ตอนที่6 ตัวตนของชุนจิ
“เ้าตื่นแล้วหรือมาช่วยข้าฝึกสิ”เทียนถางหยุดเคลื่อนไหวและกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังชุนจิเมื่อได้ยินจากที่มันกำลังโกรธเปลี่ยนไปเป็สนุกสนานและพุ่งขึ้นมาบนลานฝึกทั้งสองจ้องมองกันและเปลี่ยนเป็ไปตั้งท่าเพื่อสู้กันด้วยมือเปล่า
“ตูม ปัก วิ้ง”การต่อสู้ที่รุนแรงได้เริ่มขึ้นมันไปด้วยความรุนแรงแต่มันก็เป็เพียงแค่การฝึกเท่านั้นซึ่งการโจมตีแต่ละครึ่งไม่ได้้าที่จะเอาชีวิตแต่เป็การโจมตีให้สลบทั้งสองคนเคลื่อนไหวได้รวดเร็วมากแต่เทียนถางได้เปรียบมากเื่ความเร็ว ฝ่ามือที่เต็มไปด้วยพลังปราณอสนีบาตกระแทกเข้าใส่อกของชุนจิจนปลิวออกไป
“ชุดของเ้าอยู่ในระดับาหรือนี้”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าตกตะลึงชุนจิยิ้มออกมาก่อนที่มันจะหายไปพริบตาต่อมาหมัดที่เต็มไปด้วยพลังปราณธาตุวายุกระแทกเข้าใส่อกของเทียนถางรูปแบบป้องกันทั้งหมดทำงานแต่มันไม่สามารถที่จะป้องกันการโจมตีของชุนจิได้เลยเทียนถางใช้ทักษะเกราะอ่อนเทพสมุทร ทันที
“ปัก ฟุม”เทียนถางถูกกระแทกจนปลิวออกไปแต่มันก็ยังสามารถที่จะรับการโจมตีได้อย่างง่ายดายและยิ้มออกมาเทียนถางะเิพลังปราณธาตุเหมัน อสนีบาตและเพลิงสีดำออกมาจำนวนมากและพุ่งเข้าใส่ชุนจิอีกครั้งปราณวายุของชินจุะเิสร้างดาบขึ้นมาภายในมือทั้งสองข้างของมันพร้อมพุ่งเข้าใส่เทียนถาง
“ติ้ง ฟุม”เทียนถางเปลี่ยนปราณเหมันเป็หอกและเข้าโจมตีชุนจิการต่อสู้ของทั้งสองเต็มไปด้วยความรุนแรงราวกับการต่อสู้เพื่อสังหารแต่ทั้งสองกับยิ้มออกมาเพราะการต่อสู้นี้ทำให้พวกมันทั้งสองพัฒนาขึ้นด้วยความเร็วสูงเทียนถางสามารถที่จะััได้เลยว่าตอนนี้ร่างกายของมันสั่นะเือย่างรุนแรง
เทียนถางะเิพลังออกมาอย่างรุนแรงการต่อสู้ของทั้งสองทำให้ทั่วทั้งคฤหาสน์สั่นะเือย่างรุนแรงและคนก็เริ่มที่จะเข้ามารวมตัวกับรอบลานฝึกแต่เทียนถางและชุนจิก็ไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อยการต่อสู้ของทั้งสองเต็มไปด้วยพลังอย่างบ้าคลั่งและตอนนี้เทียนถางก็เริ่มได้เปรียบแต่พริบตานั้นทั่วร่างกายของชุนจิก็ะเิพลังออกมาจำนวนมาก
“อัก...”เทียนถางถูกฟันอย่างรุนแรงโลหิตะเิออกมาจากร่างกายของมันและส่งมันปลิวออกไปปรากฏดาบจำนวนหลายร้อยเล่มด้านข้างร่างกายของมันด้วยสีหน้าดุร้ายและสะบัดมือส่งดาบจำนวนมากพุ่งเข้าใส่เทียนถาง
“กรอบ กรอบ”เทียนถางใช้ทักษะ อาณาเขตเยือกแข็ง์ ด้วยความเร็วสูงแช่แข็งดาบทั้งหมดของชุนจิและพุ่งเข้าใส่ชุนจิอีกครั้งด้วยความเร็วสูงอสนีบาตฟาดเข้าใส่ชุนจิที่พยายามจะตามเทียนถางมันจึงได้ฟันคลื่นดาบเข้าปะทะ
“วิ้ง ตูม”เทียนถางพุ่งเข้ามาด้านหน้าของชุนจิในพริบตาและรวบรวมพลังใช้ทักษะดรรชนีปลิดชีพั์ แต่มันไม่ได้ใช้ดรรชนีในการโจมตีแต่เป็ฝ่ามือซัดเข้าใส่กลางอกของชุนจิอย่างสุดแรงคลื่นเพลิงั์ฟ้าะเิออกไปทั่วทุกทิศ
“อัก....”ชุนจิปลิวออกไปมันกระอักโลหิตออกมาจำนวนมากเพราะว่าการโจมตีของเทียนถางได้ผลเป้นอย่างมากทั้งพลังทำลายและพลังปราณที่รุนแรงชุนจิลุกขึ้นยืนพร้อมะเิพลังะเิครึ่งเทวะโลกขั้นที่สองออกมาอย่างรุนแรง ตอนนี้มันเอาจริงแล้ว
“ข้ายอมแพ้ถ้าข้าอยู่ในระดับเดียวกับเ้าข้าจะสู้กับเ้าละนะแต่ตอนนี้ก็ราวกับเอาชีวิตไปทิ้ง”เทียนถางโบกมือพร้อมกล่าวออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ชุนจิตกตะลึงมากก่อนที่จะหัวเราะออกมาทันใช้มือกลุ่มไปที่ท้องด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขและล้มลงไปที่พื้นพร้อมเสียงหัวเราะ
“เทียนถางเ้าไปที่นิกายจักรพรรดิากับข้าหรือไม่”ชุนจิลุกขึ้นมานั่งและจ้องมองไปที่เทียนถางที่กำลังบิดไปมามันกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเมื่อทุกคนได้ยินก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงเทียนถางประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าชุนจิมีนิกายอยู่ด้วย มันจึงได้เริ่มครุ่นคิดเพราะการที่มันอยู่ที่คฤหาสน์คงช่วยสิ่งใดมันไม่ได้มาก
“ท่านแม่ข้าจะเข้านิกายจักรพรรดิาได้หรือไม่”เทียนถางหันไปจ้องมองที่เทียนเซียร์ที่กำลังตกตะลึงพร้อมกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังนางเงียบไปสักพักและพยักหน้าตอบเหล่าผู้าุโและกลุ่มพี่น้องของเทียนถางเริ่มเข้ามาห้ามนางแต่ไม่มีใครที่สามารถเปลี่ยนใจนางได้เทียนโคเองก็ไม่เห็นด้วยเทียนถางจึงได้เริ่มสงสัย
“หลานถางที่นิกายนั้นทุกคนต่างรังเกียจพวกเราเหล่าคฤหาสน์ผู้ที่จะไปอยู่ที่นั้นจะต้องมีความแข็งแกร่งเพียงพอเสียก่อนเ้ายังอยู่เพียงแค่ระดับครึ่งาเท่านั้น”เทียนโคกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลเทียนถางเต็มไปด้วยความดุร้ายเมื่อได้ยินทุกคนกำลังแสดงออกว่าตัวตนของมันนั้นอ่อนแอ
“ไม่ต้องห่วงเลยนั้นหรอกข้าคือศิษย์ของรองผู้นำนิกายจักรพรรดิาจะไม่มีผู้ใดทำลายเข้าได้”ชุนจิกล่าวออกมาก่อนที่เทียนถางจะได้กล่าวเมื่อทุกคนได้รู้ว่าชุนจิคือศิษย์ของรองผู้นำนิกายจักรพรรดิาก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงแต่แน่นอนว่าความแข็งแกร่งระดับนี้ไม่ได้มาได้อย่างง่ายดายอย่างแน่นอน
“พวกท่านทุกคนกำลังคิดว่าข้าคนนี้อ่อนแอหรือ”เทียนถางกล่าวออกมาน้ำเสียงของมันเต็มไปด้วยความดุร้ายท้องฟ้าที่กำลังสดใส่ตอนนี้กำลังเต็มไปด้วยความเมฆสีดำจำนวนมากและอสนีบาตก็วิ่งไปมาพร้อมกับความเย็นกำลังแทรกแซงบรรยากาศอันอบอุ่นออร่าแห่งความตายะเิออกมาจากร่างกายของเทียนถาง
“ตูมมมม”เพลิงั์ฟ้าของเทียนถางะเิออกจากร่างกายหมุนราวกับพายุขนาดใหญ่พุ่งสูงขึ้นไปหลายสิบกิโลเมตรและประสาทเข้ากับพายุอสนีบาตและพายุเดหมันอันบ้าคลั่งยกมือทั้งสองข้างขึ้นพิภพทั้งหมดสั่นะเือย่างรุนแรงและแสงสว่างก็พุ่งออกมาจากรอยแยกของพื้นพิภพทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“ศัตรูของข้าทั้งหมดจะต้องตายต่อให้เป็นิกายทั้งนิกายข้าสามารถที่จะทำลายได้เพียงการโจมตีเดียวพวกท่านคิดว่าข้าอ่อนแอเช่นนั้นหรือ”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าเ็าและเต็มไปด้วยความโกรธทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความหวาดกลัวเมื่ออยู่ต่อหน้าพลังจำนวนมหาศาลมหาศาลของเทียนถาง
“พอเถอะเ้าคิดจะทำลายคฤหาสน์นี้หรือ”ชินจิที่ตกตะลึงเช่นกันแต่เมื่อมันได้สติก็กล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเทียนถางสลายพลังทั้งหมดออกไปอย่างช้าๆท้องฟ้ากลับมาเป็เช่นเดิมและพิภพก็กลายเป็เช่นเดิม
“ต้องขออภัยข้าค่อนข้างที่จะเกลียดการถูกดูถูกเพราะคนที่ทำเช่นนั้นส่วนใหญ่จะถูกข้าสังหารจนหมดสิ้น”เทียนถางกล่าออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดทุกคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเมื่อได้ยินเช่นนั้นแต่ชุนจิกับพุ่งเข้าโอบคอของเทียนถางด้วยรอยยิ้ม
“ฮ่า ฮ่าเช่นนั้นพรุ่งนี้เราไปที่นิกายจักรพรรดิากันข้าจะพาเ้าไปแนะนำกับอาจารย์”ชุนจิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเทียนถางยักไหล่ด้วยสีหน้าเฉยชาและคืนนั้นงานเลี้ยงก็ได้เริ่มขึ้นเทียนถางและชุนจิดื่มสุรากันอีกครั้งอย่างมีความสุข
“ท่านแม่นี้คือหยกสื่อสารของข้าท่านติดต่อมาได้ตลอดเมื่อคฤหาสน์มีภัยท่านต้องติดต่อตามมานะข้าเป็ห่วงท่านกับพี่น้อง”เทียนถางในตอนนี้เมามากเพราะสุราจากทวีปนี้รุนแรงอย่างเหลือเชื่อมันเดินเข้ามานั่งด้านข้างของบัลลังก์พร้อมกับที่สะบัดมือเรียกหยกสื่อสารออกมาและกล่าวกับเทียนเซียร์ด้วยสีหน้าจริงจังแน่รับและพยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้ม
“ข้าจะสร้างรูปแบบป้องกันรูปแบบผนึกเอาไว้รอบคฤหาสน์ต่อให้อีกฝ่ายเป็ระดับาขั้นเก้าก็ไม่สามารถที่จะทำลายมันได้อย่างน้อยต้องห้าคน”เทียนถางกล่าวออกมาอีกครั้งพร้อมเสียงสะอึกดังขึ้นมันเดินมาที่ใจกลางห้องโถงและคุกเข่าวางฝ่ามือลงไปที่พื้นสร้างรูปแบบป้องกันและผนึกขนาดใหญ่ขึ้นมารูปแบบเหล่านี้มันพึ่งได้มาจากหอตำราเมื่อไม่นานนี้เอง
“ใช้ๆข้าลืม”เทียนถางกล่าวออกมาเพราะมันลืมบางอย่างมันสะบัดมือเรียกแร่ก่อนหนึ่งออกมาและสะบัดมือสร้างรูปแบบขึ้นรอบๆมันและสร้างรูปแบบเคลื่อนย้ายมิติเข้าด้านในเพื่อเชื่อมต่อเวลาที่มันจะกลับมาที่ตระกูลมันจะสามารถกลับมาได้ในทันที
“เท่านั้นข้าก็สามารถที่จะกลับมายังตระกูลได้ทุกเมื่อ”เทียนถางกล่าวออกมาอีกครั้งด้วยสีหน้ายิ้มแย้มก่อนที่จะหงายหลังลงไปนอนกองกับพื้นและหลับไปในทันทีทุกคนเมื่อเห็นสิ่งยิ่งใหญ่ที่เกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาทั้งการสร้างรูปแบบป้องกันและผนึกทั้งคฤหาสน์ที่ต้องใช้ระดับาขั้นห้าข้าคนเพื่อทำลายและการสร้างรูปแบบเคลื่อนย้ายได้อย่างง่ายดาย
“พวกท่านคงยังไม่รู้แต่ข้าเคยได้ยินข่าวลือตอนนี้ข้ารู้จักเขาเขาคืออัจฉริยะ่ตีเหล็กเข้าสามารถสร้างศาสตราวุธได้ทุกรูปแบบและมันยังทรงพลังมากถ้ามีแร่เขาสร้างและเขายังได้รับนามของมนุษย์ที่แข็งแก่งที่สุดั้แ่อายุยี่สิบห้าเท่านั้น ทั้งห้าทวีปไม่มีใครที่จะต่อกรกับเขาได้เลยแม่แต่ข้าที่ระดับพลังเหนือกว่ายังเกือบเอาชีวิตไม่รอดในตอนนี้”ชุนจิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความมึนเมาแต่ทั้งหมดที่มันกล่าวคือความจริง
“นี้มัน”เทียนโคเมื่อได้ยินก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงและจ้องมองไปที่เทียนถางที่กำลังถูกชุนจิพยุงขึ้นมาเพราะมัน้าที่จะพาเทียนถางกลับไปที่บ้านพักทั้งสองเดินโซเซกลับไปพร้อมเสียงหัวเราะของชุนจิ
“ช่างทีเหล็กที่มีพร์สามารถสร้างศาสตราวุธได้ทุกรูปแบบและผู้ใช้รูปแบบที่มีความสามารถกับผู้พลังปราณหลากหลายธาตุ กับสายโลหิตที่น่าหวาดกลัวเข้าจะเป็หนึ่งในผู้ควบคุมทวีปในภายภาคหน้าแน่นอน”เทียนโคกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความยินดีและหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข
“จะว่าไปข้ายังไม่เคยที่จะรู้เลยว่าสายโลหิตของลูกถางอยู่ในระดับใด”เทียนเซียร์เมื่อได้ยินที่เทียนโคกล่าวนางก็คิดบางอย่างได้จึงกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเทียนโคคิดได้ว่ามันกล่าวสิ่งที่ไม่ควรกล่าวออกมาแต่ตอนนี้ทุกคนต่างจ้องมองมาที่มันด้วยสีหน้าจริงจัง
“จริงด้วยข้าไม่เห็นเขาของท่านพี่เลย”เทียนเรนกล่าวออกมาเสริมทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยและจ้องมองไปที่เทียนโคอีกครั้ง
“ระดับสายโลหิตของเทียนถางคือระดับราชันย์ปีศาจา”เทียนโคปากกระตุก่อนที่จะสะบัดมือสร้างรูปแบบป้องกันเสียงขึ้นมาและกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังทุกคนต่างนิ่งเงียบแต่ดวงตาของพวกมันกับเบิกกว้างและหน้าของพวกมันเริ่มซีด
“สายโลหิตระดับนั้นมันเหนือชั้นกว่าระดับเทวะ์ไปแล้วไม่ใช้หรือท่านบรรพบุรุษ”เทียนเซียร์กล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงเทียนโคพยักหน้าตอบแต่เทียนถางก็ยังคงไม่รู้ถึงเื่นี้อยู่ดีว่าสายโลหิตที่อยู่ภายในร่างกายของมันตอนนี้มีระดับที่เหนือกว่าระดับเทวะ์ไปแล้ว
“หรือว่าสายโลหิตนั้นจะมาจากเทียนโจกันแน่ถึงเช่นนั้นเ้านั้นก็ไม่ได้เป็คนจากตระกูลเทียนทั้งแต่แรกอยู่แล้ว”เทียนโคกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง ทุกคนเมื่อได้ยินก็เต็มไปด้วยความไม่เชื่อแต่ก็ไม่มีหลักฐานที่จะกล่าวว่ามันไม่จริง
เทียนเซียร์จับไปที่สร้อยคอของนางด้วยสีหน้าเศร้าใจและครุ่นคิดถึงเทียนโจที่ยังไม่สามารถที่จะหาตัวพบได้และยังมีบุตรทั้งสองของนางด้วยเทียนโคเริ่มครุ่นคิดด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังมันกำลังคิดถึงพี่ชายของเทียนโจอดีตผู้นำคฤหาสน์ถ้าเมื่อสายโลหิตที่แข็งแกร่งเช่นนั้นเหตุใดไม่ใช้แล้ยอมตายลง
“หรือว่าสายโลหิตจะไม่เกี่ยวแล้วเทียนถางเกิดมาพิเศษกว่าคนอื่นๆ”เทียนโคคิดมันเต็มไปด้วยความสับสนและงุนงงแต่ตอนนี้เวลาก็ผ่านไปถึงเช้าด้วยความเร็วสูง เทียนถางและชุนจิตอนนี้ออกมายังด้านนอกของคฤหาสน์ั์ฟ้าและทุกคนต่างมาส่งมันที่ด้านหน้า
“ลูกถางนี้มันอาจจะไม่มีค่ามากมายนักแต่มันตั้งการที่จะให้เ้าสวมใส่มันเพื่อความปลอดภัย”เทียนเซียร์กล่าวออกมาพร้อมส่งกล่องหยกมาให้เทียนถางยิ้มออกมาและโอบกอดนางและทั้งสองก็ออกเดินทางมุ่งหน้าไปที่นิกายจักรพรรดิา
“มารดาเ้าให้สิ่งใดมาหรือ”ชุนจิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็นเทียนถางยิ้มและเปิดกล่องหยกออกมันคือรองท้องระดับาขั้นกลางที่เต็มไปด้วยความแข็งแกร่งเทียนถางหัวเราะออกมาและสวมใส่มันระหว่างที่กำลังวิ่งและส่งพลังปราณฅเข้าไปภายใน
“วิ้ง ฟุม”ความเร็วของเทียนถางเพิ่มขึ้นสิบเท่ามันมีพลังมากกว่าระดับของรองเท้าัทะยานอย่างมหาศาลแต่ชุนจิก็ยังตามได้ทันมันจ้องมองมาที่เทียนถางด้วยสีหน้าโกรธเล็กน้อยแต่เทียนถางไม่ได้สนใจมันสะบัดมือส่งรูปแบบพลังเข้าไปภายในรองเท้าเพื่อเพิ่มความเร็วพลังทำลาย และรูปแบบป้องกันกับผนึกจำนวนมากตอนนี้รองเท้าของมันที่อยู่ในระดับาขั้นกลางได้มีพลังเทียบเท่ากับศาสตราวุธระดับาขั้นสูงเลยก็ว่าได้
เทียนถางยิ้มออกมาก่อนที่จะเร่งความเร็วมากข้นไปอีกชุนจิะเิพลังออกมาจำนวนมากพุ่งตามเทียนถางมาแต่ด้วยความเร็วของมันในตอนนี้แม้แต่ระดับเทวะโลกก็ยังยากที่ตามมันได้ทันแต่พริบตานั้นความเร็วของเทียนถางก็ลดลง
“เ้าช้าไปนะ”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายแต่นั้นกับทำให้ชุนจิโกรธมาเข้าไปอีกเพราะมันไม่สามารถที่จะไล่ตามความเร็วของเทียนถางได้ทัน มันพุ่งเข้ามาที่ด้านข้างของเทียนถางและเตะเข้าใส่แต่เทียนถางสามารถที่จะหลบได้อย่างง่ายดายและหัวเราะออมการะหว่างที่กำลังวิ่งทั้งสองเต็มไปด้วยความสนุกสนาน
“อีกนานหรือไม่กว่าเราจะถึงนิกาย”เทียนถางกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังชุนจิจังได้เริ่มคำนวลเวลา
“ถ้าคิดไม่ก็คงห้าวัน”ชุนจิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเช่นกันเมื่อเทียนถางได้ยินก็พยักหน้าตอบและสะบัดมือเรียกรูปแบบพลังออกมาปรากฏเทียนน้อยออกมาเทียนถางขึ้นไปขี่หลังของมันและจ้องมองออกไปรอบๆมันไม่้าที่จะรีบมันจึงได้ชมนกชมไม้ไปตามทางชุนจิเมื่อเห็นเช่นนั้นมันถึงกับปากกระตุก
“เ้าชมนกชมไม้อย่างสบายใจในเวลาเช่นนี้หรือ”ชุนจิกล่าวออกมาด้วยมาเทียนถางพยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้มมันจึงได้แต่ถอนหลายใจและกระโดขึ้นมาบนหลังของเทียนน้อยมันนอนเอาหลังชนกับเทียนถางเอาไว้ทั้งสองจ้องมองออกไปรอบๆด้วยสีหน้ามีความสุขเพราะพวกมันไม่ได้อยู่อย่างสงบเช่นนี้มานานมากแล้ว
เทียนถางจ้องมองพื้นที่โดยรอบด้วยดวงตาราชันย์ปีศาจและมันพบสิ่งต่างๆมากมายมันได้ใช้พลังจากทักษะปีศาจกระแสพลังเพื่อดูดกลืนกระแสพลังรอบๆเพื่อเพิ่มพลังออยู่ตลอดเวลามันจึงไม่ได้สนใจที่จะมาฝึกในตอนนี้แต่สิ่งที่มันสนใจในตอนนี้คือแร่อุกกาบาตที่อยู่ในเข็มขัดมิติของมันแต่ตอนนี้ยังไม่สามารถที่จะเริ่มสร้างสิ่งใดได้
“โฮกกก”เสียงคำรามดังสนั่นขึ้นเทียนถางจ้องมองออกไปด้วยความเร็วสูงมันพบคนที่เต็มไปด้วยาแกำลังหลบนี้ออกมาจากฝูงของสัตว์อสูรม้ากินคนเทียนถางต้องมองออกไปที่เสื้อคลุมของคนที่สวมใส่มันอยู่มันคือคนจากนิกายจักรพรรดิา
“คนจากนิกายของเ้ากำลังจะถูกสังหารโดยสัตว์อสูรม้ากินคน”เทียนถางกล่าวออกมาชุนจิเมื่อได้ยินก็ลุกขึ้นและจ้องมองออกไปมันพบคนของนิกายมันจริงๆมันจึงได้พุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงตอนนี้เทียนถางได้สั่งให้เทียนน้อยตามไปดูอย่างช้าๆ และสิ่งที่ปรากฏคือชุนจิกำลังต่อสู้กับเหล่าม้ากินคนอย่างดุเดือดและกลุ่มคนของนิกายจักรพรรดิากำลังจะตายเพื่อเสียโลหิตไปจำนวนมากจากการถูกทำลาย
2K
