันกลายเป็การโดนท่านประธานสุดเนี้ยบชวนไปเดต...เอ๊ย ไปกินข้าวสองต่อสองซะงั้น!
“ดะ...ได้ค่ะคุณภพธร! พายยินดีเลี้ยงค่ะ!” หญิงสาวรีบตกปากรับคำทันที
“เรียกผมว่า..ภพ..ก็ได้นะครับ”ภพธรเอ่ยแก่หญิงสาว
“เอ่อ...ดะ...ได้ค่ะ...คุณภพ”พิมมาดาตอบอย่างเคอะเขิน
ภพธรยิ้มอย่างพึงพอใจ ั์ตามีประกายความสุขอย่างเห็นได้ชัด...ชายหนุ่มเ้าระเบียบและรักความสะอาดเป็ที่หนึ่งกลับไม่รู้สึกหงุดหงิดเลยสักนิดที่เสื้อตัวโปรดต้องมาเปียกปอน เพราะสำหรับเขาแล้ว...ความป่วนและความสดใสของสาวโก๊ะคนนี้ กำลังค่อย ๆชำระล้างความเ็าในหัวใจของเขาออกไปทีละนิดอย่างไม่รู้ตัว!
4K
