ไม่เป็นแล้วโสมพันปี เกิดใหม่ชาตินี้ขอเป็นคุณหนูหกที่ได้แต่งงาน! [จบ]

            ตีนเขาในเวลานี้คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวโลหิตคนที่หลิ่วตี๋นำมาทั้งหมดถูกสังหารจนสิ้นทางด้านคนชุดดำก็สูญเสียคนไปไม่น้อยเช่นกัน แต่เพราะอีกฝ่ายมีคนเยอะกว่าจึงสามารถเอาชนะไปได้หลังคนชุดดำจัดการคนของหลิ่วตี๋จนหมดก็ปีนแท่งไม้ตามขึ้นไปยังยอดเขา

            เนื่องจากบนยอดเขามีตาน้ำจึงมีต้นไม้ใหญ่ขึ้นหลายต้นข้างๆ ตาน้ำคือหลุมถ้ำขนาดใหญ่พื้นด้านล่างเป็นดินและมีต้นไม้ใหญ่ขึ้นอยู่หนึ่งต้น

            “หลินจือ!” หมอเทวดาลงไปในหลุมถ้ำนั้นโดยมีหลิ่วตี๋คอยช่วยประคองเมื่อเห็นต้นไม้ใหญ่ซึ่งมีขนาดหลายคนโอบรอบ สีหน้าก็ฉายแววตกตะลึง อีกทั้งหลินจือที่ขึ้นอยู่ตรงนี้ก็เป็นหลานจือสีแดงอมม่วงหมอเทวดาค่อยๆ ขุดหลินจือขึ้นมา เขาฉีกชายเสื้อของตัวเองเพื่อห่อไว้อย่างทะนุถนอมจากนั้นใส่ในตะกร้ายาซึ่งผูกติดอยู่ที่เอว

            ครั้นมองสำรวจไปรอบๆ ก็พบกับซือสุ่ย[1] ซึ่งอยู่ด้านในถ้ำลึกเข้าไปอีกทั้งยังเป็นแบบที่มีคุณภาพดีมาก หมอเทวดาชวียิ้มและหัวเราะอย่างชอบใจ พลางเอ่ยกับหลิ่วตี๋ว่า“ต้องขอบคุณเจินเจินเหลือเกิน กลับไปต้องให้เงินตอบแทนนางก้อนใหญ่เสียแล้ว”

            หลิ่วตี๋พยักหน้ารับคำ ก่อนจะหันไปเอ่ยกับองครักษ์“กลับไปทุกคนก็มีรางวัลด้วยเช่นกัน”

            หมอเทวดาชวีบอกว่ายามนี้เขาหาดอกฉีซิงเซียนเหลียนเพื่อนำไปทำเป็นยาแก้พิษได้แล้วหากนายท่านหกกินเข้าไป พิษที่อยู่ในร่างกายก็จะถูกขจัดออกจนหมด ร่างกายจะกลับมาแข็งแรงและอาจแข็งแรงกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ ด้วยชีวิตของพวกเขาล้วนขึ้นอยู่กับนายท่านหกหากนายท่านหกได้ดี พวกเขาก็จะพลอยได้ดีไปด้วย แต่หากนายท่านหกมีอันเป็นไป พวกเขาก็ไม่ต่างจากต้องตกนรกตามไปด้วย

            ทันใดนั้นเองวัตถุบางอย่างถูกโยนลงมาในหลุมถ้ำก่อนที่ควันจะพวยพุ่งออกมา สีหน้าหมอเทวดาชวีแปรเปลี่ยนเป็นตกใจ “มีพิษรีบปิดจมูกเร็ว!” กล่าวจบนำยาออกมาแล้วโยนเข้าปาก ทั้งยังแบ่งให้หลิ่วตี๋อีกหลายเม็ด

            หลิ่วตี๋กินยาเข้าไปก่อนจะหันไปมององครักษ์ของตนเองแต่กลับพบว่าทุกคนถูกพิษจนตายหมดแล้ว!

            “เจินเจิน!” เขาหันไปหานาง เพราะข้างในถ้ำนี้อันตรายเขาจึงสั่งให้เด็กหญิงรออยู่ตรงบริเวณที่เจอหลินจือในตอนแรกระหว่างที่พวกเขาเข้ามาเก็บซือสุ่ยเมื่อไปถึงก็พบว่านางนอนอยู่บนพื้น ใกล้จะหมดสติ เจินเจินถูกพิษเข้าให้แล้ว!

            ขนาดองครักษ์ของเขาที่มีวรยุทธ์สูงส่งยังถูกพิษจนตายแล้วนางที่เป็นแค่คนธรรมดาจะไม่เป็นอันใดได้อย่างไร หลิ่วตี๋รีบเข้าไปประคองเด็กหญิงเอาไว้“เจินเจิน เจ้าไม่ต้องกลัว พี่ชายมาแล้ว” กล่าวจบหันไปเอ่ยกับหมอเทวดาชวีว่าให้อยู่ในนี้เขาจะจัดการกับคนที่บุกมาเอง

            ทว่าเพิ่งจะสิ้นเสียงคนชุดดำผู้หนึ่งก็โผล่ออกมาอย่างกะทันหันแล้วแย่งเอาตัวเจินเจินไป

            “เจินเจิน!” หลิ่วตี๋ตะโกนเรียกชื่อเด็กหญิงอย่างเร่งร้อนใจชายหนุ่มชักกระบี่ออกมาแล้ววิ่งตามคนชุดดำผู้นั้นไปทันทีเมื่อออกมาก็พบกับลูกธนูหลายดอกที่กำลังเล็งมาที่เขา ต่อมาลูกธนูก็ถูกปล่อยออกมา หลิ่วตี๋ใช้กระบี่ตวัดป้องกันลูกธนูที่พุ่งเข้าใส่พร้อมกันนั้นก็เข้าไปฟาดฟันกระบี่ใส่คนชุดดำเหล่านี้ คนที่หนึ่ง คนที่สอง คนที่สามและคนที่สี่ล้วนตายอยู่ภายใต้กระบี่ของเขา

            ตามเนื้อตัวของหลิ่วตี๋ในยามนี้ชุ่มไปด้วยโลหิตกระนั้นคนชุดดำก็ยังคงพุ่งเข้ามาไม่หยุดหย่อนจนตัวของชายหนุ่มเริ่มปรากฏรอยแผลบ้างแล้ว

            “พี่ชายสุนัขจิ้งจอก…”เจินเจินร้องเรียกอย่างไร้เรี่ยวแรง โสมต้นน้อยที่อยู่ตรงจุดตันเถียนกำลังพยายามขจัดพิษในตัวนางทว่าต้องใช้เวลาอีกสักครู่พิษถึงจะถูกขจัดจนหมดไป เจินเจินอยากให้อีกฝ่ายรีบหนีไปรอนางขจัดพิษจนหมดเมื่อใด จะไปช่วยเขาสังหารคนเหล่านี้เอง!

            ‘พี่ชายสุนัขจิ้งจอกท่านต้องรีบหนีไปเพื่อรักษาชีวิตตัวเองให้รอด…’

            คนชุดดำอุ้มเจินเจินมาหยุดอยู่ตรงหน้าผาเพียงแค่ปล่อยมือ เด็กหญิงตัวน้อยก็จะร่วงตกลงไปทันที

            “เจินเจิน!” หลิ่วตี๋ตะโกนร้องเรียกขณะรีบวิ่งตามมาคนชุดดำผู้หนึ่งอาศัยจังหวะนี้แทงกระบี่มาที่ขา จังหวะเดียวกันหลิ่วตี๋ก็แทงสวนกลับก่อนจะใช้ขาอีกข้างที่ไม่ถูกแทงถีบอีกฝ่ายจนตกหน้าผา

            “พี่ชายสุนัขจิ้งจอก…ไม่ต้องสนใจ…ไม่ต้องสนใจข้า…”กระบี่ที่แทงเข้าที่ขาเมื่อสักครู่นี้ต้องทำให้อีกฝ่ายเจ็บมากเป็นแน่นางปวดใจเหลือเกิน

            ประโยคนี้ของเจินเจินประหนึ่งมีดที่กรีดลงไปบนหัวใจของหลิ่วตี๋จนเลือดซิบเขากำกระบี่แน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ใบหน้าหล่อเหลาพลันบิดเบี้ยวด้วยความกราดเกรี้ยว

            “ส่งตัวหมอเทวดาชวีมาแล้วข้าจะปล่อยนางไปหากเจ้าไม่ยอม ข้าจะโยนนางลงหน้าผาประเดี๋ยวนี้!”หัวหน้าคนชุดดำตะคอกข่มขู่ด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม พร้อมกันนั้นยังแกล้งส่ายมือที่อุ้มเจินเจินเอาไว้ไปมาเพียงแค่คนผู้นี้ปล่อยมือ เด็กหญิงก็จะร่วงตกหน้าผาไปทันที

            กลุ่มลูกน้องของชายชุดดำที่อยู่ด้านข้างต่างพากันส่งเสียงหัวเราะชอบใจ

            หัวหน้าของคนชุดดำกล่าวต่อ“ข้าจะพูดอีกรอบ ส่งตัวหมอเทวดาชวีมาแล้วข้าจะไว้ชีวิตเด็กหญิงผู้นี้ แต่ถ้าเจ้าขัดขืนไม่ยินยอมข้าก็จะโยนนางลงไป!”

            คนชุดดำผู้นี้ช่างพูดมากเหลือเกินเจินเจินสบถว่าอยู่ในใจ อีกนิดเดียวอีกแค่นิดเดียวเรี่ยวแรงของนางก็จะฟื้นคืนกลับมา พี่ชายสุนัขจิ้งจอกท่านต้องอดทนเอาไว้!

            หลิ่วตี๋มีสีหน้าลังเลอยู่พักใหญ่ก่อนจะตอบตกลงออกไปด้วยในใจเจ็บปวด “ก็ได้” กล่าวจบเหลือบมองเจินเจินผาดหนึ่งจากนั้นเดินกลับเข้าไปในถ้ำ

            หมอเทวดาชวีที่อยู่ภายในถ้ำได้ยินบทสนทนาทั้งหมดแล้วแลเห็นหลิ่วตี๋เดินกลับเข้ามาจึงเอ่ยถาม “เจินเจินถูกพวกมันจับตัวไปใช่หรือไม่”

            หลิ่วตี๋พยักหน้า

            หมอเทวดาชวีนำยาที่จะถวายแก่องค์ชายหกออกมาแล้วยื่นออกไปเนื่องจากกลัวว่าคนชุดดำที่อยู่ด้านนอกจะได้ยินจึงเขียนวิธีเสวยลงบนฝ่ามือของหลิ่วตี๋ เขียนเสร็จเอ่ยว่า “ทำตามที่มันบอกเอาตัวข้าไปแลกกับเจินเจินแล้วเจ้าค่อยหาโอกาสหนีออกจากที่นี่ไปจะได้นำยาที่ข้าทำขึ้นไปถวายแก่องค์ชายหกในเมืองหลวง”

            หลิ่วตี๋ตระหนักดีว่าหากทำเช่นนี้หมอเทวดาชวีและเจินเจินก็จะถูกพวกมันฆ่าตายเป็นแน่ทว่ายามนี้คนของเขาถูกฆ่าตายทั้งหมดแล้ว เครื่องเคลื่อนย้ายคนก็คงจะใช้การไม่ได้อีกต่อไปเวลานี้เขามีแต่ต้องหาโอกาสหนีออกจากที่นี่เท่านั้น ไม่อาจช่วยหมอเทวดาชวีหรือแม้แต่เจินเจินได้แม้ในใจจะเจ็บปวดสักเพียงใดก็ตาม ทว่าเขาไม่อาจไม่ตัดสินใจเป็นอย่างอื่นได้เจินเจินไม่ได้มีประโยชน์มากพอให้เขาเสียสละละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง!

            หลิ่วตี๋พาหมอเทวดาชวีขึ้นจากหลุมถ้ำซึ่งที่ปากหลุมถ้ำได้มีคนชุดดำสองคนคอยเฝ้าอยู่ คนพวกนั้นจับตาดูหมอเทวดาชวีอย่างไม่ให้คลาดสายตาหากพวกมันยังไม่ส่งตัวเจินเจินมา ชายหนุ่มก็ไม่มีทางส่งตัวหมอเทวดาชวีไปให้โดยเด็ดขาด“เอาตัวเด็กมา!”

            ครั้นเห็นหัวหน้าคนชุดดำไม่ยอมทำตามหลิ่วตี๋ตวัดดาบสังหารหนึ่งในคนชุดดำที่เฝ้าอยู่ปากถ้ำ อีกคนเห็นเช่นนั้นก็เกิดท่าทีระแวดระวังตัวขึ้นมาในพลัน

            หลิ่วตี๋ค่อยๆพาหมอเทวดาชวีเดินไปข้างหน้า หัวหน้าคนชุดดำชักแขนนำตัวเจินเจินกลับเข้ามาต่างฝ่ายต่างจ้องมองกันอย่างหวาดระแวง ทันใดนั้นเองหลิ่วตี๋หันหลังไปตวัดดาบแทงใส่คนชุดดำที่อยู่ด้านหลังก่อนจะโหนเชือกเถาวัลย์ลงไปด้านล่าง ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างกะทันหันและรวดเร็วหัวหน้าคนชุดดำได้สติกลับคืนมาก็รีบสั่งให้คนของตัวเองตามลงไปทันที

            บัดนี้เรี่ยวแรงของเจินเจินได้ฟื้นคืนกลับมาแล้วขณะที่หัวหน้าคนชุดดำกำลังจะโยนนางลงหน้าผา เด็กหญิงหยิกเข้าที่แขนของอีกฝ่ายอย่างแรงทำให้คนผู้นั้นต้องปล่อยมือจากตัวนาง เจินเจินกระโดดเอาตัวลงบนพื้น แล้วรีบวิ่งไปหาหมอเทวดาชวีจากนั้นหยิบกระบี่บนพื้นขึ้นมาแล้วแทงไปที่ชายชุดดำที่อยู่ด้านข้าง

            ตามหลักแล้วคนชุดดำซึ่งมีวรยุทธ์สูงส่งไม่สมควรที่จะมาถูกเด็กหญิงผู้หนึ่งฆ่าตายทว่าเจินเจินเคยเรียนรู้การสังหารสัตว์ป่าซึ่งการสังหารคนก็มีหลักการเดียวกันกับการสังหารสัตว์ป่านางแทงกระบี่ออกไปอย่างรวดเร็วและปลิดชีพคนผู้นั้นได้ภายในกระบี่เดียวคนชุดดำไม่อาจสู้ได้เลย สุดท้ายจึงต้องมาตายอย่างอนาถภายใต้น้ำมือของเจินเจิน

            หมอเทวดาชวียืนนิ่งมองภาพทั้งหมดอย่างตื่นตะลึงเพียงพริบตาเดียวเจินเจินก็สังหารคนชุดดำเหล่านั้นจนหมด เหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนมองแทบไม่ทันอีกทั้งยามนี้นางยังมีเรี่ยวแรงมหาศาล ศพของบรรดาคนชุดดำถูกนางโยนตกหน้าผาโดยที่เขาไม่ต้องเข้าไปช่วยเลยแม้แต้น้อย!

[1]ซือสุ่ยChalcedony หรือพลอยโมรา เป็นผลึกละเอียดของแร่ควอตซ์ มีความโปร่งแสงแวววาวแบบแก้วมีหลากหลายสี