พิมพ์คำอธิบายที่นี่
เขาพบหน้าจอที่แสดงให้เห็นว่าค้อนถูกเก็บอยู่ในช่องที่สาม เจมส์พยักหน้ายิ้มอย่างพึงพอใจ ตอนนี้เลือดสกปรกของซอมบี้เปื้อนเต็มตัวของเจมส์ไปหมด กลิ่นเน่า ๆ ที่ไม่พึงประสงค์ฟุ้งเข้าจมูกจนน่าหงุดหงิด เขาคิดว่าควรล้างหน้าสักหน่อย จึงเริ่มมองไปยังรอบห้อง และค่อย ๆ เดินสำรวจเขามาหยุดอยู่หน้าประตูห้องน้ำไม่ไกลจากเตียงมากนัก แต่พอเปิดเข้าไปประตูกลับถูกล็อกอยู่ เขาขมวดคิ้วสงสัยเล็กน้อย แต่แล้วเขาก็ยิ้มมุมปากพร้อมกับเลิกคิ้วข้างขวาขึ้น เพราะตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจสถานการณ์นี้แล้วประตูที่ถูกล็อกไว้ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรสำหรับเขาเลย ปัง พละกำลังในตอนนี้ของเจมส์คงไม่มีประตูบานไหนที่เขาจะทำลายไม่ได้ ประตูกที่ถูกถีบล้มลงไปชนกับกำแพงของห้องน้ำ ด้านในห้องน้ำปรากฏเงาบางอย่างในที่มืด แต่พอตั้งใจมองให้ดีก็พบว่านั้นคือหญิงสาวผิวขาวใบหน้าสวยคนหนึ่งที่อยู่มุมห้องน้ำ เธอตัวสั่นเล็กน้อย ใบหน้าเปรอะไปด้วยคราบน้ำตา มือทั้งสองกุมเข้าปิดปากแน่น เมื่อเห็นแบบนั้นแล้ว เจมส์จึงเอ่ยถามด้วยความสงสาร "คุณ… เป็นอะไรหรือเปล่าครับ""นะ… หนี… ไป… ค่ะ" เสียงสั่นใสของผู้หญิงที่มุมห้องน้ำตอบกลับด้วยข้อความที่บอกให้หนีไป"หือ" เจมส์มึนงงกับคำที่เธอตอบมา เขาจึงลองมองไปที่ใบหน้าของหญิงสาวดี ๆ ก็ปรากฏหน้าต่างข้อมูลบุคคลขึ้นมา [ข้อมูลผู้รอดชีวิต][ชื่อ วินนี่ เลเวล1][สถานะ ติดเชื้อซอมบี้ 69%] เจมส์ตกใจกับสถานะของเธอเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถาม "เธอโดนซอมบี้กัดมางั้นเหรอ? "หญิงสาวมองเจมส์สักครู่ก่อนจะเอ่ยปากตอบ "เปล่าค่ะ"พอได้ยินแบบนั้นแล้วเจมส์ก็ได้แต่ทำหน้างง และถามเธอต่อ "แต่เธอติดเชื้อนี่""ใช่ แต่นั่นก็เพราะฉันถูกแฟนใช้เล็บข่วนน่ะ แฟนฉัน ที่ผูกอยู่ที่เตียงนั่น" เธอตอบกลับด้วยแววตาสั่นไหว บ่งบอกถึงความเศร้าในใจที่เอ่อล้นออกมา
'อะไรกัน แค่ข่วนก็ติดเชื้อได้งั้นเหรอ งั้นเราต้องระวังให้มากขึ้นสินะ' เขาพยักหน้ารับคำตอบพร้อมกับเก็บข้อมูลใหม่เข้าหัว
"เพราะฉะนั้น… หนีไปเถอะค่ะ ก่อนที่ฉันจะกลายเป็นซอมบี้เต็มตัว" เธอหันมาพร้อมกับพยายามจ้องมองที่ตาของเจมส์โดยตรงในความมืด แม้เธอจะมองเห็นไม่ค่อยชัดนัก
เจมส์รับรู้ได้ถึงความแน่วแน่นั้น แต่เขาก็ไม่ได้กลัวเธอแต่อย่างใด นั่นเป็นเพราะเขาสามารถฆ่าเธอได้อย่างง่ายดายไม่ว่าจะเป็นตอนนี้หรือตอนที่เธอกลายเป็นซอมบี้แล้วจริง ๆ
“หึ ผมไม่กลัวคุณหรอกนะ” เจมส์มองตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย"อ่า งั้นฉันขอถามอะไรได้ไหมคะ”“ว่ามาสิ”“คุณเข้ามาได้ยังไงกัน ข้างนอกห้องเต็มไปด้วยซอมบี้ ไม่รู้ว่ามีมากแค่ไหนด้วยซ้ำ คุณผ่านมันมาได้ยังไงคะ”"ก็แค่... ฆ่าหมดแล้วน่ะ”เจมส์ลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ “...ส่วนแฟนของเธอ ฉันก็ฆ่าไปแล้วเหมือนกัน"ใบหน้าของหญิงสาวถอดสีอย่างเห็นได้ชัด เจมส์มองก็พอรู้ว่าเธอคงเตรียมใจไว้แล้ว เขากำมีดพร้าในมือแน่นขึ้นรอให้สถานะของหญิงสาวติดเชื้อ 100% เพราะเขามีความคิดที่ว่าจะฆ่าผู้หญิงตรงหน้าเมื่อเธอกลายเป็นซอมบี้เต็มตัว นั่นจะทำให้เขาได้รับ exp เพิ่มขึ้น [เลเวล 4 (80/350) ] เขาลองคำนวณค่าประสบการณ์ที่ต้องการในการเพิ่มเลเวลของตัวเอง ก็พบว่าเหลืออีกเพียง 270 เท่านั้นก็จะทำให้เขาขึ้นเป็นเลเวล 5 ได้ นั่นหมายความว่าเขาต้องฆ่าซอมบี้อีกหกตัวจึงจะสำเร็จเมื่อเขารอให้ผู้หญิงคนนี้กลายเป็นซอมบี้แล้วฆ่าทิ้ง ก็จะเหลือซอมบี้ที่ต้องฆ่าอีกเพียงห้าตัว 'ห้าตัวเท่านั้น' "เพราะงั้นไม่ต้องห่วงหรอก ตอนที่เธอกลายเป็นซอมบี้ ฉันจะจัดการฆ่าเธอให้ตายเอง รับรองว่าเธอจะไม่ได้กัดฉันแม้แต่ปลายเล็บ" เจมส์พูดแบบนั้นออกไปด้วยสายตาที่เยือกเย็นมองไปทางหญิงสาวที่นั่งอยู่มุมห้อง
"อะ โอเคค่ะ.. ฉันยินดี แต่ว่าฉัน… มันจะมากไปไหมถ้าจะขอวิธีที่มันเจ็บปวดน้อยที่สุด" หญิงสาวพูดขึ้นด้วยเสียงสั่น ๆ พร้อมกับช้อนสายตาที่หวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัดขึ้นมามองเจมส์ที่ยืนมองอยู่ก่อนแล้ว
"ได้ ผมสัญญา" เจมส์เอ่ยให้คำมั่นสัญญากับคนตรงหน้า"แต่ดูเหมือนคุณจะรู้มาสักพักแล้วนะว่าตัวเองติดเชื้อ" สายตามคมจ้องมองเข้าที่ดวงตาคู่สวยนั้นอย่างสงสัย
"คือว่า..พอฉันรู้ตัวอีกที ฉันก็เห็นหน้าจอแปลก ๆ ลอยอยู่กลางอากาศ”“มันขึ้นข้อความบอกว่าฉันติดเชื้อน่ะค่ะ เปอร์เซ็นต์ของการติดเชื้อมันค่อย ๆ เพิ่มขึ้น เหมือนกับที่แฟนของฉันเป็น”“เขาบอกฉันตอนที่เขายัง..ยังเป็นคนอยู่บ้าง เขาเป็นคนบอกให้ฉันมัดเขาไว้ก่อนที่เขาจะกลายเป็นแบบนั้นเต็มร้อย" เธอพูดไปพร้อมเสียงสะอื้นในลำคอ ดวงตาหวานเริ่มมีน้ำตาคลอ ขอบตาเริ่มแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด สายตาที่แสนเศร้าเหม่อมองที่พื้นห้องน้ำอย่างไร้จุดหมาย
"อืมผมเข้าใจแล้ว คุณไม่ต้องอธิบายเพิ่มหรอก เอาเป็นว่าเรามาคุยกันข้างนอกดีไหม ตอนนี้มันปลอดภัยแล้ว แต่เดี๋ยวผมขอล้างหน้าก่อน" เจมส์พูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ด้วยความเข้าใจว่าการสูญเสียมันรู้สึกแย่แค่ไหน เขาจึงรีบตัดบทชวนเธอออกมาคุยกันด้านนอก"ได้ค่ะ ...โฟมล้างหน้าอยู่ทางซ้ายมือนะคะ ลองคลำ ๆ หาดู" เสียงหวานตอบกลับขึ้นทันที"ไม่เป็นไร ผมมองเห็น" หลังจากนั้นเจมส์ก็ตรงเข้าไปที่อ่างล้างหน้า แล้วล้างคราบเลือดบนหน้าออกพอให้ไม่มีกลิ่นเหม็นเน่าของเลือดมารบกวนใจ เสร็จแล้วเขาก็เดินออกมาจากห้องน้ำและตรงไปยังประตูห้องเพื่อออกไปที่ทางเดิน นำไฟฉุกเฉินกลับเข้ามาที่ห้องของวินนี่ และพาเธอออกมานั่งคุยกันด้านนอกท่ามกลางความสงัดในห้องสี่เหลี่ยมที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นเลือดจากเตียงกว้าง-tbc-
![ลวงเล่ห์ เสน่ห์มารยา [มีebook]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777109984_86030060.webp)
252
![Bustling Officialdom กลรักเกมอำนาจ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1742592710_38606727.webp)
