สลับร่าง พลั้งชน

ลิฟต์โดยสารความเร็วสูงส่งเสียงสัญญาณเตือนเบาๆ เมื่อถึงชั้นของครูแพรว ครูแพรว (ในร่างอาร์ต) กึ่งเดินกึ่งลากร่างสลวยของตัวเองออกจากตัวลิฟต์ด้วยอารมณ์ที่เดือดพล่าน เธอรีบใช้คีย์การ์ดเปิดประตูห้องพักทันทีที่มาถึงหน้าห้อง

"ถึงแล้ว... เข้าไปเดี๋ยวนี้!" เธอตวาดเสียงทุ้มห้าวของเด็กหนุ่มพลางผลักร่างพยาบาลสาวเข้าไปด้านใน

อาร์ต (ในร่างครูแพรว) หัวเราะคิกคัก ขณะเดินเซไปตามแรงผลัก เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง แกรก... แกรก... ผสมกับเสียงเสียดสีของ ถุงน่องเต็มตัวสีเนื้อ ที่รัดรึงเรียวขาคู่สวย 

"อุ๊ย! ใจร้อนจังเลยนะคะน้องอาร์ต... เพิ่งมาถึงก็รีบผลักครูเข้าห้องซะแล้ว"

เขาเดินไปนั่งบนโซฟาหนังแท้สีขาวสะอาดตาอย่างจงใจ แล้วยกขาเรียวสวยที่ห่อหุ้มด้วยถุงน่องขึ้นมาพาดบนโต๊ะกระจกกลางห้อง ทำให้ชายกระโปรงพยาบาลสั้นกุดถลกขึ้นไปจนเกือบเห็นจุดสำคัญที่ปกปิดด้วย จีสตริงสีเนื้อ เพียงน้อยนิด

"แก... แกต้องบอกมาเดี๋ยวนี้ว่าเราจะสลับร่างกลับคืนได้ยังไง!" ครูแพรวในร่างอาร์ตยืนจ้องร่างตัวเองด้วยสายตาอาฆาต เธอพยายามข่มอารมณ์ไม่ให้พุ่งเข้าไปบีบคอไอ้เด็กแสบที่กำลังใช้ร่างกายเธอทำท่าทางยั่วยวนอยู่

"โถ... ครูค่ะ เรื่องแบบนี้มันต้องใช้ 'อารมณ์' และ 'จังหวะ' นะคะ" อาร์ตพึมพำพลางใช้นิ้วเรียวลูบไล้ไปตามหน้าขาตัวเองอย่างหลงใหล 

"ดูสิ... ผิวครูตอนโดนแอร์ในห้องนี้มันยิ่งเนียนเข้าไปใหญ่ ถุงน่องนี่ก็รัดได้ใจจริงๆ ผมว่าถ้าเราลอง 'ใกล้ชิด' กันมากกว่านี้ ร่างกายอาจจะจำกันได้แล้วสลับคืนเองก็ได้นะจ๊ะ"

เขาสบตาร่างเดิมผ่านแผงขนตาปลอมหนาเตอะ แววตาของเด็กแสบภายใต้ดวงตาหวานซึ้งของครูแพรวดูมีความหมายแฝงที่ชวนขนลุก อาร์ตแกล้งโน้มตัวไปข้างหน้าจนคอเสื้อพยาบาลที่ปลดกระดุมไว้อ้ากว้างโชว์เนินอกขาวผ่องที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ

"หรือว่าครูอยากจะลอง... 'สำรวจ' ร่างกายตัวเองผ่านมือของผมดูหน่อยไหมล่ะ? ผมรับรองว่าครูจะลืมเรื่องสลับร่างไปเลยล่ะ"

ครูแพรวในร่างอาร์ตกัดฟันแน่น "แกไม่มีทางได้ใจไปมากกว่านี้แน่! ฉันจะขังแกไว้ในห้องนี้จนกว่าแกจะยอมบอกวิธีคืนร่าง!"

"ขังเหรอคะ? ว้าว... ตื่นเต้นจังเลย" อาร์ตลุกขึ้นยืนแล้ว เดินอย่างช้าๆ บิดสะโพกพริ้วไหวตรงไปที่ประตูห้องนอนส่วนตัวของครูแพรว เขาหันมาขยิบตาให้ร่างเดิมอย่างผู้ชนะ 

"ถ้าอย่างนั้น... ผมขอไปเปลี่ยนเป็น 'ชุดนอนสีแดง' ตัวเมื่อคืนก่อนนะจ๊ะ พอดีชุดพยาบาลนี่มันรัดจีสตริงจนผมเริ่มอึดอัดแล้วล่ะ"

อาร์ตจัดการรีบเดินไปปิดประตูห้องนอนล็อคกลอนดัง คลิก! ทิ้งให้ครูแพรวในร่างเด็กหนุ่มยืนหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธอยู่กลางห้องนั่งเล่น

"ไอ้อาร์ต! เปิดประตูนะ! อย่าแตะต้องชุดนอนฉัน!" เธอทุบประตูเสียงดังสนั่น แต่เสียงที่ตอบกลับมามีเพียงเสียงหัวเราะหวานใสและเสียงเสียดสีของถุงน่องที่ถูกถอดออกอย่างช้าๆ...

สงครามจิตวิทยาในคอนโดเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และครูแพรวก็เริ่มรู้ตัวแล้วว่า ยิ่งเธอพยายามกดดันอาร์ตมากเท่าไหร่ ไอ้เด็กแสบในร่างนางฟ้าคนนี้ก็ไม่สนใจ แถมยังจะทำอะไรแปลกๆ ที่เธอคาดไม่ถึงอีก

คุยกับแม่มดข้างบ้าน: ศึกในคอนโดรอบนี้ยังดูไม่ออกว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร แต่รับรองว่างานมีใครพลาด เกมเปลี่ยนแน่นอน ฝากติดตามกันด้วยนะคะ