ตอนที่สิบสี่ บัลทาซ่าร์นายกองรักษาพระองค์
ในบรรดาคนที่ฝึกดาบหนึ่งพันคนมีเพียงแค่หนึ่งคนเท่านั้นที่จะได้เป็ทหารหลวง
ในทหารหลวงหนึ่งพันคนนั้นมีหนึ่งคนเท่านั้นที่ได้เป็ทหารองครักษ์และอีกหนึ่งในพันของทหารองครักษ์จึงจะได้รับการฝึกจากแม่ทัพรักษาพระองค์คือตำแหน่งสูงสุดเท่าที่คนธรรมดาที่มาจากสายนักดาบจะมีได้
ทำให้บัลทาซ่าร์มั่นใจในความสามารถของตนเองมาก
ว่หากไม่เจอธนูพิษคำสาปของดาร์กเอลฟ์จะทำให้เขากลายเป็หัวหน้าองครักษ์หลวงก็ไม่ใช่เื่ที่ห่างไกลเกินไป
แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ไม่มีความสุขที่ถอนตัวมาเป็พ่อบ้านพรานป่าในหมู่บ้านที่แสนสงบแห่งนี้
มีภริยาที่เขารักมีลูกที่เขารักก็เพียงพอแล้ว
แต่เขารู้ตัวดีว่าลูกของเขาเป็เด็กพิเศษมาั้แ่เกิดมีอารมณ์รุนแรงเปลี่ยนแปลงดั่งสายลมและฟ้าผ่า
ตอนเด็กเขาไปร้องไห้บนเนินเขาแต่เพียงลำพังด้วยความเศร้าที่ผู้เป็พ่ออย่างเขาไม่อาจเข้าใจได้
แต่จากนั้นเขากลับสงบลงอย่างมากราวกับว่าน้ำตาวันนั้นได้ร้องออกไปหมดแล้วและได้ตัดสินใจบางอย่างลงไป
ตอนนี้บุตรชายของเขาก็ยังสงบแม้กำลังจะต่อสู้กับเขา
ราวกับเห็นภาพของผู้บัญชาการขององครักษ์หลวง
“สิ่งสำคัญที่สุดไม่ใช่เื่ของความว่องไวหรือพละกำลังแต่คือจิตใจที่มั่นคงที่สุด เมื่อยังไม่มีความมั่นใจอย่าได้สะบัดดาบเป็อันขาด”
หากเคนมาได้ยินก็คงจะตอบโต้กลับว่า
“หากพละกำลังและความเร็วมากพอจิตใจก็ไร้ความหมาย”
แต่บัลทาซ่าร์ไม่ได้ยินเคนตอบเช่นนั้น
ฝ่ามือของเคนยังโจมตีกระแทกที่กลางลำตัวของเขาจนร่างกายของเขาลอยออกไปอีกครั้ง
แต่เคนไม่ได้รุกไล่ต่อ
ร่างกายของเขากลับมาสู่ท่วงท่าเตรียมพร้อมอย่างเดิมอีกครั้ง
ไม่มีความรู้สึกประมาทไม่มีความรู้สึกเย้ยหยัน มีแต่จิตสมาธิที่มุ่งหมายจะจัดการกับเป้าหมายที่อยู่ตรงหน้า
บัลทาซ่าร์ใช้ดาบเลียดดิน
โจมตีจากมุมต่ำที่ไม่น่าจะทำได้
เป็กระบวนท่าดาบของพวกนอกกฎหมายมากกว่าที่คนของสำนักองครักษ์อย่างเขาจะใช้
แต่ในประสบการร์ที่ผ่านมาเขาก็เจอกับพวกนอกกฎหมายที่ใช้วิชาดาบพวกนี้มามากพอสมควร จึงสามารถใช้ออกมาในครั้งนี้
แต่ทว่า
เปรี้ยง
เปรี้ยง
เปรี้ยง
หมัดสามครั้งที่ราวกับโจมตีพร้อมกันในคราวเดียว
ชกเข้าที่คาง
หน้าอก
ท้องน้อย
สามครั้งพร้อมกันจนบัลทาซ่าร์กระเด็นไปอีกครั้ง
คราวนี้เขาลุกแทบไม่ขึ้นจริงๆ
แต่ทว่าบุตรชายของเขาเคนก็ยื่นมือที่มีแสงสว่างมาที่เขาทำให้ร่างกายของเขาสดชื่นขึ้นอวัยวะภายในที่รู้สึกมีอาการาเ็ตกค้างก็ค่อยๆหายไป
แม้แต่อาการเหนื่อยทางกายก็หายไป
“มาสู้กันต่อเถอะครับท่านพ่อ”
เคนยิ้มอย่างอ่อนโยน
ที่ดีใจพ่อของตนเองเป็ห่วง
พยายามสอนกระบวนท่าของพวกนอกกฎหมายที่พวกโจรในเกมส์มักจะใช้
มิน่าพ่อของเราเป็ผู้ร้ายหลบหนีคดีมาและกลับตัวนี่เอง
แต่ก็ยังแสดงกระบวนท่านี้ออกมาเพื่อสอนให้เรามีประสบการณ์การต่อสู้จริง
เคนคิดเช่นนั้น
แต่บัลทาซ่าร์ไม่อยากสู้ต่ออีกแล้ว!!!
ใครจะอยากโดนชกฝ่ายเดียวตลอดเวลาได้