หลี่ มู่ไป๋ ได้รับทรัพยากรทั้งหมดที่เรียกร้องจากอาจารย์าุโชิว: สมุนไพรบ่มเพาะขั้นสูง, ยันต์ป้องกัน จำนวนมาก, และที่สำคัญที่สุด—แผนที่โบราณ ที่แสดงตำแหน่งและวิธีการเปิดประตูมิติชั่วคราวสู่ แดนโบราณที่สาบสูญ (Lost Ancient Realm)
เสวี่ย ลั่ว ยืนกรานที่จะติดตามมู่ไป๋ แม้ว่ามู่ไป๋จะพยายามห้ามปรามอย่างหนัก
"แดนโบราณมีปราณบริสุทธิ์สูงก็จริง" เสวี่ย ลั่ว อธิบาย "แต่ก็มี พลังกดดัน ที่รุนแรงมากเช่นกัน หากไม่มีผู้เชี่ยวชาญด้านโอสถคอยควบคุมการดูดซับปราณ ท่านอาจเกิด ภาวะปราณตีกลับ ได้ง่าย ๆ ท่านพี่หลี่... ข้าจำเป็ต่อการบ่มเพาะของท่าน"
มู่ไป๋ประเมินคำพูดของเธอตาม ตรรกะ: เธอพูดถูก ความเสี่ยงที่จะเกิดภาวะปราณตีกลับมีสูงมาก และความรู้ของเธอเป็เครื่องมือสำคัญในการลดความเสี่ยงนั้น
"ถ้าอย่างนั้น... จงเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเดินทางที่ไม่มีการย้อนกลับ" มู่ไป๋กล่าว
ก่อนออกเดินทาง อาจารย์าุโชิว เดินมาส่งพวกเขาที่ชายป่า เขาแตะบ่ามู่ไป๋เบา ๆ
"เ้ากำลังบ่มเพาะอย่างรวดเร็วจนน่ากลัว" อาจารย์าุโชิวกล่าว "แต่จงจำไว้ว่า ความเร็ว ไม่ใช่ คุณธรรม หากเ้ายังเหลือเศษเสี้ยวของจิตใจที่ดีอยู่... จงรักษามันไว้"
มู่ไป๋พยักหน้าเล็กน้อย แต่ไม่ได้ตอบอะไร เขาไม่ได้รู้สึกถึงคำสอน แต่รู้สึกถึง พันธะ ที่ต้องทำภารกิจให้สำเร็จ
ประตูมิติที่ถูกปกปิดมู่ไป๋และเสวี่ย ลั่ว ใช้เวลาสามวันในการเดินทางไปยังจุดที่ซ่อนอยู่ของ ประตูมิติชั่วคราว ซึ่งถูกปกปิดด้วยเคล็ดวิชาซับซ้อนโบราณ เมื่อไปถึงที่นั่น พวกเขาก็พบว่า ปราณเซียน กำลังรั่วไหลออกมาจากรอยแยกเล็ก ๆ ในอากาศ
มู่ไป๋เริ่มเปิดประตูตามขั้นตอนที่ระบุในแผนที่โบราณ เขาใช้ แกนรากฐานขั้นกลาง ผสานกับยันต์เปิดมิติหลายแผ่น
อู้มมมมม!
รอยแยกสีดำขยายตัวออกเป็วงกลมเรืองแสงขนาดใหญ่ ปราณเซียนบริสุทธิ์ ที่หนาแน่นกว่าในโลกมนุษย์ถึงสิบเท่าพวยพุ่งออกมาทันที เสวี่ย ลั่ว ถึงกับต้องหอบหายใจเพราะความหนาแน่นของปราณ
การเผชิญหน้ากับคำขอใหม่ในขณะที่มู่ไป๋กำลังก้าวผ่านประตูมิติ สมุดบันทึก ที่ซ่อนอยู่ในตันเถียนก็สั่นะเือย่างรุนแรง หน้ากระดาษเปิดออกพร้อมกับข้อความใหม่ที่ปรากฏขึ้น
ปราณเซียนในดินแดนโบราณนี้บริสุทธิ์และทรงพลังเกินกว่าที่ แกนรากฐานที่ปริแตก ของเ้าจะดูดซับได้หมด!
ทางเลือกในการแลกเปลี่ยน:
แลกเปลี่ยน ด้วย ความสามารถในการััรสชาติและกลิ่น ทั้งหมดที่เหลืออยู่ เพื่อรับ เคล็ดวิชาดูดซับปราณเซียนขั้นสูง ที่ไม่จำเป็ต้องมีการเตรียมการ
ไม่แลกเปลี่ยน และพึ่งพาเพียง เสวี่ย ลั่ว และโอสถของนาง (อัตราความเสี่ยงต่อภาวะปราณตีกลับ: 80%)
มู่ไป๋หยุดนิ่งอยู่ที่ขอบประตูมิติ ความสามารถในการััรสชาติและกลิ่น เป็ความรู้สึกสุดท้ายที่เขาใช้ในการััโลกภายนอกอย่างเป็มนุษย์ หากเขาสละสิ่งนี้ เขาจะกลายเป็เครื่องจักรบ่มเพาะอย่างสมบูรณ์
เขาหันไปมอง เสวี่ย ลั่ว ที่กำลังเตรียมโอสถด้วยความมุ่งมั่นเพื่อลดความเสี่ยง
ถ้าข้าแลกเปลี่ยน ข้าจะกลายเป็เซียนที่ไร้หัวใจ แต่การบ่มเพาะจะสำเร็จ 100%ถ้าข้าไม่แลกเปลี่ยน ข้าจะคงความเป็มนุษย์ไว้ แต่มีความเสี่ยงสูงถึง 80% ที่จะบ่มเพาะล้มเหลวและถึงแก่ชีวิต
ก้าวที่ต้องเดิมพันมู่ไป๋ไม่สามารถทิ้งชีวิตของตัวเองไปเพียงเพราะความรู้สึกที่ใกล้จะหมดสิ้นแล้ว
เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาด... เขาเลือกที่จะไม่แลกเปลี่ยน!
"เราจะทำตามแผนเดิม" มู่ไป๋กล่าวเสียงดังอย่างมั่นคง
เขาฉีกยันต์ป้องกันชั้นสูงจำนวนหนึ่งแล้วรีบก้าวผ่านประตูมิติไปทันที ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี และ ความสามารถในการควบคุมอารมณ์ อาจหายไปแล้ว แต่ ความมุ่งมั่นที่จะไม่ยอมจำนนต่อการควบคุมของบันทึก ยังคงอยู่
ฟู่วววว!
ทันทีที่มู่ไป๋และเสวี่ย ลั่ว ก้าวเข้าสู่ แดนโบราณที่สาบสูญ แรงกดดันมหาศาลจากปราณเซียนก็เข้าปะทะกับร่างกายของมู่ไป๋ทันที! แกนรากฐานที่ปริแตก ของเขาสั่นะเือย่างรุนแรง
เสวี่ย ลั่ว ไม่รอช้า เธอรีบให้มู่ไป๋กลืนโอสถที่เตรียมไว้ทันที ภาวะปราณตีกลับ กำลังคืบคลานเข้ามาในร่างกายของมู่ไป๋อย่างรวดเร็ว!
เขาจะสามารถเอาชนะความเสี่ยง 80% และบรรลุขั้นสูงได้หรือไม่ ภายใต้การดูแลของหญิงสาวผู้มีความเชื่อในคุณธรรมของเขา?
265
