ฮูหยินรองฮูหยินสามต่างหันไปมองหลี่อันฮวาที่ตอนนี้หน้าบวมเหมือนหน้าหมูหน้าตาหน้าเกลียดแต่ก็ยังมีผมต่างกับหลี่อันหลิง หลี่อันหลินที่ตอนนี้ไม่มีผมใบหน้าเป็แผลเสียโฉม ฮูหยินรองโกรธแค้นมากให้สาวใช้ทั้งสิบคนช่วยจับนังอันเล่อ ฮูหยินสามก็โกรธเช่นกันให้สาวใช้เกือบสิบคนช่วยจับนังอันเล่อจะต้องฆ่ามันและหันศพมันเป็ให้อาหารสุนัข
ฮูหยินรองเข้าไปประคองหลี่อันหลิง " อันหลิงลูกแม่ แม่จะอย่างไรดีกับใบหน้าของลูก"
ฮูหยินสามเข้าไปประคองหลี่อันหลินให้ลุกขึ้นแต่หนังหัวและใบหน้าที่โดนไฟไหม้ทำให้ปวดแสบและเกิดการบ้าคลั่งผลักฮูหยินสามกระเด็น
ฮูหยินรองรีบวิ่งไปช่วยฮูหยินสามให้ลุกขึ้นมาก่อนเพราะจะต้องช่วยกันเล่นนังเด็กปีศาจอันเล่อ
สาวใช้ของฮูหยินใหญ่รีบวิ่งมาก็มองหาคุณหนูรองหลี่อันฮวาเพราะสายตามองเห็นคุณหนูสามหลี่อันหลิง คุณหนูห้าหลี่อันหลินต่างเอามือปิดปากตัวเองไม่ให้ร้องออกมาแล้วมองหาคุณหนูรองก็เห็นชุดที่ใส่สาวใช้ทั้งสี่คนก็รีบวิ่งเข้าไปดูก็ต้องใอีกอ้าปากค้างเอามือปิดปากตัวเองไม่ให้ร้องออกมาสาวใช้ทั้งสี่คนช่วยกันพยุงคุณหนูรองที่สลบเอากลับไปที่จวนฮูหยินใหญ่จาง ฮือ ฮือ คุณหนูรอง
ตอนนี้ทุกคนไม่สนใจใครทั้งสิ้นฮูหยินรอง ฮูหยินสามต้องแก้แค้นให้ลูกสาวของตัวเอง สาวใช้ทั้งหมดเห็นว่าฝ่ายตัวเองมีคนเยอะกว่าต่างก็รุมเข้าไปจับตัวอันเล่อทันที
อันเล่อตั้งรับมานานแล้วทั้งชก ตบ เตะ ต่อย ศอก จนสาวใช้ทั้งยี่สิบคนหน้าแตก ปากแตก หัวแตก แขนหัก ขาหัก ดั้งจมูกหัก ฟันหักหมดปาก สลบกันเป็แถวเหลือนังฮูหยินรอง ฮูหยินสามแค่สองคน อันเล่อจิกหัวฮูหยินรอง ฮูหยินสาม เอาหัวมันสองคนมาชนกันอย่างแรงจนหน้าผากแตกเืไหลนองหน้ามึนหัวเห็นดาวเห็นเดือนฮูหยินล้มหมดสติไปก่อน ส่วนฮูหยินสามกำลังร้องด่า อันเล่ออยู่นั้นก็โดนตบหน้าตบปากที่กำลังด่ายกทุ่มจนสลบนอนแน่นิ่งไม่ไหวติ่ง
หลี่อันหลินเริ่มรู้สึกตัวรีบคลานไปหาแม่ฮูหยินสามนอนร้องไห้อยู่ข้างๆ"ท่านแม่ๆๆ ท่านตื่นสิเ้าค่ะ"
ฮูหยินรองเริ่มรู้สึกตัวลุกขึ้นยืนเดินไปหยิบไม้ตอนนี้อันเล่อหันหลังให้อยู่ สาวใช้คนหนึ่งร้องะโให้อันเล่อระวังข้างหลังแต่จริงๆแล้วอันเล่อรู้สึกตัวก่อนหน้านั้นแล้ว จึงหลบไม้ที่ฮูหยินรองตีลงมา อันเล่อคว้าหยิบไม้ที่ฮูหยินรองลงมือตี เมื่อแย่งไม้จากมือได้แล้วก็ตีฮูหยินรองแบบไม่ยั้งมือตีจนสลบอีกรอบแต่ครั้งนี้อาจไม่ได้สลบธรรมดาอาจถึงกับพิการ
บ่าวในเรือนไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งเพราะโดยปกติไม่มีใครชอบบรรดาฮูหยินของท่านผู้ตรวจการหลี่เฉินกันเลย ยิ่งบรรดาเหล่าสาวใช้พวกนั้นยิ่งไม่มีใครชอบ
พ่อบ้านหลี่ที่หายไปนั้นคือรีบไปรายงานความวุ่นวายในจวนใหญ่ตระกูลหลี่และตามให้มาช่วยจัดการกับเหล่าฮูหยินทั้งหลายให้ท่านราชครูหลี่ฟัง เพราะดูแต่ละคนไม่มีใครยอมใครเลยเมื่อฮูหยินผู้เฒ่าหลี่ตาย ฮูหยินใหญ่ที่เคยปกครองเดินไม่ได้ ฮูหยินรองกับฮูหยินสามก็ไม่กลัวใครอีกแล้วกำลังจะเล่นงาน อนุทั้งสองคนของท่านผู้ตรวจการหลี่เฉิน
ส่วนคุณชายใหญ่กับกองทัพแดนเหนือ คุณชายสี่ไปเรียนที่สำนักศึกษา ส่วนคุณหนูรองหลี่อันฮวาก็เตรียมแก้แค้นอันเล่อ คุณหนูสามหลี่อันหลิง คุณหนูห้าหลี่อันหลินก็คอยยุยงให้คุณหนูรองแก้แค้นแทนฮูหยินใหญ่พวกตัวเองจะได้มาร่วมเล่นงานอันเล่อด้วย
ท่านราชครูหลี่กำลังสอนหนังสือให้องค์ชายแปดกับองค์ชายเก้าเสร็จก็นั่งพักผ่อน และฟังที่พ่อบ้านหลี่รายงานก็ใ รีบเดินทางกลับจวนตระกูลหลี่ด้วยความร้อนใจกลัวจะเกิดเื่ราวใหญ่
ท่านชินอ๋องและอ๋องอ๋องแปดเดินสวนมาทางนี่พอดี จึงร้องทักท่านราชครูหลี่ที่ดูรีบร้อนเดินออกมาจากตำหนักที่สอนหนังสือให้พวกหลานชาย
ท่านชินอ๋อง"ท่านราชครูหลี่จะรีบร้อนไปหรือ"
ท่านราชครูหลี่ "กระหม่อมคารวะท่านชินอ๋องและท่านอ๋องแปด กระหม่อมกำลังรีบกลับจวนตระกูลหลี่เพราะตอนนี้กำลังมีเื่ที่จวนพะยะค่ะ"
ท่านชินอ๋อง ท่านอ๋องแปด ขอตามมาด้วยว่าเกิดเื่อะไรขึ้น
เมื่อรถม้ากลับมาถึงจวนตระกูลหลี่ตามมาด้วยรถม้าประจำตำหนักท่านชินอ๋อง เมื่อรถม้าสองคันจอดคันแรกท่านราชครูหลี่ พ่อบ้านหลี่ เดินลงมาจากรถม้า รถม้าคันที่สองจอด ท่านชินอ๋อง ท่านอ๋องแปด เดินลงมายืนอยู่ข้างๆรถม้า แม่ครัวเก่าแก่ของตระกูลหลี่รีบวิ่งมาหาท่านพ่อบ้านหลี่ ทำความเคารพ ท่านชินอ๋อง ท่านอ๋องแปด ท่านราชครูหลี่ "นายท่านเ้าค่ะ เกิดเื่ใหญ่แล้วเ้าค่ะรีบเข้าไปดูเร็วเ้าค่ะ"
ทุกคนจึงรีบเดินตามแม่ครัวเก่าแก่นั้นไปที่ลานลงโทษ ก็เห็นสภาพฮูหยินรอง ฮูหยินสามที่นอนสลบอยู่กลางลานใกล้ๆมีผู้หญิงหัวโล้นไฟไหม้หนังหัวและใบหน้าเสียโฉมนอนอยู่ข้างๆ พอหลี่อันหลิง หลี่อันหลินเห็นท่านราชครูหลี่ต่างก็ร้องเรียก"ท่านปู่ ฮือๆๆ ช่วยท่านแม่ด้วยเ้าค่ะ ท่านแม่สลบยังไม่ฟื้นเลยเ้าค่ะ"
เลยจากตรงนั้นไปหน่อยก็เห็นสาวใช้ของฮูหยินรองและฮูหยินสามนอนเจ็บตามพื้นยี่สิบกว่าคน ท่านราชครูหลี่พอเห็นหน้าหลานสาวทั้งสองคนถึงกับช็อคเลยที่เดียว
ท่านพ่อบ้านหลี่ "ใครเป็คนทำร้ายคนเหล่านี้แม่ครัวซิว ทำไมถึงโหดร้ายแบบนี้"
แม่ครัวซิวตัวสั่นไปหมด "คนที่ทำร้ายคนทั้งหมดก็นั่งอยู่ตรงนั้นไงละเ้าค่ะ"
อันเล่อยืนขึ้นอย่างไม่เกรงกลัวความผิดอะไร พวกคนเหล่านี้ทำร้ายท่านยายอี้และพี่สาวซูวาของข้าก่อนสั่งโบยตียี่สิบทีแต่ข้ามาช่วยทันเสียก่อน ท่านยายแม่ครัวคนนั้นก็เห็น บ่าวที่ยืนอยู่ในลานลงโทษก็เห็นและข้าเคยบอกไว้แล้วว่าห้ามใครมาแตะต้องคนของข้า แต่ก็ยังคิดที่จะทำร้ายคนของข้า ข้าตัวคนเดียวก็ต้องสั่งสอนคนเหล่านี้เป็ธรรมดาหรือสิ่งที่ข้าพูดมันผิดจากที่ข้าเคยบอก
ท่านราชครูหลี่หายใจเข้าลึกๆแต่เ้าไม่คิดว่าทำเกินไปหรือ หลี่อันหลิง หลี่อันหลิน โดนเผาผมและใบหน้าจนเสียโฉมทั้งสองคน
"แล้วท่านราชครูหลี่เคยรู้ความเลวระยำของพวกมันสองคนบ้างหรือเปล่าเ้าค่ะ" ข้าอันเล่อเกิดมาไม่เคยได้รับการดูแลที่ดีต้องกินอาหารเน่าๆเสียๆเหลือจากในครัวแม่ครัวเก่าแก่คนนี้คงรู้ ตอนข้าสี่หนาวนังคุณหนูห้าอันหลินให้สาวใช้โยนขนมมาให้ข้า ฮูหยินใหญ่บอกว่าข้าเป็ขโมยขนม เด็กสี่หนาวสั่งโบยสิบไม้ ท่านแม่มารับไม้โบยแทนข้าผ่านไปสามวันทนพิษาแไม่ไหวก็เสียชีวิตตอนนั้นท่านไปอยู่ที่ไหน ตลอดเวลาแปดปีที่ผ่านมาชีวิตขอข้าผ่านด้วยความยากลำบาก ต้องโดนแกล้งต่างๆนาๆ จนมาถึงวันที่นังคุณหนูสาม คุณหนูห้าหลอกให้ข้าไปที่ท่าน้ำเพื่อซักชุดที่ไม่เปื้อนแล้วให้สาวใช้ผลักข้าจมน้ำ แต่นรกไม่รับข้า บอกให้ข้ากลับมาแก้แค้นพวกมันทุกคนแล้วท่านมา บอกว่าข้าทำรุนแรง ถ้าไม่ทำพวกมันแล้วท่านคิดว่าพวกมันจะปล่อยข้าหรือเปล่าล่ะ แล้วที่ผ่านๆมา พวกท่านหูหนวกตาบอด กันทั้งหมดใช่ไหม ท่านเป็ถึงราชครูหลี่ รู้เื่ก็ทำเป็ไม่รู้ คนเหล่านี้ฆ่าท่านแม่ของข้า มันฆ่าข้าด้วยเหมือนกันแล้วยังคิดจะฆ่าท่านยายอี้และพี่สาวของข้า พวกมันสำควรตายแล้ว
ท่านราชครูหลี่ โกรธมากจนลืมบางอย่างเสียสนิท "งั้นเ้าก็ไม่ต้องมาอาศัยตระกูลหลี่อีกต่อไป ข้าไม่้าคนที่มาทำร้ายลูกหลานตระกูลของข้า "
อันเล่อ"ได้ข้าก็ไม่ได้อยากอยู่ท่านก็ทำหนังสือตัดขาดข้าออกไปเลย"
ท่านราชครูหลี่ "ไม่ต้องทำหนังสืออะไรทั้งนั้นเพราะเ้าไม่ได้มีชื่ออยู่ในตระกูลหลี่มาั้แ่ต้น"
อันเล่อ "ดีจริง ตระกูลชั้นต่ำแบบนี้ข้าไม่มีชื่ออยู่ถือเป็บุญวาสนาข้าจริงๆ ข้าไม่อยู่ที่นี่แน่นอน แต่มีคำเตือนและฟังให้ทะลุเข้าไปในสมองเน่าๆของพวกเ้าถ้ามีคนของพวกท่านคิดจะมาทำร้ายข้าหรือคนของข้า ตระกูลหลี่อันโง่เง่าของท่านจะไม่เหลือซากให้เห็นอีก ท่านอาจจะไม่ได้แก่ตายแบบธรรมดาแน่นอนข้าขอย้ำไม่เชื่อท่านจะลองดูก็ได้ฮาฮา"
-------------------------------------------
ยังต้องชำระแค้นที่เหลือ
741
