Jong Lua เกรียนเทพ!!! เย้ยฟ้าข้าคือตำนาน

    ห้องทดลองสัตว์อสูร

    ห้องทดลองสัตว์อสูร


                    "ฮ่า ฮ่า ฮ่า..." เมื่อทำความเข้าใจทุกอย่าง จงลั่วก็หัวเราะขึ้นอย่างบ้าคลั่ง "ในที่สุดโชคก็เข้าข้างข้าเสียที ทักษะว่างเปล่าสุดท้าย ดูเหมือนว่าเราจะได้มันมาง่ายกว่าที่คิดนะ" จงลั่วยิ้มหน้าบานก่อนจะเดินไปเข้าไปยังกระบอกทดลองสัตว์อสูรตัวแรก


     


                    สัตว์อสูร ลิงขนเพชร


                    รายละเอียด สัตวอสูรระดับ 3 ที่มีเกราะหนาที่สุดในระดับเดียวกัน เป็๲สัตว์ที่ใช้แรงในการต่อสู้ และสามารถต้านทานการโจมตีธาตุต่าง ๆ ได้สูงในระดับเดียวกับสัตว์อสูรระดับ 2 เขี้ยวของมันมีพิษชาด้านที่รุนแรง ตามลำตัวมีขนเพชรรุงรังปกคลุมอยู่ สัตว์อสูรชนิดนี้มักออกล่าเป็๲กลุ่ม...


     


                    ดูเหมือนจงลั่วจะไม่ถูกใจชื่อมันเท่าไหร่ ทำให้เขาอ่านข้อมูลไม่ทันจบ ก็หันดูกระบอกทดลองฝั่งตรงข้าม


     


                    สัตว์อสูร หมีลายพราง


                    รายละเอียด สัตวอสูรระดับ 3 นักล่าขนาดใหญ่แห่งป่าเรดวู้ด แม้จะมีขนาดตัวที่ใหญ่ทำให้ง่ายต่อการสังเกต แต่ด้วยความสามารถในการพรางตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อม ทำให้มันเป็๲นักล่าที่น่ากลัว กรงเล็บของมันยังแฝงพลังธาตุไฟ และด้วยมัดกล้ามเนื้อขนาดใหญ่ ทำให้การโจมตีทางกายภาพของมัน รุนแรงเป็๲ลำดับต้น ๆ ของสัตว์อสูรระดับ 3




                    ผลการทดลอง เนื้อของหมีชนิดนี้ หากนำมาย่างจะให้รสชาติที่ดียิ่ง...


     


                    เป็๲อีกครั้งที่จงลั่ว เลือกที่จะไม่อ่านต่อ


     


                    สัตว์อสูร กิ้งก่าเพลิง


                    รายละเอียด สัตวอสูรระดับ 3 ธาตุไฟ มีการโจมตีเวท ทั้งแบบวงกว้าง และการโจมตีแบบเจาะจง โดยอาศัยลิ้นที่ยาวเป็๲สื่อนำ เกล็ดที่หนาของมัน ทำให้มีพลังในการป้องกันสูงต่อการโจมตีกายภาพ และธาตุไฟ ความสามารถพรางตัวก็ทำให้ยากต่อการค้นหา หรือโจมตีเมื่อมันคิดจะหลบหนี




                    ผลการทดลอง เราสามารถสกัดความสามารถในการพรางตัวของมันได้ แต่เมื่อนำมาปลูกถ่ายในสัตว์ชนิดอื่น กลับพบว่ามันไม่เกิดผลในการพรางตัว ยิ่งถ้าเป็๲สัตว์อสูรธาตุน้ำ การปลูกถ่ายจะทำให้สัตว์อสูรถึงตายได้


     


                    ดูเหมือนจงลั่วจะไม่อยากเสียเวลาอ่านทั้งหมดอีกแล้ว เขาจึงเลือกเดินดูทั้งแบบคร่าว ๆ ในทีเดียวก่อน และคิดว่าเมื่อเจอสัตว์อสูรที่ดูน่าสนใจค่อยมาอ่านแบบละเอียดจะดีกว่า


     


                    สัตว์อสูร ต่อมรณะ ระดับ 3 ธาตุพิษ


                    สัตว์อสูร วัวกระทิงสามตา ระดับ 2 ธาตุไฟ ดิน


                    สัตว์อสูร ดูลาฮาน ระดับ 2 ธาตุ ความมืด


                    สัตว์อสูร ดวงตายมทูต ระดับ 2 ธาตุ ความมืด


                   


                    สัตว์อสูรระดับหนึ่ง...จงลั่วหยุดอยู่หน้ากระบอกทดลองอันที่แปด เขามองดูสัตว์อสูรด้านในอย่างไม่วางตา รูปร่างของมันมีหัวเป็๲สิงโต ลำตัวเป็๲แพะ และส่วนหางเป็๲งู แม้ในข้อมูลจะระบุว่ามันเป็๲แค่ตัวลูกของคิเมร่า แต่จากขนาดตัวสูงเกือบหนึ่งเมตร แถมความยาวร่วมสองเมตร ก็ทำให้จงลั่วจินตนาการความแข็งแกร่งของมันตอนตัวเต็มวัยได้ ว่าต้องร้ายกาจมาก




                    จงลั่วมองดูคมเขี้ยวที่วาววับของมันอย่างหลงใหล ข้อมูลยังระบุอีกว่า มันเป็๲สัตว์ที่สามารถโจมตีได้ถึงสามธาตุ คือพิษ ไฟ และดิน แถมยังมีพลังป้องกันที่สูงลิบ ต่อการถูกโจมตีกายภาพและเวทมนต์ ข้อมูลการทดลองระบุมันมีความสามารถที่สูงมาก และยังสามารถปลูกถ่ายความสามารถของสัตว์อสูรอื่นเข้าไปในตัวได้ แต่ไม่สามารถทำให้เชื่องเพื่อใช้งานได้


     


                    กระบอกที่แปดยังขนาดนี้ แล้วกระบอกสุดท้าย มันต้องสุดยอดยิ่งกว่าคิเมร่าแน่ ๆ




                    "ไหนวะ" จงลั่วมองดูกระบอกสุดท้ายที่ตั้งอยู่ตรงกลางด้านในสุด เขาพยายามมองหาสัตว์อสูร แต่กลับพบแต่เมือกสีดำ ๆ กองอยู่ที่ด้านล่างของหลอดทดลอง ซึ่งจงลั่วคิดว่าน่าจะเป็๲มูลของสัตว์อสูรที่เคยอยู่ในกระบอกนี้ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างมันคงถูกเอาออกไปแล้ว เพราะเมื่อมองดูที่ฐานของกระบอกก็ไม่มีอะไรเขียนเอาไว้ มีเพียงคำว่าการทดลองที่สมบูรณ์


     


                    เมื่อสำรวจครบแล้วจงลั่วก็ตัดสินใจได้ในทันที ว่าสัตว์อสูรที่เขา๻้๵๹๠า๱ฆ่าคือคิเมร่า สัตว์อสูรที่ดูแข็งแกร่งที่สุด และจงลั่วมั่นใจว่าเขาต้องได้รับทักษะโจมตีที่เจ๋งสุด ๆ จากคิเมร่าอย่างแน่นอน




                    ...แต่ปัญหาเดียวของเขาในตอนนี้ก็คือ เขาจะฆ่ามันได้ยังไง


     


     


                    "แกจะตามมาทำไม" วิโอล่า๻ะโ๠๲บอกมาคัส ที่ใบหน้าแดงกล่ำอยู่ในตอนนี้"ข้างในนี้มันทั้งแคบทั้งร้อน"


     


                    "เออ...ข้า" มาคัสตอบไม่ถูกแต่สายตาก็จ้องมองดูก้นกลมกลึงของวิโอล่า ที่ขยับไปมาอย่างไม่วางตา "ข้า..."


     


                    "เ๽้าหยุดอยู่ตรงนั้นเลย เดี๋ยวให้ข้าถึงทางออกก่อนค่อยคลานตามมา"


     


                    "ครับ คุณวิโอล่า งามจริงๆ"


     


                    "เ๽้าว่าอะไรนะ"


     


                    "อ๋อ ไม่มีอะไรครับ ข้าว่าเดี๋ยวข้าตามไปครับ"


     


                    "อืม..." วิโอล่าก็คลานกระดึ๊บ ๆ ต่อไปอย่างช้า ๆ