ในนิยาย หลินลี่ก็ทำเช่นนั้น นางสงสารชาวบ้านที่อดอยาก จึงแนะนำให้ปลูกถู่โต้ว
เริ่มจากนางทำอาหารที่ทำมาจากถู่โต้ว ชาวบ้านเริ่มติดใจ และอยากลองปลูกดูบ้าง
นางจึงสอนวิธีปลูก เพราะได้ลองทำแปลงปลูกเ้าถู่โต้วเต็มไร่ที่ทวงคืนจากลุงใหญ่
แต่แล้วก็มีคนไม่รู้ว่า ต้นถู่โต้วนี้อันตรายเพียงใด หัวที่มีหน่อต่อให้ต้มแล้วก็ยังมีพิษตกค้างอยู่ ถึงจะต้มให้สุกก็ตาม บางคนที่กินไปก็คลื่นไส้ อาเจียน ปวดท้อง ถึงขั้นชักก็มี
ตอนนั้นหลินลี่เริ่มมีเงินบ้างแล้ว และสร้างบ้านหลังใหญ่ขึ้น พอมีคนบอกว่ากินถู่โต้วแล้วมีอาการอาเจียน นางจึงช่วยค่ารักษาไป เพราะสงสารชาวบ้านด้วยความหิวจึงยอมซื้อถู่โต้วที่เริ่มมีหน่อขึ้นในราคาถูก ทั้งๆ ที่นางห้ามไปแล้วว่ามันกินไม่ได้
แต่ชาวบ้านที่นางสงสารกลับทำให้นางเดือดร้อน เมื่อมีคนอื่นๆ รู้จากคนที่ได้รับค่าหมอจากนาง ว่านางจ่ายค่าหมอให้เพราะกินถู่โต้วเข้าไป
บางคนเริ่มมาขอค่าหมอจากนางบ้าง อ้างว่ากินถู่โต้วเข้าไปแล้วป่วย หลาย ๆ คนก็แกล้งมาขอเงินจากนางอย่างหน้าด้านๆ เพราะถู่โต้วที่นางแจกจ่ายชาวบ้าน ให้กับคนที่้าปลูกอย่างใจดี กลับทำพิษ
นางตอบโต้อยู่นาน แต่คนที่น่ากลัวที่สุดคือคนโง่ เขาไม่สนใจสิ่งที่นางพูด เขาแค่้าเงิน ถึงถู่โต้วจะกินได้อร่อยดี แต่ถ้ามีคนชดเชยเงินให้ พวกเขาก็ต้องได้บ้าง
หลินลี่มาขอความช่วยเหลือจากคู่ค้า ทั้งโรงเตี๊ยมที่นางให้สูตรอาหาร พ่อค้าคาราวาน พวกเขาก็พอช่วยนางได้บ้างเล็กน้อย
แต่สุดท้าย ลุงใหญ่ป้ารองนางก็สร้างเื่อีก หลินลี่ต้องใช้เสียเงินให้ทั้งคู่อย่างเจ็บใจ
เื่ถู่โต้วสร้างความวุ่นวายอยู่สักพัก
จนในที่สุด ก็มีคนของท่านเ้าเมืองมาหยุดเื่นี้ เพราะ้าความช่วยเหลือจากนาง ให้บริจาคถู่โต้วให้ชาวเมืองอื่นที่น้ำท่วมขาดแคลนอาหาร
หลินลี่จึงยอมช่วยเหลือ แลกกับให้ท่านเ้าเมืองประกาศให้รู้ถึงวิธีที่ไม่ควรกิน และอันตรายจากมัน และถ้ายังมีคนมาก่อความวุ่นวายอีก จะจับไปขัง
นั่นเป็หนึ่งในความวุ่นวายที่ทำให้นางเสียดายเหรียญที่จ่ายไป ให้กับความเห็นแก่ตัวของชาวบ้านคนอื่นๆ กว่าจะเื่จะถูกจัดการก็ปาไปหลายสิบตอน
คนอ่านหลายคนก็เริ่มเบื่อเื่ถู่โต้วกันเต็มที รวมถึงนางด้วย แต่นางก็อ่านอยู่ดีเพราะ้ารู้ว่าเื่จะไปจบตรงไหน นางจึงจำรายละเอียดเื่ถู่โต้วนี้เป็อย่างดี และเอียนมันเต็มทน
นางยอมไม่ได้ที่จะให้เกิดเหตุการณ์ ถู่โต้ววินาศสันตะโรเกิดขึ้นอีก
“ไม่ได้ เ้าขายอย่างเดียวก็พอ พืชพวกนี้จะปลูกมั่วๆ ไม่ได้ จริงอยู่ที่หลังจากเก็บเกี่ยวทางการก็ไม่ได้บังคับให้ชาวบ้านปลูกอะไรอีก แต่ถ้าปลูกแล้วเสียหายทางการก็ต้องช่วยเหลือและชดใช้ให้กับชาวบ้าน และทางการยังมีอำนาจจัดการคนที่ก่อความวุ่นวาย แต่ถ้าถู่โต้วของเ้าเกิดมีคนกินแล้วตายขึ้นมาละ ต่อให้ไม่จริง แต่ใครจะรู้ความจริง” หลินเว่ยเว่ยเอ่ยตามจริง นางไม่พูดถึงอันตรายจากถู่โต้วเพราะหลินลี่จะสงสัย
“เราก็แค่บอกชาวบ้านไป ว่ามันกินดิบไม่ได้ ทั้งหัวที่เขียวหรือมีหน่อ ก็กินไม่ได้ หรือถ้ากินเข้าไปแล้วมีรสขมก็ห้ามกินเด็ดขาด” หลินลี่ยังคงคิดวิธีที่ตัวเองว่าดีอีกต่อไป
“ก็ได้ แต่เ้าต้องเก็บเงินมากๆ หน่อย เผื่อชาวบ้านเป็อะไรขึ้นมา หรือแกล้งป่วยจากการกินถู่โต้ว เ้าจะได้มีเงินจ่ายให้กับพวกเขา” หลินเว่ยเว่ยที่รู้เนื้อเื่ก็อดนึกถึงผลตามมาไม่ได้ เลยเผลอพูดแดกดันคนตรงหน้า
“ข้าก็แค่อยากช่วยชาวบ้าน” หลินลี่พูดเสียงอ่อยๆ ทำให้นางอดสงสารไม่ได้
นางพูดปลอบใจไปสองสามคำ “เอาไว้เ้าค่อยเสนอวิธีกับท่านเ้าเมืองเถิด แต่ตอนนี้เราจะไปพูดกับเ้าเมืองได้อย่างไร ถ้าเ้าอยากช่วยคนอื่น เ้าก็ต้องแข็งแกร่งกว่านี้ รวยกว่านี้ มีอำนาจมากกว่านี้ ไม่งั้นคนที่เดือดร้อนจะเป็เราเอง”
“ข้าเข้าใจแล้ว” หลินลี่พยักหน้ารัวๆ สีหน้าของนางราวกับมีเป้าหมายจางๆ ในใจแล้ว
“อีกอย่าง เ้ารู้เื่พวกนี้มาจากไหนงั้นรึ” แม้จะรู้แล้ว นางก็ยังต้องแกล้งถามเด็กสาวตรงหน้า เพื่อให้นางนั้นรอบคอบมากขึ้น
“เอ่อ ท่านพ่อน่ะ ท่านป้าก็รู้ว่าท่านพ่อเป็นายพรานที่เก่งกาจ” หลินลี่ที่เผลอตัวไป จึงพูดถึงความเป็ไปได้
หลินเว่ยเว่ยหัวเราะเบาๆ “ทีหลังก็อ้างว่าเป็ว่าเป็ท่านพ่อข้า หรือปู่ของเ้าเถอะ เขาเป็คนรอบรู้ พ่อของเ้าสมองทึบใช้แต่กำลัง คนอื่นจะสงสัยเอา”
หญิงสาวลุกขึ้นและเดินออกไปช้าๆ ปล่อยให้เด็กสาวนั่งอึ้งอยู่คนเดียว
รู้แล้วเหรอ ทำไมถึงไม่พูดอะไรบ้างละ?
หลินลี่รู้สึกแปลกๆ ั้แ่แรก ราวกับป้ารองผู้นี้อ่านใจนางได้ นางเหมือนเด็กที่พึ่งหัดคลานทันทีเมื่อเทียบกับป้ารองผู้นี้ ทั้งที่อายุจริงของนางก็พอๆ กับป้ารอง
นางไม่ได้คิดถึงผลเสียที่ตามมาเลยแม้แต่น้อย คิดแค่ว่า นางช่วยได้นางก็จะช่วย
เพราะนางมีครัวของปู่ มีถู่โต้วหลายกระสอบในห้องเก็บของเล็ก ๆ ข้างครัวและเมื่อหยิบออกไป มันก็กลับมาเท่าเดิม ในเมื่อไม่เสียอะไรไปนางก็อยากช่วยผู้อื่น
คำพูดของป้ารองทำให้นางได้ฉุกคิด นางอาจจะต้องมีเงินมากกว่านี้ มีอำนาจมากกว่านี้ ถ้าไม่สามารถปกป้องตัวเองได้ ก็อย่าคิดจะช่วยผู้อื่น
หลินลี่อยากจะหยิบนิยายมาอ่านอีกสักครั้ง แต่มันหายไปแล้วน่ะสิ เนื้อหาตอนแรกๆ นางก็อ่านั้แ่เป็เด็ก ไม่ได้อ่านทวน ซ้ำบางตอนก็อ่านข้าม นางสนใจแต่จุดจบของตัวละครที่สร้างความวุ่นวายให้แก่นางเอกเท่านั้น ตัวละครอย่างป้ารองยังไงละ
1K
