ราชันย์จุมพิตเบาๆ บนหน้าผากของหญิงสาว ที่นอน หลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอด “อาบน้ำกันนะ..เมียจ๋า...” ราชันย์ ออดอ้อน ลลันตาลืมตาขึ้นช้า ๆ หล่อนแทบ จะหมดเรี่ยวหมดแรงกับการร่วมรัก ในชั่วโมงที่ผ่านมา ขาแข้งอ่อนปวกเปียกไปหมดเพราะโดนเขาสูบพลังงานไปหมด
“ดูท่า จะลุกไม่ไหวแฮะ...เดี๋ยวผัว อุ้มไป นะครับ” ร่างหญิงสาวลอยละลิ่ว อยู่ในอ้อมแขนของ ชายหนุ่มร่างใหญ่สูง 183 cm.บรรจงอุ้มร่างบาง ไปวางในอ่างน้ำหรู ในห้องน้ำ ที่ดูกว้างขวาง ระดับห้อง VVIP
ราชันย์กดปุ่มเปิดให้น้ำไหลเข้ามาในอ่างน้ำ “ผัว ถูหลังให้นะครับ...” “อ่ะ..ไม่ต้องค่ะ..” ลลันตาปัดป้องเล็กน้อย “จะอายทำไม...ผัวเ ห็นทุกอย่างของเมียแล้ว..ยังอายอีกเหรอ...” เขาบอก พลางทิ้งตัวเบาๆลงในอ่างน้ำ...
“ลืมบอก..ประธาน หลิง...ขอเลื่อนนัดนะ ...พรุ่งนี้ ผมจะพาคุณไปงานกาล่าดินเนอร์...จะได้พบ ประธานหลิง เพื่อคุยรายละเอียด เื่งาน...”ขณะพูด ก็ถูหลังให้หญิงสาว “ลันไม่ได้เตรียมชุด มาค่ะ...เกรงว่า จะไม่สะดวก...”
“ไม่เป็ไร เดี๋ยวพรุ่งนี้ สาย ๆ ผมพา ไปดูชุดสวย ๆ ไว้ใส่ไปงานตอนเย็นนะ...เมียผมสวย คงต้องพา ไปอวดหน่อย..” ชายหนุ่มบอกก่อนไซ้ ที่ซอกคอหอมกรุ่น เบาๆ
“อ่ะ..พอก่อน ได้ไหมคะ ...ลัน ไม่ไหวแล้ว..” หญิงสาวคราง..ราชัน หัวเราะอย่างชอบใจ.. “ตกลงคืนนี้ เราจะนอนกอดกัน เฉยๆ นะ...เดี๋ยวที่รักของผมจะไม่มีแรง..ไปทำงานพรุ่งนี้..” ราชันย์ยิ้มอย่างมีความสุข
“คุณจะนอน ที่นี่หรือคะ??” ลลันตา ถามเสียงหลง “ใช่..ก็ผัว อยากนอนกอดเมีย ไม่ได้เหรอ..” พูดพลาง งับติ่งหูเบา ๆ
“ลัน ครับ...ผมรัก ลันจริงๆ นะ...เป็แฟนผม นะ อย่างเป็ทางการ..รับปากมาซะดีๆ”ลลันตา ยังนิ่งอยู่ คุ้นคิดเล็กน้อย
“แล้วคุณไม่มีแฟนเหรอคะ หรือคนรัก...หรือคุณ ยังไม่ได้แต่งงาน เหรอคะ” หญิงสาวถามสิ่งที่สงสัย อยู่ในใจมานาน ชายหนุ่ม เลิกคิ้วสูง
“เอาอะไรมาคิดเนี่ยะ...ถ้าผมมีเมีย..ผมจะมาตามตอแยคุณ เป็บ้าเป็หลังอย่างนี้เหรอ..” พูดพลางดึงร่างบางให้หันหน้ามา ประกบปากจูบอย่างดูดดื่ม “อย่างนี้ต้องลงโทษ..คิดแบบนี้ กับผัวได้ไง...”
“อื้อ...อย่าค่ะ..” ชายหนุ่มก้มลงมาจูบซอกคอไซ้ลงมาจนถึงสองเต้าปทุมถัน งับปลายยอดเบาๆ แต่เผลอ รุนแรงจน ลลันตาสะดุ้งเฮือก...ดันร่างเขาออก อย่างรวดเร็ว
“เจ็บค่ะ..” ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออก “ขอโทษครับ...แต่ผม มีอารมณ์ อีกแล้ว..ลัน” ตาเขาหวานฉ่ำ“ลันไม่มีแรง ค่ะ ไหน คุณบอกว่า คืนนี้จะนอนกอดเฉยๆ” หญิงสาวปราม เสียงนิ่ม ๆ
“โอเค..คืนนี้ให้ ลัน พักผ่อน ก่อนนะ...เก็บแรงไว้ต่อ คืนพรุ่งนี้นะครับ”ลลันตาหน้าแดงนี่เขากะจะสูบพลังงานให้ออกจากร่างหล่อนให้หมดเลยเหรอ...
ราชันย์ ทำตามที่พูด หลังอาบน้ำเสร็จ เขาก็บรรจงเช็ดตัวให้หญิงอันเป็ที่รัก เช็ดผมให้สะอาด เอาไดร์ มาเป่าผมให้แห้งก่อนจะอุ้มร่างเปล่าเปลือย มานอนบนเตียงเบาๆ แล้วกกกอดเ ป็นงูจงอางที่หวงแหนไข่เขานอนกก หล่อนทั้งคืน ดีที่เครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ ก็เลยทำให้รู้สึกอุ่น ไม่ร้อนแต่ก็แปลก ลลันตาไม่เคยนอนร่วมกับใคร หล่อนนอนคนเดียวมาตลอดแต่กลับไม่รู้สึกอึดอัน สักพักก็สมองก็วูบดับไปด้วยความอ่อนเพลีย และก็ฝันแต่เป็ฝันดี ในฝัน มี ราชันย์ เขาเดินจูงมือหล่อน เดินเล่นในทุ่งหญ้าสีเขียวสายลมแดดยามอ่อน ส่องกระทบน้ำค้าง เขากับหล่อน หัวเราะกันอย่างมีความสุข
“สวยมากค่ะ...เป็ยังไงบ้างค่ะ คุณราชันย์ ชุดนี้โอเค ไหมค่ะ” เ้าของร้านเสื้อชุดราตรีที่มีชื่อเสียงในภูเก็ต กล่าวด้วยน้ำเสียงยิ้มแย้ม ภาพที่เห็น ราชันย์อดจะตะลึงไม่ได้ ลลันตาในชุดสีแดงเืหมู ผ้ากำมะหยี่ รัดรูป เปิดไหล่ กระโปรงแวกข้างตัดกับผิวขาวสะพรั่งอมชมพู
“สวยมาก...” ราชันยิ้ม ลลันตาอดจะเขินเล็กน้อย กับคำชม ของชายหนุ่ม “ชุดสวย...คนก็สวยค่ะ ..คุณราชันย์ ตาถึงจัง ชุดนี้เป็ชุดพิเศษที่ทางร้านออกแบบ ตัดเย็บ จากดีไซเนอร์ ขึ้นชื่ออันดับต้นๆ ของไทยเลยนะคะ” เ้าของร้านสาธยาย
“ตกลง ผมเอาชุดนี้”ชายหนุ่มลุกขึ้น หยิบกล่องกำมะหยี่สีดำ ออกมาจากกระเป๋าเสื้อชั้นนอกเขาจับหญิงสาวให้หันหน้า มองมาที่กระจก ก่อนจะบรรจง สวมสร้อยเพชร..แสง แว่บวับส่องประกาย ทำเอาเ้าของร้านตาโต
“โอ้โห..สวยมาก เลยค่ะ สร้อยเพชรเส้นนี้ คงจะแพงมากนะคะ...แหม..อิจฉา แฟน คุณราชันย์ จริงๆ เลย...โชคดีเลย นะคะ คุณลัน มีแฟนแสนดีแบบนี้” ลลันตา ตะลึงกับสร้อยเพชร ที่แว่บวับ บนคอระหงส์
“ไปเอามาตอนไหนคะ??” “ผมให้คนที่บริษัทจัดการให้น่ะ...เตรียมไว้ให้คุณโดยเฉพาะ...เป็ครั้งแรก ที่ผมพา ลันออกงาน...แฟนของผม ต้องสวยที่สุด ในงานนะ..” เขาบอกพลางจับมือหญิงสาวมา จุ๊บเบา ๆ
“ชอบไหม..” ชายหนุ่มถาม “คงจะแพงมากนะคะ” ลลันตากล่าว ด้วยน้ำเสียงประหม่า เล็กน้อย “ไม่มีอะไรแพงเท่าลัน หรอก..” ราชันย์ยิ้มอย่างใจดี
ราชันย์ พา ลลันตาเดินเข้ามาในงาน ผู้คนมากหน้าหลายตา รวมตัวกัน เพื่องานนี้ ไม่ว่าจะเป็นักธุรกิจเซเลบ ของเมืองไทย คนดังๆ หลายคน ที่ลลันตาคุ้นหน้า ลลันตา ควงแขนชายหนุ่ม ราชันย์พา ลลันตา เดินไปทักทาย นักธุรกิจ หลายคน จนกระทั่ง มาเจอกับ ประธานหลิงเป็ผู้ชาย อายุราวๆ 50 ปี แต่ยังไม่แก่ ดูหนุ่มแข็งแรง น่าจะเป็เพราะดูแลตัวเอง อยู่เสมอ สูงราว ๆ 170+
ราชันย์จับมือทักทาย “สวัสดีครับ ประธานหลิง..ดีใจ ที่ได้เจอคุณ ที่นี่อีกครั้ง.. สบายดีนะครับ” ประธานหลิงยิ้มอย่างใจดี “เช่นกันคุณราชันย์ วันนี้ควง สาวสวย มาด้วยนะครับ” ประธานหลิงกล่าว
“เลขาของผมครับคุณลัน” ลลันตา ยิ้ม “ลัน ค่ะยินดีได้รู้จักค่ะ ประธานหลิง...” หลังจาก ทักทาย กันสักพักก็พากันไปเดินไปนั่งมุมรับแขก สุดหรู มีบริกร มาเสริฟไวน์ให้ ระหว่างที่คุยเจรจากันเกี่ยวกับธุรกิจ ลลันตา ก็ฟังบทสนทนาที่สองคนคุยกัน พอจะจับใจความได้ว่าประธานหลิง จะมาลงทุนทำธุรกิจ ก่อสร้างโรงแรม กับทางบริษัท SJ คอนสตรัคชั่น (มหาชน) ในมูลค่า 1,500 ล้านบาท
จากที่ฟังๆ ดูราชันย์ มีความเชี่ยวชาญและความรู้ สามารถตอบคำถาม และอธิบายปัญหา แนวทางตลอดจนวิธีการ การทำกำไร จากโครงการนี้ ทำให้ประธานหลิง มองภาพออก อย่างง่ายดาย ลลันตารู้สึกทึ่งในความสามารถของชายหนุ่ม นอกจากจะเก่ง เื่อย่างว่าแล้ว เขาก็นับเป็คนที่เก่งทางด้านธุรกิจ ระดับต้นๆ ของเมืองไทยเลยก็ว่าได้...
ระหว่างที่นั่งฟังเขาคุยกันหล่อนก็เผลอ จิบไวน์ ไปหลายแก้ว...จนรู้สึกมึน..เล็กน้อย ได้ยินเสียงหัวเราะและได้ยินเสียงประธานหลิงกล่าวสรุป “โอเค ผมตัดสินใจที่จะลงทุนกับSJ คุณราชันย์เป็ คนเก่งมาก ผมรู้ว่าคุณจะไม่ทำให้ผมผิดหวัง..”
ราชันย์ยิ้ม “แน่นอนครับ ผมรับรองว่าจะไม่ทำให้ ประธานหลิง ผิดหวัง อย่างแน่นอน”ก่อนจากลา ก็จับมือกันอีกครั้ง แต่ก่อนกลับ ประธานหลิงมากระซิบข้างหู ราชันย์
“สาวสวยที่คุณพามาวันนี้ ผมเห็นเธอดื่มไวส์ ไปหลายแก้ว..น่าจะมึนบ้าง” ราชันย์เหลือบตา มองร่างบาง ยิ้มน้อย ๆ ชอบใจ “อย่าห่วงเลยครับ ผมจะดูแลเธออย่างดี” พูดจบก็ลุกขึ้นจับร่างบางนั้นเดินเคียงคู่กันออกจากงาน...