ตอนที่3 สมบัติ
ดวงจิตกริชเพชร เหมือนกำลังล่องลอยไปอย่างไร้จุดหมาย ค่อยๆลงไปในพื้นผิวน้ำทะเลอันกว้างใหญ่ ดำดิ่งสู่พื้นมหาสมุทร พร้อมกับดวงไฟสีเขียว และดวงไฟสีเหลือง ชายหนุ่มก็ไม่รู้ว่าเหตุผลกลใด
ทำไม? ตัวเองถึงล่องลอย เหมือนกำลังแสวงหาอะไรในโลกใบนี้ ไปแบบไม่สามารถบังคับทิศทางอะไรได้ คล้ายเมฆหมอก ที่ลอยตรงไปแสนเชื่องช้า เอื่อยเฉื่อย
ตอนนี้ชายหนุ่มลอยตัว อยู่เหนือพื้นทรายในทะเลสีคราม พบเห็นไข่ ก้อนกลมๆบ้างเป็ก้อนรีๆบ้าง กระจัดกระจายอยู่ใต้พื้นมหาสมุทร
วาบ! วาบ! พรึบ
ดวงไฟสีเหลืองอ่อน พุ่งนำหน้า วาบหายเข้าไปในไข่สีขาวใบหนึ่ง แล้วทะลุออกมา เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดวงไฟสีเขียวอ่อนลอยวาบ เข้าตามหลังเหมือนกัน
วาบ!!..........วับๆ!!
แต่คราวนี้ เกิดปฏิกิริยาที่กริชเพชรเห็นอย่างชัดเจน ไข่สีขาวกลับกลาย เปล่งแสงเรืองๆ ออกมาเป็สีเขียวอ่อนๆ ห่อหุ้มไว้
'ฮึ.....ทำไม? มันไม่ออกมา.....ดวงสีเขียวนั่น..สิงสถิตอยู่กับไข่ใบนั้น หรือว่าดวงไฟทุกดวง ต้องหาไข่ของตัวเองให้พบ เพื่อถือกำเนิด..???! ไข่สีขาวทำไม? เปลี่ยนเป็สีเขียวตามลูกไฟ'
กริชเพชรพยายามคิดหาเหตุผล ทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต กริชเพชรต้องขบคิดสงสัย เป็ความเคยชินเฉพาะตัวของเขานั่นเอง
แล้วดวงไฟที่เป็ประกายสีเขียว มันห่อหุ้มติดสนิทกับไข่ใบนั้น ไม่หลุดลอยจากไปไหน ไฟสีเหลืองอ่อนกับดวงจิตกริชเพชร พุ่งผ่านเข้าไข่ใบหนึ่ง ที่อยู่ใต้มหาสมุทร มันใหญ่มากๆ
"รู้แล้วหาที่เกิดแบบนี้นี่เอง..!.."
ชายหนุ่มแปลกใจและยินดี ที่ค้นพบการกำเนิดชีวิตของโลกใบนี้
"ตกลงว่าดวงไฟทุกดวง ต้องมาสถิตอยู่กับไข่แบบนี้รึ เราทำไม? ..ไม่เกิดไปเป็คนในท้องมนุษย์'
กริชเพชรคิดใและสับสน
เขาลอยเข้าชนไข่ใบหนึ่ง แต่ว่ากับไม่เกิดปฏิกิริยาใดๆ ทั้งสิ้น
วูบๆ!!
"ง่ะ!! ..??? ..อ้า.ทำไม? อยู่ไม่ได้ละ..งง..? "
ดวงไฟสีเหลืองอ่อนก็เช่นกัน ลูกไฟทั้งสองดวง ยังพุ่งตรงไปด้านหน้าเรื่อยๆ จนพ้นผืนน้ำมหาสมุทร พุ่งวาบเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร ที่ตอนนี้มองไปทางไหน ก็มีแต่เปลวไฟลาวา
ที่ปะทุขึ้นอย่างน่าหวาดกลัวรอบๆบริเวณนั้น แต่ชายหนุ่มกลับไม่รู้สึกหนาวร้อน กับบรรยากาศ ที่เหมือนว่ามันจะเผาไหม้ตัวเขา ให้กลายเป็จุณได้
กริชเพชรยังคงล่องลอย ประกบคู่ไปกับดวงไฟสีเหลืองอ่อน จนพบไข่สองใบขนาดั์ วางอยู่บนชะง่อนหิน ดวงไฟสีเหลืองลอยวาบเข้าไปใน ไข่ใบสีขาวนั่นทันที
วูบ!!
เกิดปฏิกิริยา เหมือนกับดวงไฟสีเขียวอ่อน ไข่สีขาวเปลี่ยนแปลงเป็ห่อหุ้ม ด้วยประกายแสงสีเหลืองเจิดจ้า ขึ้นมาทันที ชายหนุ่มพุ่งวาบเข้าไข่อีกใบ แล้วทะลุออกมาเหมือนเดิม
วาบ วาบ..
'เฮ่ย..ไอ้ดวงไฟสีเหลือง มันเข้าไปได้ แล้วเราทำไม? อยู่ในไข่ใบนี้ไม่ได้เนี่ย ถ้าเกิดกับไข่ใบนี้ได้ มีหวังรอดอีกนาน ไฟสีเหลืองดวงดีสุดๆ
ไข่เท่าูเาขนาดย่อม อย่างกับลูกบอลลูนขนาดั์ โอ้โห! ..แล้วถ้ามันเกิดมาโตเต็มที่ ตัวจะใหญ่ขนาดไหน..อิจฉาโคตรๆ ..'
กริชเพชรมองดวงไฟสีเหลืองอ่อนที่ ห่อหุ้มไข่ั์ใบนั้น ด้วยสายตาละห้อย ดวงจิตของเขาพุ่งผ่านไปเกือบทั่วโลก อย่างเชื่องช้า
พอเขาเข้าใกล้ไข่ใบไหน มันก็เหมือนมีพลังดึงดูด ให้ดวงจิตลอยเข้าไปหามัน แต่กลับไม่สามารถสถิตอยู่ได้
กริชเพชรผ่านอาณาจักรทั้งหลาย ในโลกใบนี้มาแทบหมดสิ้นก็ว่าได้ เขาล่องลอยเป็ปีหาที่สถิตไม่ได้สักที ชายหนุ่มก็ไม่รู้สาเหตุ ไข่ที่ต่างๆ เหมือนจะไม่ต้อนรับเขา
บางครั้งชายหนุ่ม หลุดรอดเข้าไปในอาณาจักร ที่มีผู้คนเหมือนกัน พวกเขาเป็คนหนุ่มสาว และคนชราเท่านั้น กริชเพชรคิดแปลกใจว่าทำไม? ในอาณาจักรเ่าั้
ไม่มีเด็กๆ อยู่เลยสักคนเดียว หรือพวกมนุษย์เหล่านี้ ไม่ให้กำเนิดเด็กด้วยตัวเอง พวกเขาออกลูกเป็ไข่รึ คำถามมันประดังเข้าในสมองชายหนุ่ม ชนิดว่าคิดแทบหัวจะะเิ กับสิ่งที่เขาเห็น
อ๊ากๆ!!
ตูมๆ!!
บางทีก็มีการต่อสู้ ระหว่างสัตว์ประหลาด ที่รูปร่างและสีสันต่างกัน กัดกินสู้รบอย่างกระหายเื โลกนี้มันไม่ใช่โลกมนุษย์ มันเหมือนกริชเพชร อยู่ในนิยายยังไงไม่รู้
เขาถามตัวเองตลอดเวลาว่า พระเ้าให้เขามาเกิดบนโลกนี้จริงๆรึ ชายหนุ่มผ่านเมืองใหญ่ มีกำแพงล้อมรอบนับสิบเมือง แต่ก็ยังไม่สามารถเข้าไปอยู่ในไข่ ที่ค้นพบในแหล่งต่างๆ ได้เลยแม้สักใบเดียว
มีครั้งหนึ่งที่เขาดีใจสุดๆ ค้นพบที่ประหลาดบนเกาะขนาดใหญ่ ปกคลุมด้วยหมอกสีเขียว มีไข่สีดำไม่เหมือนไข่ที่ไหน ในซอกหลืบลึก ของหุบเขากลางเกาะ แต่ที่กริชเพชรดีใจไม่ใช่ไข่สีดำ กับเป็กองเพชรนิลจินดา และกล่องสมบัติขนาดใหญ่มากมาย
ชายหนุ่มภาวนาให้ตัวเอง สามารถเข้าไปอยู่ในไข่สีดำเหล่านี้ได้ เขาเกิดมาที่นี่คงได้มันแบบสะใจ
'เฮ้ย ..ได้เป็สัตว์ประหลาด มีทรัพย์สมบัติในโลกใบนี้มากมาย โดยไม่ต้องแสวงหา ชีวิตเราคงจะฟินสุดๆ '
จริงดังคาด ไข่สีดำมีพลังดึงดูดรุนแรงกว่าปกติ มันดูดดวงจิตกริชเพชร เข้าไปในตัวของมันทันที
วูบ!
"ง่ะ..!!? "
เป็เหมือนเดิม ดวงจิตของกริชเพชรทะลุผ่านแล้วจากไป ชายหนุ่มหันไปมองดูด้วยสายตาละห้อย สุดแสนจะเสียดายน้ำลายไหลยืดๆ
ผ่านพ้นไปหลายวัน ที่ดวงจิตของเขาล่องลอย แบบไร้ความหวัง ไข่ใบไหนก็ปฏิเสธเขาทุกใบไป มันทำให้กริชเพชร แสนจะท้อแท้ในจิตใจ
ฮึ!!? ..
สุดท้ายดวงไฟของกริชเพชร ก็ล่องลอยมาถึงเกาะเล็กๆแห่งหนึ่ง ที่มีลำธารอยู่ตรงซอกเขา เป็ผืนป่าขนาดย่อมๆ เหมือนไข่ดาวอยู่กลางเกาะ
ที่มีน้ำทะเลโอบล้อมรอบ กริชเพชรลอยเข้าไปในเกาะเล็กๆ แห่งนั้น พบลำธารน้ำใส ไหลลงมาจากบนยอดเขากลางเกาะ
ชายหนุ่มมองเห็นไข่ลูกเล็กๆ เท่ากับไข่เต่า กระจัดกระจายอยู่บนพื้นทราย สีขาววาววับเต็มไปหมด ดวงจิตของเขาถูกดึงเข้าไปในไข่เ่าั้ ใบแล้วใบเล่า
วูบๆ ๆ!
????!!! ..
แต่มันก็ผ่านพ้นออกมาทุกครั้ง ชายหนุ่มรู้สึกสิ้นหวัง หรือเขาเป็ดวงิญญา ที่ไม่ได้ถูกเลือกมาเกิดที่นี่ ยังมีโลกใหม่อีกไหม ที่กริชเพชรจะต้องเดินทางไป หลังจากสำรวจที่นี่หมดสิ้นแล้ว
ความคิดของชายหนุ่ม เลื่อนลอยไปเรื่อยๆ รู้สึกท้อแท้ และหมดหวัง ดวงไฟทั้งหลายที่กระจัดกระจาย ลอยมาในโลกใบนี้ พร้อมๆกันกับเขา ต่างหายไปหมดสิ้นในเดือนนี้
แทบจะไม่พบเลยสักดวงเดียว กริชเพชรยังคงล่องลอยลึกเข้าไป ในป่าตามลำธารน้ำ สุดท้ายสายตาของกริชเพชร เห็นไข่ใบหนึ่ง วางอยู่ในโพรงท่อนไม้ข้างลำธาร
มันเท่ากับไข่ห่านธรรมดานี่เอง เหมือนเช่นเคยพลังของไข่สีขาว ดึงดูดดวงจิตกริชเพชร วาบเข้าไปหามัน แบบอัตโนมัติ เขาคิดว่าก็คงจะเป็อย่างเก่า ที่พุ่งผ่านไข่ใบนั้นออกไป
ฉับพลันไข่สีขาว ก็เปล่งประกายวาววับ ห่อหุ้มด้วยแสงสีรุ้งเจ็ดสี สลับกันไปมา ยิ่งกว่าไฟเธคเลเซอร์กลางกรุงเทพฯ เสียอีก มันบาดตาบาดใจสำหรับผู้พบเห็น
วูบ!
วาบๆ ๆ ๆ!!
“ฮ่าๆ ๆ!!? ..สุดท้ายก็ได้ที่เกิดซะที..เป็ไข่กระจ้อยร่อยนี่เอง..เฮ้อ! ..?”
กริชเพชรพูดกับตัวเองเป็ครั้งสุดท้าย
เขาคิดว่า ดวงจิตความสำนึกผิดชอบชั่วดีของเขา คงจะต้องดับสูญเพราะการเกิดใหม่ในไข่ใบนี้ ชายหนุ่มค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ
เฮ้ย....
"เป็ได้แค่ไข่ห่านใบหนึ่ง มีชีวิตเกิดขึ้นมาไม่กี่วัน อาจจะตายไป เกิดเป็ตัวอะไรในโลกใหม่ก็ได้ ดีเหมือนกัน โลกนี้มันช่างดูแล้วโหดร้ายจริงๆ มีแต่สัตว์ประหลาดเต็มไปหมด"
"..."
…………………………………………………………………………………………………………….......
4K
