พ่ายรักมลทินหัวใจ

    1/2 เป็นเรื่องจนได้



    “อือ ชะช่วยด้วย”มือเรียวหยิกเขาไม่หยุดแต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาหยุดจูบอันเร่าร้อนนั้นเลย

                “โอว…ทำไมถึงจืดชืดแบบนี้ไหนว่ารับงานอย่างว่า”

                “ไอ้บ้า!”

                “อ้าวแบบนี้ต้องอีกรอบ”คราวนี้เขาช้อนร่างเพรียวแล้วเดินตรงไปที่เตียงพร้อมทิ้งลงอย่างรุนแรง

                “เจ็บนะ!”

                “ฉันจะให้เธอหนึ่งแสนนอนกับฉันคืนนี้คิดว่ามากพอนะสำหรับอาชีพแบบเธอ” เขาพูดพร้อมกับมองหน้าของหญิงสาวตรงหน้า

                “มองหน้าและฟังและดูที่ริมฝีปากฉันนะฉันไม่ใช่เด็กเอน ฉันจะกลับบ้าน!”ไพลินพูดด้วยความโกรธแต่ยังข่มอารมณ์ไว้เพื่อทำใจดีสู้เสือ

                “ฉันจะโอนให้เลยไม่ฟงไม่ฟังล่ะคืนนี้ว่างด้วย” เขาทำหน้าตาไม่รับรู้สิ่งที่ไพลินบอกแล้วก็มองโทรศัพท์มือถือของไพลินที่ยังดังต่อเนื่อง

                “ฉันจะกลับบ้าน! ฉันไม่ใช่เด็กเอ็น ไอ้บ้าพาฉันออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ไม่อย่างนั้นแกเดือดร้อนยันบรรพบุรุษแน่”

                “นี่ลามถึงบรรพบุรุษเลยเหรอ”เขาเลื่อนตัวมาใกล้กดข้อมือของไพลินแล้วใช้ขาหนักทับที่ต้นขาของหญิงสาวเอาไว้

                “อย่าทำอะไรฉันนะฉันให้หมดเลยอยากได้อะไรก็เอาไป!”

                “เอาตัวเธอนี่ล่ะไม่ได้เอาฟรีๆแต่ให้เป็๞แสน”เขายิ้มกรุ้มกริ่มแล้วก็ก้มหน้าซุกซนบนเรือนร่างของหญิงสาวหลังจากนั้นไม่กี่นาทีเ๯้าของร่างกายที่สวยงามก็ถูกปลดเปลื้องชุดเดรสออกจนเหลือแค่ร่างเปลือยเปล่าบนที่นอนดวงตาที่จ้องมองเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

                “ฉันกลัวอย่าทำฉันเลย”

                “ไม่ได้แล้วล่ะก็บอกให้หนึ่งแสนแลกกับนอนกับฉันรูปร่างดีมากนะหน้าอกหน้าใจคงล้นมือไปหมดซ่อนรูปมาก”         

                “ไม่เอาออกไป”ไพลินร้องสุดเสียงแต่เ๽้าของร่างสูงโปร่งที่ตอนนี้ใช้มือดึงผ้าขนหนูออกพ้นท่อนล่างของตัวเองสองร่างเปลือยเปล่าที่พลิกไปมาบนเตียง สลับเสียงร้องด้วยความ๻๠ใ๽กลัวของบางคน

                “ไม่…”สิ้นเสียงร้องสิ่งหวงแหนที่สุดของหญิงสาวก็ถูกพรากจากไปอย่างไม่มีวันได้กลับคืนเ๯้าของร่างกายกำยำชะงักเล็กน้อยเมื่อจุดหมายที่กำลังจะไปถึงมันไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

                “นี่เธอไม่เคยนอนกับผู้ชายมาก่อนอย่างนั้นเหรอ”

                “ฮือไอ้เลว!”ไพลินร้องสุดเสียงแต่เขาก็คงห้ามตัวเองไม่ทันเพราะสุดท้ายเขาก็ผ่านไปถึงจุดหมายปลายทางจนได้ความสับสนและอึดอัดเต็มหัวใจเขาไปหมดเพราะนี่เป็๞ครั้งแรกที่เขาบังคับผู้หญิงให้หลับนอนด้วยเพราะคิดว่าเป็๞ผู้หญิงแบบเดียวกับที่เขาหิ้วกลับมาคอนโดทุกคืน

                “ฉัน…” เขาเหมือนจะพูดบางอย่างแต่ไม่ทันไรไพลินก็ยกเท้าถีบหน้าเขาจนหงายและตกลงที่ข้างเตียง

                “ฉันจะบอกคุณพ่อลากคอแกเข้าตะราง!”

                “นี่เธอคิดว่าการที่ฉันพาผู้หญิงมาที่ห้องแล้วจะต้องเกิดเ๱ื่๵๹แบบนั้นเหรอเธอรู้ไหมฉันหิ้วผู้หญิงมาทุกคืนแถมจ่ายไม่ถึงหมื่นด้วยซ้ำ”

                “สกปรกแล้วแกก็ไม่ใส่อะไรป้องกันเลย ฉันติดโรคขึ้นมาแกตายแน่คอยดูเหอะ”ไพลินดึงผ้าห่มมาคลุมตัวพร้อมจ้องหน้าเขาด้วยความรังเกียจ

                “สองแสนแล้วลืมมันซะเพราะฉันก็เมาเธอก็เมามันเ๱ื่๵๹ปกติของคนไปเที่ยวกลางคืนแล้วเ๱ื่๵๹ป้องกันฉันก็พลาดเองมัวแต่โมโห”

                “หึแกพาฉันมาเองไม่ได้สมยอมเลย”

                “ก็ฉันเมาไงคิดว่าทนายจะช่วยฉันได้ไหมล่ะ เธอเมาฉันเมาส่วนผับที่เธอไปก็ของเพื่อนฉันคิดดีๆนะไม่ต้องไปหาหรอกกล้องวงจรปิดแค่ฉันกดโทรไปบอกเขาก็เอาออกหมดล่ะ”

                “ชั่ว!”

                “ก็คุยกันดีๆเราต่างก็เมา”

                “แกไม่ได้เมา”

                “เมาแต่ไม่เท่าเธอว่ามาจะเอาเท่าไรฉันจะได้นอนต่อแต่ถ้าอยากไปแจ้งความเอาเ๱ื่๵๹ฉันก็ลองดูนะเผลอๆเธอจะอายครอบครัวเพื่อนฝูงด้วยซ้ำที่เมาจนขึ้นรถมากับคนแปลกหน้า”

                “เลว”ไพลินพูดทั้งน้ำตา ชื่อเสียงวงศ์ตระกูลคงป่นปี้หากเ๹ื่๪๫นี้เป็๞ข่าวใหญ่โตลำพังตนแอบมาเที่ยวกับเพื่อนถ้าพ่อกับแม่รู้คงเ๹ื่๪๫ใหญ่โดยเฉพาะการที่ตนดื่มจนเมาไม่ได้สติทั้งที่ความจริงแก้วเหล้าของไพลินเพื่อนผู้ชายบางคนแอบผสมยาบางอย่างลงไปด้วยแต่ไพลินไม่รู้ตัวเพราะไว้ใจเพื่อนๆ

                “ว่าไงเอาเท่าไร”

                “สามสิบล้าน”

                “เพ้อเจ้อ!หน้าอย่างเธอถ้าแต่งงานสินสอดคงไม่เกินสามแสนหรอกมั้งทำยังกะลูกคุณหนูเลยนะ”

                “ใช่ลูกคุณหนูถ้าแต่งงานอย่างฉันต่ำๆร้อยล้านสำหรับค่าสินสอด”

                “แม่คุณเรียกเยอะกะไม่ทำงานทั้งชาติหรือไง”

                “สามสิบล้านแล้วเราจะไม่เจอหน้ากันอีกแลกกับสิ่งที่ฉันเสียไป”

                “ขอโทษนะฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้นอยากได้เงินก็ให้ได้แต่ไม่ใช่ยอดนั้น ฉันให้ได้แค่ห้าแสนแลกกับ…”

                “แก” ไพลินกำมือแน่นด้วยความโกรธที่เขาหยามหน้าแบบนี้

                “เอาไม่เอายอมจ่ายขนาดนี้เพราะได้ของสดซิงหรอกนะถือว่าคุ้มมากเพราะหลายปีที่ผ่านมาไม่เคยได้เจออะไรแบบนี้เลย” เขาทำหน้าตากวนประสาทไพลินพร้อมกับยิ้มมุมปาก

                “ฉันถือว่าให้ทาน”ไพลินโกรธจนตัวสั่นแต่ก็ยังมีสติควบคุมอารมณ์ตัวเองไว้ได้

                “ของให้ทานเด็ดดีนะ”เขายิ้มเยาะเพราะยังคงคิดว่าไพลินทำงานอย่างว่าเพียงแต่อาจยังไม่เคยได้หลับนอนกับผู้ชาย

                “ไปเรียกแท็กซี่ให้ฉันก่อนฉันจะยอมแลกทุกอย่างเพื่อเอาแกเอาคุก”ไพลินพูดจบก็คว้าชุดที่เขาถอดทิ้งลงข้างเตียงมาสวมใส่ด้วยความรวดเร็วแล้วกอดหน้าอกไว้แน่น

                “นี่เช็คห้าแสน”เขายื่นให้พร้อมกับเดินไปหยิบเสื้อคลุมให้หญิงสาวแล้วเดินนำหน้าลงไปด้านล่างเพื่อเรียกรถแท็กซี่

                “เราคงไม่เจอกันอีกนะส่วนเช็คนี่ฉันจะไปทำทานหมาจรจัดให้หมดไอ้ชั่ว” ไพลินพูดจบก็ตบที่แก้มเขาแล้วรีบเข้าในรถแท็กซี่ที่กำลังจอดรอ

                “เธอนี่มัน…” เขามองตามรถแท็กซี่ที่แล่นออกไปพร้อมกับลูบแก้มตัวเอง

                ‘จองหองชะมัด แค่เด็กเอน’