ศพที่คุณเพิ่งฆ่า ขอลูกตาให้ฉันได้ไหม

            คำถามนั้นของเข้มก็ค่อยๆเลือนหายไปในสัปดาห์ต่อมามันถูกกลบด้วยงานโหดหินที่ทำให้มือปืนต้องทุ่มเทสมองทั้งก้อนจนไม่เหลือเนื้อที่ให้กับความฟุ้งซ่านอื่นอีก
            เป้าหมายรายใหม่ของเข้มเป็นพยานปากเอกในคดีของเจ้าพ่อคนหนึ่งผู้มีความสำคัญในระดับที่จะแปรผันเป็นโทษจำคุกยี่สิบปีได้มีบางคนอยากให้เขาตายภายในหนึ่งสัปดาห์ก่อนขึ้นศาล ซึ่งปัญหาก็คือเป้าหมายของเข้มตอนนี้อยู่ภายใต้ความดูแลของตำรวจในเซฟเฮาส์ที่ไหนสักแห่ง
            “โหอย่างกับหนังเลยพี่” ลิลลี่พูดด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้รู้เนื้องานก่อนที่จะเบ้ปากในอาทิตย์ถัดมาหลังพบว่าเซฟเฮาส์ที่ว่านั่นเป็นเพียงห้องหนึ่งของห้องแถวชั้นเดียวที่ตั้งอยู่กลางชุมชนไม่ใช่ป้อมปราการหน้าตาถมึงทึงความปลอดภัยสูงผนังกันระเบิดอะตอมิกได้มีเพียงผนังอิฐบล็อกก่อฉาบและกั้นไม่ได้กระทั่งเสียงหวีดของเด็กสองขวบ

            “อะไรอ้ะ นี่มันห้องพักรายวันชัดๆ”เด็กสาวถอนหายใจ
            “คุณคาดหวังอะไรเนี่ย”

            “ก็อะไรที่มันดูจริงจังกว่านี้หน่อยอย่างน้อยๆ ก็แบบตึกแข็งแรงๆ อยู่ในที่ลึกลับมียามคอยตรวจตรายี่สิบสี่ชั่วโมงอะไรงี้”
            “นั่นมันในหนังแล้ว” 
            “ก็นี่พยานสำคัญไม่ใช่เหรอ” ลิลลี่บ่นอุบอิบ
            เข้มส่ายหน้าไม่ต่อล้อต่อเถียงให้มากความเพราะถึงอย่างไรเซฟเฮาส์แห่งนี้ก็ตั้งอยู่หลังโรงพักมีตำรวจอาศัยเดินเข้าเดินออกเป็นทางผ่านแถมยังไม่นับรวมอาสาสมัครที่เช่าอาศัยอยู่ในนั้นด้วยอีกหลายคน แม้หน้าตาอาจไม่น่าประทับใจแต่ถ้าหากไม่ได้คิดจะระเบิดทิ้งทั้งตึกหรือหอบอาวุธสงครามเข้าไปกราดยิงแบบไม่สนหน้าอินหน้าพรหมแล้วก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะฆ่าใครในนั้นได้อย่างสะดวกมือนัก
            เป้าหมายของเข้มอายุปลายสามสิบหน้าตาและท่าทางบ่งบอกความเป็นจิ๊กโก๋ตั้งแต่ระยะร้อยเมตร มีชีวิตคลุกคลีอยู่ในวงการสีเทามาตั้งแต่วัยรุ่นเข้าออกคุกเป็นว่าเล่นทีละปีสองปีด้วยคดีตีหัวหมาด่าแม่เจ๊กหากเป็นหนังแนวมาเฟียตะวันออกก็จะสวมบทลูกกระจ๊อกที่พากย์ไทยด้วยเสียงแหลมๆ ตลกๆไม่น่าจะมีตำแหน่งสูงสักเท่าไรในแก๊ง เขาพักอยู่ที่นี่ตั้งแต่ถูกกันตัวไว้เป็นพยานตัดขาดการติดต่อกับทุกคนที่รู้จักและใช้ชีวิตเสมือนแรงงานเถื่อนที่เป็นแวมไพร์ไม่อาจก้าวพ้นประตูห้องพักไปเจอแสงตะวันอาหารการกินมีปิ่นโตมาส่งให้สามมื้อ ไม่ให้ออกไปไหน ไม่ให้กระทั่งเปิดม่านหน้าต่างน่าเบื่อ แต่ก็ปลอดภัย ซึ่งเป้าหมายก็ทำตามคำแนะนำนั้นอย่างเคร่งครัดยกเว้นที่ยังเปิดม่านแง้มหน้าต่างไว้สำหรับระบายควันบุหรี่กับแอบโทรไปหาเด็กอีกหนึ่งครั้ง
            ครั้งเดียวที่ทำให้เข้มตามรอยมาถึงห้องหมายเลขแปด
            และก็เริ่มงานจากรูลอดม่านที่ไว้ระบายควันดังกล่าว...