HOMESTAY รัก(แค่พัก)ชั่วคราว

เชอร์ : คุณ ไม่กินข้าวก่อนหรอ? เดี๋ยวก็เจ็บท้องนะ

เกรซ : เรารีบอะ เอาไว้ตอนเย็นนะ

เชอร์ : อืม ขับรถดีๆนะ

สามปีแล้วที่เรากับเกรซได้แต่งงานอยู่ด้วยกัน บ้านหลังเดิม ประกอบอาชีพเดิม ทุกอย่างเหมือนเดิมมีแต่คนที่เริ่มเปลี่ยนไป............

เชอร์ : อ้าวคุณ กลับมาซะดึกเชียว

เกรซ : งานเยอะนิดหน่อยน่ะ ขอโทษนะที่ไม่ได้ทักบอกคุณ

เชอร์ : เราเตรียมกับข้าวไว้คุณจะกินเลยมั้ย? เราจะอุ่นให้

เกรซ : ไม่อะ เราเหนื่อย เราขอนอนดีกว่า

เชอร์ : อืม เดี๋ยวค่อยกินตอนเช้านะ

หลายเดือนที่ผ่านมาเกรซดูเบื่อๆอะไรบางอย่างผิดปกติจนเราจับสังเกตได้ ทั้งกลับบ้านดึกขึ้น กลิ่นน้ำหอมที่ไม่คุ้นเคย เวลาจะไปไหนมาไหนก็ชอบที่จะไปคนเดียวไม่ชอบให้เราไปด้วย แม้กระทั่งเวลาส่วนตัวเราก็แทบจะเข้าไปยุ่งไม่ได้เพราะเกรซจะหงุดหงิดเอามากๆจนเราก็กลัวที่จะกลายเป็๲เหมือนก่อน เราได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ จนวันนี้เราตัดสินใจที่จะลองตามเกรซดูสักหนึ่งวันให้หายสงสัย

เกรซ : เราไปทำงานก่อนนะ

เชอร์ : อืม รีบกลับมานะ

เกรซขับออกไปเหมือนทุกวัน เรารอให้รถของเกรซออกไปจนพ้นรัศมีของการมองเห็น เรารีบคว้ากุญแจและขับรถมอไซค์(ที่เกนให้มา)และขับตามเกรซไปจนถึงในอำเภอ ดูเหมือนว่ารถของเกรซจะจอดที่ร้านอาหารเราเลยจอดรอดูลาดราวไปสักพักซึ่งโชคดีรึเปล่าไม่รู้ที่ร้านอาหารใกล้กับร้านกาแฟของพี่ที่รู้จักกัน

พี่ : อ้าวน้องเชอร์ไม่เจอกันนานเลย สบายดีมั้ย?

เชอร์ : สบายดีค่ะ

พี่ : ว่าแต่เอาอะไรดีล่ะหรือจะเอาเมนูเดิม

เชอร์ : พี่ยังจำได้หรอค่ะ?

พี่ : จำได้ๆงั้นนั่งรอเลยเดี๋ยวพี่ให้เด็กไปเสิร์ฟ

เรานั่งริมสุดของร้านเพื่อดูความเคลื่อนไหวของเกรซ แต่จนแล้วจนรอดเราก็ยังไม่เห็นอะไรเลยสักอย่าง เกรซก็ไม่ออกมาจากร้านอาหารนั่นสักที ยิ่งเวลาผ่านไปก็เกือบสองสามชั่วโมงแล้วก็ยังไม่มีอะไร ยิ่งบวกกับความเหนื่อยที่เราแทบจะไม่ได้นอนมาหลายวันแล้วยิ่งทำให้เราง่วงจนสุดท้ายเราก็หลับไป

พี่ : เชอร์ เชอร์ เชอร์

เชอร์ : คะ พี่มีอะไรรึเปล่า?

พี่ : ร้านปิดแล้ว แกก็เล่นนอนซะร้านปิดเลย

เชอร์ : ตายแล้ว ตอนนี้กี่โมงค่ะ?

พี่ : ก็เกือบจะสี่โมงเย็นแล้วนะ

เชอร์ : ออค่ะ

เราเผลอหลับไปนานขนาดนั้นเลยหรอว่ะ สุดท้ายแผนในการตามเกรซก็ล้มเหลว สุดท้ายรถของเกรซก็ไม่เห็นที่หน้าร้านนั่นและเราก็ไม่รู้เลยว่าเกรซทำอะไรบ้างในแต่ละวัน แต่ก็ช่างเถอะ สุดท้ายแล้วมันก็คงไม่มีอะไร เราซื้อของสดจากอำเภอติดมือเพื่อไปทำอาหารให้เกรซกินตอนเย็นแต่ดูเหมือนว่าวันนี้เกรซจะกลับมาเร็วกว่าที่คิด

เชอร์ : คุณกลับมาแล้วหรอ?

ไร้เสียงตอบรับจากคนในบ้าน มีเพียงแค่รถของเกรซกับรองเท้าสองคู่ซึ่งดูเหมือนว่าอีกคู่จะเป็๲ของใครสักคนที่ไม่ใช่เกรซ เราเดินไปทั่วบ้านก็ไม่เห็นเกรซ เราเลือกที่จะไปดูที่ห้องนอนเผื่อว่าเกรซจะนอนพักผ่อนอยู่ จนเราหยุดที่หน้าห้องนอน

เกรซ : พี่ชอบเธอนะ

ฟ้า : อ๊า ฟ้าก็ ชอบพี่เกรซ

เกรซกำลัง มีเซ็กส์กับใครกัน บนเตียงของเรา ในบ้านของเรา เราได้แต่กลั้นเสียงจนสุด พยายามข่มน้ำตาไม่ให้ออกมา ภาพมันช่างบาดตาบาดใจเราเหลือเกิน เราไม่รู้ว่าเราจะทำอะไรต่อ เราได้แต่ยืนตัวชามองดูเกรซมีเซ็กส์กับชู้ จนสุดท้ายเราทนไม่ไหวต้องรีบหนีออกจากบ้านหลังนี้ แต่กลับเตะโต๊ะจนดังลั่นบ้าน

เชอร์ : แม่งเอ้ย ฮึก ทำไมต้องมาเตะตอนนี้ด้วยว่ะ

เกรซ : เชอร์.........

เราได้แต่ต้องทนความเ๽็๤ป๥๪แล้วลุกขึ้นเพื่อหนีแต่ก็ไม่ทัน เกรซจับแขนเราทันก่อนที่เราจะหนี

เกรซ : เชอร์ฟังกันก่อน

เชอร์ : ฟัง ยังให้เราฟังอะไรอีก ให้เราฟังเสียงครางของชู้เธอเหรอ?

เกรซ : ไม่ๆ เราขอโทษ เชอร์ เราขอโทษ

เชอร์ : ที่ผ่านมาเราดูแลเธอไม่ดีตรงไหน เราทำอะไรผิดไปหรอเธอถึงไปมีคนอื่น

เกรซ : .............

เชอร์ : ปล่อยเราเถอะนะ

เกรซ : ไม่ปล่อย เราไม่ให้คุณไป

เชอร์ : บอกให้ปล่อย (ตบ) เราเกลียดคุณ

เกรซ : มันมีอะไรจริงๆนะ ฟ้าก็แค่เลขาเราไม่มีอะไรจริงๆ

เชอร์ : คิดว่าเราโง่หรอเกรซ? เ๯้านายกับเลขาที่ไหนเขาเอากัน มันมีหรอ?

เกรซ : เรา.............

เชอร์ : เราว่าเราพอแล้วว่ะ

เราหันหลังแล้วเดินออกจากบ้าน ในใจเราหวังให้เกรซเดินตามมารั้งเราไว้สักนิดก็ยังดี แต่ไม่ สิ่งนั้นไม่เกิด เราได้แต่ร้องไห้ตลอดทางที่ขี่รถมอไซค์ออกมา ไร้จุดหมายที่จะไป ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่ที่จะไปคือที่ไหน เราแค่อยากไปให้ลืม เราคงพอแล้วกับความรัก เราได้แต่หนี หนีให้พ้นหน้าเกรซ หนีให้พ้นหน้าทุกคน หนีไม่ให้ใครเจอ แค่นั้นก็คงพอแล้ว

เชอร์ : เจ็บจัง

เรานั่งร้องไห้ที่ริมถนนสักที่ พร้อมกับเหล้าที่ซื้อมา เรานั่งดื่ม๻ั้๫แ๻่ตะวันยังไม่ตกดินจนตอนนี้มืดสนิท เราดื่มทุกครั้งที่นึกถึงหน้าของเกรซ ให้ตายสิทำไมต้องนึกถึงคนใจร้ายแบบนั้นด้วย เราดื่มไปเยอะมากจนเกือบจะหลับแต่ยังโชคดีที่เรายังประคองสติตัวเองไหวอยู่ ได้แต่ขับรถแบบชนิดที่เรียกได้ว่าพร้อมตายทุกเมื่อพาตัวเองไปนอนรีสอร์ทข้างทาง ก่อนจะทิ้งตัวนอนแล้วหลับไป

/////

ฟ้า : พี่เกรซ

เกรซ : พี่ขออยู่คนเดียวก่อนนะฟ้า พี่ขอนะ

ฟ้า : แล้วพี่จะทำยังไงกับเมียพี่

เกรซ : พี่ยังคิดไม่ออก ให้พี่ได้คิดบ้าง

ฟ้า : ให้หนูเป็๲แทนมั้ย?

เกรซ : เธอสัญญากับพี่ไว้ว่าจะเป็๞แค่คู่นอนกันไม่ใช่หรอ?

ฟ้า : แต่ในเมื่อพี่กับเมียพี่ก็ผิดกันแล้ว ฟ้าก็พร้อมแทนยัยนั่นเป็๲เมียพี่นะ

เกรซ : อย่าเรียกเชอร์ว่ายัย

ฟ้า : เอ๊ะทำไมจะเรียกไม่ได้ ก็ในเมื่อมันไม่ได้เป็๲อะไรแล้วพี่จะรั้งมันไว้ทำไม?

เกรซ : เชอร์คือเมียฉัน ส่วนเธอก็แค่คู่นอนเธอไม่มีสิทธิ์ จำไว้นะฟ้า แล้วก็ออกไปได้แล้วฉันอยากอยู่คนเดียว

ฟ้า : ก็ได้

เราได้แต่คิดไม่ตกกับเ๱ื่๵๹ที่เราทำพลาดลงไป เราไม่น่าทำแบบนั้นเลยจริงๆ เราไม่น่าเผลอใจไปมีคนอื่นเลย แล้วเราจะทำยังไงดี เราจะไปพูดกับเชอร์ยังไงดี แล้วตอนนี้เชอร์หายไปไหนล่ะ?