เสียงรากไม้โผล่จากดินกำลังโจมตีใส่ซิส เขาถูกรัดเอาไว้ได้ ปีศาจตอไม้ทั้งสามตัว พ่นเศษไม้แหลมโจมตีใส่ซิส
“กำแพงน้ำแข็ง” น้ำแข็งก่อตัวเป็กำแพงน้ำแข็งในขณะที่ซิสชกมือซ้ายลงที่พื้น ไอเย็นจากดาบ ย้ายพลังงานมาสู่แขนซ้าย กำแพงขนาดเล็กช่วยปกป้องไว้ได้ รากไม้ที่รัดขาพลังของมันทำให้พลังกายซิสลดลงอย่างช้าๆ เขาใช้มือจับที่รากก่อนจะปล่อยพลังเวทย์น้ำแข็งให้ไหลไปตามราก ดูเหมือนพลังเวทย์ยังไม่แกร่งพอ จึงทำได้แค่ปกคลุมรากไม้ที่รัดขาเขาเท่านั้น ส่วนที่ซิสคิดคือ แช่แข็งปีศาจตอไม้
“พลังเวทย์ยังไม่แกร่งจริงๆด้วย” ซิสะโออกจากจุดนั้น ซ่อนตัวหลังต้นไม้
คิวเริ่มสังเกตพฤติกรรมมอนสเตอร์อย่างที่ซิสทำ คือมองรูปแบบการโจมตีและหาช่องว่าง รากไม้โผล่ออกมาจากพื้นดิน ผิวดินแตกละเอียด คิวใช้โล่ กดรากไม้เพื่อหยุดการเคลื่อนไหว ก่อนจะเข้าถึงตัวของเขา
“อ่อนแอลงใช้ไหมล่ะ” คิวพูดขึ้น
ปีศาจตอไม้ขนาดกลาง ยกใบไม้แหลมลอยบนอากาศขึ้นอีกครั้ง พลังอัดแน่น คิวรีบยกโล่แล้วร่ายเวทย์ป้องกันอย่างด่วน เพราะถ้าโดนใบไม้แหลมอาจจะถึงกับดับไปเลยก็ได้
แรงเร็วลมที่อัดจากใบไม้ เหมือนะุปืนจำนวนมาก ปะทะกับโล่ บางอันก็แตกออก ส่วนบางอันปักเข้าที่โล่ พลังโจมตีค่อนข้างสูง ทำให้โล่อีกด้านที่คิวมองไม่เห็นเกิดเป็ปีกแมลงสีรุ้ง
ซึมซับพลังงานโจมตีที่เข้ามา ะุใบไม้สงบลง เศษใบไม้ปกคลุมเต็มพื้น คิวเริ่มการโจมตีกลับอีกครั้งหนึ่ง
ซิสพยายามร่ายเวทย์น้ำแข็งปกคลุมดาบ และตั้งสติในการโจมตี เสียงต้นไม้หักลง ปีศาจตอไม้ ร่วมมือกันชนต้นไม้ที่ซิสกำลังหลบอยู่
“ดาบน้ำแข็ง” ไอเย็นหนาแน่น เสียงบีบโพชั่นดังขึ้น หลังจากนั้นจับดาบสองมือฟันเข้ากลางลำตัว ตอไม้ฉีกขาดเข้าไป มันค่อยๆผสานคืนอย่างช้าๆ ซิสฟันต่อเนื่อง เพราะเขารู้จะรอให้มันฟื้นตัวไม่ได้
“คลื่นน้ำแข็ง” ฟันดาบขนานกับพื้นปล่อยคลื่นน้ำแข็งออกไป กระทบปีศาจตอไม้ทั้งสามตัว ซิสฟันซ้ำอีกครั้งและบีบโพชั่นสีน้ำเงิน เขาวิ่งเข้าใส่ในขณะที่มันถูกแช่แข็งอยู่ รากไม้พยายามโจมตีซิส ดูเหมือนรากมันจะอ่อนแรงลง เขาะโปักดาบเข้าไปบนตอไม้ น้ำแข็งแผ่กระจายออกไป ชักดาบออกมาะโไปเสียบอีกตัว จนครบทั้งสามตัว ฟันด้วยคลื่นน้ำแข็งซ้ำไปอีกที ก่อนจะทิ้งระยะห่าง จับดาบไว้แน่น
“ดาบน้ำแข็ง” น้ำแข็งหนาขึ้นที่ดาบเป็สามเท่าตัว ราวกับว่าใช้ดาบขนาดกลาง วิ่งพุ่งตรงอย่างเร็ว แทงดาบเข้าไปชักดาบออกมา แตกสลายเป็คริสตัล
คิวติดะเิที่โล่ พร้อมวิ่งเข้าชน รากไม้พันขาทำให้เขาล้มลงไป ลุกขึ้นมาจับโล่อีกรอบ วิ่งเข้าไป เสียงะเิที่ติดกับโล่ปะทะเข้าใบหน้าของปีศาจตอไม้ขนาดกลาง เสียงดังสนั่น ตู้ม! ในเสี้ยววินาที คิวไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองรึเปล่า แรงกระแทกเหมือนกับว่า ไม่ได้รุนแรงแค่ะเิ เหมือนโล่ก็รุนแรงด้วย
“หรือว่าบางทีโล่เราจะซึมซับพลังงาน ปรับเป็พลังงานโจมตีได้” คิวพูดเบาๆ “ต้องศึกษาต่อไป”
ปีศาจตอไม้ขนาดกลางล้มลงไป มันพยายามอ้าปาก พ่นรากไม้เคลือบไปด้วยน้ำเหนียวๆสีเขียวขุ่น คิวะโโยกซ้าย และขวา เหยียบขึ้นที่หินะโขึ้นไป้า ปักโล่เข้าบนตอไม้ ร่ายเวทย์สีเขียว ไม่ให้มันฟื้นฟูต่อได้ ปีศาจตอไม้ร้องคำรามออกมา ลิ้นของมันมีใบไม้เคลือบสารพิษ งอกออกมาจากปาก แต่เคลื่อนไหวช้าเพราะคิวใช้เวทย์หยุดการฟื้นฟู ส่งผลให้การโจมตีอื่นก็เชื่องช้าไปด้วย เขาทิ้งโล่ที่ปักไว้้า และม้วนตัวลงมาหย่อนะเิเข้าปากไปสามลูก เสียงะเิดังขึ้น ตู้ม!!! ลิ้นตอไม้ร่วงลงพื้น ร่างมันค่อยๆแตกสลายเป็คริสตัล คิวรับโล่ที่ลอยออกมาไว้ในมือ
ทั้งคู่ยังคงต่อสู้อย่างดุเดือด โชคดีที่ปีศาจตอไม้ขนาดกลางโผล่มาแค่ ห้าตัวหลังจากกำจัดตัวแรกได้ ตัวต่อไปดูเหมือนว่าซิสจะเข้ามาช่วยกำจัดตัวใหญ่ก่อน ปล่อยไว้มันอาจจะสร้างปัญหา จากนั้นร่วมมือกันสู้กับปีศาจตอไม้ขนาดเล็ก กำจัดไปร้อยยี่สิบตัว
ได้รับไอเท็ม ยางไม้สีเขียว 30 แผ่น , แผ่นไม้ 10 แผ่น , รากไม้ 10 อัน , ท่อนไม้ 20 ท่อน
ขากลับระหว่างทางซิสเก็บสมุนไพรสีแดงตามทาง มันมีไม่เยอะนัก เขาเห็นสมุนไพรสีเขียวแบบเดียวกับที่เขาใช้รักษาพิษตอนสู้กับเห็ดสีม่วง เขาจึงเก็บเข้ามาด้วย สมุนไพรสีแดงประมาณสิบใบ สีเขียวห้าใบ
“สมุนไพรสีฟ้า ฉันว่าหายากเหมือนเกมที่เราเคยเล่นแน่เลย” ซิสพูดระหว่างเดินกลับพร้อมคิว
“ไม่รู้สิ เราแค่ไม่รู้แหล่ง” คิวตอบ “แต่ถ้าฉันรู้ก็จะบอกนายเป็คนแรก”
“ว่าแต่โพชั่นสีม่วงที่เคนให้เรากดใช้ รู้สึกมันทรงพลังนะ”
“อืม มันช่วยเพิ่มทั้งพลังกายและเวทย์ ส่วนผสมใช้อะไรบ้างนึกไม่ออกจริงๆ”
“ไว้เป็หน้าที่ปรุงยาของฉันเอง” ซิสจับแผ่นหนังขึ้นมา “แล้วเราจะหาข้อมูลการผลิตจากไหนได้บ้าง”
“จากสมุดคู่มือของฉัน อยู่ที่เอวของนายไง” คิวพูดโดยลืมไปว่ามันกักิญญาชั่วร้ายอยู่
ซิสเก็บแผ่นหนังและเอื้อมมือจะไปเปิดออก คิวรีบใช้มือปัดแขนซิส
“ลืมไปแล้วหรอ”
“เออ ใช่ เกือบไปแล้วไหมล่ะ”
“อย่าว่าแต่นายเลย ฉันก็ลืมเหมือนกัน” คิวมองซ้ายและขวาก่อนจะพูดกับซิส “เราจะเอายังไงกันดีกับสมุดเล่มนี้”
ซิสใช้ความคิดสักพักและพูดออกมาว่า “มีคนเดียวที่เราปรึกษาได้ ลุงออคัส น่าจะเป็ทางเลือกที่ดีที่สุด นายว่างั้นไหม”
คิวพยักหน้า แล้วยกน้ำจากขวดขึ้นมาดื่ม
“แล้วถ้าสมุดคู่มือ หนังสือคู่มือ พวกคราฟไอเท็ม ผลิตของอะไรพวกเนี้ย ราคาประมาณเท่าไหร่หรอ” ซิสยกน้ำดื่มตาม
“ถ้าเป็คู่มือผลิตะเิเบื้องต้นก็ 1,000,000 ทอง”
น้ำในปากซิสพ่นออกมา ลมสวนกลับทำให้หน้าเปียก “หนึ่ง ล้าน ทอง” ยกมือเช็ดน้ำที่หน้าออก “ทำไมมันถึงแพงอย่างนั้นล่ะ”
คิวยักไหล่ “ทุกอย่างมันมีราคาของมัน คุณโกสเขาเคยบอกไว้ว่า ของมันแพงเพราะเราจน ของมันถูกเพราะเรารวย”
“นักธุรกิจ นักแลกเปลี่ยน ก็จริงอย่างที่เขาบอก” ซิสพยักหน้า “ว่าแต่ สมุดคู่มือผลิตโพชั่นเจ๋งๆ ต้องแพงแน่เลย”
“และอีกอย่าง เราคิดว่ามีสมุดก็ทำสิ่งนั้นได้ ก็อาจจะใช่” คิวพูดต่อ “จริงแล้วไม่ใช่เลย”
ซิสนึกถึงเหตุการณ์ที่เด็กคนหนึ่งซื้อสมุดเวทย์เพื่อเป็นักเวทย์ แต่เอาเข้าจริงแล้วเขาก็ทำได้ แต่ดูเหมือนเขาจะคาดหวังเกินไป อย่างที่บรีชพูดไว้ ‘คนเรามักคิดว่ามีสิ่งนั้นแล้วจะเป็สิ่งนั้น ไม่ใช่เลย’
“แล้วเราควรทำอย่างไร” ซิสคิดหาทางออก
1K
