ทะลุมิติพิชิตฝัน ที่ยุค70

หลังจากที่เก็บผักเสร็จแล้วก็กลับไปที่ศาลา ก็เห็นคุณยายกับคุณตานั่งคุยกันอยู่

"คุยอะไรกันหรอคะนั่งยิ้มเชียว "

"ยายกับตามีความสุขที่ได้อยู่กับหลานน่ะ แล้วยายคุยกับตาว่าพรุ่งนี้จะพาหลานเขาไปตัดชุดใหม่ แล้วก็ตัดชุดไว้ใส่ไปโรงเรียนด้วย"

"ขอบคุณนะคะคุณตาคุณยาย"

เมื่อคุณยายฉีที่เห็นหลานทำหน้าเศร้า คิดว่าหลานคงจะคิดเ๱ื่๵๹ราวที่เกิดขึ้นตอนที่อยู่เมืองหลวง

"หลานไม่ต้องคิดมากหรอกลูกมันผ่านมาแล้ว ต่อไปนี้หนูก็อยู่กับตากับยาย ใช้ชีวิตให้มีความสุขก็พอแล้ว

"ค่ะคุณตายายงั้นเดี๋ยวหนูจะทำปลาย่างให้คุณตาคุณยายทานนะคะ"

" ได้ตากับยายจะรอกินนะ "

แล้วเฉินเฟยอวี้ก็ลงมือทำอาหาร เธอเอาตะไคร้ยัดเข้าไปในปากปลาเพื่อให้ลดกลิ่นคาวและผ่าท้องเอาเครื่องในของปลาออกแล้วยัดตะไคร้ใบมะกรูดเข้าไปเพื่อลดกลิ่นค้าวอีกเหมือน แล้วก็นำเกลือมาทาให้ทั่วปลาแล้วก็นำไปย่างเธอย่างปลาทั้งหมด 5 ตัว แล้วก็หุงข้าว 2 ถ้วย จากนั้นก็ไปตำน้ำจิ้มที่มีพริกกระเทียมเครื่องปรุงครบจะแทบทุกอย่าง การมีเครื่องปรุงเยอะแบบนี้แสดงให้เห็นถึงการให้ความสำคัญกับการกิน เพราะบางครอบครัวถึงจะมีเงินมากแค่ไหน แต่ก็มีเครื่องปรุงแค่บางอย่าง อาจจะมีแค่เกลือที่เอาไว้ทำกับข้าวเท่านั้นเอง หลังจากที่ปลาย่างสุกได้ที่ ข้าวก็หุงเสร็จแล้วเฉินเฟยอวี้ก็ยกปลาขึ้นจากเตา นำมาใส่จานแล้วยกออกไปหา คุณตาฉีคุณยายฉีที่ศาลา เมื่อยกออกมา ก็เห็นหวังคุน เขามาหาคุณตาคุณยายที่สวน

"พี่หวังคุนสวัสดีค่ะ"

"เฟยอวี้หลานย่างปลาเสร็จแล้วหรือ"

"หวังคุนมาอยู่กินข้าวด้วยกันเลยไหมละ"

"ไม่เป็๲ไรหรอกครับคุณยายฉี ผมมาแค่แป๊บเดียวภรรยาและลูกรอผมอยู่ที่บ้านเพื่อกลับไปกินข้าวนะครับ"

"ดีจังเลยนะเนี่ยมีคนรอด้วย"

"งั้นขอกลับบ้านก่อนนะครับ"

"เดี๋ยวๆเฟยอวี้หลานห่อปลาให้พี่เขาหน่อยลูก"

เฉินเฟยอวี้ก็รีบห่อปลา 2 ตัวใส่ตะกร้าให้พี่เฉินคุน แล้วก็มีน้ำจิ้มใส่ถ้วยเล็กๆ

"นี่ค่ะพี่หวังคุน"

"คุณยายฉีครับไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้ครับ"

"เอาไปเถอะนะคนกันเอง เธอก็มาดูสวนให้ฉันตั้งหลายวัน"

"แต่ผมก็ได้ค่าจ้างนี้ครับ "

"เฮ้ยเอาไปเลยถ้ายังพูดมากเดี๋ยวจะไม่จ้าง อีกแล้วนะ"

"ก็ได้ครับขอบคุณครับคุณยายฉีคุณตาฉีมากนะครับเฟยอวี้ด้วยนะ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"

หลังจากที่หวังคุนออกไป ทั้ง 3 ก็ลงมือกินข้าวกับปลาย่าง กันอย่างมีความสุขทั้งรอยยิ้มเสียงหัวเราะ บวกกับปลาที่มีรสชาติหวานเนื่องจากเป็๞ปลาสดและน้ำจิ้มสามรสที่เข้ากับปลาสุดๆทำให้คุณตาสีกับคุณยายฉียิ้มไม่หุบเพราะว่าฝีมือการทำอาหารของหลานสาวตัวเองอร่อยมาก เมื่อทั้งสามกินข้าวเสร็จแล้ว ก็ไปเก็บไข่ที่เล้า เพราะว่าไข่ไก่จะออกไข่ทุกวันบางวันมากบางวันน้อยแต่๰่๭๫นี้อากาศเริ่มหนาวแล้ว จะขายก็น้อยเกินไป คุณยายฉีเลยให้เก็บไข่ไว้เอง ไม่ได้นำไปขายแต่เก็บไข่ไว้กินหน้าหนาว แล้วก็นำไปแจกเพื่อนบ้านอีก ทั้ง 3 คนช่วยกันเก็บขายได้ประมาณ 300 กว่าฟองเมื่อเก็บเสร็จแล้วก็นำไปไปใส่ตะกร้าและเฉินเฟยอวี้ ก็เดินไปดูผลไม้รอบๆส่วนอีกครั้ง เพื่อที่จะเก็บผลไม้ไปฝากชาวบ้านตามคำสั่งของคุณยายฉีเดินไปก็เจอแอปเปิ้ล 4-5 ลูกเจอสาลี่ เธอก็เก็บใส่ตะกร้าแล้วก็เดินไปดูสตอเบอรี่ที่ท้ายสวนเพราะเธอจำได้ว่าเธอยังเก็บไม่หมดแล้วเธอก็เก็บสตอเบอรี่ให้เต็มตะกร้าแล้วเธอก็เดินกลับไปที่ศาลา มองดูท้องฟ้าก็เริ่มมืดแล้วเพราะว่าหน้าหนาวจะค่อนข้างมืดไวทั้ง

" กลับเถอะเฟยอวี้เริ่มมืดแล้ว"

คุณยายฉีที่เห็นหลานสาวเดินกลับมาพร้๪๣๻ะกร้าผลไม้

"นี่ไงคะคุณยายสตอเบอรี่ที่หนูถามถึง"

"อันนี้ยายจูได้มาน่ะ ยายจูบอกยายว่ามันเปรี้ยวเลยไม่อยากปลูกเลยเอามาให้ยาย ยายก็ไม่ได้ตั้งใจปลูกหรอกยายแค่หวานเม็ดมันลงดินยายก็ไม่คิดว่ามันจะเกิด"

"หนูจะเอาไว้ทำผลไม้กวนไว้กินกับหมั่นโถว หน้าหนาวค่ะคุณยาย"

"แต่มันเปรี้ยวนะ "

"ตอนที่เรากวนแล้วก็เติมน้ำตาลเข้าไปด้วยไงค่ะ "

"งั้นก็แล้วแต่หลานเถอะ พวกเรากลับบ้านก่อนดีกว่า"

เฉินเฟยอวี้ก็นั่งที่เดิม ตาฉีก็ปั่นจักรยานกลับมา ก็เป็๲เ๱ื่๵๹ปกติที่ชาวบ้านกำลังจะกลับบ้านก็เจอกันก็ทักทายกันคุยกันบ้างแบ่งผลไม้แบ่งขายแบ่งไข่ให้กันบ้างแต่พวกเราก็ได้กลับมามีทั้งถั่วเหลืองที่ชาวบ้านเก็บมาก็เอามาแลกเปลี่ยนกัน และก็ยังมีพวกมันเทศเผือกที่ชาวบ้านได้จากป่า เฉินเฟนอวี้คิดว่าจะนำไว้ไปเป็๲อาหารหน้าหนาว เธอคิดไปอีกว่าจะทำน้ำเต้าหู้จากถั่วเหลืองให้คุณยายฉีกับคุณตาฉีกิน เมื่อกลับมาถึงบ้านคุณยายฉี ก็ให้เฉินเฟยอวี้เข้าไปอาบน้ำ เพราะว่าอากาศจะหนาว ถ้าอาบตอนค่ำน้ำจะเย็นมาก เมื่อเฉินเฟยอวี้อาบน้ำเสร็จแล้วก็มาทำอาหารเย็นกิน เธอทำผัดผักใส่หมูซึ่งเป็๲หมูที่ได้มาจากผู้ใหญ่บ้านหลีที่นำมาให้เมื่อเช้านี้ซึ่งมันก็ไม่เน่าเพราะว่าอากาศค่อนข้างเย็น แล้วก็มีไข่เจียวหมูสับอีกอย่างหนึ่ง แล้วก็มีต้มน้ำแกงปลาซึ่งเป็๲ปลาที่ได้มาจากมาจากสวน เพราะเหลือปลา 1ตัวคุณยายฉีเลยเอากลับมาด้วย เฉินเฟยอวี้ลงมือทำอาหารประมาณ 30 นาที ก็เสร็จ เมื่อทำอาหารเสร็จแล้วก็หุงข้าวแล้วก็เดินออกไปดูคุณตาฉีกับคุณยายฉีว่าอาบน้ำเสร็จหรือยัง เมื่อเดินออกมาก็เห็นแต่คุณตาฉที่นั่งอยู่ศาลาหน้าบ้าน

"คุณตาคุณยายไปไหนล่ะคะ"

"ไปอาบน้ำน่ะ "

พอแล้วคุณยายฉีเสร็จจากการอาบน้ำ เฉินเฟยอวี้ก็ไปยกถาดอาหารออกมา เพื่อที่จะได้กินข้าว แล้วจะได้รีบเข้าไปนอนเพราะว่าอากาศเริ่มหนาวแล้ว

"คุณยายคะปีใหม่นี้เรามีจะไปหาญาติที่ไหนหรือเปล่าคะ"

"ก็ปกติปีใหม่จะเป็๞การรวมญาติจะมีลูกหลานที่กลับมาจากในเมืองที่ไปทำงาน แต่ครอบครัวเราไม่มีหรอกลูก ปกติแต่ละปียายก็อยู่กับตาสองคนเพราะแม่เราก็ไม่เคยพาหลานๆกลับมาหายายเลย ก็มีไปกินข้าวกับเพื่อนๆญาติพี่น้องแถวนี้แหละไม่ได้ไปไหนหรอก ก็ทำอาหารมาแล้วก็กินด้วยกัน"

"หรอค่ะดีจังเลยนะคะ"

เฉินเฟยอวี้คิดไปถึงชีวิตของเธอที่อยู่ในในอดีต ไม่ว่าจะเป็๞เทศกาลไหนๆปีใหม่หรือไหนๆเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนไหนคือปีใหม่ สำหรับเธอมีแต่การรักษากับค้นคว้าวิจัยยาใหม่ๆ เท่านั้นส่วนเธออยู่ในห้องผ่าตัดหรือห้องวิจัยอะไรทำนองนั้น มันเป็๞แบบนี้มาหลายปีจนเธอเริ่มชินแต่เธอก็คิดว่ามันคงมีความสุขถ้าได้ใช้เวลาอยู่กับครอบครัว แต่ตอนนี้เธอจะใช้เวลาอยู่กับคุณตาฉีกับคุณยายฉีให้มีความสุขมากที่สุดก็พอ