“อือ ชะช่วยด้วย”มือเรียวหยิกเขาไม่หยุดแต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาหยุดจูบอันเร่าร้อนนั้นเลย
“โอว…ทำไมถึงจืดชืดแบบนี้ไหนว่ารับงานอย่างว่า”
“ไอ้บ้า!”
“อ้าวแบบนี้ต้องอีกรอบ”คราวนี้เขาช้อนร่างเพรียวแล้วเดินตรงไปที่เตียงพร้อมทิ้งลงอย่างรุนแรง
“เจ็บนะ!”
“ฉันจะให้เธอหนึ่งแสนนอนกับฉันคืนนี้คิดว่ามากพอนะสำหรับอาชีพแบบเธอ” เขาพูดพร้อมกับมองหน้าของหญิงสาวตรงหน้า
“มองหน้าและฟังและดูที่ริมฝีปากฉันนะฉันไม่ใช่เด็กเอน ฉันจะกลับบ้าน!”ไพลินพูดด้วยความโกรธแต่ยังข่มอารมณ์ไว้เพื่อทำใจดีสู้เสือ
“ฉันจะโอนให้เลยไม่ฟงไม่ฟังล่ะคืนนี้ว่างด้วย” เขาทำหน้าตาไม่รับรู้สิ่งที่ไพลินบอกแล้วก็มองโทรศัพท์มือถือของไพลินที่ยังดังต่อเนื่อง
“ฉันจะกลับบ้าน! ฉันไม่ใช่เด็กเอ็น ไอ้บ้าพาฉันออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ไม่อย่างนั้นแกเดือดร้อนยันบรรพบุรุษแน่”
“นี่ลามถึงบรรพบุรุษเลยเหรอ”เขาเลื่อนตัวมาใกล้กดข้อมือของไพลินแล้วใช้ขาหนักทับที่ต้นขาของหญิงสาวเอาไว้
“อย่าทำอะไรฉันนะฉันให้หมดเลยอยากได้อะไรก็เอาไป!”
“เอาตัวเธอนี่ล่ะไม่ได้เอาฟรีๆแต่ให้เป็แสน”เขายิ้มกรุ้มกริ่มแล้วก็ก้มหน้าซุกซนบนเรือนร่างของหญิงสาวหลังจากนั้นไม่กี่นาทีเ้าของร่างกายที่สวยงามก็ถูกปลดเปลื้องชุดเดรสออกจนเหลือแค่ร่างเปลือยเปล่าบนที่นอนดวงตาที่จ้องมองเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“ฉันกลัวอย่าทำฉันเลย”
“ไม่ได้แล้วล่ะก็บอกให้หนึ่งแสนแลกกับนอนกับฉันรูปร่างดีมากนะหน้าอกหน้าใจคงล้นมือไปหมดซ่อนรูปมาก”
“ไม่เอาออกไป”ไพลินร้องสุดเสียงแต่เ้าของร่างสูงโปร่งที่ตอนนี้ใช้มือดึงผ้าขนหนูออกพ้นท่อนล่างของตัวเองสองร่างเปลือยเปล่าที่พลิกไปมาบนเตียง สลับเสียงร้องด้วยความใกลัวของบางคน
“ไม่…”สิ้นเสียงร้องสิ่งหวงแหนที่สุดของหญิงสาวก็ถูกพรากจากไปอย่างไม่มีวันได้กลับคืนเ้าของร่างกายกำยำชะงักเล็กน้อยเมื่อจุดหมายที่กำลังจะไปถึงมันไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
“นี่เธอไม่เคยนอนกับผู้ชายมาก่อนอย่างนั้นเหรอ”
“ฮือไอ้เลว!”ไพลินร้องสุดเสียงแต่เขาก็คงห้ามตัวเองไม่ทันเพราะสุดท้ายเขาก็ผ่านไปถึงจุดหมายปลายทางจนได้ความสับสนและอึดอัดเต็มหัวใจเขาไปหมดเพราะนี่เป็ครั้งแรกที่เขาบังคับผู้หญิงให้หลับนอนด้วยเพราะคิดว่าเป็ผู้หญิงแบบเดียวกับที่เขาหิ้วกลับมาคอนโดทุกคืน
“ฉัน…” เขาเหมือนจะพูดบางอย่างแต่ไม่ทันไรไพลินก็ยกเท้าถีบหน้าเขาจนหงายและตกลงที่ข้างเตียง
“ฉันจะบอกคุณพ่อลากคอแกเข้าตะราง!”
“นี่เธอคิดว่าการที่ฉันพาผู้หญิงมาที่ห้องแล้วจะต้องเกิดเื่แบบนั้นเหรอเธอรู้ไหมฉันหิ้วผู้หญิงมาทุกคืนแถมจ่ายไม่ถึงหมื่นด้วยซ้ำ”
“สกปรกแล้วแกก็ไม่ใส่อะไรป้องกันเลย ฉันติดโรคขึ้นมาแกตายแน่คอยดูเหอะ”ไพลินดึงผ้าห่มมาคลุมตัวพร้อมจ้องหน้าเขาด้วยความรังเกียจ
“สองแสนแล้วลืมมันซะเพราะฉันก็เมาเธอก็เมามันเื่ปกติของคนไปเที่ยวกลางคืนแล้วเื่ป้องกันฉันก็พลาดเองมัวแต่โมโห”
“หึแกพาฉันมาเองไม่ได้สมยอมเลย”
“ก็ฉันเมาไงคิดว่าทนายจะช่วยฉันได้ไหมล่ะ เธอเมาฉันเมาส่วนผับที่เธอไปก็ของเพื่อนฉันคิดดีๆนะไม่ต้องไปหาหรอกกล้องวงจรปิดแค่ฉันกดโทรไปบอกเขาก็เอาออกหมดล่ะ”
“ชั่ว!”
“ก็คุยกันดีๆเราต่างก็เมา”
“แกไม่ได้เมา”
“เมาแต่ไม่เท่าเธอว่ามาจะเอาเท่าไรฉันจะได้นอนต่อแต่ถ้าอยากไปแจ้งความเอาเื่ฉันก็ลองดูนะเผลอๆเธอจะอายครอบครัวเพื่อนฝูงด้วยซ้ำที่เมาจนขึ้นรถมากับคนแปลกหน้า”
“เลว”ไพลินพูดทั้งน้ำตา ชื่อเสียงวงศ์ตระกูลคงป่นปี้หากเื่นี้เป็ข่าวใหญ่โตลำพังตนแอบมาเที่ยวกับเพื่อนถ้าพ่อกับแม่รู้คงเื่ใหญ่โดยเฉพาะการที่ตนดื่มจนเมาไม่ได้สติทั้งที่ความจริงแก้วเหล้าของไพลินเพื่อนผู้ชายบางคนแอบผสมยาบางอย่างลงไปด้วยแต่ไพลินไม่รู้ตัวเพราะไว้ใจเพื่อนๆ
“ว่าไงเอาเท่าไร”
“สามสิบล้าน”
“เพ้อเจ้อ!หน้าอย่างเธอถ้าแต่งงานสินสอดคงไม่เกินสามแสนหรอกมั้งทำยังกะลูกคุณหนูเลยนะ”
“ใช่ลูกคุณหนูถ้าแต่งงานอย่างฉันต่ำๆร้อยล้านสำหรับค่าสินสอด”
“แม่คุณเรียกเยอะกะไม่ทำงานทั้งชาติหรือไง”
“สามสิบล้านแล้วเราจะไม่เจอหน้ากันอีกแลกกับสิ่งที่ฉันเสียไป”
“ขอโทษนะฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้นอยากได้เงินก็ให้ได้แต่ไม่ใช่ยอดนั้น ฉันให้ได้แค่ห้าแสนแลกกับ…”
“แก” ไพลินกำมือแน่นด้วยความโกรธที่เขาหยามหน้าแบบนี้
“เอาไม่เอายอมจ่ายขนาดนี้เพราะได้ของสดซิงหรอกนะถือว่าคุ้มมากเพราะหลายปีที่ผ่านมาไม่เคยได้เจออะไรแบบนี้เลย” เขาทำหน้าตากวนประสาทไพลินพร้อมกับยิ้มมุมปาก
“ฉันถือว่าให้ทาน”ไพลินโกรธจนตัวสั่นแต่ก็ยังมีสติควบคุมอารมณ์ตัวเองไว้ได้
“ของให้ทานเด็ดดีนะ”เขายิ้มเยาะเพราะยังคงคิดว่าไพลินทำงานอย่างว่าเพียงแต่อาจยังไม่เคยได้หลับนอนกับผู้ชาย
“ไปเรียกแท็กซี่ให้ฉันก่อนฉันจะยอมแลกทุกอย่างเพื่อเอาแกเอาคุก”ไพลินพูดจบก็คว้าชุดที่เขาถอดทิ้งลงข้างเตียงมาสวมใส่ด้วยความรวดเร็วแล้วกอดหน้าอกไว้แน่น
“นี่เช็คห้าแสน”เขายื่นให้พร้อมกับเดินไปหยิบเสื้อคลุมให้หญิงสาวแล้วเดินนำหน้าลงไปด้านล่างเพื่อเรียกรถแท็กซี่
“เราคงไม่เจอกันอีกนะส่วนเช็คนี่ฉันจะไปทำทานหมาจรจัดให้หมดไอ้ชั่ว” ไพลินพูดจบก็ตบที่แก้มเขาแล้วรีบเข้าในรถแท็กซี่ที่กำลังจอดรอ
“เธอนี่มัน…” เขามองตามรถแท็กซี่ที่แล่นออกไปพร้อมกับลูบแก้มตัวเอง
‘จองหองชะมัด แค่เด็กเอน’