ไม่!!!!!!ยังไงก็ไม่ฉีด...พยาบาลสาวผู้จบใหม่ลุกและวิ่งไปหน้าห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉินอย่างรวดเร็ว.. เมื่อได้ยินเสียงดังเอะอะโวยวายหน้าห้องฉุกเฉิน เป็แบบนี้หลายต่อหลายครั้ง มักจะต้องมีเื่ตื่นเต้นเสมอ ครั้งนี้ก็เช่นกัน
พบชายวัยฉกรรจ์สวมเสื้อยืดกับกางเกงสเลค แต่งตัวแบบกึ่งทางการ ถูกไม้หล่นมาที่ศีรษะจนอาบทั้งไปทั้งตัว มาทำแผลที่ตนเองมิได้ก่อไว้ จนกระทั่ง30นาทีผ่านไป ก็ได้กรีดร้องของชายฉกรรจ์ ที่พร้อมทำท่าจะเป็ลมหลังเห็นพยาบาลถือวัคซีนป้องกันบาดทะยัก มาเพื่อฉีดป้องกันโรคให้
ชายวัยฉกรรจ์ซึ่งมีาแ: ไม่ฉีด ยังไงก็ไม่ฉีด
พยาบาล: วัคซีนนี้เป็วัคซีนป้องกันบาดทะยักนะคะ คุณมีแผลที่หัว ซึ่งมันมีตะปูขึ้นสนิมหล่นมาใส่ ถ้าไม่ฉีดวัค โอกาสป่วยเป็บาดทะยักแล้วเสียค่อนข้างสูง นะคะ คนไข้ไม่เคยได้วัคซีน้อย เข็มนี้จึงจำเป็จะต้องฉีด"
แม้ว่าพยาบาลจะอธิบายด้วยเหตุผลใดใดก็ตาม แต่ถูกปฏิเสธเสียงแข็ง บอก คำเดียว
"ไม่-มี-ทาง" น้องพยาบาบจบใหม่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เพราะน้ำเสียง แววตาของคนไจ้รายนี้ดุมาก ขอร้องให้ฉันมาดูแลคนไข่รายนี้แทน
จนกระทั่งแพทย์ที่อยู่ทนไม่ไหวที่เห็นเ้าหน้าที่ คุยกับคนไข้ไม่จบจึงเข้าไปพูดกับคนไข้เอง พร้อมอธิบายและเกลี้ยกล่อมจนท้ายสุด วลีเด็ดท้ายสุดที่มัดจะได้ยินจากแพทย์เวลาคุยกับที่ใช้จนได้ยินติดหู
เพื่อความปลอดภัยคนไข้ หมอแนะนำให้ฉีดเพื่อป้องกันโรค "เชื่อหมอเถอะหมอเรียนมา"
เป็คำพูดเด็ดที่มักได้ยินหมอพูดบ่อยครั้ง และฉันมักจะเป็ตัวแทนที่ถูกเรียกเข้าไปจัเการฉีดยา เนื่องจากคุณหมอแจ้งว่าจะส่งพยาบาลที่มือปราบเซีที่สุดมาฉีดให้ รับรองว่า เจ็บนิดเดียวเหมือนมดกัด (บาดทะยักยังไงด็ปวดแล้วป่ะ เหมือนมดจริงนะ แต่แน่นอนมดตัวนั้นคือมดตะนอย ซึ่งฉันก็ได้แค่คิดในใจ นี่เป็เคสสุดท้ายของเวรนี้หลังจากที่ฉันผ่านการขึ้นเวรที่มีความเป็ความตายคนไข้อยู่ตลอด เริ่มต้นที่ หลังรับเวร มี1669แจ้งให้ออกรับผู้ป่วยอุบัติเหตุอาการสาหัส3ราย ใส่ท่อช่วยหายใจส่งต่อไปรักษาต่อยังรพ.ศูนย์จากนั้นมีคนไข้หัวใจวายเฉียบพลัน คุณแม่คลอดหน้ารพ. ท้้องนอกมดลูกร่วมกับมีภาวะความดันโลหิตต่ำ มิหน่ำซ้ำยังมีออกชันสูตรคดียาเสพติด...เพื่อนร่วมงานทั้งแพทย์และพยาบาลต่างมองมาที่หน้าของสาวพยาบาลผู้มีความตัวเล็ก ตากลม ผมยาว เหมือนจะสายแบ๊ว แต่เวรแต่ละเวรที่ขึ้นด้วยนั้นเรียกว่ามหาโหด ถึงขนาดเวบาจัดตารางเวร ทั้งแพทย เพื่อนรุ่งนี่รุ่งน้อง ผู้ช่วยเหลือคนไข้ แม้กระทั่งเวรเปลต่างก็แลกเวรหนี เพราะขึ้นชื่อในเื่ความมหาโหดในการดึงดูดคนไข้หนักเข้ามาเวลาอยู่เวร ซึ่งครั้งนี้ก็เช่นกัน ทุกคนล้วนบงความเห็นว่า อายุ25 เวรหนักขนาดนี้ ไปถืือศิลบวดชีซัก3-4วันเถอะ สงสารเพื่อนร่วมงานบ้าง...นี่เป็วลีที่เพื่อนร่วมงานของฉันบอก และหลายคนยินยอมพร้อมใจมาขึ้นเวรให้ เพื่อแลกกับให้ฉันไปถือศิลบรรเทาความหฤโหดของการขึ้นเวรแต่ละครั้ง..
และหลังพิจารณาตัวเองแล้วว่าอาจจะเป็ดั่งเพื่อนร่วมงานบอกก็เป็ได้ เพราะ หลายๆเหตุการณ์มันก็สัมพันธ์กันอยู่อย่างเช่น อยู่ดีๆสร้อยพระก็ขาด แหวนที่แขวนไว้กับสร้อยก็หล่นหาย จักรยานที่ใช้ประจำลมก็รั่ว ทีวีก็พัง เงินก็หาย เพื่อนที่ร่วมห้องพักเดียวกันอยู่ดีๆก็ปอดรั่วต้องนอนรพ. เวลาขึ้นเวร ยอดคนไข้ก็จะมากกว่าคนอื่น2เท่า ยอดส่งต่อก็จะมากกว่าคนอื่นประมาณ4-5เท่า เวลาไปส่งคนไข้นั่งรถแอมบูแลนซ์ก็เกือบชน อยู่ดีๆรถมาตัดหน้า3คันซ้อน จนคนขับรถต้องหันมามองหน้าว่า เชื่อรึยังว่าข่วงนี้ดวงเราแรง...เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้น ใน1เดือนก่อนจะถึงวันเกิด ซึ่งฉันเองก็พิจารณาแล้วว่า อาจจะเป็จริงเหมือนเพื่อนร่วมงานบอกก็เป็ได้ และฉันก็ได้ขอลาหยุด4วัน เพื่อจะได้ไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้เ้ากรรมนายเวร
และเมื่อฉันฉีดวัคซีนให้คนไข้รายนี้เสร็จก็ได้ลงเวรมามองนาฬิกาอยู่ที่ตี1 หมดเวรซักทีและแทบจะหลับตาเดินกลับทีาพักด้วยความอ่อนล้า ข้าวปลาไม่ได้กินเพราะเจอแต่คนไข้หนัก ไม่สามารถปลีกตัวออกไปทานข้าวได้ได้ ยังดีที่ได้นม่เช้าไป1กล่อง...
หลังจากที่กลับห้องไปรู้สึกร่างกายมันเพลียล้าๆ จึงขอหลับบนโซฟา หน้าห้องซักงีบ
รู้สึกสบายจังที่ได้หลับแบบนี้ พระเ้าช่วยฉันไม่อยากตื่นเลย