ยามเช้าของวันที่สองหลังจากการแต่งงาน ลี่หยานั่งอยู่ในห้องหรูหราของจวนตระกูลหวัง สายตาของนางทอดมองออกไปยังสวนดอกไม้ที่เบ่งบานอยู่ภายนอก แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความกังวลและความไม่มั่นใจ
ทันใดนั้น เสียงหัวเราะคิกคักก็ดังขึ้นจากทางเดินด้านนอก ก่อนที่ประตูจะเปิดออก เผยให้เห็นหยางหนิง เพื่อนสนิทของลี่หยา และเสี่ยวลี่ สาวใช้ผู้ซื่อสัตย์ ทั้งสองเดินเข้ามาพร้อมกัน หยางหนิงสวมชุดสีสดใสที่เข้ากับบุคลิกขี้เล่นของนาง ส่วนเสี่ยวลี่ถือถาดชามาด้วย ทั้งคู่มีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"ลี่หยา!" หยางหนิงเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงสดใส "ข้ากับเสี่ยวลี่กำลังคุยกันเื่คืนแรกของเ้าอยู่พอดี" นางพูดพลางหัวเราะคิกคัก เสี่ยวลี่วางถาดชาลงบนโต๊ะเบา ๆ ก่อนจะหันมามองลี่หยาด้วยดวงตาที่เป็ประกาย
"ใช่เ้าค่ะ คุณหนู" เสี่ยวลี่เสริมด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น "พวกเราอยากรู้ว่าเมื่อคืนเป็อย่างไรบ้าง เหมือนในนิยายที่พวกเราแอบซื้อมาจากตรอกลับหยิ่นหรือเปล่า?"
ลี่หยาหันมามองเพื่อนทั้งสองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่แน่ใจและกังวล "เขา...เขาไม่เข้าใกล้ข้าเลย ข้าทำอะไรผิดหรือเปล่า?" นางถามเสียงเบา ราวกับกลัวว่าคำกล่าวของตนจะลอยไปถึงหูของใครอื่น
หยางหนิงและเสี่ยวลี่ต่างก็หันมามองหน้ากัน ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างขบขัน "บางทีคุณชายหวังอาจจะเขินอายก็ได้นะ" หยางหนิงกล่าวพลางยิ้ม "ข้าเคยอ่านนิยายที่มีเื่ราวคล้าย ๆ กันนี้ ในเื่นั้นฝ่ายชายเงอะงะและทำอะไรผิดพลาดในคืนแรก แต่สุดท้ายก็กลายเป็เื่ตลกที่ทำให้ทั้งคู่หัวเราะและใกล้ชิดกันมากขึ้น"
เสี่ยวลี่พยักหน้าเห็นด้วย "ใช่เ้าค่ะ บางครั้งความผิดพลาดก็ทำให้เราได้เรียนรู้และเข้าใจกันมากขึ้น บางทีคืนนี้คุณชายหวังอาจจะกล้าขึ้นก็ได้นะเ้าคะ"
ลี่หยาถอนหายใจลึก รู้สึกกังวลใจ "ข้าหวังว่าเขาจะเพียงแค่เขินอาย แต่ข้าก็อดคิดไม่ได้ว่าเขาอาจจะไม่ชอบข้า ข้าพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด แต่เมื่อเขาไม่เข้าใกล้ข้าเลย ข้าก็อดสงสัยไม่ได้ว่าข้าทำอะไรผิดไปหรือเปล่า ข้ากลัวว่าเขาจะไม่พอใจในตัวข้า หรืออาจจะมีสิ่งใดที่ข้าควรปรับปรุง ข้ารู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองเลยจริง ๆ"
หยางหนิงยิ้มให้กำลังใจ "อย่าคิดมากเลยลี่หยา บางทีเขาอาจจะ้าเวลาในการปรับตัว ข้ารู้ว่าเ้ามีเสน่ห์และความอบอุ่นที่ใคร ๆ ก็ต้องหลงรัก"
ลี่หยารู้สึกผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย "ข้าจะลองอีกครั้งในคืนนี้ ขอบใจเ้ามากนะ หยางหนิง เสี่ยวลี่"
หยางหนิงพยักหน้าอย่างมุ่งมั่น ก่อนจะหันไปสั่งเสี่ยวลี่ "เสี่ยวลี่ ไปเตรียมน้ำอาบให้ลี่หยาหน่อย ข้าจะกลับไปที่จวนของข้าแล้วจะรีบกลับมา" นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตั้งใจ
เสี่ยวลี่รีบออกไปเตรียมน้ำอาบตามคำสั่ง ขณะที่หยางหนิงวิ่งกลับไปยังจวนของนางเอง ไม่นานนัก หยางหนิงก็กลับมาพร้อมกับห่อสมุนไพรขนาดใหญ่ในมือ "นี่เป็สมุนไพรสูตรลับของตระกูลข้า" นางกล่าวด้วยรอยยิ้ม "สตรีใดได้อาบแล้วตัวจะหอม บุรุษทั้งหลายจะต้องหลงใหล"
เสี่ยวลี่รับห่อสมุนไพรจากหยางหนิงด้วยความตื่นเต้น "ข้าจะเอาใส่น้ำให้คุณหนูอาบเดี๋ยวนี้เ้าค่ะ" นางกล่าวพลางรีบไปเตรียมน้ำอาบให้ลี่หยา
เมื่อทุกอย่างพร้อม หยางหนิงก็พาลี่หยาลงในอ่างน้ำอุ่นที่มีกลิ่นหอมของสมุนไพรอบอวลอยู่รอบ ๆ บรรยากาศในห้องน้ำเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความห่วงใยจากสหายสนิทและสาวใช้ที่ซื่อสัตย์
หยางหนิงไม่รอช้าที่จะเริ่มต้นกำกับการอาบน้ำให้ลี่หยาอย่างละเอียด นางชี้แนะด้วยความเอาใจใส่
"ตรงนี้ต้องขัดเบา ๆ นะลี่หยา" หยางหนิงกล่าวพลางยิ้ม "สมุนไพรนี้จะทำให้ผิวของเ้าหอมและนุ่มนวล"
เสี่ยวลี่ที่อยู่ข้าง ๆ ก็ไม่ยอมน้อยหน้า นางช่วยล้างผมของลี่หยาอย่างอ่อนโยน "คุณหนูจะต้องสวยที่สุดในคืนนี้แน่นอนเ้าค่ะ" นางกล่าวด้วยความมั่นใจ เสียงหัวเราะคิกคักของทั้งสองดังขึ้นเป็ระยะ ๆ เมื่อหยางหนิงและเสี่ยวลี่ต่างก็พยายามทำให้การอาบน้ำครั้งนี้เป็ประสบการณ์ที่ผ่อนคลายและสนุกสนาน
หยางหนิงหยิบฟองน้ำขึ้นมาและเริ่มขัดผิวของลี่หยาด้วยความระมัดระวัง "เ้ารู้ไหมลี่หยา สมุนไพรนี้เป็สูตรลับของตระกูลข้า สตรีใดได้อาบแล้วตัวจะหอม บุรุษทั้งหลายจะต้องหลงใหล" นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
ลี่หยาหัวเราะเบา ๆ "ข้าหวังว่ามันจะได้ผลนะ ข้ารู้สึกดีขึ้นมากแล้ว" นางกล่าวด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
เสี่ยวลี่ที่กำลังล้างผมให้ลี่หยาก็เสริมขึ้น "คุณหนูไม่ต้องกังวลเลยเ้าค่ะ คืนนี้คุณชายหวังจะต้องประทับใจแน่นอน" นางกล่าวพลางบีบผมของลี่หยาเบา ๆ เพื่อให้น้ำสมุนไพรซึมซาบเข้าไป
บรรยากาศในห้องน้ำเต็มไปด้วยความวุ่นวายเล็กน้อย แต่ก็อบอุ่นและเต็มไปด้วยความรัก หยางหนิงและเสี่ยวลี่ต่างก็ทำหน้าที่ของตนอย่างขะมักเขม้น ทั้งสองช่วยกันดูแลลี่หยาประดุจอาบน้ำให้ทารกแรกเกิด ความใส่ใจในรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของพวกนางทำให้ลี่หยารู้สึกได้รับการดูแลและห่วงใยอย่างแท้จริง
เมื่อการอาบน้ำเสร็จสิ้น ลี่หยารู้สึกสดชื่นและมั่นใจมากขึ้น นางรู้สึกขอบคุณในน้ำใจของสหายสนิทและสาวใช้ที่คอยอยู่เคียงข้างเธอเสมอ "ขอบใจเ้าทั้งสองคนมาก ข้ารู้สึกดีขึ้นมากจริง ๆ" ลี่หยากล่าวด้วยรอยยิ้ม
ลี่หยารู้สึกอบอุ่นใจอย่างมาก น้ำใจของสหายและบ่าวที่มีต่อเธอทำให้เธอรู้สึกได้รับการดูแลและห่วงใยอย่างแท้จริง "ข้ารู้สึกดีขึ้นมาก ขอบใจเ้าทั้งสองคนจริง ๆ" นางกล่าวด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
การอาบน้ำในวันนี้ไม่เพียงแต่ทำให้ลี่หยารู้สึกสดชื่น แต่ยังทำให้เธอรู้สึกถึงความรักและความห่วงใยจากสหายสนิทและสาวใช้ที่คอยอยู่เคียงข้างเธอเสมอ นางตัดสินใจที่จะพยายามทำให้ความสัมพันธ์กับหวังหยางดีขึ้นในคืนนี้ และหวังว่าเขาจะเปิดใจและยอมรับนางในที่สุด
2K
