ฟางโม่โยนเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ้งและตัวไปด้วยคราบเืทั้งของตัวเขาและอสูรที่เปรอะเปื้อนออกไปจากตัวเขา และเดินตรงเขาไปแร่หนังของหมาป่าโล่กันที่น้อยอยู่ไม่ห่างจากศพของหมาป่าโลหิตเอามาทำเป็เสื้อคุ้ม แทนเสื้อของเขาที่ขาดจนแทบจะกลายเป็เศษผ้าอยู่แล้ว
“เอาล่ะได้เวลาเริ่มซักที”สิ้นคำพูดของชายหนุ่มเขาก็ป่าลูกบอลเปลิงเข้าไปใส่ต้นไม้ใหญ่ ที่ตั้งอยู่อย่างโดด ๆ แล้วกองไฟขนาดั์ก็ถูกสร้างขึ้น กระตุนให้อสูรต่าง ๆ พากันส่งเสียงร้องคึกคักดังก้องไปทั่วบริเวณ
ฟางโม่หัวเราะร่าให้กับพฤติกรรมของอสูรอย่างพอใจ เพราะนั้นเป็สัญญาณที่บอกว่า ราตรีแห่งการต่อสู้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ไม่นานนักพวกอสูรต่างก็ค่อย ๆ แห่กันมาโจมตีเข้ากันอย่างมากมาย
แต่ด้วยเลเวลที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ของชายหนุ่ม ทำให้พวกอสูรที่แห่เข้ามาไม่สามารถที่จะทำร้ายตัวเขาได่อีกต่อไปแล้ว
ฟางโม่ออกล่าอสูรต่อไปเรื่อย ๆ จนวันเวลาผ่านไปได้หลายวัน ที่ทำให้เขาเข้าใจถึงอะไรมากมายขึ้น
สีที่ชื่อของอสูรนั้นจะบ่งบอกถึงความต่างของเลเวลระหว่างตัวเขา กับอสูรที่เจอ สีแดงนั้นคือความห่างที่มากที่สุด รองลงมาคือสีส้ม ต่อมาคือสีเหลือง และสีขาวที่น่าจะหมายถึงการเท่ากันของเลเวลระหว่างเขากับอสูรแล้ว ส่วนสีสุดท้ายนั้นก็คือสีเขียวที่บอกถึงถึงว่าตัวเขานั้นได้มีเลเวลมากกว่าอสูรแล้วนั้นเอง
อีกเื่ที่เขาพบก็คือเื่ของการที่เลเวลของเขายิ่งมากขึ้นเท่าไร ความรุนแรงของพลังเวทย์ที่ปล่อยออกมานั้นก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น และความสามารถทางร่างกายของเขาก็เพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย
ผิดจากพลังิญญาที่มนุษย์ปกติทุกคนใช้ เพราะต่อให้พลังวิญญญาณมีระดับที่เพิ่มสูงขึ้นมากแค่ไหน ถ้าระดับท่าที่ใช้โจมตีอยู่ในขั้นต่ำ ท่านั้นก็จะไม่สูงขึ้นตามพลังิญญาที่เพิ่มขึ้นของผู้ใช้เลย
ตอนนี้ถ้าเขาเจอหมาป่าโลกิตที่สีของชื่อกลายเป็สีเขียนไปแล้ว ก็ก็ไม่จำเป็ที่จะต้องใช้พลังเวทย์มากมายเพื่อเอาชนะมันเลย แค่เพียงวิ่งเข้าไปต่อยซักทีสองที พวกมันก็ตายคามือเขาแล้ว
เหยา ฟางโม เลเวล 19
ฉายา ขยะ
ชายหนุ่มในชุดเสื้อคุมขนหมาป่าโลกันต์จ้องมองดูค่าสถานะของตัวเองไปยิ้มไป ตอนนี้เขามีเลเวลที่มากพอที่จะชนะการเดิมพันของประมุขเยี่ยที่ตกลงเอาไว้กับเขาแล้ว
แต่เพราะบางสิ่งบางอย่างที่กวนใจเข้าอยู่ซักพัก บางสิ่งที่เขารับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งของมัน บางสิ่งที่ความรู้สึกของเขาบอกว่ามันเป็ตัวอันตราย
จึงทำให้เขายังไม่คิดอยากที่จะกลับไปในตอนนี้ แม้เขาจะไม่รู้ว่าวันเวลาจะผ่านไปมากน้อยแค่ไหนแล้วก็ตาม
แต่เมื่อคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่จะมาทำให้เลเวลของเขาเพิ่มขึ้นอยู่ตรงหน้าขนาดนี้ มันก็ยากที่จะทำให้ความคิดที่จะกลับไปบ้านไปดูวันเวลาที่แน่นอนของวันเดิมพันนั้นชนะความรู้สึกตื่นเต้นที่อยู่เต็มอกของชายหนุ่ม แต่อีกใจลึก ๆ เขาก็กลัวที่จะกลับไปไม่ทันจนทำให้ชื่อเสียงของตัวเขาและพ่อต้องโดนเหยียดหยามไปมากกว่านี้
และสุดท้ายชายหนุ่มก็ตัดสินใจกับเื่นี้ได้
เขาเดินตรงเข้าไปในป่าที่ลึกยิ่งขึ้น เพื่อไปหาเ้าอสูรร้ายตัวนั้น
“ถ้ามันจะไม่ทันยังไงก็ไม่ทัน ถ้าวันนี้จัดการกับเ้านี้ได้ค่อยกลับ ทุกอย่างก็เหมือนเดิมแล้ว”
ฟางโมเดินตรงเข้ามาเรื่อย ๆ เพื่อตามหาถึงตัวอสูรที่แข็งแกร่ง อันที่จริงเขารู้สึกถึงตัวของมันได้ตั้งนานแล้ว แต่ระหว่างทางที่กำลังเดินเข้าไปหาทัร กลับถูกอสูรมากมายที่คอยขัดขวางจนทำให้เสียเวลาไปหลายวันทีเดียว
เขาเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงบึงน้ำขนาดใหญ่
“อยู่ที่นี่เองเหรอ”
ฟางโมจุ่มน้ำลงไปในบึง แล้วเปลี่ยนให้น้ำทั้งหมด กลายเป็น้พแข็งไปในทันที
เขาจ้องมองรอข้อความที่บอกว่าสังหารอสูรได้แล้วขึ้นมา แต่สิ่งที่ปรากฎตรงหน้าเขาไม่ใช่ข้อความอย่างที่หวังแต่เป็ร่างของงูตัวใหญ่สีเขียว ที่ออกมาจากบึงน้ำแข็งแทน
“งูั์เดวิล หืม สีม่วงงั้นเหรอ”
ฟางโม่รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ที่ผ่านมาเขาแม้จะเจอกับอสูรมากมาย แต่ก็ไม่เคยเจอกับตัวไหนเลยที่มีชื่อเป็สีม่วงแบบนี้
แม้เขาจะไม่รู้ว่าความหมายของมันคืออะไร แต่เขาก็ไม่ปล่อยโอกาศที่จะฆ่ามันตอนที่มันยังไม่ได้ตั้งตัวแบบแน่
ชายหนุ่มรีบสะบัดแขนสร้างเป็คมดาบวายุพุ่งตรงเข้าไปใส่ร่างของงูั์ทันที แต่คมมีนั้นก็ไม่สามารถที่จะเจาะผ่านิัของมันได้เลย
เ้าอสูรงูไม่ปล่อยให้ฟางโม่ได้เป็ฝ่ายโจมตีอยู่ฝ่ายเดียว มันปล่อยของเหลวบางอย่างออกจากปากใส่ไปยังชายหนุ่ม
ด้วยความเร็วดุจสายฟ้า ทำให้ฟางโม่สามารถที่จะหลบของเหลวนั้นได้อย่างสบาย แต่เมื่อมองกลับไปยังพื้นที่ที่โดยของเหลวนั้นสาดใส่ ทั้งต้นไม้ ก้อนหิน และพื้นดินที่ััมันของเหลวนั้น ได้สลายละลายหายไปในพริบตา
“น้ำกรด ไม่สิ กับงูน่าจะเรียกว่าพิษสินะ”
การโจมตีของงูั์ยังไม่จบอยู่แค่นั้น เมื่อมันเห็นความเร็วในการหลบหลีกของฟางโม่ มันก็พุ่งตัวเข้าไปใส่ชายหนุ่มทันที
ฟางมาแม้จะใช้พลังสายฟ้าในการหลบหลีก แต่ด้วยความเร็วที่ยังยากเกินกว่าที่ตัวเข้าจะควบคุมไหวทำให้เข้า เคลื้อที่ด้วยความเร็วได้ในระยะเวลาสั้น ๆ เท่านั้น ทำให้ถูกเ้าอสูรงูที่มีความรวดเร็วและค่องแคล่วใช้หาง ฟาดตัวเขาจนลอยไปติดกับต้นไม้ จนชายหนุ่มต้องกระอักเืออกมา
ฟางโม่กัดฟันแน่น แม้จะเ็ปกับการโจมตีของมัน แต่เพราะประสบการณ์ที่อันตรายมากกว่ากว่านี้ของอาเธอร์ ทำให้เขาไม่กลัวอะไรแม้จะได้รับความเ็ปมากแค่ไหนอีกแล้ว
เขาปาดเืของตัวเองออกจากปาก และเมื่อมองกลับไปที่งูั์เขาของเห็นพิษมันปล่อยออกมาจำนวนมาก กำลังพุ่งตรงมาหาเขาอย่างรวดเร็ว
ฟางโม่รีบใช้ความเร็วของสายลมหลบะุพิษที่พุ่งเข้ามาราวกับห่าฝนได้อย่างชิวเฉียด ก่อนที่พิษละลอกที่สองจะพุ่งเข้ามาถึงอีกครั้ง เขาก็รีบใช้พลังสายฟ้าพุ่งตรงอ้อมไป ด้านอยู่ด้านหลังของงูั์ทันที
แม้ในระหว่างที่กำลังพุ่งไปเ้าอสูรตัวนี้จะปล่อยพิษตามเข้าไปด้วย แต่เพราะความเร็วของสายฟ้าที่เหนือกว่า ทำให้พิษไม่สามารถที่จะโดนตัวเขาได้
ฟางโม่รีบปล่อยบอลเพลิงสีฟ้าของเข้าเข้าไปใส่ร่างของอสูรั์ตัวนี้ทันที
เมื่อเปลวเพลิงัักับิัของมัน ก็เกิดการลุกไม้ขึ้น และมอดดับไปในที่สุด เหลือไหวแต่เพียงรอยเขม่าเล็ก ๆ ของเปลวเพลิง ที่พอเ้างูั์ขยับตัวเล็กน้อย เขม่านั้นก็หลุดรอยไปตามแรงลม
“ทำอะไรไม่ได้เลย เรายังอัพเลเวลมาไม่พอเหรอเนี่ย”
เสียงขู่ฟ่อ ๆ จากงูยังดังขึ้นมาแสดงถึงความหงุดหงิดของมัน ก่อนที่มันจะพุ่งไปหาฟางโม่อีกครั้ง
ชายหนุ่มที่กระทืบเท้าให้ดินบริเวณรอบตัวขึ้น ผุดขึ้นมาเป็เกราะล้อมรอบตัวเขาเอาไว้ แต่เกราะดินที่ถูกสร้างขึ้นมา ก็ไม่อาจต้านทานการฟาดหางของอสูรงูที่ทะลุมายังร่างของเขาได้
ฟางโม่ที่ถูกแรงกระแทงของกลุ่มไปตามพูดจนเกิดแผลถลอกขึ้นตามตัวจน แต่ยังโชคที่ที่เขายังสร้างน้ำแข็งขึ้นมาลดแรงกระแทกจากพื้นจากทัน แต่นั้นก็สร้างความเ็ปให้เขาไม่ใช่น้อย
“บ้าจริง กระดูกคงหักไปหลายส่วนเลยนะเนี่ย”
ฟางโมรีบสร้างลูกบอลน้ำขนาดใหญ่ออกมา แล้วปาดไปใส่อสูรั์อย่างรวดเร็ว
มันพุ่งตรงมาหาฟางโม่พร้อมกับหลบลูกบอลน้ำอย่างง่ายดาย แต่นั้นก็คือความตั้งใจของชายหนุ่ม เมื่อลูกบอลน้ำได้แตกออก กลายเป็เข็มน้ำแข็งมากมายพุ่งเข้าใส่ร่างของเ้างูั์เข้าอย่างจัง
อสูรงูยังคงพุ่งเข้ามาหาฟางโม่โดยไม่สนใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย และดูเมื่อว่าเข็มน้ำแข็งพวกนั้นจะไม่สามารถที่จะเจาะผ่านิัที่แข็งแกร่งของมันได้
ฟางโม่รีบะโหลบคมเขียวที่เต็มไปด้วยพิษจากปากของงูั์ได้อย่าฉิวฉัยด แต่มันก็บยังคงวกตัวกลับมาได้อย่างรวดเร็ว
“ถ้าพลังเวทย์ใช่ไม่ได้ก็เจอกับอะไรที่ไร้ประโยชน์กว่าเวทย์หน่อยเป็ไง”
ฟางโม่รีบหยิบมีดสั้นที่เขาไม่ได้ใช้มันออกนานแล้ว ออกมาจากเข็มขัด และใช้มันรับการพุ่งโจมตีครั้งที่สองของอสูรั์ที่วกกลัวมาใส่เข้าอย่างรวดเร็ว
เป็ครั้งแรกที่เืของอสูรนั้นไหลออกมานอกร่างกาย เมื่อในจังหวะที่เขากำลังจะกระเด็นเพราะแรงกระแทงที่ถูกงูั์พุ่งเข้าชนนั้น มือข้างที่ถือมีดอยู่ของเขา ก็ฟันไปโดนด้วยตาของมันโดยบังเอิญ
ร่างของชายหนุ่มรอยไปกระแทกกับก้อนหินใหญ่ที่อยู่ในบริเวณนั้น แม้เขาจะเ็ปมาก แต่การทำร้ายเ้าอสูรนั้นได้แม้เพียงน้อยนิดนั้น ก็สร้างความดีใจให้กับเขาเป็อย่างมาก
“นั้นสินะ แม้ร่างกายภายนอกจะแข็งแกร่ง แต่ภายในนั้นอ่อนแอ”ฟางโม่หัวเราะออกมาดังลั้น “แกก็ไม่ได้โกงอะไรมากเลยนิ เ้างู”
ความโกรธเกรี้ยวจากการที่เสียดวงตาไปข้างของงูั์แพร่ซางไปจนทำให้ร่างกายสีเขียวของมันแปรเปลี่ยนไปเป็สีแดงเื และมันพุ่งเข้าไปจู่โจมใส่ชายหนุ่มที่กำลังนอนติดอยู่ที่หินทันที
มันพุ่งเข้าไปใกล้ฟางโม่ ก่อนที่มันจะบิดตัวหลบหน้าออกมา และใช้หางของมันแทงตรงเข้าไปที่หินที่ร่างของฟางโม่หลบอยู่
ชายหนุ่มรีบใช้ความเร็วของสายฟ้าหลบการโจมตีนั้น และรีบตั้งจังหวะที่หางของมันยังอยู่ในหินเป็สะพานให้เหยีบปีนขึ้นไปหาใบหน้าของมัน
แต่ไม่วายอสูรงูั์เดวิลก็รีบหมุดตัวอย่างรวดเร็วสะหลัดร่างของชายหนุ่มออกไป แล้วตะหวัดห่างฟาดใส่ร่างที่ลอยอยู่กลางอากาศของเขา เขาใส่บึงน้ำที่ชายหนุ่มทำให้มันกลายเป็น้ำแข็ง
“อะ อ้า”ชายหนุ่มร้องออกมา พร้อมกับเืที่พุ่งออกมาจากปาก
เขารีบพยายามขยาดร่างกายของตัวเองออกมา หลบพิษที่เ้างูั์ปล่อยมาใส่เขาทันที
“อีกนิดเดียวเอง”ชายหนุ่มะโออกมาอย่างหัวเสียง
เ้างูั์ยังคงไม่ปล่อยให้ฟางโม่ได้หยุดพัก มันยังคงพ้นพิษเข้าไปใส่ร่างที่แทบจะขยับไม่ไหวของชายหนุ่ม
ฟางโม่กัดฟันฝืนความเ็ปที่มีเอาไว้ ก่อนที่จะพยายามใช้ความเร็วระดับสายฟ้า หลบหลีกการโจมตีของงูั์ ไปรอบ ๆ บึงน้ำแข็ง
ทางอสูรงูก็ยังคงที่จะปล่อยพิษใส่ร่างที่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงของชายหนุ่มไม่หยุด แต่ซักพักร่างของงูั์ก็ััได้ถึงของแหลวบางอย่างที่พุ่งเข้าไปในปากของมัน ในจังหวะที่กำลังจะปล่อยพิษออกไปพอดี ทำให้ของแหลวนั้นเสียบทะลุเข้าไปในปากของมัน และพลังของสายฟ้าที่มาพร้อมกับอสวุธชิ้นนั้นก็แพร่สร้างไปทั่วร่างกาย สร้างความเ็ปให้กับมันเป็อย่างมาก
ฟางโม่รีบพุ่งตัวเข้าไปในปากของมันและหยิบมีดสั้นที่ปักอยู่ในปากของเขา แล้วเริ่มละเลงระบำฟันมีดสั้นของเขา เฉือดเฉือนทุกอย่างที่เขาจะสามารถฟันมันได้อย่างรวดเร็ว พร้อมกับปล่อยพลังเวทย์ทุกอย่างที่เขาพอจะนึกออกไปด้วย
อสูรงูั์เดวิล ส่งเสียงร้องออกมาอย่างเ็ปไปทั่วทั้งป่า แม้มันอยากจะบดขยี้ชายหนุ่มที่อยู่ในปากของมัน แต่ด้วยพลังเวทย์จำนวนมากที่โจมตีออกมา ทำให้มันไม่สามารถฝืนที่จะทำอะไรได้ สิ่งที่มันพอจะทำได้ตอนนี้ก็มีเพียงกระแทกกับสิ่งต่าง ๆ ไปมา เพื่อที่จะให้ร่างของชายหนุ่มหลุดออกมาจากปากของมัน
แต่เพราะมีดที่อยู่ในมือของฟางโม่ ที่ให้เขาสามารถที่จะเยียบมันเข้าไปตามผนังปากเป็ที่ยึดเกาะ และปล่อยพลังเวทย์โจมตีต่อเนื่องได้ จนในที่สุดข้อความที่ชายหนุ่มรอดคอยก็ปรากฎขึ้นมา
คุณได้สังหารงูั์เดวิล +ค่าประสบการณ์ 500,000 หน่วย
ยินดีด้วยคุณเลเวลอัป ตอนนี้คุณเลเวล 23
ฟางโม่ค่อย ๆ เดินออกมาจากปากที่ไร้ิญญาของอสูรร้ายที่เขาจัดการได้อย่างยากรำบาก ด้วยร่างกายที่เปลือยท่อนบน และถูกยอมไปด้วยเืของอสูรตัวนี้
เสียงลมหายใจที่เหนื่อยหอบ กับร่างกายที่สะบัดสะบอมเต็มที่ของกายหนุ่มทำห้เขาไม่อาจที่จะฝืนที่จะยืนต่อไปไหวอีกแล้ว
“สำเร็จแล้ววววว”ฟางโม่เปล่งเสียงะโแห่งชัยชนะออกมาดังลั่น
ร่างของของค่อยเริ่มทำการฟื้นฟูตัวเองอย่างช้า ๆ ตามเลเวลที่เพิ่มขึ้นของเขา จนพละกำลังของเขาจะกลับมาพอสมควร แต่เขาก็ไม่รู้ว่าาแภายในของของนั้นจะได้รับการรักษาถึงขนาดไหน แต่ดูจากการที่เขาสามารถจะขยับร่างกายได้อย่างปกติแล้ว มันก็คงช่วยรักษาภายในของเขาไปไม่น้อยแล้ว
ฟางโม่ค่อย ๆ เคลื่อนร่างของตนไปพิงกับร่างของงูั์เดวิล
“สีม่วงคงเป็บอสสินะ”เขาหัวเราะในรำคอเบา ๆ “ถ้านี้เป็เกมก็ถือว่าเป็เกมที่ห่วยมากเลย อุส่าชนะบอสได้แต่ไม่มีอาวุธอะไรดรอปออกมาเลย แต่นี้มันก็คือชีวิตจริงล่ะนะ ยังโชคดีที่อย่างน้อยเลเวลเพิ่มแล้ว จะช่วยรักษาาแแม้จะรักษษไม่ได้มากเท่าไร แต่ก็ถือว่าดี”
พูดจบฟางโม่ก็ลุกขึ้นมาอักครั้ง พร้อมกับใช้เวทย์น้ำชำระเือสูรที่ติดตามตัวของเขาจนร่างกายกลับมาสะอาดอีกครั้ง
“ไม่สิของที่ดรอปได้มันก็อยู่ตรงหน้านี่”
จากนั้นฟางโม่ก็ถือมีดเดินกลับเข้าไปในปากของอสูรงูอีกครั้ง แล้วทำให้มือของเขาทั้งสองข้างกลายเป็น้ำแข็งแล้วตัดส่วนเขี่ยวที่เป็พิษของมันออกมาทั้งต่อมด้วย แล้วเฉือนหนังบริเวณนั้นเอามาพันไปรอบ ๆ เขียวผิดเพื่อกันไม่ให้พิษของมันไหลออกมาทำร้ายเขาได้
จากนั้นชายหนุ่มก็เดินออกมา แล้วลองใช้มีดของเขาฟันลงไปที่หนังของงูตัวนี้ดู แต่ก็เป็ไปตามที่เขาคิด มีดไม่สามารถที่จะทำอะไริัของมันได้เลย แม้ว่ามันจะตายไปแล้วก็ตาม
ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างผิดหวัง
“คงได้เวลากลับแล้วสินะ”.
พูดจบเขาก็ใช้พลังสายฟ้าเคลื่อนตัวออกจากจากป่าทันที
5K
