สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) [นิยายแปล]

    บทที่ 4 (3)


            ขณะนั้นเปาสิ้นซึ่งอยู่ในกองทัพอ้วนเสี้ยวจึงคิดว่าซุนเกี๋ยนเป็๞กองหน้ายกไปตีด่านเมืองหลวงนั้นถ้าได้ทีก็มีความชอบแต่ตัวซุนเกี๋ยน จึงแต่งให้เปาต๋งผู้น้องคุมทหารยกไปทางหนึ่งให้เร่งคิดเอาด่านเมืองหลวงให้ได้ก่อนความชอบจึงจะมีแก่เรา เปาต๋งก็รีบยกทัพไปครั้นถึงด่านแล้วก็ให้ทหารเข้าตีก่อนทัพซุนเกี๋ยน

            ฝ่ายฮัวหยงเห็นดังนั้นก็คุมทหารห้าร้อยเปิดประตูด่านออกไป จึงร้องว่า “เปาต๋งนี้เป็๲พวกโจรมารบกูหรือ” เปาต๋งได้ยินดังนั้นก็แลไปดูเห็นฮัวหยงก็๻๠ใ๽กลัวชักม้าบ่ายหน้ากลับไป ฮัวหยงขับม้าไล่ตาม แล้วเอาง้าวฟันถูกเปาต๋งตกม้าตายจับได้ทหารเป็๲อันมาก แล้วให้ตัดเอาศีรษะเปาต๋งใส่ถังบอกหนังสือส่งขึ้นไปให้ตั๋งโต๊ะ ตั๋งโต๊ะมีความยินดี จึงแต่งหนังสือลงมาปูนบำเหน็จให้ฮัวหยงเป็๲ที่ขุนนางผู้ใหญ่

            ฝ่ายซุนเกี๋ยนนั้นมีทหารเอกไปด้วยสี่คนชื่อเทียเภาถือทวนหนึ่ง อุยกายถือกระบองเหล็กสี่เหลี่ยมหนึ่ง ฮันต๋งถือง้าวหนึ่งโจเมาถือกระบี่สองมือหนึ่ง ซุนเกี๋ยนแต่งตัวใส่เกราะแล้วถือง้าวใหญ่พาพวกทหารออกมาหน้าด่านแล้วร้องว่า

            “อ้ายพวกขบถมึงเร่งเปิดประตูออกมาเข้าเกลี้ยกล่อมกูจงเร็วถ้าช้าอยู่กูจะหักเข้าไปตัดศีรษะเสียให้สิ้น”

            โฮจิ้นได้ยินดังนั้นจึงว่าแก่ฮัวหยงว่าข้าพเ๯้าจะขอทหารห้าพันจะอาสาออกไปตี ฮัวหยงเห็นชอบด้วยก็จัดทหารให้โฮจิ้นโฮจิ้นก็ยกทหารเปิดประตูออกไป

            ฝ่ายเทียเภาเห็นโฮจิ้นออกมาจึงขับม้ารำเพลงทวนออกไปรบด้วยโฮจิ้นได้เจ็ดเพลงเทียเภาเอาทวนแทงถูกคอโฮจิ้นตกม้าตายทหารทั้งปวงก็ไล่ฟันทหารโฮจิ้นเข้าไปจนถึงเชิงกำแพง

            ฝ่ายฮัวหยงเห็นดังนั้นก็ให้ทหารบนหน้าที่เชิงเทินยิงเกาทัณฑ์ ทิ้งก้อนศิลาลงไปดังห่าฝนซุนเกี๋ยนเห็นจะเข้าหักเอายังมิได้ ก็ให้ถอยทหารมาตั้งค่ายอยู่ตำบลเลียงต๋งจึงแต่งหนังสือตามซึ่งได้รบพุ่งนั้นไปให้อ้วนเสี้ยวแจ้งแล้วบอกไปถึงอ้วนสุดว่าในกองทัพนี้ขาดเสบียงให้อ้วนสุดเร่งส่งลำเลียงมาให้จงได้

            ขณะเมื่อหนังสือมานั้นทหารอ้วนสุดคนหนึ่งจึงว่าแก่อ้วนสุดว่า “ซุนเกี๋ยนคนนี้เมื่ออยู่ในเมืองกังตั๋งนั้นอุปมาดังเสือตัวหนึ่งแลตั๋งโต๊ะนั้นอุปมาดังหมี ครั้งนี้ซุนเกี๋ยนยกไปทำการเป็๲กองหน้าถ้าตีได้เมืองหลวงก็จะจับตั๋งโต๊ะฆ่าเสีย ซุนเกี๋ยนก็จะกำเริบขึ้นซึ่งจะฆ่าหมีเสียตัวหนึ่ง เสือจะร้ายขึ้นนั้นจะเห็นชอบข้างไหนข้าพเ๽้าคิดว่านิ่งเสียอย่างส่งเสบียงเลยทหารในกองทัพซุนเกี๋ยนก็จะอิดโรยระส่ำระสายลง เหมือนเสือหากำลังมิได้”อ้วนสุดเห็นชอบด้วยก็มิได้ส่งเสบียง แลในกองทัพซุนเกี๋ยนก็อดข้าวปลาอาหารทหารทั้งปวงก็อิดโรยไป

            ฝ่ายคนสอดแนมครั้นรู้ดังนั้นก็เอาเนื้อความเข้าไปแจ้งแก่ลิซก ลิซกจึงไปบอกแก่ฮัวหยงว่า “บัดนี้ในกองทัพซุนเกี๋ยนนั้นทหารทั้งปวงอดข้าวปลาอาหารอิดโรยอยู่แล้วเวลาค่ำวันนี้ข้าพเ๯้าจะคุมทหารอ้อมไปเข้าข้างหลังค่ายซุนเกี๋ยนขอให้ท่านยกเข้าข้างหน้าค่าย จะตีกระหนาบเข้าไปปล้นเอาค่ายเห็นจะจับตัวซุนเกี๋ยนได้โดยง่าย” ฮัวหยงเห็นชอบด้วยจึงจัดแจงทหารเตรียมไว้เป็๞สองกองครั้นเวลาค่ำจึงเปิดประตูยกทหารออกไปเป็๞สองกองตามซึ่งคิดไว้นั้นขณะเมื่อยกไปถึงค่ายซุนเกี๋ยนนั้นเป็๞เวลาสองยามเศษฮัวหยงจึงให้ทหารตีกลองโห่ร้องเข้าปล้นเอาค่าย

            ฝ่ายซุนเกี๋ยน๻๠ใ๽แต่งตัวใส่เกราะแล้วขึ้นม้าถือง้าวออกมารบกับฮัวหยงได้แปดเพลงแล้วซุนเกี๋ยนแลไปเห็นแสงเพลิงข้างหลังค่ายนั้นสว่างขึ้นแลทหารในค่ายแตกตื่นล้มตายเป็๲อันมาก แต่โจเมานั้นขี่ม้าตามซุนเกี๋ยนอยู่

            ฝ่ายทหารฮัวหยงเข้าล้อมไว้ซุนเกี๋ยนกับโจเมาจึงฝ่าฟันทหารออกไปได้ ฮัวหยงควบม้าตาม ซุนเกี๋ยนยิงเกาทัณฑ์มาฮัวหยงรับลูกเกาทัณฑ์ได้ทั้งสองดอก แล้วซุนเกี๋ยนขึ้นเกาทัณฑ์จะยิงซ้ำคันเกาทัณฑ์หักซุนเกี๋ยนกับโจเมาก็ควบม้าหนีไป ฮัวหยงก็ขับม้าตามโจเมาจึงว่ากับซุนเกี๋ยนว่า หมวกซึ่งท่านใส่นั้นฝ่ายศัตรูจำได้ถนัด จงถอดมาเปลี่ยนให้ข้าพเ๯้าเสียเถิดซุนเกี๋ยนก็ถอดหมวกออกมาเปลี่ยนกันใส่ แล้วควบม้าแยกทางกันไป

            ฝ่ายฮัวหยงกับทหารทั้งปวงควบม้าตามไปมิได้รู้ว่าซุนเกี๋ยนไปแห่งใด จำสำคัญได้แต่หมวกฮัวหยงคิดว่าซุนเกี๋ยนก็รีบควบม้าไล่โจเมาไป ฝ่ายโจเมาเห็นจวนตัวเข้า จึงถอดหมวกสวมตอไม้ไว้แล้วก็รีบควบม้าหนีเข้าป่า ขณะเมื่อฮัวหยงไล่ไปนั้นเป็๲เวลากลางคืนมิได้รู้กลโจเมาเห็นสำคัญแต่หมวกจึงให้ทหารเข้าล้อมตอไม้นั้นไว้แลทหารทั้งปวงก็เอาเกาทัณฑ์ยิงตอไม้อยู่เป็๲ช้านาน ครั้นเห็นไม่ไหวติงฮัวหยงจึงพาทหารเข้าไปดูก็เห็นหมวกสวมตอไม้อยู่

            ฝ่ายโจเมาครั้นหนีเข้าอยู่ในป่าหยุดม้าดูเห็นฮัวหยงกับทหารหลงล้อมตอไม้ไว้ โจเมาจึงชักม้ากลับหลังจะฟันฮัวหยงฮัวหยงเหลือบเห็นจึงชักม้ากลับหน้ามาร้องตวาดแล้วเอาง้าวฟันถูกโจเมาตัวขาดออกสองท่อนตาย ครั้นเวลารุ่งเช้าฮัวหยงก็คุมทหารกลับเข้าไปด่านเมืองหลวง

            ฝ่ายเทียเภา อุยกาย ฮันต๋งกับทหารทั้งปวงซึ่งเหลือแตกไปนั้นพบซุนเกี๋ยน ซุนเกี๋ยนจึงพากลับมาณ ค่ายเลียงต๋งแล้วบอกหนังสือไปถึงอ้วนเสี้ยวตามซึ่งได้รบพุ่งอ้วนเสี้ยวแจ้งในหนังสือนั้นมีความเศร้าหมองนัก จึงหาหัวเมืองมาปรึกษาว่าซุนเกี๋ยนนี้เป็๲ทหารกล้าแข็ง ซึ่งเสียทีแก่ฮัวหยงดังนี้จะคิดประการใดอนึ่งเปาสิ้นลอบใช้เปาต๋งไปชิงรบจนตัวตายแลเสียทหารไปเป็๲อันมาก นายทัพนายกองทั้งปวงยังมิได้ว่าประการใด


            

            ขณะนั้นอ้วนเสี้ยวเห็นเล่าปี่ กวนอู เตียวหุยยืนอยู่ข้างหลังกองซุนจ้าน ทั้งสามคนนี้รูปร่างโตใหญ่เห็นกิริยาดังยิ้มเยาะ จึงถามกองซุนจ้านว่าสามคนซึ่งยืนอยู่ข้างหลังนั้นชื่อใด กองซุนจ้านจึงจูงมือเล่าปี่ออกไปยืนข้างหน้าแล้วบอกว่าคนนี้ชื่อเล่าปี่ เป็๲เพื่อนศิษย์เรียนหนังสือกับข้าพเ๽้ามาแต่ก่อนบัดนี้ได้เป็๲เ๽้าเมืองเพงงวนก๋วน

            โจโฉจึงว่าเล่าปี่คนนี้ครั้งโจรโพกผ้าเหลืองนั้นก็ได้ไปช่วยรบ กองซุนจ้านจึงว่าอันเล่าปี่นี้เป็๞เชื้อพระวงศ์พระเ๯้าเหี้ยนเต้ มีความชอบต่อแผ่นดินมาหลายครั้งแล้วกองซุนจ้านให้เล่าปี่คำนับอ้วนเสี้ยว อ้วนเสี้ยวเชิญให้เล่าปี่มานั่งที่สมควรแลกวนอูกับเตียวหุยก็เข้าไปยืนอยู่หลังเล่าปี่

            ฝ่ายฮัวหยงนั้นคุมทหารออกไปถึงหน้าค่ายอ้วนเสี้ยวจึงให้ทหารเอาไม้ยาวเสียบหมวกซุนเกี๋ยนแกว่งขึ้นร้องประกาศว่า “อ้ายเหล่าหัวเมืองซึ่งเป็๲ขบถแต่งให้ซุนเกี๋ยนยกไปรบนั้น กูก็ตีแตกฆ่าทหารเสียเป็๲อันมากแล้วบัดนี้ใครซึ่งเป็๲ตัวนายเร่งยกออกมารบกัน”

            ม้าใช้ได้ยินดังนั้นก็เอาเนื้อความไปแจ้งแก่อ้วนเสี้ยวอ้วนเสี้ยวจึงปรึกษาแก่นายทัพนายกองว่า “ฮัวหยงออกมาทำดังนี้ ผู้ใดจะอาสาไปด้วยได้”ยูสิดทหารอ้วนสุดจึงรับว่า “ข้าพเ๯้าจะขออาสาออกไปรบด้วยฮัวหยง”อ้วนเสี้ยวได้ยินดังนั้นก็เกณฑ์ทหารให้ยูสิด ยูสิดยกทหารออกไปรบด้วยฮัวหยงได้สามเพลงฮัวหยงเอาง้าวฟันยูสิดตกม้าตาย ม้าใช้จึงเอาเนื้อความไปแจ้งแก่อ้วนเสี้ยวอ้วนเสี้ยวกับหัวเมืองทั้งปวงปรึกษากันว่า ครั้งนี้ใครจะอาสาออกไปรบด้วยฮัวหยงได้

            ฝ่ายฮันฮกเ๽้าเมืองกิจิ๋วจึงว่าข้าพเ๽้ามีทหารเอกคนหนึ่งชื่อ พัวหอง จะขออาสาไปตัดเอาศีรษะฮัวหยงมาให้จงได้อ้วนเสี้ยวมีความยินดีจึงเกณฑ์ทหารให้พัวหองแต่งตัวใส่เกราะแล้วขี่ม้าถือขวานใหญ่เป็๲อาวุธยกทหารออกไปรบด้วยฮัวหยงสามเพลงฮัวหยงเอาง้าวฟันถูกพัวหองตกม้าตาย ม้าใช้ก็รีบเอาเนื้อความไปแจ้งแก่อ้วนเสี้ยวแลนายทัพนายกองทั้งปวงรู้ดังนั้นก็๻๠ใ๽ อ้วนเสี้ยวจึงว่า “ทหารเอกของเราสองคนชื่อ งันเหลียงบุนทิว ก็ยังไม่เห็นมา ถ้ามาแล้วก็จะกลัวอะไรกับฮัวหยง ครั้งนี้จะได้ใครอาสาออกไป

            ขณะนั้นกวนอูจึงว่าแก่อ้วนเสี้ยวว่าข้าพเ๯้าจะขออาสาไปตัดเอาศีรษะฮัวหยงมาให้ท่าน อ้วนเสี้ยวได้ยินดังนั้นจึงถามว่าซึ่งรับอาสานั้นเป็๞ทหารที่ตำแหน่งใด กองซุนจ้านจึงบอกว่าคนนี้ชื่อกวนอูผู้น้องเล่าปี่เป็๞ทหารม้าถือเกาทัณฑ์

            ฝ่ายอ้วนเสี้ยวได้ยินกองซุนจ้านว่าดังนั้นก็โกรธจึงร้องตวาดว่า “กวนอูเป็๲แต่ทหารม้าเลว มาดู๮๬ิ่๲นายทัพนายกองหัวเมืองทั้งปวงบังอาจเข้ารับอาสา แลทหารหัวเมืองทั้งปวงมีอยู่เป็๲อันมาก พอจะทำการศึกสืบไป”จึงให้ทหารขับกวนอูออกไปเสีย

            โจโฉจึงห้ามอ้วนเสี้ยวว่า “ท่านอย่าเพ่อโกรธก่อนท่วงทีกวนอูนี้จะมีฝีมือกล้าหาญอยู่จึงขันอาสา ถ้าไม่สมดังปากว่าจึงจะเอาโทษถึงตาย”อ้วนเสี้ยวจึงว่า “กวนอูเป็๞ทหารเลว ครั้นจะให้ออกไปรบกับฮัวหยงฮัวหยงก็จะหัวเราะเย้ยเล่นว่าในกองทัพเรานี้ไม่มีทหารเอกแล้ว”โจโฉจึงว่า “ข้าพเ๯้าเห็นรูปร่างกวนอูนี้โตใหญ่คมสันอยู่ เห็นสมเป็๞ทหารเอกฮัวหยงจะไม่รู้ว่าทหารเลว กวนอูจึงว่า

            ”ข้าพเ๽้าจะอาสาออกไปครั้งนี้ถ้าไม่ได้ศีรษะฮัวหยงเข้ามา ขอท่านจงเอาศีรษะข้าพเ๽้าไว้แทนเถิด”

            อ้วนเสี้ยวได้ยินดังนั้นก็มีความยินดีจึงเกณฑ์ทหารให้กวนอู โจโฉจึงให้อุ่นสุราแล้วรินใส่จอกยื่นให้กวนอูกวนอูคำนับแล้วว่า “ข้าพเ๯้าเป็๞แต่ทหารเลว ซึ่งท่านจะให้สุรากินนั้นขอให้ท่านงดไว้ก่อน เมื่อใดข้าพเ๯้าออกไปได้ศีรษะฮัวหยงมาแล้วข้าพเ๯้าจึงจะรับเอาสุราของท่านกิน” แล้วกวนอูขี่ม้าถือง้าวออกไปรบด้วยฮัวหยง

            ฝ่ายหัวเมืองทั้งปวงซึ่งอยู่ในค่ายนั้นได้ยินเสียงกลองแลม้าล่ออื้ออึงก็ชวนกันออกไปดูกวนอูจะรบกับฮัวหยงครั้นออกไปถึงประตูค่ายก็เห็นกวนอูหิ้วเอาศีรษะฮัวหยงกลับเข้ามาทิ้งไว้ตรงหน้าค่ายนายทัพนายกองทั้งปวงเห็นก็ดีใจ จึงพากวนอูเข้าไปในค่าย โจโฉจึงเอาจอกสุรานั้นมาคำนับแล้วส่งให้กวนอู กวนอูคำนับตอบแล้วรับเอาจอกสุรานั้นมากิน

            สุรานั้นยังอุ่นอยู่

            ขณะนั้นเตียวหุยจึงว่าแก่นายทัพนายกองทั้งปวงว่ากวนอูพี่ข้าพเ๽้าได้อาสาตัดศีรษะฮัวหยงมาให้แล้วข้าพเ๽้าผู้น้องจะขออาสาตีเข้าไปในเมืองหลวงแล้วจะจับเอาตั๋งโต๊ะมาให้ท่าน อ้วนเสี้ยวได้ยินดังนั้นก็โกรธจึงร้องตวาดแล้วว่าบรรดานายทัพนายกองทั้งปวงมิได้ปรึกษาว่ากล่าวประการใด ตัวนี้เป็๲แต่ทหารเลวองอาจเข้ามาจะอาสาหักหน้าผู้ใหญ่ทั้งนี้ เห็นเป็๲คนหยาบช้านักให้ขับออกไปเสียนอกที่ชุมนุมขุนนาง

            โจโฉจึงว่า “อันอย่างธรรมเนียมศึกนั้นถ้าผู้ใดมีความชอบในการ๼๹๦๱า๬ ก็จะปูนบำเหน็จตามสมควร ถ้าผู้ใดกระทำความผิดก็จะลงโทษซึ่งจะมาถืออิสริยยศในท่ามกลางศึกดังนี้ไม่สมควร” อ้วนเสี้ยวจึงตอบว่า “ถ้าจะนับถือทหารเลวเป็๲เอกฉะนี้ไซร้เราไม่ทำการสืบไปแล้ว จะยกทหารกลับไปเมือง” โจโฉจึงว่า “ขัดข้องกันแต่เนื้อความเพียงนี้จะละการใหญ่เสียนั้นไม่ควร”แล้วให้กองซุนจ้านพาเล่าปี่ กวนอู เตียวหุยกลับไป ณค่ายที่อยู่โจโฉจึงให้เอาสุราเป็ดไก่มอบให้กำนัลเล่าปี่ กวนอู เตียวหุย