กิลวอร์

"คุณเป็นใคร ทำไมถึงมาอยู่ในห้องนอนของผม" เด็กชายอายุสิบสามเอ่ยถาม
ชายร่างเตี้ยมองดูรอบๆห้องนอนของทอมก่อนจะพูดขึ้นว่า
"แบบนี้เอง... คุณมีพลังเวทย์อยู่เต็มเปี่ยมเลยสินะ" เสียงแหบแห้งของชายร่างเตี้ยเอ่ยขึ้น"พลังเวทย์..." เขาทวนคำพูดของบุรุษแปลกหน้า"อ่า... ขอโทษทีผมลืมแนะนำตัว... ผมชื่อซิมเป็นคนเฝ้าประตูมอร์ตี้" บุรุษผู้มาเยือนบอกพลางโค้งตัวลงเล็กน้อย
ทอมเพ่งมองใบหน้าของซิมบุรุษร่างเตี้ยที่แสงไฟบนหัวเตียงไม่อาจที่จะทำให้มองเห็นใบหน้าของบุรุษผู้มาเยือนในยามวิกาลได้อย่างชันเจนมากนัก... ในระหว่างที่ทอมกำลังเพ่งมองอยู่นั้นแสงจากดวงจันทร์บังเอิญสาดแสงส่องลงมาผ่านช่องหน้าต่างข้างเตียงนอนของทอม กระทบเข้ากับใบหน้าของซิมจนเห็นใบหน้าของบุรุษคนดังกล่าวได้อย่างชัดเจน... ใบหน้าของซิมบุรุษร่างเตี้ยจนเปรียบได้ว่าเป็นคนแคระ จมูกของเขาโด่งและยาวจนแหลม ปากกระจับ หูยาว แต่งกลายด้วยชุดสูทสีดำสนิท
"คุณเป็น... คนแคระ" เขาถามด้วยอารามตกใจ... ซิมหัวเราะก่อนจะตอบว่า"ผมไม่ใช่คนแคระหลอกครับ แต่ผมเป็นก็อบลิน""แล้วคุณมีธุระอะไรกับผม" ทอมยังคงไม่คลายความกังวลเพราะกลัวว่าบุรุษที่อยู่ตรงหน้าของเขาอาจจะเป็นโจรปลอมตัวมา"อ่า... ผมลืมบอกไปเลยอาจารย์ใหญ่ซีวิสให้ผมพาคุณไปมอร์ตี้เพื่อเตรียมตัวไปเรียนที่โรงเรียนกิลวอร์ครับ" เขาบอกจุดประสงค์ที่มาหาทอมในยามวิกาลเช่นนี้
ซิมหยิบนาฬิกาสีเงินลักษณะทรงกลมมีฝาปิดเหมือนนาฬิกาโบราณออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทเพื่อดูเวลา
"พวกเราเลยเวลามานานมากพอแล้วรีบไปกันเถอะครับคุณทอม" เขาบอกพลางกดปุ่มนาฬิกาหนึ่งครั้ง
ทันทีที่เขากดปุ่มนาฬิกา ร่างของทอมกับซิมปรากฎแสงสว่างวาบ แล้วทันใดนั้นทั้งคู่จึงหายออกไปจากห้องนอนของทอมเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน... เวลาผ่านไปเพียงแค่ไม่กี่วินาทีร่างของคนทั้งสองก็โผล่มายังหน้าซอยเล็กๆแห่งหนึ่ง นัยน์ตาของทอมเบิกโพลง ผมบนศรัษะของเขาตั้งชูชัน
"ขอต้อนรับสู่มอร์ตี้แหล่งรวมสินค้าเวทมนตร์" เขาบอกพร้อมกับรอยยิ้มที่ชวนขนหัวลุก"ว่าแต่คุณมีรายการสินค้ามาด้วยหรือเปล่าครับ""รู้สึกว่า ผมจะทิ้งมันไปตอนอยู่ห้องนั่งเล่น" เขาตอบ
แต่สายตาของทอมกลับมองรอบๆซอยเล็กๆที่มีร้านค้ามากมายชวนให้หน้ามองและหน้าขนลุกเช่นกัน ทอมเห็นร้านหนึ่งที่แปะป้ายอยู่หน้าประตูว่า ขายลูกมังกร ส่วนร้านถัดไปมีตัวหนังสือที่เคลื่อนไหวเขียนคำว่า ยินดีต้อนรับสู่ร้านขนมเวทมนต์
"ที่นี้ดูแปลกตาดีนะครับ" เขาบอก"ใช่มันชอบมีพวกแปลกๆมารวมกันอยู่เยอะแยะคุณระวังกระเป๋าเงินด้วยล่ะ""ผมไม่ได้เอาอะไรมาเลย""งั้นคุณลองล้วงกระเป๋าดูซิ"
ทอมล้วงกระเป๋าทางด้านขวาแต่กลับถูกซิมบอกให้ล้วงกระเป๋าอีกข้าง
"นี้มันอะไร" เขาหยิบห้อผ้าสีเทาเก่าๆออกมาจากกระเป๋ากางเกง"แล้วก็นี้" ซิมดีดนิ้วหนึ่งครั้ง... กระดาษที่ทอมโยนทิ้งในถึงขยะกลับปรากฎขึ้นต่อหน้าของเขาอย่างประหลาด"โว้..." เขาอุทานอย่างตื่นเต้นพลางจับกระดาษเอาไว้"เอาละพวกเรารีบไปซื้อของกันเถอะครับเดียวจะสายไปมากว่านี้" เขาบอกพร้อมกับเดินนำทอมไปข้างในซอยเล็กๆ
ซิมพาทอมเดินมาเลื่อยๆจนถึงร้านค้าเก่าๆร้านหนึ่ง สภาพภายนอกของร้านดูทรุดโทรมผิดแผกไปจากร้านอื่นๆอย่างฝั่งตรงข้ามที่มีเด็กอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเขายืนจ้องลูกมังกรที่มีเกร็ดสีเงินทั่วทั้งแผ่นหลัง "นี้มันเจ้าสเน็กซ์... ฉันได้ยินข่าวลือมาว่าถ้ามันโตพอหางของมันจะกลายเป็นงูด้วยแหละ" เด็กชายหนึ่งในนั้นพูดขึ้น
"ถึงแล้ว... คุณสามารถหาทุกอย่างได้จากร้านนี้" เขาบอกพลางเปิดประตูให้ทอม
เด็กชายและก็อบลินเดินเข้ามาในร้านที่มีป้ายด้านบนเขียนชื่อร้านว่า อุปกรณ์และหนังสือเวทมนต์ เมื่อเจ้าของร้านเห็นใบหน้าของทอมจึงรีบโผลเข้ามาหาทอมด้วยสีหน้าที่ยินดี
"สวัสดีครับคุณทอม" เจ้าของร้านเอ่ยทักพร้อมจับมือของเขาเขย่าอย่างแรง"ไงเอวาร้านของนายพอจะมีของตามนี้มั้ย" ซิมบอกบุรุษเจ้าของร้าน ทอมจึงยื่นแผ่นกระดาษให้"รอสักครู่นะครับคุณทอม" เขามองใบหน้าของทอมก่อนจะเดินหายเข้าไปด้านในหลังร้าน"ทำไมเขาถึงรู้ชื่อของผมละ""แน่นอนทุกพ่อมดแม่มดที่นี้รู้เรื่องของคุณทั้งหมด..." เขาตอบ
ไม่นานนักเอวาเจ้าของร้านค้าโทรมๆกลับมาพร้อมกับกองหนังสือที่ปกคลุกไปด้วยฝุ่นจนเขรอะ เขานับกองหนังสือได้สี่เล่มแต่ละเล่มดูหนาเป็นพิเศษ
"เดียวนะมี หนังสือพืช หนังสือต่อสู้ หนังสือเรียนพื้นฐานของพ่อมดแม่มด หนังสือปรุงยา... เอ๊ะแล้วหนังสืออะไรอีกนะ อ๋อนึกออกแล้ว" เขาเดินไปหยิบหนังสือสัตว์ที่อยู่บนชั้นวางหนังสือทางด้านหลังของเขา"ทั้งหมดห้าเล่มแล้วก็ไม้กวาดเวทมนต์กับไม้กายสิทธิ์" เขาบอก"ราคาทั้งหมดเท่าไหร่ครับ" ทอมถาม"สำหรับคุณผมจะลดให้เป็นพิเศษเลยหนังสือห้าเล่มรวมทั้งหมดสองร้อยเหรียญทองไม้กวาดอีกสามพันแล้วก็ไม้กายสิทธิ์รวมทั้งหมดเจ็ดพันสองร้อยเหรียญทองครับ" เอวาบอกราคาสิ้นค้า
ทอมหยิบเหรียญทองออกมาจ่ายค่าหนังสือและไม้กวาดกับไม้กายสิทธิ์แสนแพง... เอวากล่าวขอบคุณทอมก่อนที่ทั้งสองจะหอบหนังสือกองโตและไม้กวาดเดินออกจากร้านไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่2 มอร์ตี้แหล่งรวมสินค้าเวทมนต์

นิยายแนะนำ

กิลวอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่2 มอร์ตี้แหล่งรวมสินค้าเวทมนต์

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้